All Chapters of รักซ้อนราคะ [PWP] + [NC30+]: Chapter 21 - Chapter 30

เคสเธอแม่ของเจนเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงจริงจัง หลังจากของดาวิดพ่อของเจนเสียชีวิตเมื่อสามปีที่ก่อน เคสต้องเข้ามาดูกิจการกาสิโนของสามีในทุกวัน และเธอไม่ค่อยได้อยู่กับลูกมากนัก แต่เธอเชื่อว่าลูกสาวของตนเองจะดีพร้อมที่จะเป็นภรรยาที่ดีของจอร์จได้ ถ้าจะเท้าความไปเคสกับแอนนา วิกตอเรีย และแอนน์ก็เป็นเพื่อนกันมานาน พอจบมัธยมเธอก็ไม่ได้อยู่มหาวิทยาลัยเดียวกับสามสาว จึงขาดการติดต่อ แล้วมาเจอกับสามสาวเมื่องานประมูลเครื่องเพชรเมื่อเดือนที่แล้ว เธอกับแอนนาได้นัดพูดคุยกันที่ร้านกาแฟหลังจากงานเครื่องเพชร แอนนาเล่าว่า เธอกลุ้มในเรื่องดาราสาวที่ชื่อมิลาน ตนเองก็ได้ข่าวฉาวของมิลานที่ไม่ดีอยู่บ้าง แอนนาอยากให้เจนเป็นลูกสะใภ้เธอ ตนเองก็ปฏิเสธไปว่า ลูกยังอยากทำงานอยู่ และตนเองก็ไม่อยากคลุมถุงชนลูกแต่อย่างใด แอนนาบอกกับตนเองว่ามีทางเดียวที่จะให้มิลานเลิกเข้ามาอยู่ในชีวิตของจอร์จได้คือการแต่งงาน เธอเชื่อมั่นในตัวเจนว่า เจนจะดูแลลูกชายเธอได้ดีกว่าใครๆ เคสจึงถามไปอีกว่า ทำไมถึงเลือกลูกของเรา เธอบอกว่า เจนเพียบพร้อมทั้งความงาม และกล้าแสดงออก เธอเล่าอีกว่าได้สืบจากแคนรี่ลูกสาวของวิกตอเรีย ว่าเจนเป็นคนดีมีผ

“สวัสดีค่ะ ใช่มิสเตอร์จอร์จ มานอฟ ที่มิสซิสมานอฟนัดไว้หรือเปล่าคะ” หญิงสาวเจ้าของร้าน ที่มีชื่อว่า ซาร่า ไวท์เอ่ยถาม “ใช่ครับ” จอร์จเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงสุภาพ “มิสเตอร์มานอฟ เชิญทางนี้ค่ะ ชุดของมิสเตอร์มานอฟเสร็จเรียบร้อยเมื่อสามวันก่อน” ซาร่าเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม และผายมือให้เขาไปลองชุดที่ห้องลองชุด เขาจึงก้าวเดินไปที่ห้องลองชุดโดยทันที โดยมีพนักงานร้านผู้ชายเป็นคนนำทาง “มิสโกเมสเชิญทางนี้ค่ะ เดี๋ยวเรามาลองเลือกชุดแต่งงานกันก่อน ถ้าไม่พอใจ เราสั่งตัดได้” ซาร่าเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม “เอาชุดในร้านนั้นแหละค่ะ เจนไม่เรื่องมาก” เจนเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม “เช่นนั้นเราไปดูแกลเลอรี่กันเถอะ” ซาร่าเอ่ยบอก ผายมือให้เจนนั่งลง และเธอนำสมุดภาพสิบเล่มมาให้เจนได้เลือกชุดแต่งงาน เจนใช้เวลาไม่นานนักเธอก็เอาภาพหนึ่ง หลังจากเจนเข้าไปลองชุดแต่งงานกับพนักงานสาวได้ครึ่งชั่วโมง เจนกลับเลือกไม่ถูกว่าจะสวมชุดไหนในงานแต่งงานดี เพราะเธอคิดว่างานแต่งงานนั้นจัดเพียงครั้งเดียวในชีวิต และเธอเองก็ไม่รู้ว่าจะได้แต่งงานกับใครหลังนี้หรือไม่ เธอจึงอยากให้ออกมาดูดีที่สุด ถึงบอกว่าไม่เรื่องมาก แต่กลับเปลี่ยนชุดไปแล้วเกือบสิ

“เป็นเพราะเป็นความประสงค์ของพวกเธอที่จะแต่งงาน ให้ประสานมือขวา และประกาศความยินยอมของพวกเธอต่อหน้าพระองค์ และศาสนิกชนของพระองค์” เมื่อบาทหลวงกล่าวขึ้น เขาและเธอจึงหันใบหน้าเขาหากัน และผสานมือทางด้านขวาทันที “ผม จอร์จ มานอฟ ขอรับ มิส เจน โกเมส เป็นภรรยาของผม ผมสัญญาว่าจะซื่อสัตย์ต่อคุณทั้งในยามสุขและ ยามยาก ในยามไข้และสบายดี ผมจะรักคุณและให้เกียรติคุณตลอดชั่วชีวิตของผม” จอร์จเอ่ยกล่าวด้วยรอยยิ้ม “ดิฉัน เจน โกเมส ขอรับ มิสเตอร์ จอร์จ มานอฟ เป็นสามีของดิฉัน ดิฉันสัญญาว่าจะซื่อสัตย์ต่อคุณทั้งในยามสุขและยามยาก ในยามไข้และสบายดี ดิฉันจะรักคุณและให้เกียรติคุณตลอดชั่วชีวิตของดิฉัน” เจนเอ่ยกล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย เข้าสู่พิธีแลกแหวนแต่งงาน หลังจากที่ให้คำมั่นสัญญากันแล้วก็เข้าสู่พิธีการแลกแหวนแต่งงาน ซึ่งทั้งคู่จะสวมแหวนแต่งงานให้แก่กัน โดยจอร์จสวมแหวนเพชรหนึ่งกะรัตน้ำงามตัวเรือนเงินสวมลงบนนิ้วนางของมือซ้ายของเธอทันที และเธอเองก็สวมแหวนเงินไม่มีลายลงบนนิ้วนางด้านซ้ายของเขาเช่นกัน มายังพิธีลงนามทะเบียนสมรสคนละหนึ่งใบ โดยโบสถ์เป็นผู้ออกให้พวกเขาทั้งสอง มาจนถึงพิธีจุดเทียนครอบครัว ถื

เจนตั้งโต๊ะอาหารด้วยตัวเองในช่วงยา,เย็น วันนี้แอนนากับอเล็กซานเดอร์ไม่อยู่บ้าน พวกเขาบอกกับเธอว่าไปนอนที่บ้านพักต่างอากาศเมืองคานส์ วันนี้เธอจึงอยู่กับแม่บ้านสิบกว่าคนและบอดี้การ์ดประมาณสามสิบคน “ทานก่อนเลยค่ะ นายหญิง” ซาร่าสาวใช้วัยกลางคนเอ่ยบอกเธอ “รออีกหน่อยก็ได้ค่ะ ซาร่า” เจนเอ่ยบอกขณะที่เธอมองนาฬิกาหรูที่ติดผนัง ตอนนี้เป็นเวลาสองทุ่มแล้ว ขณะที่เขายังไม่กลับมาถึงบ้าน “ค่ะ นายหญิง” จอร์จใช้คีย์การ์ดเปิดเข้าไปในเพนท์เฮ้าส์ของมิลาน เพราะมิลานนั้นให้คีย์การ์ดเมื่อสองปีที่แล้วตอนที่เขาได้มาหาเธอใหม่ๆ เขาก้าวเดินไปในห้องกว้างซึ่งเป็นห้องรับแขก เขากับรู้สึกได้ว่าแขนเรียวของเธอนั้นโอบกอดเขาจากด้านหลัง “มาช้าจังคะ” มิลานเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาข้างริมหูของเขา สวมกอด “ผมมีเรื่องจะคุยกับคุณ” เขาเอ่ยบอกเช่นนี้ และหันหน้ามาหาเธอทั้งตัว เขากลับเห็นใบหน้าของเจนซ้อนทับใบหน้ามิลาน เขารีบสะบัดหัวตัวเองทันที “เป็นอะไรคะจอร์จ” เธอเอ่ยถามด้วยความงุนงงกับอาการของเขา “ผมต้องกลับก่อนนะ” เขาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย “จอร์จจะทิ้งมิลานไปจริงๆ หรือคะ” เธอเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงยั่วยวน แ

“เรียกกูมามีอะไร” เอ็ดเวิร์ดเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด เพราะตอนที่จอร์จโทรมาหาเขา เขากำลังกำหนัดและจะเข้าไปในเรือนร่างของเบลล่า “เอ็ดเวิร์ดมึงเป็นห่าอะไร ทำไมมึงดุจังว่ะ มึงไปกินรังแตนมาหรือวะ” อดัมเอ่ยถาม และทอดสายตามองเห็นเอ็ดเวิร์ดสวมใส่เสื้อยืดสีดำ อีกทั้งซอกคอของเขายังมีรอยดูดเป็นสีแดงหลายจุด คิดว่าอยู่คงอารมณ์บูด เพราะโดนขัดจังหวะในการมีเซ็กส์ “กูจะเลิกกับมิลาน” จอร์จเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงจริงจัง “ทำไมถึงมาคิดได้เวลานี้ มึงสองตัวควรเลิกได้ตั้งนานแล้ว” เอ็ดเวิร์ดเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงจริงจัง “กูอยากเลิกนานแล้ว กูกลัวว่ามิลานจะเสียใจ เธอเองก็ไม่ได้ทำอะไรผิด ไม่เลิกก็ไม่ได้ ที่สำคัญในการเลิกกับมิลานนั้น เพราะกูไม่อยากให้เจนเสียใจ” จอร์จเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงจริงจัง “มึงเลิกกับมิลานไปเลย ตอนที่มึงสองคนคบกัน มิลานก็ดึงให้ชีวิตตกต่ำ และอีกอย่างมึงก็แต่งงานแล้วนะ” อดัมเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงจริงจังอีกคน “สิ่งที่กูปวดใจที่สุดคือ เจนไม่เคยพูดอะไรเลยเรื่องมิลาน” จอร์จเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา “ที่เธอเงียบ แสดงเธอยังให้เกียรติมึงอยู่” เอ็ดเวิร์ดเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงดุดัน “จริงมึง มึงเ