All Chapters of รักซ้อนราคะ [PWP] + [NC30+]: Chapter 31 - Chapter 40

“ฉันเป็นภรรยาคุณ ความสุขของคุณก็คือความสุขของฉัน ความทุกข์ของคุณก็คือความทุกข์ของฉัน” เธอเอยบอกด้วยรอยยิ้ม เขาจูบที่แก้มเธอแผ่วเบา “คุณคือภรรยาที่แสนดีของผมจริงๆ” เขาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา และจูบที่ริมฝีปากเธออีกครั้ง อุ้มเธอออกจากอ่างจากุชชี่ไปยังเตียงกว้าง วางเธอนอนลงบนเตียงขึ้นขนานบนเรือนร่างเปลือยเปล่าของเธอ “ขออีกรอบนะ เจน” เขาเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงโทนต่ำ “ค่ะ” เขาใช้มือหนาจับความเป็นชายสอดเข้าไปในตัวเธอจนมิดลำ เขาจับมือเรียวของเธอขึ้นมาคล้องคอเขาเอาไว้ “โอ...โอ...โอ...โอ้...อืม...ฟัก...ฟัก...ฟาด...อา...อืม...” เธอร้องด้วยความหวาดเสียว เขาจับเรียวขาข้างหนึ่งพาดลงบนไหล่ ขณะที่เด้งความเป็นชายเข้าออกด้วยอารมณ์ดิบเถื่อน “โอ...โอ...โอ...จอร์จ...อืม...” “โอ้ว...โอ...โอ...โอ้...อืม...” เขาสอดใส่ด้วยอารมณ์ดิบเถื่อนไม่ปรานีเธอแต่อย่างใด เขาวางเรียวขาลง เธอยกสะโพกรับความเป็นที่กระแทกอยู่ด้านบน สายธารไหลออกมาไม่หยุดมาหล่อลื่นความเป็นชาย “โอ...โอ...โอ...เจน...อา...” เขาปลดปล่อยสายธารเข้าไปในความเป็นหญิงจนเอ่อล้น ในขณะเดียวกันเขาก้มลงจูบริมฝีปากเธอสอดลิ้นเข้าหาก

หลังจากดินเนอร์ เขาจับมือเรียวของเธอก้าวเดินเข้ามาในห้องนอน เขามองใบหน้าเธอด้วยรอยยิ้มตลอดการกินอาหารจนถึงห้อง เธอมองใบหน้าของเขาช่างหล่อเหลา เวลาเขายิ้มเช่นนี้ เขาเป็นผู้ชายที่หล่อมาก เพราะชายหนุ่มทั้งสามจะหล่อคนละแบบ เอ็ดเวิร์ดเป็นชายหนุ่มหล่อใบหวานราวกับผู้หญิง ถ้าไม่มีหนวดเคราเธอยังแอบคิดว่าเป็นผู้หญิงเสียอีก ส่วนอดัมมีใบหน้าหล่อเหลา แต่หล่อเข้มอีกทั้งยังมีหนวดเคราเธอยังแบบคิดว่าเขาคือมาเฟีย หรือจอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ และสามีของเธอมีใบหน้าที่หล่อเหลา เขามีใบหน้าหล่อคมสีผิวของเขาเป็นสีน้ำผึ้งเหมือนแอนนามารดาของเขา ทำให้เขาเป็นหนุ่มฮอตที่สุดในกลุ่ม “เจนผมอาบน้ำก่อนนะ” จอร์จเอ่ยบอกเช่นนี้ ทำให้สติของเธอกลับคืนมา เธอทอดสายตามองเขาที่กำลังถอดเสื้อ ปลดเข็มขัดและกางเกงออก เธอนั่งมองเขาจากเตียงทำให้รู้สึกว่าตนเองต้องการเขาเหลือเกิน “อาบน้ำกับผมไหม” เขาเอ่ยถามด้วยรอยยิ้ม และเอียงคอเล็กน้อย เหมือนเด็กน้อยที่กำลังอ้อนขอขนมหวาน “ไปเถอะค่ะ” เธอเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา และเบื้องหน้าหนี เขากลับเผยยิ้ม เพราะรู้ว่าเธอกำลังเก็บอารมณ์พลุ่งพล่านอยู่ เมื่อเขาก้าวเดินเข้าห้องน้ำไปแล้ว เธอจึงเอา

“เจนใช่ไหม” มิลานเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย และถอดแว่นตาสีดำออก “ใช่ค่ะ คุณมิลานใช่ไหมคะ” เจนเอ่ยถาม “ใช่” มิลานเอ่ยบอก “ซาร่าคะ ออกไปก่อนนะคะ บอกคนอื่นๆ ด้วยค่ะ” เจนเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนกับสาวใช้ “ค่ะ นายหญิง” ซาร่าเอ่ยบอกน้อมรับคำสั่งแบบไม่ค่อยเต็มใจ แล้วเดินออกไปพร้อมกับบอดี้การ์ดหกคนที่อยู่ภายในบ้าน “มีอะไรคะ” เจนเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย “เจนคืนจอร์จให้ฉันได้ไหม” มิลานเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงอ้อนวอน “เรื่องคุณกับเขา ฉันไม่รู้แต่ที่ฉันรู้คือตอนนี้จอร์จหยุดที่ฉันแล้ว” เจนเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงจริงจัง เธอเชื่อในความรักที่มีให้สามมีต่อเธอ และเชื่อว่าเขาหยุดที่เธอคนเดียวอย่างแท้จริง “แต่ฉันท้องกับจอร์จ เธอจะไม่ให้ลูกเขามีพ่อเหรอ” มิลานเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงจริงจัง ทำให้เธอถึงกับตกตะลึงและพูดไม่ออก ราวกับว่าเธอสมองตายไปแล้ว “คืนเขาให้ฉันเถอะนะ เจน ได้โปรด” มิลานเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงอ้อนวอน “คุณแน่ใจแล้วหรือ มิลาน” เจนเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา “ใช่ฉันแน่ใจ” มิลานเอ่ยบอกเช่นนี้ “เป็นเช่นนั้น ถ้าตลอดเวลาที่เธอท้องจนคลอดเด็กออกมาดูแลเขาให้ดี แล้วเมื่อคลอดแล้วไปตรวจดี

“แต่...” เจนเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา “แม่ขอนะ นังมิลาดมันเดินด้วย แม่อยากให้เจนเด่นที่สุด และดีที่สุด จริงไหมจอร์จ” แอนนาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงจริงจัง และมองจอร์จที่ยิ้มให้เธอ “ครับ” “เอาละอีกหนึ่งอาทิตย์ก็จะเดินแบบ พรุ่งนี้แม่มาสอนนะ” แอนนาเอ่ยบอกแล้วลุกขึ้น เจนกับจอร์จจะลุกขึ้นตาม แอนนาโบกมือให้นั่งลง “ไม่ต้องส่งแม่ไปเอง พรุ่งนี้แม่จะมาบ่ายๆ นะ จะได้พักผ่อนกัน” แอนนาเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม “ค่ะ” เจนเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงงุนงงไม่เข้าใจในสิ่งที่เธอพูด ส่วนจอร์จนั้นนั่งกระดิกเท้าอมยิ้ม ในขณะเดียวกันแอนนาก้าวเดินออกจากบ้านไปทันที “ได้เวลา” เขาเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม “ได้เวลาอะไรคะ” เธอเอ่ยถามด้วยความสงสัย “ได้เวลาปั๊มลูกแล้ว” เขาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงกระเส่า เธอหันหน้าไปมองเขา เขากลับประกบริมฝีปากเธออย่างเร่าร้อนและดูดดื่ม เธอตอบรับเขาเป็นอย่างดีเลยทีเดียว เขาดันเธอเอนหลังชิดผนังเบาะ “อย่าค่ะนี่มันห้องรับแขกนะ” เธอเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาและเขินอาย เธอกลัวว่าบอดี้การ์fและสาวใช้เดินมาเห็นเข้าขณะที่เขาและเธอมีเซ็กส์กันอย่างดุเดือด “ไม่มีใครเห็นหลอก” เขาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงหื่นกระห

บอดี้การ์ดหน้าห้องนอนเปิดประตูให้เบส เขาก้าวเดินไปในห้องนอนโยนเธอลงที่นอนนุ่มทันที มิลานลุกขึ้นนั่งทันที เขาจึงจับมือเรียวทั้งสองข้างดันเธอนอนลงไม่ให้เธอได้ดิ้นรน “จะไปไหน” เขาเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงดุดัน “ฉันจะไปไหนได้นอกจากที่นี่” เธอเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงที่ดังลั่นห้องนอน “รู้แล้วก็ดี” เขาเอ่ยรอยยิ้มชั่วร้าย และปล่อยมือเธอ เขากลับลุกขึ้นก้าวเดินไปยังตู้แช่ไวน์ ทำให้เธองุนงงอย่างยิ่ง ว่าทำไมเขาถึงปล่อยมือเธอ เพราะทุกครั้งที่เขาทำเช่นนี้ เขาจะฉีกเสื้อผ้าจนขาด และมีเซ็กส์โดยทันที แต่ครั้งนี้เขากลับเดินไปตู้ไวน์ นำขวดไวน์แดงออกมาจากตู้ และนำขวดไวน์แทใส่แก้วไวน์อย่างสบายอารมณ์ เขาหันมามองใบหน้าเธอ ด้วยรอยยิ้มที่มุมปากราวกับคนโรคจิต มือหนาถอดทักสิโด้ออกจากเรือนร่างจนหมดสิ้น เหลือเพียงบล็อกเซอร์สีดำที่ยังคงสวมใส่อยู่ “ถอดเสื้อผ้าสิ เห็นผัวทำหรือเปล่า” เขาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงยั่วยวน “ไม่ถอน” เธอเอ่ยบอกด้วยน้ำดุดัน แต่สายตาของเธอกลับมองที่ซิกแพคที่แข็งแกร่งของเขาทำให้เธอกลืนน้ำลายอึกใหญ่อย่างไม่รู้ตัว “หรือจะให้ถอดให้” เขาเอ่ยบอกราวกับคนโรคจิต เขาจึงต้องถอดชุดเดรสออกอย่างไม่เต็มใจ ขณะ