Semua Bab A Dose of Desire: Affair With My Hot Doctor: Bab 71 - Bab 80

Natawa nang bahagya si Christopher sa tanong ng kanyang biyenan. Lumapit siya sa kama, umupo sa gilid nito, at sumagot, “Nagta-tantrums lang po si Felize, Ma. Normal lang naman ’to. Kahapon pa siya nagtatampo—umiiyak at ayaw akong kausapin. Hindi ba, sabi niyo naman, natural na sa mga buntis ang maging sensitive at maligalig.”“Nagtatampo? Siguradong may dahilan ’yan, Chris. Pinagalitan mo ba siya? Ano’ng ginawa mo?” Bakas ang pag-aalala sa boses ni Jessa. “Baka naman pinasama mo ang loob ng anak ko?”Napakamot sa kilay si Christopher habang nakatingin kay Felize. Kakapasok lang nito ng kwarto at naglalakad palapit sa kanya na puno ng bakas ng luha ang mukha.“Chris, bakit ang tahimik mo?” pangungulit ni Jessa sa kabilang linya. Kinakabahan siya. Hindi niya alam kung ano ang nangyayari sa kanyang anak at sa asawa nito.“Hindi po ako galit kay Felize, Ma. Kahit konti. Nagagalit lang siya nang walang malinaw na dahilan. Baka dahil sa pagbubuntis. Sabi ni Papa, nagiging emosyonal daw tala

Ang alok ni Hilary ay talagang nakakaakit para kay Christopher—lalo na sa isang taong gustong kumita ng pera nang hindi nagpapakahirap magtrabaho.Pagod na siyang ituring na bigo at laging minamaliit—maging ng sarili niya—kaya tinanggap niya ang alok nang walang pag-aalinlangan.Sa madaling salita, simple lang naman ang kondisyon: panatilihin si Felize sa kanyang tabi.Kahit wala ang pera ni Hilary, wala talaga siyang balak na pakawalan ang asawa.Kailan pa makakahanap ang isang lalaking katulad niya—na ordinaryo lang ang hitsura at walang maayos na trabaho—ng asawang kasing-ganda ni Felize? Bukod doon, mabait ito, mahinhin, at masunurin.“So, payag ka sa alok ko?” tanong ni Hilary para masigurado ang kasagutan ng lalaki. “Ibibigay ko sa iyo ang lahat—pera, trabaho, kahit ano. Sabihin mo lang.”Huminga nang malalim si Christopher. Kinuha niya ang tasa ng kape sa harap niya, uminom nang kaunti, at tumingin sa doktor na nasa harap niya.“Ano?” pagmamadali ni Hilary na tila naiinip na. “B

Huminga nang malalim si Dominic, umiling, at lumabas ng kwarto. Naiwang tulala ang kanyang ina na may bakas ng pagkalito sa mukha.“Anak, ano’ng ibig mong sabihin? Ano ’yong sinabi mo?” Hinabol siya ni Rayna hanggang sa sala at pinanood ang anak na nagpapaalam kay Dante.“Aalis na po ako, Dad,” sabi ni Dominic sabay pagmano sa kamay ni Dante na nakaupo sa paborito nitong upuan.“Anong oras ang simula ng trial?” tanong ni Dante habang nakatingin sa kanya.“Baka mamaya-maya pa po. Kailangan ko lang dumating doon nang mas maaga,” sagot ni Dominic bago hinarap ang kanyang ina na nakatayo pa rin malapit sa divider ng sala.Hindi pa rin nagbabago ang reaksyon ni Rayna—nalilito at kinakabahan.Lumapit siya nang kaunti. “Ano’ng sabi mo, anak? Hindi ko maintindihan,” tanong niya na punong-puno ng kuryosidad. Kahit narinig niya ang sinabi nito, tila ayaw pa rin iyong tanggapin ng kanyang isip.Nanatiling tahimik si Dominic, bakas ang bigat ng loob sa kanyang mukha. Huminga siya nang malalim at n

Pumasok si Felize sa kwarto, sinusunod ang gusto ng kanyang asawa. Kinuha niya ang lingerie sa aparador at dinala sa silid para magpalit.Alas-onse pa lang ng umaga, pero humihiling na agad si Christopher ng kung anu-ano—gaya ng dati.Simula nang magsimula ang pregnancy program niya, hindi siya hinawakan ni Christopher bilang pagsunod sa utos ng guwapong doktor.Gayunpaman, may kung ano sa sitwasyong ito ang bumabagabag kay Felize, at hindi niya ito lubos na maintindihan.Alam ni Christopher ang relasyon nila ni Dominic... kaya bakit hinayaan pa rin siya nitong ituloy ang pregnancy program? Bakit nananatili itong tahimik?Nakatayo si Felize sa harap ng malaking salamin, nakatitig sa sariling repleksyon habang gulong-gulo ang isip.“Kung alam ni Christopher ang tungkol sa amin ni Dominic, bakit siya nananahimik? Bakit parang hinahayaan lang niya kami?” bulong niya, hindi mahanapan ang sagot.Pagkaraan ng sandali, naghilamos siya ng malamig na tubig para pakalmahin ang sarili.Pagkatapos

Halos dalawang oras nang naghihintay si Dominic, pero hindi pa rin dumating ang mga magulang ni Felize.Paulit-ulit na sumusulyap sa kalsada ang babaeng naka-floral na damit, tinitingnan kung parating na ang sasakyan ni Freddie. Nakatayo siya malapit sa poste ng kanilang bahay, nakasilong ang mga mata habang tumitingin sa malayo.Itinaas ni Dominic ang kanyang kamay at tiningnan ang kanyang oras. Alas-singko na ng hapon, pero wala pa ring bakas ng mga ito.“Anong oras po ba sila karaniwang umuuwi, Ma’am?” tanong niya habang nakaupo sa kahoy na upuan sa tabi ng bilog na mesa, iniinom ang huling patak ng kanyang kape.Humarap sa kanya ang babaeng nagpakilalang Aida, ang kapitbahay ni Felize, at sumagot, “Kadalasan, lampas alas-singko na. Kung hindi masyadong matrapik, alas-kwatro y medya ay narito na sila. Hindi ko alam kung bakit huli sila ngayon. Baka matrapik sa daan.”Bumuntong-hininga ito at bumalik sa pagkakaupo.“Kung ganoon… baka parating na sila,” sabi ni Dominic, tumatango hab