All Chapters of BAD LOVE เสือคลั่งรัก | NC20+++: Chapter 61 - Chapter 70

107 Chapters

Ep.39 2/2

"ก็ตอนแรกฉันจะฉีด แต่ถ้าฉีด ความผิดปกติมันก็อาจจะเกิดกับฉัน เหมือนบางคนที่กินยาคุมเป็นประจำ บางคนก็อวบ บางคนก็อ้วน บางคนก็สิวขึ้น หน้าพังหนักมาก แล้วฉันก็ไม่อยากเป็นแบบนั้น""...""นิก ฉันไม่เคยขออะไรนายเลยนะ ฉันขอแค่เรื่องเดียวเองนะ" มิ้นท์เดินมากอดแขนของผมเอาไว้ อ้อนแบบนี้ เธอไม่เคยทำ และเธอก็ดันมาอ้อนในเรื่องที่ผมไม่อยากจะยอมมิ้นท์ไม่รอคำตอบ เธอโน้มตัวลงไปเก็บกล่องถุงยางอนามัย พลางจูงมือผมไปที่เตียง มือเล็กกันไหล่ของผมให้นั่งลงบนเตียงอีกครั้ง ก่อนที่เธอจะคุกเข่าลงตรงหน้าผม ในตำแหน่งกลางหว่างขา ดวงตาคมสวย ช้อนขึ้นมามองสบตา ก่อนที่เธอจะแกะกล่องถุงยาง ฉีกซองเล็กๆ ที่อยู่ในนั้น แล้วเล็งมายังแก่นกายของผมมือบางคว้าหมับเบาๆ ซึ่งผมปัดมือเล็กออกห่างทันทีเสียวดี แต่ไม่อยากใส่!"ฉันไม่ใส่""อย่าดื้อได้ไหมนิก แค่ใส่ แล้วฉันจะใช้ปากกับของนาย"ดื้อเหรอวะ อย่างผมน่ะเหรอที่ดื้อ เธอมากกว่ามั้ง ที่ดื้อด้าน!แล้วมือบางก็คว้าหมับที่แก่นกายของผมอีกครั้ง ความนุ่มนิ่มของมือบาง มันทำให้ตัวตนของผมขยายมากกว่าเก่า มันชอบมือเธอ ทั้งที่ผมไม่ชอบในสิ่งที่เธอทำมือบางชักรูดแก่นกายของผมอย่างใจเย็น เธอทำให้ผมเกร
Read more

Ep.40

"อื้อ ฉันชินแล้วแหละ สุดท้ายแล้วเหตุผลของนาย มันก็มีสาเหตุมาจากความต้องการของนายเท่านั้น มันไม่ได้เกี่ยวกับความรู้สึกของฉันอยู่แล้ว"ฉันแกะมือหนาออกห่าง พร้อมกับการหยัดกายลุกจากหน้าตักแกร่ง แต่แค่แว๊บเดียว ฉันก็ต้องหันกลับไปมองหน้าอีกคนอีกครั้ง เมื่อหมอนั่นรั้งมือของฉันเอาไว้แบบเดิม"ขี้น้อยใจจังเลยนะ""ฉันน้อยใจได้ไหมล่ะ ในเมื่อเหตุผลของนาย ไม่เห็นจะมีอะไรเกี่ยวข้องกับฉันเลย""แล้วถ้าฉันบอกเธอว่าเหตุผลที่พากลับบ้าน นอกเหนือจากการพาไปชิมอาหารเมนูใหม่ของคุณแม่ คือเธอพิเศษ เพราะเธอคบกับฉันอยู่ เธอจะเลิกน้อยใจไหม"หัวใจของฉันเต้นแรงขึ้นมาจนได้ ไม่ทันได้คิดเผื่อเอาไว้ว่า หมอนี่จะยอมพูดอะไรแบบนี้ออกมา"ฉันคงไม่รู้สึกน้อยใจ ถ้านายรู้สึกแบบที่พูดออกมาจริงๆ"นิกกี้ยกยิ้มที่มุมปาก ก่อนจะรั้งตัวของฉันลงไปบนหน้าตัก แล้วประกบจูบทาบทับลงมาจริงๆ เขาว่ากันว่า ผู้ชายเจ้าชู้ ไม่ยอมจูบกับผู้หญิงง่ายๆ นายนิกกี้คงเป็นกรณียกเว้น เพราะหมอนี่ ปล้นจูบจากฉัน ทุกครั้งที่มีโอกาสเลยจริงๆ@บ้านของนิกกี้สุดท้ายหมอนี่ก็พาฉันกลับมาที่บ้านของตัวเองอีกครั้ง จริงๆ แม่ของนิกกี้ไม่ได้มีท่าทีแปลกใจเลยที่เห็นเรากลับมาพร้
Read more

Ep.41 1/2

@บ้านของนิกกี้ @บนโต๊ะอาหาร "เดี๋ยวแม่จะเตรียมข้าวแต่ละเมนูไว้ให้น้องมิ้นท์อย่างละห้ากล่อง ไว้หมด แล้วค่อยเอาไปเพิ่มดีไหม" แม้จะย้ายมาที่โต๊ะอาหาร แม่ของผมก็ยังพูดเรื่องเดิมไม่ยอมจบง่ายๆ ส่วนคนที่นั่งข้างๆ ผมในตอนนี้ ก็ฉีกยิ้มอย่างเอาใจ "หนูเกรงใจจังเลยค่ะ จริงๆ หนูซื้อทานตลอดอยู่แล้ว ให้หนูซื้อทานก็ได้นะคะ" "ไม่เอาค่ะ แค่นี้เล็กน้อยจะตาย เดี๋ยวแม่จัดการให้นะ แต่ถ้าน้องมิ้นท์เกรงใจ ไว้แม่หักเงินเดือนของพี่นิกก็แล้วกัน" "หูวว ถ้าเป็นแบบนั้น มิ้นท์จะทานวันละหลายๆ กล่อง แล้วรีบกลับมาขอเพิ่มบ่อยๆ เลยค่ะ" เจ้าของคำพูดฉีกยิ้มออกมา คาดว่า คงพอใจ ที่ได้ผลาญเงินผมเล่นแค่นั้นเอง "ทานเยอะๆ นะคะ กับข้าวอร่อยมากค่ะ" เธอว่า พลางตักอาหารไปวางบนจานของแม่ผม ดูสนิทกันเร็วมาก มากกว่าที่คิดจริงๆ "ถ้าอาหารที่นี่ถูกปาก งั้นแวะมาทานบ่อยๆ นะ มาทุกวันเลยก็ได้ ให้พี่นิกไปรับมา" "จริงเหรอคะ แต่มิ้นท์กินเยอะนะคะ" "อย่าลืมสิคะ บ้านแม่เนี่ย เป็นเจ้าของผลิตภัณฑ์อาหารสำเร็จรูปพร้อมทาน หนูจะทานเยอะแค่ไหนก็ได้" "สุดยอดไปเลยค่ะ" เสียงพูดคุยยังดังต่อเนื่องที่บนโต๊ะอาหาร ตอนแรกแอบกังวล กลัวว่าผู้หญิงสองคนนี้จะ
Read more

Ep.41 2/2

คราวนี้มิ้นท์ยอมเผยอปากอย่างว่าง่าย ปล่อยปลายลิ้นของผมให้สอดเข้าไปควานหาความหวาน และที่มากไปกว่านั้น ปลายลิ้นเล็ก ตวัดปลายลิ้นของผมกลับ เหมือนเรากำลังแลกจูบกันผมมองสบตากับดวงตาสวยคมคู่นั้นเพียงนิด ก่อนจะละริมฝีปากออกช้าๆ"เธอจูบฉัน""อื้อ ฉันก็บอกไปแล้วนี่ ว่าฉันกำลังพยายามที่จะอยู่ตรงนี้ให้ได้ ฉันกำลังจะเปิดรับนาย แบบที่นายกำลังพยายาม"จุ๊บบ~ใจผมสั่น เมื่ออยู่ดีๆ เธอก็เขย่งปลายเท้า แล้วเลื่อนริมฝีปากมาจุ๊บปากผมเบาๆ"จำสิ่งที่นายขอฉันได้ไหม""..." ผมไม่ได้ตอบอะไร แต่ไม่ได้ละสายตา ออกไปจากใบหน้างดงาม"นายเคยขอให้เราลองคบกันดูได้ไหม และตอนนี้ฉันก็กำลังให้คำตอบนาย คือฉันจะลองคบกับนายดู""อะไรที่ทำให้เธอเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้""การที่นายกลับไปช่วยฉันวันนั้นไง อย่างน้อยมันก็ทำให้ฉันรู้ว่า นายไม่ได้ทิ้งฉัน แม้สถานการณ์ในตอนนั้นนายจะยังโกรธฉันอยู่ก็ตาม""...""ฉันไม่รู้หรอก ว่าเหตุผลที่ทำให้นายกลับไปช่วยฉัน สำหรับนายแล้วมันคืออะไร แต่สำหรับผู้หญิงอย่างฉัน มันเป็นการกระทำที่สร้างความรู้สึกดีลึกๆ ผู้หญิงทุกคน ชอบการกระทำที่ผู้ชายแสดงออกว่าเราสำคัญ เหตุผลที่ทำให้ฉันเปิดใจกับนาย เป็นเพราะนายจริงใ
Read more

Ep.42 1/2

"เห็นฉันเป็นผู้ชายที่ไม่มีความรับผิดชอบขนาดนั้นเลยหรือไง" "งั้นถ้าฉันท้องขึ้นมาล่ะ นายจะรับผิดชอบฉันไหม?" ฉันถามออกไปอย่างไม่ได้ตั้งใจ มารู้ตัวอีกทีก็นึกขึ้นได้ว่า คำตอบจากหมอนั่น มันมีอิทธิพลต่อฉันมากจริงๆ ผู้หญิงที่ภายนอกเหมือนจะเข้มแข็งทุกอย่างแบบฉัน จริงๆ แล้ว ก็ไม่ได้เก่งอะไรขนาดนั้น "ลองท้องดูไหมล่ะ เธอจะได้รู้ ว่าฉันจะรับผิดชอบเธอไหม" ว่าจบ นิกกี้ก็ถอดเสื้อ พร้อมกับโยนมันออกไป ตามด้วยการหยัดกายลุกจากที่นั่ง แล้วเดินมาสวมกอดตัวฉันจากทางด้านหลัง จากนั้นก็ฝังปลายจมูกลงสัมผัสที่ลำคอของฉันเบาๆ "ตัวเธอหอมจัง" ลมหายใจอุ่นเป่ารดที่ลำคอของฉัน ก่อนที่นิกกี้จะขบเม้มมันเบาๆ "ฉันไม่น่าถามเลย พอถามออกไป ก็ไม่เห็นจะได้คำตอบอะไร" ฉันว่าเหมือนไม่ใส่ใจ แต่ลึกๆ แล้ว ฉันไม่ได้ชอบคำตอบของวันนี้เลย ฉันแอบคาดหวัง ว่าจะได้คำตอบที่ดีกว่านี้ แต่มันไม่ได้เป็นแบบที่คิดเลย "ทำไมทำหน้าแบบนั้น ไม่พอใจในคำตอบของฉัน?" ฉันมองสบตากับดวงตาคมเฉียบคู่นั้นเงียบๆ แต่แค่แว๊บเดียว ก็ตวัดมองหน้าตัวเองตามเดิม "มิ้นท์..." ครืดด~ ครืดด~ เสียงนิกกี้ขาดหาย เมื่อเสียงโทรศัพท์ของฉันดังแทรกทุกอย่าง นิกกี้ปรายตาไปทางต
Read more

Ep.42 2/2

"นะ นายขับรถอยู่นะนิกกี้ ตั้งใจขับดีๆ ดีกว่าไหม" กลิ่นน้ำหอมจางๆ มันทำให้ฉันรู้สึกหวั่นไหว แต่หมอนี่ก็ไม่ได้คิดที่จะปล่อยฉัน แบบที่ฉันต้องการ"ฉันขับรถเป็นตั้งแต่อายุสิบแปด แค่นี้สบาย ฉันพาเธอไปถึงที่หมายอย่างปลอดภัยแน่นอน" ฉันเงยหน้า แล้วลอบมองเจ้าของใบหน้าคมคายเพียงนิด นิกกี้ยกยิ้มที่มุมปาก และยังใช้แขนโอบฉันไว้แบบเดิมก็ในเมื่อพยายามจะพาตัวเองออกมาจากจุดนั้นแล้ว แต่ออกมาไม่ได้ ฉันก็เลย วางศีรษะซุกเข้ากับอกแกร่งซะเลย@สถานีตำรวจ"นายรอตรงนี้ก็ได้นะ เดี๋ยวฉันจัดการทุกอย่างเอง""จะไปอ่อยตำรวจให้ปล่อยตัวพี่เธอ?""บ้าบอไปกันใหญ่ ฉันจะทำแบบนั้นเพื่อ?""งั้นเธอก็ไม่ควรห้ามฉัน!" นิกกี้สรุปเองทุกอย่าง ก่อนจะปลดสายรัดนิรภัย แล้วลงจากรถไปก่อนฉันด้วยซ้ำไป"เรียบร้อยไหม" คำถามของนิกกี้ ทำให้ฉันตวัดสายตามองหน้าเขาทันที หมอนี่ยกโทรศัพท์ขึ้นแนบหู แต่สายตาเพ่งมองไปที่ด้านใน"อื้อ รอข้างนอก เรียบร้อยแล้วก็ให้ออกมา"พูดแค่นั้น นิกกี้ก็วางสาย จากนั้นก็มองมาที่ฉัน"ตกลงคืนนี้นอนไหน คอนโดฉัน หรือคอนโดเธอ""ขอฉันเข้าไปเคลียร์เรื่องพี่ชายฉันก่อนได้ไหม ทำไมต้องหมกมุ่นอะไรขนาดนั้น หรือนายกลัวฉันหายไปไหน จนต
Read more

Ep.43

"เอาความรู้สึกของนายมาแลกสิ แล้วฉันจะบอกนาย ว่าฉันคิดอะไร""ความรู้สึกของฉันในตอนนี้ คืออยากจูบเธอตรงนี้เลย" ไม่ว่าเปล่า หมอนั่นตั้งท่าจะจู่โจมใส่ฉัน แต่ดีที่ฉันดันหน้าอกแกร่งเอาไว้ได้ทัน"หื่น นายมันหื่นเกินไปแล้วนิกกี้""ช่วยไม่ได้ ใครใช้ให้เธออ่อยฉันก่อนล่ะ""อ่อย ฉันนี่นะอ่อยนาย""เออไง นี่ไง ทำหน้าแบบนี้ไง เธออ่อยฉันชัดๆ" นิกกี้ใช้นิ้วมาดันที่หน้าผากฉัน ส่วนฉันพยายามปัดมือนั้นออกห่าง แต่ด้วยความที่หมอนี่ตัวโตกว่า หมอนี่เลยเอาชนะฉันได้แบบเดิมเพี๊ยะ!"นี่เธอ เอาชนะฉันไม่ได้ ก็เลยทำร้ายร่างกายงี้เหรอวะ" นิกกี้ชักนิ้วออกไปจากหน้าผากของฉัน แล้วลูบที่ต้นแขนตัวเองป้อยๆ"อย่าเวอร์ให้มาก ฝ่ามือฉันเล็กนิดเดียว""นี่เหรอนิดเดียว แขนฉันช้ำไปหมดแล้วมั้ง""สำออย" ฉันว่าเข้าให้ พลางอมยิ้มออกมา ตอบรับท่าทีที่หมอนี่แสดงออกต่อหน้า แต่ทว่า"พี่นิก..." เสียงหวานที่แค่ฟังก็รู้ว่าเป็นเสียงของผู้หญิง เรียกสายตาของฉันให้มองไปยังต้นเสียงทันที ก่อนที่ฉันจะรู้ในวินาทีต่อมา ว่าเจ้าของเสียงนั้น หน้าตาและท่าทาง สวยหวานเหมือนกับน้ำเสียงเลยรอยยิ้มที่ผู้หญิงคนนั้นส่งมา ทำให้ฉันถึงกับชะงักไป รอยยิ้มสวยสดใส มันด
Read more

Ep.44 1/2

"อื้อ ฉันก็ไม่ชอบเวลาถูกหักหลัง เชื่อเถอะ ว่าฉันไม่มีวันหักหลังเธอ" เหมือนเป็นคำสัญญาที่นิกกี้ให้ ทั้งที่ฉันเคยคิด ว่าจะไม่มีวันเชื่อใจผู้ชายคนไหนง่ายๆ แต่ครั้งนี้ ฉันกลับอยากลองเชื่อใจหมอนี่ อย่างน้อยๆ ในช่วงเวลาที่คับขัน หมอนี่ก็ช่วยเหลือฉัน และระยะเวลาหลายเดือนที่หมอนี่ยังตามตื้อฉัน มันก็เป็นเครื่องยืนยัน ว่าหมอนี่ไม่ได้เป็นคนเบื่อง่าย แม้ที่ผ่านมา ฉันจะเคยได้ยินชื่อเสียงเขาในมุมมองแบบไหนมาก่อนก็ตาม "ขอจูบนะ" คำพูดนั้น เรียกสายตาของฉันให้เลื่อนมองสบตากับคนบนร่างอีกครั้ง นิกกี้ที่มองฉันอยู่ก่อนแล้ว มองฉันด้วยสายตามีความหมาย มันทำให้ฉันรู้สึกแปลกๆ จะว่าเขินก็ใช่ ฉันไม่สามารถมองสบตาดวงตาคู่นั้นได้นานเลย "ตอบดิมิ้นท์ ว่าเธอยอมให้ฉันจูบหรือเปล่า" "จะขอให้ได้อะไร ในเมื่อ..." จุ๊บ~ เสียงของฉันขาดหาย เมื่ออยู่ๆ ริมฝีปากหยักได้รูปก็ประกบชิดลงมา นิกกี้อมยิ้มมองหน้าฉัน รู้สึกด้วยว่า ตอนนี้ใบหน้าของฉันมันร้อนวูบวาบไปหมด "สรุป ฉันจูบเธอได้ใช่ไหม" คนถามถามออกมา พลางมองตาของฉันสลับกับริมฝีปาก รู้ในทันที ว่าฉันกำลังจะเจอกับอะไร "อื้อ" สิ้นคำตอบของฉัน มองนั่นก็อมยิ้มพอใจ ก่อนที่ริมฝีปา
Read more

Ep.44 2/2

ปึก! ปึก! ปึก! ปึก! ปึก!"ซี้ดดดดดดดดดส์...""...โครตแน่น อ๊า"พรั่บบๆๆๆ พรั่บบบบๆๆๆ พรั่บบบบๆๆฉันสวมกอดลำคอหนา เผยอปาก รับจูบที่หมอนั่นป้อนเข้ามา ให้ความร่วมมือเต็มที่ และเต็มใจจ๊วบบบ~"ขอกินนมหน่อยมิ้นท์ อื้มม..." ไม่ว่าเปล่า มือหนาดันเสื้อที่ฉันใส่อยู่ออกไปให้พ้นทาง ดันบลาตาม จนเผยให้เห็นอกอวบ ขาวผ่อง กับยอดอกสีหวานที่ชูชันออกมาล่อสายตาจ๊วบบบ~ จ๊วบบบบ~"อ๊าาา นะ นิก...""...อื้มมม"แผล็บบ~ แผล็บบบ~ริมฝีปากร้อน ตวัดโลมเลียไปทั่วทั้งจุกสีหวาน พลางปาดเลียไปทั่วทั้งฐาน แล้วขบเม้มประกาศความเป็นเจ้าของที่เนินอกอวบอิ่มแผล็บบบ~ จ๊วบบบบบ~"สะ เสียว อ๊าาาา...""...อื้มมมมมมม"ฉันสอดมือเข้าไปในกลุ่มผมนุ่ม เชิดหน้า แอ่นอกป้อนนมเข้าปากหมอนั่นแบบที่หมอนั่นต้องการจ๊วบบบบ~ จ๊วบบบบ~"อื้มมมม อ๊าาา" นิกกี้หยัดกายลุกอีกครั้ง พลางสอดแขนเข้ามารั้งต้นขาของฉัน แล้วถาโถมร่างกายเข้าใส่อย่างเอาเป็นเอาตายปึก! ปึก! ปึก! ปึก! ปึก!"อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะๆ""ซี้ดดดดด อ๊า" สองเสียงสอดประสาน พอๆ กับเสียงเนื้อกับเนื้อที่ดังกระทบกันอย่างเอาเป็นเอาตายพรั่บบบๆๆๆ พรั่บบบบๆๆๆพรั่บบบบๆๆๆ พรั่บบบบบบๆๆๆ"ลึกเกินนิก อ๊าา..."
Read more

Ep.45 1/2

"นายว่าฉันโง่งั้นเหรอ" "เออ เธอโง่..." "...แต่คนโง่ๆ แบบเธอ สเปคฉันเลย" "นะ นิก ว้ายยย...!" แล้วสุดท้าย หมอนั่นก็ขยับสะโพกเข้าใส่อีกครั้ง ลำรักขยับเข้าออกในช่องรักของฉันอย่างหนักหน่วงและรุนแรง นิกกี้เริ่มต้นอีกครั้งและอีกครั้ง กว่าหมอนี่จะปล่อยฉันเป็นอิสระ ก็เล่นกอบโกยไปจากฉันไม่รู้กี่รอบต่อกี่รอบ จนฉันหมดแรง และผล็อยหลับไป แต่ก่อนจะหลับ ฉันยังรับรู้ถึงความรู้สึกที่ว่า หมอนั่นทำความสะอาดส่วนนั้นให้ฉัน และปล่อยให้ฉันนอนพัก โดยมีหมอนั่นกอดฉันเอาไว้ทั้งคืน ทั้งที่เคยชินกับการนอนคนเดียวมาตลอดทั้งชีวิต แต่การที่มีคนนอนกอดฉันไว้ มันก็ทำให้รู้สึกอบอุ่นแปลกๆ แต่นอกเหนือจากคำว่าแปลก สิ่งที่เห็นค่อนข้างชัดเจน นั่นก็คือความรู้สึกดีๆ @ตอนเช้า "แปดโมงกว่า เธอตื่นสายนะมิ้นท์" "ปะ แปดโมงกว่า!" ฉันสะบัดผ้าห่มหนาออกจากร่าง แล้วขยับกายลุกจากเตียงทันที วันนี้ฉันมีเรียนตอนเก้าโมง ปกติฉันควรตื่นตั้งแต่เจ็ดโมงแล้วด้วยซ้ำ แต่เมื่อคืนฉันโดนปล้นเวลานอนนานมาก กว่าจะได้นอนก็เกือบเช้า สุดท้ายวันนี้ฉันก็สายจนได้ แกร๊กก~ "ทำไมนายไม่ปลุกฉันล่ะนิก แบบนี้มันแกล้งกันชัดๆ" ฉันโวยวายทันทีที่ออกมาจากห้องน้ำ
Read more
PREV
1
...
56789
...
11
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status