Semua Bab Battle of the Super Star ยุทธการจับนายซุปตาร์ เล่ม1: Bab 41 - Bab 50

อี้เหยียนถือถุงเบอร์เกอร์ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่หยุดอยู่หน้าห้องเคาะประตูเป็นจังหวะด้วยความทะเล้นจนมีคนเปิดเขาจึงยื่นถุงเบอร์เกอร์ให้ทันที“ไหนว่าไปหาหมอแล้วทำไมกลับเป็นถุงเบอร์เกอร์ แต่ก็ช่างเถอะ เบอร์เกอร์อร่อย” ยกทัพรับถุงเบอร์เกอร์เดินนำอี้เหยียนเข้ามาด้านในมองลีโอกับหลุยเทียนเปานั่งเล่นวิดีโอเกมเชื่อมจอทีวี“นึกว่ามากันครบแล้ว ดีนะมาก่อน” อี้เหยียนฉีกยิ้มเดินไปเปิดตู้เย็นหยิบน้ำแล้วเดินมานั่งเปิดฝาดื่มที่โซฟาเดี่ยว“อีกสักพักน่าจะถึง พี่โฮนัดประชุมไม่พลาดกันอยู่แล้ว” หลุยเทียนเปาวางอุปกรณ์เครื่องเล่นลงเดินไปที่ครัวปั่นแครอททำเครื่องดื่มทำให้อี้เหยียนสวมรอยเล่นแทน ยกทัพนั่งกินเบอร์เกอร์พลางเลื่อนมือถือเปิดดูไปเรื่อยๆ อย่างนิ่งคิดหาลู่ทางที่จะทำให้ได้เจอหญิงที่ต้องการเจอก่อนเลื่อนสายตามองหลุยเทียนเปาช้าๆ“ไปเดตมาไม่เห็นเล่าให้ฟัง เธอ

“อย่างนั้นต้องรับไว้เลยลูกรัก ฟังแม่แล้วจะเจริญ สำหรับริเวอร์กระทบไหล่แบบนี้ไม่มีอีกแล้ว” ภัควาดมือเพ้อฝันก้มไปจับมือโชกุนลุกขึ้นมาเต้นรำตามจังหวะเพลงช้าจนรักจังต้องเอามือตบหน้าผากแบะปากแต่ก็รับบัตรมาเก็บใส่กระเป๋ากางเกง“ขอบคุณมากค่ะ จริงๆ เค้กคราวก่อนก็พอแล้ว ไม่ได้เป็นบุญคุณใหญ่โตอะไร” รักจังยิ้มรับมองหน้าเยวอนที่พยักหน้าก้าวเข้ามาจับมือรักจังจนองศาเลิกคิ้วมองตามท่าทีของเธอ“งั้นวันนี้เราไปกินเค้กกันไหมคะ”“วันนี้หรือคะ คือ…”“ไปสิ อยู่ทำอะไร อยู่ไปก็ไม่ทำอะไร ฝากหนูพาลูกสาวตัวแสบของน้าคนสวยไปซื้อเสื้อแฟนคลับริเวอร์ด้วยนะจ๊ะ” ภัคละมือออกจากโชกุนหันมาจับแขนเยวอนที่ฉีกยิ้มรับอย่างง่ายดาย“ได้เลยค่ะ งั้นเรามาด้วยวันงานคอนเลยนะคะ ริเวอร์จงเจริญ” เยว

“ครับ ขอบคุณครับ” หลุยเทียนเปาตอบกลับก่อนก้าวขาเดินเช่นเดียวกับรักจังที่เดินตรงไปทางห้องน้ำ “เดี๋ยวครับ”“คะ” รักจังหน้าเหวอหมุนตัวกลับหลังประชันหน้ากับหลุยเทียนเปาพอดีเมื่อเขามายืนอยู่ด้านหลังโดยไม่รู้ตัว“มีร้านอาหารญี่ปุ่นเปิดใหม่ห่างจากนี่ไม่ไกลเดินเท้าไปได้ ผมเห็นคุณชอบทานอยากแนะนำไหนๆ ก็มาที่นี่แล้ว ลองดูนะครับ” หลุยเทียนเปาส่งยิ้มให้รักจังแล้วเดินกลับหลังเอามือล้วงกระเป๋ากางเกงเดินจากไปทำรักจังยืนค้างกะพริบตาถี่ยกมือเกาหัว“เห็นฉันเป็นคนตะกละชอบกินหรือไง จะบอกก็แสดงพิกัดชี้ชัดหน่อย บอกแบบนี้จะเจอไหมเล่า” รักจังเท้าเอวหมุนตัวกลับเดินเข้าห้องน้ำหญิงล้างมือที่อ่างชำเลืองมองสาวแสนหวานยืนปัดแก้มอมชมพูก่อนฉีกยิ้มให้รักจัง“เป็นสตาฟใหม่หรือคะ ไม่เคยเห็นหน้า” เธอทักทายรักจังที่ยิ้มแห้งๆ ก่อนตอบกลับ

เสียงเพลงริเวอร์เปิดดังลั่นจนคนที่เข้ามาต้องยกมืออุดหูก่อนหลุดหัวเราะเมื่อเห็นรักจังเต้นท่าประหลาดตามนิวตันที่ดัดแปลงท่าเต้นด้วยความสนุกส่วนเลอานั่งเหนื่อยหอบอยู่ที่โซฟา องศาหอบของมากมายเข้ามาวางไว้บนโต๊ะกับภัคที่ชูแทงไฟดัดเป็นที่คาดผมตัวอักษรของริเวอร์มาสวมใส่เข้าที่หัวรักจัง“ว้ายตายแล้ว น่ารักจังเลยลูกสาวใครกัน แม่จะต้องสวยดูดีแน่นอน” ภัคปรบมือยิ้มกว้างชอบอกชอบใจ“เฮ่อ เฮ่อ เข้าใจชมตัวเองทางอ้อมนะคุณนายภัค” รักจังยิ้มแหยๆ หายใจหอบยกมือจับที่คาดผมมาดู“จะว่าไปก็เดินมาครึ่งทางแล้วนะ อะไรๆ ก็เป็นใจซะหมด ง่ายยิ่งกว่ากินกล้วยซะอีก” องศาเอาของไปเก็บในครัวตามมาด้วยรักจังที่กระแซะเบียดไหล่เพื่อนชาย“ไปถึงไหนแล้ว”“อะไรถึงไหน” องศาหันมามองหน้ารักจังที่ทำตาเจ้าเล่ห์หมุนตัวพ

“ต้องเป็นที่สนใจมากแน่ๆ ข่าวอาจลงเสียหายได้นะ” อี้เหยียนโน้มหน้าลงมากระซิบข้างหูของรักจังที่ถลึงตาโตจ้องหน้าเขาก่อนยกมือปิดหูก้าวถอยห่าง“นี่คุณ!” เธอยกมือชี้หน้าเขาอย่างตกใจ“ว่าไงสนใจไปงานคอนด้วยกันไหม” อี้เหยียนยิ้มมุมปากต้อนเธอจนมุม รักจังมองซ้ายมองขวามองผู้คนที่เดินผ่านหันมองเธอเป็นตาเดียวพร้อมหยิบมือถือขึ้นมากดถ่ายรูปเธอกับผู้ชายตรงหน้า“อะไรเนี้ย” รักจังยกมือปิดหน้ารีบจ้ำอ้าวไปขึ้นรถอย่างไม่มีทางเลือก อี้เหยียนยิ้มกว้างยกมือทักทายคนที่ถ่ายรูปตนเองก่อนหมุนตัวกลับไปขึ้นรถรักจังมัดผมรวบมองหน้าคนที่เปิดเพลงดังลั่นรถจนรักจังต้องเอามืออุดหูจ้องเขม็งอี้เหยียนที่ขับรถอย่างไม่รีบร้อนสร้างความหมั่นไส้ให้กับผู้หญิงที่นั่งข้างๆ อย่างมากจนต้องเอื้อมมือปิดเพลง“อะไรกันปิดเพลงทำไ