All Chapters of Battle of the Super Star ยุทธการจับนายซุปตาร์ เล่ม1: Chapter 81 - Chapter 90

“อย่างมากที่ตามมาน่าจะเป็นแฟนคลับมากกว่านักข่าวน่าจะถ่ายเอ็มวีโดยไม่ได้แจ้งล่วงหน้า คงไม่อยากให้ใครรู้แฟนคลับคงไม่รู้หรอก” กันตานั่งลงที่ปลายเตียงบอกหลังจากวินิจฉัยเรียบร้อย“ใช่ค่ะ เมจิก็เพิ่งรู้และโชคดีได้เจอริเวอร์สักทีอย่าเพิ่งกลับเลยนะพี่ๆ อยู่ก่อนเถอะ นักข่าวก็มีแต่พี่กันตานี่แหละ งานนี้พี่กันตาได้ข่าวแน่นอน” เมจิหันไปจุดชนวนกันตาที่หันมองหน้าอย่างเกิดไอเดีย“ดีเลยขายข่าว”“ขายเพื่อนแกหรือไง ข่าวเก่ายังไม่ซาดีเลย” รักจังยกขาดิ้นไปมา“ซาแล้วค่ะ ไม่มีใครพูดถึงแล้วเพราะริเวอร์จะมีอัลบั้มใหม่” เมจิบอกด้วยความรู้ดีทำให้เมเม่กลอกตาแบะปากยืนกอดอกอยู่ที่ขอบประตู“พรุ่งนี้ค่อยกลับแล้วกันช่วยไม่ได้” เมเม่ยักไหล่ตอบ

เวลาผ่านไปชั่วโมงกว่าชุมนุมหน้าบ้านก็ยังไม่เสร็จวีนเดินเข้ามายื่นตลับเมตรส่งให้ซ่งแล้วหันมองกระเป๋าที่กองอยู่หน้าประตูด้านในก่อนเงยหน้ามองเสียงโวยวายด้านบนแล้วส่ายหน้าไปมาอมยิ้ม“ขึ้นไปสมทบสิวุ่นวายตั้งแต่เมื่อวานแล้ว” ซ่งบอกเปิดทาง“แบบนี้ต้องร่วมแจมสักหน่อย” วีนพยักหน้าขึ้นบันไดไปร่วมวงโวยวายกับคนข้างบนที่เดินไปมาไม่อยู่นิ่งจนกันตาตาลายล้มหงายหลังนอนลงบนเตียง เมเม่กับรักจังเดินสลับกันไปมาไม่หยุดตั้งแต่ตั้งสติได้“แกว่าเมื่อกี้ตอนเราโผล่ออกไปจะมีใครถ่ายรูปไว้ไหม หน้าฉันแทบชนอกนายซาลาเปาแหนะ” รักจังเท้าเอวหยุดถามเมเม่ที่ขมวดคิ้วเหล่มองคนถาม“ไม่”“ไม่มี”“ไม่เหลือ อย่าว่าแต่รูปเลยถ่ายทอดสดแน่นอน มีตั้งหลายมือแล้วอาม

“ล้มแล้ว” ลีโอปรบมือดีใจเตรียมไม้หนีบ“ไอ้เม่แกทำไรเนี้ย โกงชัดๆ เลย ไม่ยอมเอาใหม่” รักจังสะบัดตัวเมเม่ออกกำลังคลานไปนั่งที่เดิมหัวเราะชอบใจ“กติกาไม่ได้มีบอกว่าให้ทำลายสมาธิฝั่งตรงข้ามวิธีไหนก็ได้” เมเม่ยักคิ้วยิ้มเยาะรักจังที่งับปากชี้หน้าด้วยความเคืองเหล่มองหลุยเทียนเปานั่งให้ลีโอกับอี้เหยียนหนีบหูหนีบจมูก ยกทัพยิ้มกว้างชูไม้หนีบมาจ่อที่หน้ารักจังอย่างทำไม่ลงดึงมือชักเข้าชักออกจนลีโอแย่งหนีบตัดหน้า เมเม่กับกันตาหนีบคิ้วรักจังพร้อมหัวเราะชอบอกชอบใจ“เมจิขอโทษนะพี่รักพี่สาวคนดีของน้อง” เมจิทำตาปริบๆ ก่อนหนีบริมฝีปากล่างของรักจังเหลือเพียงยกทัพที่ทำไม่ลงยอมหนีบหูตัวเอง เมเม่หรี่ตามองความสัมพันธ์ของทั้งหมดที่เริ่มมากกว่าสนิทหรือคนรู้จัก ลีโอกับกันตาช่วยกันทำบล็อคใหม่โดยไม่สนใจรักจังมองค้อนเมเม่หยิบมือถือมาถ่ายรูปคู่กับเพื่อนสาวก่อนมองภัคเดินถือของหวานมากับโฮนัมจาและจุนฮ

“หลุยเทียนเปาเนี้ยนะ” กันตาทวนชื่อด้วยความงง“ใช่หลุยเทียนเปานี่แหละ คิดดูไม่เคยมีข่าวกับผู้หญิงคนไหนเลยเป็นไปได้ยังไงถ้าไม่ใช่เพราะไม่มองหญิง” เมเม่วิเคราะห์อย่างใช้เหตุผลจนเมจิเดินลงมากะพริบตาถี่“พี่เม่พูดอะไรใครไม่มองหญิง”“ไอ้เม่มันบอกว่าหลุยเทียนเปาไม่ชอบผู้หญิง” กันตาหันไปตอบแทน“มีกระทู้หนึ่งเหมือนกันค่ะที่จับผิดเปาเปากับชุนนี่”“ชุนนี่!” สามเสียงของเหล่าพี่ประสานกันอย่างตกใจพร้อมมองหน้าคนบอกที่กะพริบตาปริบๆ แล้วฉีกยิ้มนั่งลงเบียดกลางระหว่างรักจังกับเมเม่เพื่อคุยกันอย่างเป็นเรื่องเป็นราวในระหว่างที่สาวๆ กำลังจับเข่าคุยกันอย่างจริงจังเสียงเคาะประตูดังขึ้นขัดจังหวะทำให้รักจังต้องลุกขึ้นเดินไปเปิดประตูก้

“ทานตรงนี้ได้นี่ครับ จะใจร้ายทานคนเดียวหรือครับ” เสียงนุ่มๆ ของหลุยเทียนเปาทำให้รักจังยืนค้างมองหน้าเขาอย่างเก็บอาการเขินที่จู่ๆ ก็ทำเธอร้อนผ่าวไปทั้งกายจนเหงื่อตก“ค่ะ ได้ค่ะ” รักจังยิ้มบางๆ นั่งลงตามด้วยเขาที่เริ่มประหม่านั่งข้างกัน ชายหนุ่มรับน้ำขวดมาจากมือของหญิงสาวที่ส่งให้“ขอบคุณครับ” หลุยเทียนเปาหมุนฝาขวดน้ำแล้วกระดกดื่มเอียงหน้ามองรักจังที่บิดฝาเปิดอย่างออกแรงจนแทบจะเอาฟันกัดทำให้เขาหลุดหัวเราะเบาๆ แล้วยื่นข้อเสนอ “เปิดให้ไหมครับ”“ฉันไม่ได้อ่อนแอบอบบางหรือมีแผนอะไรนะคะ แต่มันแน่นจริงๆ ผลิตแบบนี้ไม่ต้องดื่มกันพอดี” รักจังอธิบายให้เขาฟังพร้อมยกขวดน้ำขึ้นมาบ่นอย่างหัวเสีย“เรื่องแค่นี้เองผมช่วยได้ บางครั้งผมไม่ค่อยมีแรงด้วยความเพลียยังเปิดไม่ออกเลย” หลุยเทียนเปาหยิบขวดในมือรักจังมาบิดเปิดฝาให้แล้วยื่นกลับไปหาหญิงสาวที่ยิ้มกรุ้มกริ่มเลิกคิ้วเจ้าเล่ห์ยิงคำถามทันที“แล้วใครเปิดให้ละคะ”“ถ้าชุนอยู่ชุนจะเปิดให้ผม”“หรือคะ!” เส