All Chapters of รักซ้อนราคะ [PWP] + [NC30+]: Chapter 1 - Chapter 10

หนุ่มสาวต่อแถวหน้าไนต์คลับกำลังทยอยเข้ามาในยามเย็น แสงสีเสียงในไนต์คลับในยามค่ำคืนทำให้บรรยากาศครึกครื้นอย่างยิ่ง ที่นี่ไม่ได้เป็นไนต์คลับอย่างเดียว เพราะด้านหลังตึกเป็นโรงแรมหรูอีกด้วยเพื่อสร้างเสร็จเมื่อสามปีก่อน โดยอเล็กซานเดอร์ มานอฟ เป็นผู้ริเริ่มในการสร้างเมื่อสิบปีก่อน อีกทั้งยังมีกาสิโนแบบครบวงจรอีกด้วย“มาเที่ยวไม่ใช่ให้มึงมานั่งอ่านหนังสือ” จอร์จเอ่ยถามด้วยความสงสัย เพราะเขาเห็นเอ็ดเวิร์ดนั่งอ่านเรื่อง การกำเนิด และปฏิสนธิในมนุษย์“เรื่องของกูเถอะ” เอ็ดเวิร์ดเอ่ยบอก แล้วยกแก้วทรงยาวที่ใส่น้ำส้มขึ้นมาดื่ม“กูไม่กวนมึงแล้วก็ได้” จอร์จเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย แล้วหันมานัวเนียกับผู้หญิงชุดเดรสเกาะอกแนบเนื้อสีดำแทบจะฉีกขาดได้อย่างง่ายดาย ส่วนอดัมนั่งนัวเนียกับผู้หญิงสองคนในชุดซีทรูและชุดเดรสสีแดงอย่างเมามันอีกฟากหนึ่งของไนต์คลับ หญิงสาวสี่คนนั่งมองชายหนุ่มที่นั่งอ่านหนังสือ ท่ามกลางสิ่งล่อตาล่อใจและปลุกอารมณ์ให้มีเซ็กส์โดยง่าย แต่ชายหนุ่มผู้นั้นกลับเลือกหนังสือโดยไม่คิดสนใจสิ่งปลุกเร้าที่เพื่อนเขานำมาประเคนให้ ทำให้หญิงสาวผู้หญิงในบรรดาหญิงทั้งสี่มองเขาด้วยความปลาบปลื้มใจ และ

“หาอะไรอยู่ อะไรหายให้ฉันช่วยไหม” แคเธอรีนเอ่ยถาม“มือถือฉัน” เบลล่าเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงว้าวุ่น เพราะโทรศัพท์เครื่องนี้เธอพึ่งซื้อเมื่อสองเดือนมานี้ และใช้แค่น้อยครั้ง“ลองโทรหา” แคนรี่เอ่ยบอก“เดี๋ยวฉันโทรให้” เจนเอ่ยบอก แล้วเธอก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมา และกดเบอร์เบลล่าโทรออก ทุกคนกลับได้ยินเสียงโทรศัพท์ดังพนักงานๆ อยู่ด้านหลัง ทำให้ทุกคนหันหลังกลับไปดูโดยทันที พวกเธอกลับเห็นเอ็ดเวิร์ดยืนอยู่ตรงหน้า“เอ็ดเวิร์ดมาด้วยเหรอ เห็นบอกจะนั่งทำวิจัย” แคนรี่เอ่ยถามด้วยความสงสัย ทั้งที่เธอก็รู้ว่าเขามา“เบลล่านี่มือถือคุณ มันตกอยู่หน้าห้องน้ำ ผมเรียกคุณไม่ทัน” เอ็ดเวิร์ดเอ่ยบอกโดยไม่สนใจแคนรี่ผู้น้องสาว“ขอบคุณ” เบลล่าเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาราวกับถูกต้องมนต์สะกด“กลับเพนท์เฮ้าน์กับกูไหม กูจะไปส่ง อยากกลับบ้านแล้ว” เอ็ดเวิร์ดเอ่ยแคนรี่ตามภาษาพี่น้อง“กลับก็ได้ แล้วเจอกันนะเพื่อน” แคนรี่เอ่ยบอกพวกเธอ และโบกมือให้กับเพื่อนๆ ทั้งสามคน แล้วขึ้นรถสปอร์หรูที่พนักงานผับขับมาให้เอ็ดเวิร์ด เอ็ดเวิร์ดหันกลับมองหน้าเบลล่าอีกครั้ง เบลล่าเองแทบจะแทรกแผ่นดินหนีจริงๆ เพนท์เฮ้าส์สุดหรูชั้นสี่สิบเก้าริมฝั่งแม่น้ำ

เบลล่าก้าวเดินมาเก็บอุปกรณ์เครื่องเขียนและนำหนังสือเรียนบางส่วนวางในล็อกเกอร์เก็บของของเธอ ทันใดนั้นเธอรู้สึกว่ามีชายผู้หนึ่งก้าวเดินตรงมาหาเธอ เธอจึงหันไปมองทำให้เธอรู้โดยทันทีว่าเป็นเอ็ดเวิร์ด“วันนี้ไม่มีเรียนบ่ายไปกินข้าวกับผมนะ ผมเลี้ยง” เอ็ดเวิร์ดเอ่ยบอกด้วยสีหน้าเรียบเฉย“ได้ค่ะ รอฉันเก็บก่อน” เธอเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม และนำหนังสือเรียงใส่ล็อกเกอร์จนเสร็จ แล้วหันหลังมาหาเขาที่ยืนรออยู่ เธอเห็นได้ว่ากำลังมีหญิงสาวหลายคนกำลังซุบซิบนินทาเธออยู่ เธอเผยรอยยิ้มโดยไม่สนใจคำนินทาเหล่านั้น“เรียบร้อยแล้ว ไปกันเถอะ” เบลล่าเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม เอ็ดเวิร์ดก้าวเดินข้างเบลล่า ทุกคนดูเจ้าชายสุดหล่ออดีตเดือนมหาลัย ที่ไม่เคยเดินกับผู้หญิงคนไหน แต่เธอเป็นผู้หญิงคนแรกที่เดินข้างเขาเช่นนี้ ทำให้หญิงสาวบางคนถึงกับอิจฉากันเลยทีเดียวเบลล่าก้าวเดินถึงรถสปอร์ตหรูสีดำสองที่นั่ง เขากับเดินมาฟังนั่งข้างคนขับและเปิดประตูรถให้เธอโดยทันที เธอเผยรอยยิ้ม และกล่าวขอบคุณ"ขอบคุณค่ะ" เบลล่าเอ่ยบอกเช่นนี้ แล้วเธอนั่งลงในรถโดยทันที เขาปิดประตูรถให้เธอเช่นกัน และเขาก้าวเดินไปนั่งฝั่งคนขับ ขณะที่เธอคาดเบลท์“วันนี้ได้หลัง

เมื่อสเต็กหมดจานแล้ว ไม่ช้าพนักงานก็นำของหวานมาเสิร์ฟ เธอเห็นว่าของหวานที่อยู่ตรงหน้าดาร์กช็อกโกแลตที่เธอชอบทาน เมื่อคิดดูดีๆ แล้วนี่คือยาปลุกเซ็กส์ชิ้นสุดท้ายในมื้อนี้ เพราะดาร์กช็อกโกแลต ช่วยเพิ่มระดับของสารเซโรโทนิน และโดพามีนในสมอง ซึ่งล้วนเป็นฮอร์โมนที่ทำให้มีความสุขในขณะที่มีกิจกรรมบนเตียง อีกทั้งยังช่วยให้โลหิตไหลเวียนได้ดีขึ้น เนื่องจากไปช่วยผ่อนคลายกล้ามเนื้อของผนังหลอดเลือด“ช็อกโกแลตร้านนี้อร่อยมากลองชิมดู” เขาเอ่ยบอกเช่นนี้ เธอจึงตักดาร์กช็อกโกแลตเป็นรูปสี่เหลี่ยมชิ้นเล็กหั่นเป็นสี่ชิ้น ตักเพียงชิ้นเดียวขึ้นมากิน“อร่อยไหมครับ” เขาเอ่ยถาม เมื่อเธอนั้นเคี้ยวหมด“อร่อยค่ะ” “กินข้าวเสร็จแล้ว จะไปไหนต่อไหม” “จะกลับคอนโดเลยค่ะ” "ผมไปส่งนะ" เอ็ดเวิร์ดอาสา“แต่...” เธอยังพูดไม่จบ เขากลับพูดขึ้นมาโดยทันที“ผมพาคุณมา ผมต้องพาคุณไปส่ง” “ก็ได้ค่ะ” หลังจากทานอาหารกลางวันเสร็จแล้ว เอ็ดเวิร์ดพาเธอเดินมาที่รถสปอร์ตหรูคันเดิม เธอเห็นว่ามีบอยสองคนเปิดรถให้เขาและเธอ เธอก้าวเดินมานั่งฝั่งข้างคนขับเช่นเดิม ส่วนเขานั่งฝั่งคนขับ เขากดปุ่มเปิดหลังคาเพราะวันนี้ไร้เมฆฝน แล้วเขาก็ขับรถไปยังถนน

“อรุณสวัสดิ์ที่รัก” เขาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน“อรุณสวัสดิ์ค่ะ” เบลล่าเอ่ยบอก แล้วยกสเต็กเนื้อไก่ ไข่ลวก แล้วก็นม วางบนโต๊ะจัดไว้อย่างสวยงาม เขาจึงก้าวเดินนั่งเก้าอี้ตรงหัวโต๊ะ“น่ากินจังคุณทำอาหารเป็นด้วยเหรอ” เขาเอ่ยถามด้วยความสงสัย เพราะดูแล้วลูกคุณหนูเช่นเธอคงทำอะไรไม่เป็น“ฉันชอบทำอาหารตั้งแต่เด็กๆ ก็เลยทำกินเองมากกว่าซื้อ” เธอเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม และมานั่งตรงข้ามเขา“ยังเจ็บอยู่ไหม” เขาเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงจริงจัง“นิดหน่อยค่ะ ตอนนี้เริ่มไม่เจ็บแล้ว” เธอเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา เอ็ดเวิร์ดหั่นสเต็ก แล้วเอาเข้าปาก“อร่อยมากเลย” เขาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนเมื่อกินหมดปากแล้ว“กินเยอะๆ นะคะ” เธอเอ่ยบอก แล้วลงมือกินบ้าง หลังจากเธอและเขากินอาหารเสร็จเรียบร้อยแล้ว เขานำจานชามบนโต๊ะไปล้างที่ซิ้งค์ล้างจานทันที เธอจึงก้าวเดินตามหลังเขา และเดินมายืนด้านข้างเขา “ฉันล้างเองค่ะ” เธอเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงเกรงใจ“ผมล้างเอง คุณไปนั่งดูหนังก่อนเถอะ” เขาเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม จึงก้าวเดินไปเปิดโทรทัศน์ทันที เขาล้างจานเพียงชั่วครู่ และเดินมาหาเธอด้วยรอยยิ้ม“ไปอาบน้ำกันเถอะ ผมจะอาบให้” เขาเอ่ยบอกเช่นนี