Semua Bab Battle of the Super Star ยุทธการจับนายซุปตาร์ เล่ม1: Bab 31 - Bab 40

วันเสาร์แชะ แชะกล้องกดถ่ายภาพรัวไม่พลาดแม้แต่ท่าเดียวเก็บทุกกิริยาที่หลุยเทียนเปาขยับเปลี่ยนท่าอยู่ในสตูดิโอจนเสร็จเรียบร้อยเขาเดินเข้าไปเปลี่ยนชุดที่ห้องรับรองก่อนก้มมองมือถือที่มีข้อความเด้งจากมือถือยกทัพที่ฝากไว้.... : รออยู่ที่สวนสาธารณะแล้วนะคะ มาถึงเมื่อไหร่ช่วยแจ้งด้วยค่ะนิ้วเรียวยาวยืนนิ่งอย่างใช้ความคิดก่อนขมวดคิ้วเงยหน้ามองตนเองในกระจกช้าๆ พร้อมเก็บมือถือใส่กระเป๋ากางเกงหมุนตัวกลับเดินออกไปที่สวนสาธารณะ รักจังยืนหาวอยู่ตรงกลางเลอากับนิวตันที่ถกเถียงกันเรื่องเรือถีบอยู่ริมน้ำก่อนเอียงตัวมองภัคกับองศาปูเสื่อปิกนิกราวกับมาพักผ่อนชมนกชมไม้โดยไม่สนใจว่าเธอจะมีอาการเซ็งแค่ไหน“เมื่อไหร่จะมา ทีมงานสักคนยังไม่เห็นเลย ร้อนก็ร้อนมาทำอะไรที่นี่” รักจังเท้าเอวกวาดสายตามองรอบอย่างหงุดหงิด

“เชิญครับ” หลุยเทียนเปาผายมือเชิญเธอไปขึ้นรถอีกครั้งและเปิดประตูให้เธอดูแลเอาใจใส่อย่างดีในระหว่างที่รถติดอยู่บนถนนในช่วงหัวค่ำรักจังนั่งนิ่งลูบท้องยังคงกวาดสายตามองหากล้องทั่วรถแต่หาเท่าไหร่ก็หาไม่พบรวมทั้งทีมงานด้วย“คุณจะทำอะไรเป็นพิเศษไหมครับ” คำถามของหลุยเทียนเปาเอ่ยถามขึ้นแบบลอยๆ“คะ ค่ะ ทำอะไรคะ” รักจังขมวดคิ้วตั้งสติอีกรอบ“ก็อย่างเช่นต้องการให้ทำอะไรอีกไหมหรือต้องการอะไรจากริเวอร์อีกบ้าง ผมจะทำให้”“จริงหรือคะ!” รักจังร้องเสียงหลงอย่างดีใจหันมามองหน้าหลุยเทียนเปาตาเป็นประกายจนเขาตกใจชะงักทำให้เธอต้องปรับท่าทีอย่างลืมตัว “แหม แค่มาเดทกับเปาเปาก็มีความสุขแล้วละคะ แค่จับมือก็พอค่ะ”“แค่นั้นหรือครั

“ไม่เอา ไปฉลองไว้ก่อนอย่างน้อยแกก็มาครึ่งทางแล้ว”“ใช่แล้วอีกครึ่งทางถ้าก้าวผิดได้นอนในห้องขังแน่” เมเม่อ้าปากงับพุทราเชื่อมปลีกตัวแยกยียวนเพื่อนสองคนที่มองค้อน“วันนี้แกกวนมากไปแล้วนะ ทำงานหนักหรือไง” รักจังเท้าเอวชี้หน้าว่าเมเม่ที่หันกลับมาแลบลิ้นเย้ย“ตีกับน้องมันทั้งวันละไม่ว่า ไปเถอะ” กันตายิ้มกริ่มจับแขนรักจังเดินตามเมเม่ไปเรียกรถแท็กซี่แล้วพากันขึ้นไปอย่างรวดเร็วหลุยเทียนเปาเดินมาหยุดอยู่หน้าห้องเสียบการ์ดเข้าห้องด้วยความเหนื่อยล้าเดินเข้ามาแล้วปิดประตูเปิดตู้เย็นหยิบน้ำผลไม้ในขวดมาเปิดดื่มเดินมานั่งพักที่โซฟาว่างขวดลงข้างๆ ก่อนล้วงหยิบมือถือยกทัพออกมากดเปิดอ่านข้อความทั้งหมดแล้วล้วงหยิบมือถือตนเองที่อยู่อีกข้างในกระเป๋ากางเกงขึ้นมากดเบอร์บันทึกไว้“นานแล้วที่ไม่ได้ออกไปเปิดหูเปิดตาแบบนี้ รู้สึกดีขึ้นมาหน่อย” เขาพูดกับตัวเองก่อนวางมือถือสองเครื่องไว้บนโต๊ะด้านหน้าแล้วเงยหน้าพิงโซฟาหลับตาภาพในหัวปรากฏหน้าหญิงสาวที่เพิ่งเจอกันเสียงรับสายของเธอก้องอยู่ในหัวเขาจนต้องลืมตาหยิบมือถือของตนมากดดูเบอ

แกร็กเสียงประตูปลดล็อกจากฝีมือของนักศึกษาสาวสองคนฉีกยิ้มกล่าวทักทายรักจังที่เดินลงบันไดมาอย่างได้จังหวะ“สวัสดีค่ะพี่รัก”“สอบเสร็จแล้วหรือไง”“ค่ะ คราวนี้ช่วยงานพี่รักได้เต็มที่เลยค่ะ”“โอเค ฝากด้วยนะ แล้วก็วันนี้ไม่มีใครอยู่เดี๋ยวพี่ต้องออกไปข้างนอกฝากบ้านด้วยนะ” รักจังเดินผ่านสองสาวไปที่ครัว“ได้เลยค่ะ”ตืด ตืดเสียงมือถือสั่นอยู่ในกระเป๋ากางเกงรักจังกดกาน้ำร้อนตั้งเวลาพร้อมล้วงหยิบมือถือออกมากดรับสายทันที“สวัสดีค่ะรักจังพูดค่ะ ห๊ะ อ้อ เออเดี๋ยวพาไปส่งที่พักเห็นองศาบอกว่าเธอเ

“เม่ละเมจิ”“เดี๋ยวมาพี่รักจังนั่นเค้กร้านคอฟฟี่ชื่อดังใช่ไหม หูยหิวเลย” เมจิขยับตัวลุกขึ้นนั่งลูบท้อง“อะเลือกเอาจะกินหน้าไหน เยวอนซื้อให้เชียวนะ” รักจังยื่นถุงให้เมจิที่รับมาเปิดดูก่อนฉุกคิดมองหน้ารักจัง“เยวอนไหนพี่รักจัง”“เน็ตไอดอลไง อะไรกันรู้จักริเวอร์แต่ไม่รู้จักเยวอนได้ยังไง” รักจังนั่งลงบนโซฟาหยิบหนังสือนิตยสารขึ้นปกริเวอร์ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าของใคร“ไม่ใช่อย่างนั้นค่ะ แต่ที่แปลกใจคือพี่รู้จักคุณเยวอนได้ยังไง ขนาดริเวอร์พี่รักจังยังไม่สนใจเลย”“บังเอิญนะ เรื่องมันยาวไว้พี่เรามาเดี๋ยวก็รู้เอง”ผลัก!ย