All Chapters of Battle of the Super Star ยุทธการจับนายซุปตาร์ เล่ม1: Chapter 71 - Chapter 80

“อิจฉามั้ง คงมีปมหรือไม่ก็บ้า ว่างหนัก” องศายักไหล่ตอบอย่างไม่ใส่ใจแล้วปั่นเมนต์ต่อด้วยความสนุก โชกุนส่ายหน้าไปมาอย่างเอือมระอาเดินไปรินน้ำใส่แก้วแล้วเดินกลับมาตั้งไว้ที่โต๊ะข้างมือองศาก่อนเดินไปขึ้นบันได“โหอยู่ตั้งสามคนให้คนเดียวแบบนี้เรียกว่าอะไรนะ” นิวตันเอียงหน้าแซวก่อนโดนปากกาเคาะหัวมาจากคนที่อยู่ด้านหลัง เลอาอมยิ้มชอบใจก้มหน้าก้มตาปั่นเมนต์ต่อ กระทู้หลายฝ่ายดุเดือดมากกว่าคนที่ถูกกล่าวถึงเป็นเรื่องเป็นราวแลดูไร้สาระไปทันทีเสียงไลฟ์สดเปิดดังลั่นห้องจนทำให้รักจังที่นอนอยู่บนเตียงต้องเอาหมอนที่หนุนยกมาปิดหน้าเพราะภัคเดินเข้ามาพร้อมเสียงตื่นเต้นเข้ามากระแซะนั่งลงบนเตียงเขย่าแขนถลกผ้าห่มดึงหมอนปลุกรักจังให้ตื่น“นี่ นี่ มาดูไลฟ์สดหน้างานคอนเสิร์ตริเวอร์นี่ อยากไปจริงๆ เลย คราวที่แล้วยังติดใจไม่ลืม คนเยอะมากเลยที่นั่น น่าเอ็นดูพ่อว่าที่ลูกเขยของแม่ที่สวยสง่าอย่างฉัน” ภัคเปรยอย่างชื่นชมทั้งตัวเองมองจอมือถือที่มีสมาชิกริเวอร์ลงจากรถมาโบกมือทักทายแฟนคลับหน้างานก่อนเข้าโดมเก็บตัวรอเวลา รักจังเด้งตัวลุกขึ้นอัตโนมัติหันมองหน้าแม่อย

“ฉันจำเธอได้ตั้งแต่ออกคลิปกับเยวอนแล้ว ฉันติดตามเยวอนอยู่ สำหรับเพื่อนที่เล่นมาตั้งแต่เด็กทำไมจะจำไม่ได้” วีนมองหน้ารักจังที่พยายามหาข้อแก้ตัวแต่ก็จนปัญญาทำได้แต่ยอมรับ“ให้ตายเถอะ ฉันไม่ได้อยากให้มันเป็นข่าวสักหน่อย มันคือความผิดพลาด มุมกล้องทั้งนั้น”“ทำไมล่ะ เป็นแฟนกับนักร้องก็ดีออก น่าสนุก” วีนบอกด้วยความขบขันเมื่อเห็นสีหน้ารักจังที่ทำหน้าบูดไม่พอใจยืนกอดอก“ขนาดเป็นความเข้าใจผิดฉันยังโดนขนาดนี้ถ้าเป็นแฟนฉันไม่ตายคาเท้าแฟนคลับพวกนั้นเลยหรือไง” “แต่เธอก็เป็นแฟนคลับริเวอร์ด้วยไม่ใช่หรือไงกัน”“รู้เยอะแฮะ รู้มาจากไหน แฮกเกอร์ใช่ไหมเนี้ย” รักจังอ้าปากค้างมองหน้าวีนที่ส่ายหน้าไปมาฉีกยิ้ม

แอ๊ดดด“นี่ค่ะผลไม้ เหหหห!” รักจังเบิกตาโตยื่นตะกร้าผลไม้ค้างด้วยความตกใจกับคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าแต่คนตรงหน้ากลับไม่ได้นึกเอะใจสงสัยรับตะกร้ามาถือไว้แล้วเปิดประตูค้างเอาตะกร้าเข้ามาวางไว้ที่โต๊ะ“คุณจะเข้ามาข้างในไหม พอดีคุณย่ากับตงกงออกไปตลาดที่ท่าเรือซื้อของสดมาทำกินเย็นนี้”“หลุยเทียนเปา” รักจังเอ่ยชื่อเขาเพื่อย้ำเตือนว่าสิ่งที่เห็นไม่ได้ตาฝาด“ครับ ผมหลุยเทียนเปา” แต่สิ่งที่เขาตอบกลับมาคือความจริงทำให้รักจังอ้าปากค้างมองเลิ่กลั่กหันมองซ้ายมองขวาแล้วก้าวเข้าไปด้านในพร้อมดึงประตูปิดทันทีจนคนด้านในหันมองด้วยความแปลกใจกับท่าทีตื่นตูมของเธอ“คุณมานี่ได้ไง เมื่อวานแม่ฉันเพิ่งเอาไลฟ์สดให้ดูอยู่เลยจู่ๆ มาโผล่ที่นี่ได้ไง แล้วระดับคุณต้องนอนโรงแรมสิมาทำไมที่นี่ แล้วรู้จักย่าของเด็

“ถ้าสมมติว่า เอ่อ สมมตินะไม่ใช่เรื่องจริง ไม่ใช่เรื่องของฉันด้วยอย่าเข้าใจแค่สมมติ”“สมมติก็สมมติ ยังไง” วีนพยักหน้าเข้าใจและยิ้มชอบใจกับท่าทีลุกลนของคนตรงหน้า“คือถ้าเกิดว่าเราทำผิดกับคนคนหนึ่งไว้จนเขาจับได้แต่ไม่ใช่เรื่องร้ายแรง เรายังกลับมากู้สถานการณ์ได้ไหม”“สถานการณ์แบบไหน”“เช่นเราหลุดปากสารภาพผิดไปแล้วเรายังกลับมาโกหกต่อได้อีกไหม”“ถ้าโดนจับได้ขนาดนั้นควรพอดีกว่านะ”“ไม่ได้อะแล้วบริษัทฉันจะทำยังไง เอาเงินที่ไหนมาหมุนเล่าถ้าไม่ได้กางเกงในของเขา” รักจังส่ายหน้าหัวเสียจนวีนอมยิ้มกระแอมเบาๆ เตือนสติเธอ“หึหืมเรื่องสมมติ” คำพูดของวีนทำรัก

“แต่มันก็คุ้มนะ เป็นการคุกคามอย่างหนึ่งเหมือนกัน เขายอมแลกแค่นี้ขนหน้าแข้งไม่สะเทือนหรอก เพื่อความปลอดภัยของตัวเองด้วย เคยได้ยินข่าวไหมพวกแฟนคลับสุดคลั่งพยายามเข้าถึงตัวใช้โอกาสตอนคนเยอะๆ ศิลปินดาราเดินผ่านมาจับเป้าซะเลย น่าสงสารเหมือนกันนะ” กันตาบอกพร้อมจั่วไพ่ขึ้นมาดู“ใช่ค่ะ ลวนลามน่าเกลียดไม่สมเป็นแฟนคลับเลย แฟนคลับที่ดีต้องสนับสนุนผลงานให้กำลังใจเมมเบอร์” เมจิหยิบไพ่จั่วยื่นให้เมเม่ที่รับไว้มองค้อนก่อนเอาไพ่ที่รับมาตีเข้ากลางหน้าผาก“จั่วขึ้นมาให้พี่แกมืดบอดหรือไงเมจิ”“พี่รักจะได้ชนะ” คำตอบของเมจิทำเมเม่ยกเท้ายันก้นเมจิให้ถอยห่างรักจังด้วยความหมั่นไส้ รักจังหัวเราะชอบใจวางไพ่ลงพื้นด้วยความภาคภูมิใจพร้อมหันไปถามเมจิที่เขี่ยเท้าเมเม่ออก“พอรู้ไหมว่าใครเป็นคนตั้งราคากางเกงในหกหลักของหลุยเทียนเปา”