Semua Bab Battle of the Super Star ยุทธการจับนายซุปตาร์ เล่ม1: Bab 51 - Bab 60

กรี๊ดดดดดดเสียงกรี๊ดเริ่มดังมากขึ้นเมื่อสองมือของรักจังถูกอี้เหยียนกับยกทัพจับกุมไว้โกยความอิจฉาเพิ่มขึ้นทวีคูณ รักจังกะพริบตาถี่ก้มมองมือตนเองก่อนหันมองซ้ายขวา“ขออุปกรณ์ด้วยครับ” ลีโอเดินไปบอกทีมงานข้างเวทีที่เดินขึ้นมาแจกหมวกสัตว์หูกระดิก รักจังมองไล่ตั้งแต่จุนฮยอกสวมปิกาจูคู่กับลีโอ ยกทัพกับอี้เหยียนเป็นกระต่าย ส่วนหลุยเทียนเปากับหวังโอชุนเป็นแมวแล้วก้มมองหมวกรูปยูนิคอร์นในมือตนเองที่ทีมงานยื่นให้อย่างลังเลใจ“สวมให้เองครับ” อี้เหยียนคว้าหมวกยูนิคอร์นหูกระดิกมาสวมใส่หัวให้รักจังทำให้คนด้านล่างตาร้อนในความโชคดีของเธอแต่สำหรับรักจังกลับไม่ได้ยินดีปรีดาเท่าไหร่นักแต่ก็จำใจฉีกยิ้มหวานส่งให้ริเวอร์ทุกคน“ริเวอร์มีเพลงหนึ่งที่อยากมอบให้แฟนคลับทุกคนครับ” จุนฮยอกพูดจบแสงไฟค่อยๆ ลดลงต่ำ รักจังถูกจับมือจูงไปหน้าเวที เธอมองยกทัพช้าๆ ก่อนทำที

“กล้าดียังไงมาขโมยของคนอื่น ฉันจะฟ้องผู้ปกครองนาย”“ก่อนจะไปฟ้อง ช่วยดูสถานการณ์ด้วย ควรอ้อนวอนเสียมากกว่านะคนสวย” เสียงด้านหลังดังขึ้นทำให้รักจังต้องหมุนตัวมองเจ้าของประโยคที่มากันสามคนเป็นชายทั้งหมด“จะทำอะไรฉัน อย่านะ สู้จริงด้วย” รักจังยกมือกำหมัดจ่อไปทางชายฉกรรจ์หน้าบากก่อนถูกชายวัยรุ่นด้านหลังจับล็อกแขนจังหวะเดียวกับที่รถตู้คันเก่าเข้ามาจอดเทียบข้างในทางเปลี่ยวที่รักจังไม่ทันสังเกต“กรี๊ดดด ช่วยด้วย!!!!” รักจังแผดเสียงดังลั่นเมื่อถูกชายทั้งหมดจับลากขึ้นรถ เธอพยายามดิ้นใช้ขายันเบาะไม่เข้าไปด้านในพร้อมแหกปากให้สุดเสียงเพื่อร้องขอความช่วยเหลือ “พระเอกขี่ม้าขาวไม่มีหรอกในชีวิตจริง กรี๊ดดด ช่วยด้วย”“ปิดปากมันเส่!” ชายหน้าบากสั่งลูกน้องเสียงแข็ง รักจังหันหน้าหลบซ้ายขวาไม่ให้ใครมาเอาอะไรอุดปากเธอได้พ

“เมียว เมียว เมียว เมียวววว” รักจังส่งเสียงร้องตามเพลงที่เปิดทำให้หลุยเทียนเปายิ้มบางๆหลุดหัวเราะขบขันเมื่อรักจังปรบมือร้องตามเพลงที่เปิดพร้อมท่าทางจนถึงสถานีตำรวจพาเธอลงจากรถองศาก้มมองมือถืออยู่ร้านคาราโอเกะกวาดสายตามองหาคนที่โทรหโดยรอบก่อนตัดสินใจหมุนตัวกลับต้องผงะเมื่อคนที่ยืนขวางอยู่เป็นโชกุน“ว่าไงติดต่อได้ไหม”“ได้แล้ว เห็นว่าเกิดเหตุฉุกเฉิน เดี๋ยวก็คงมา นายเข้าไปรอข้างในเถอะ” องศาบอกโชกุนที่เดินมายืนข้างๆ“ไม่ดีกว่าอยากยืนอยู่ด้วย อากาศมันเย็นยืนคนเดียวจะไม่สบาย”“จะไม่สบายคู่นะสิ” องศายิ้มกริ่มมองไปทางถนนที่มีรถขับผ่านเดินไปนั่งที่เก้าอี้หน้าร้าน“บริษัทเราก็ไม่ได้ขัดสนอะไรขนาดนั้น ล้มเลิกเรื่องแผนนั้นเถอะ

“ขอบคุณนะครับที่สนับสนุนพวกเรา” หลุยเทียนเปาหันกลับมามองเธอด้วยรอยยิ้มที่แสนจริงใจจนรักจังชะงักกะพริบตาถี่ค่อยๆ เอียงตัวไปหยิบลูกประคบมาถือไว้แล้วยิ้มส่งกลับอย่างตั้งสติ“ผลงานริเวอร์ดีขนาดนี้เป็นใครก็ตกหลุมรักค่ะ ไม่ว่าจะมีอุปสรรคอะไรมาขวางสู้ต่อไปนะคะเพื่อแฟนคลับทุกคน” รักจังชูกำปั้นส่งยิ้มให้เขาที่เดินเข้ามายืนตรงหน้าแล้วลดตัวนั่งชันเข่ามองข้อเท้าเธอ“ขออนุญาตนะครับ ให้ผมช่วยประคบนะครับ” หลุยเทียนเปานั่งลงกับพื้นพร้อมจับเท้ารักจังวางไว้บนหน้าตักแล้วแบมือไปตรงหน้าเธอที่นั่งนิ่งค้าง “แฟนคลับน่ารักแบบนี้ควรได้รับสิ่งตอบแทน”เลอาชะงักเท้าหยุดอยู่หน้าห้องถือแก้วน้ำค้างไว้ค่อยๆ ชะโงกหน้าแอบดูคนสองคนด้านใน รักจังวางลูกประคบบนมือหลุยเทียนเปาด้วยใจที่สั่นรัวราวเกือบจะหลุดเต้นออกมานอกเบ้าแต่คนที่เต้นรัวมากกว่าเห็นจะเป็นเลอาที่เกือบทำแก้วน้ำตกแตกดีที่ไหวตัวรับทันแม้น้ำจะหกก็ตา

“ไม่ได้เป็นอะไรมากอยู่แล้ว”“ดีแล้ว” หลุยเทียนเปายิ้มกริ่มก่อนเหลือบมองสองคนเดินหยอกล้อเข้ามาเสียงดังจนคนในห้องซ้อมต้องหันมองเป็นตาเดียว“เฮียมาไวนะ” อี้เหยียนยิ้มแป้นเข้ามาหาหลุยเทียนเปาทำทีกลบเกลื่อน“เปาเปานะมาปกติแต่นายต่างหากที่มาเร็วผิดปกติ” ลีโอเอามือล้วงกระเป๋าบอกกลับด้วยความขบขัน“โถ่ รถไม่ติดสักหน่อย” อี้เหยียนยิ้มแห้งๆ ตอบกลับ“แล้วนายไปโดนอะไรมา” ยกทัพเดินเข้ามายืนส่องกระจกพร้อมมองหวังโอชุน“อุบัติเหตุนิดหน่อยไม่มีผลอะไรต่อการซ้อม” หวังโอชุนตอบเสียงเรียบไร้อารมณ์ร่วมใดๆ เดินไปยืนหน้ากระจกซ้อมต่อ“วันนี้ลีดเดอร์พาแฟนสาวมาด้วยหรือเปล่า นายรู้ไหมเปาเปา” ยกทัพเข้ามากอดคอหลุยเทียนเปาที่เอียงหน้ามองเขาช้าๆ ก่อนขมวดคิ้วสงสัย“ถ้าลีดเดอร์พาเยวอนมา เยวอนก็อาจพาสาวติดลิฟต์มาด้วยไง” ลีโอตอบแทนเพิ่มกระจ่างให้หายสงสัย หวังโอชุนเหล่มองหลุยเทียนเปาทางกระจกจนเจ้าตัวรู้สึกหันมองกลับพร้อมทำตัวนิ่ง“ไม่รู้สิเพิ่งมาเ