All Chapters of พ่ายเงาเสน่หา: Chapter 31 - Chapter 40

ต่อตระการนั่งอ่านข้อมูลใหม่ที่เออีอีกคนหนึ่งไปรับมาจากลูกค้ารายเดียวกันกับวิวัลลา เนื่องจากวิวัลลารับข้อมูลมาไม่ครบ เขาถอนหายใจออกมาอย่างหนักใจ ระหว่างที่อ่านรายละเอียดจากแผ่นกระดาษสลับกับดูงานที่เขาได้ออกแบบไว้คร่าว ๆ เพราะมันแทบจะไปกันคนละทิศละทาง ข้อมูลที่วิวัลลานำมาให้ตอนแรกนั้นคือแบบที่อยู่บนหน้าจอของเขาตอนนี้ ซึ่งมันแตกต่างอย่างสิ้นเชิงกับข้อมูลชุดหลังที่เขากำลังถืออยู่ในมือ เท่ากับว่างานนี้เขาต้องลงมือออกแบบใหม่ทั้งหมดวิวัลลากำลังมีปัญหาอะไรบางอย่างแน่นอน...พักหลังมานี้เขาไม่ค่อยได้ไปไหนมาไหนกับวิวัลลาบ่อยนัก จะว่าไปแล้วเขาแทบไม่ได้คิดถึงเธอเลยด้วยซ้ำ นอกจากเรื่องงานที่ต้องทำร่วมกัน ในหัวของเขาตอนนี้มีแต่เรื่องของแก้วกานดา อาจเป็นเพราะเขาอยู่กับหญิงสาวทุกวัน ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันมาได้พักหนึ่งแล้วก็เป็นได้ เวลาเขาจะทำอะไรเขาจึงมักนึกถึงแก้วกานดาแทบทุกครั้งโดยไม่รู้ตัววิวัลลาหยุดยืนอยู่ที่หน้าประตูห้องทำงานของต่อตระการ หญิงสาวยกมือขึ้นเคาะประตูสามครั้งก่อนจะเปิดเข้าไป เธอคลี่ยิ้มหวานหยดให้เจ้าของห้องพร้อมกับเดินเข้าไปหยุดยืนหน้าโต๊ะทำงาน

แก้วกานดาตื่นขึ้นมาตอนเช้าเพราะเสียงนาฬิกาปลุกที่ดังขึ้นบนหัวเตียง เธอใช้มือควานหาอย่างคุ้นเคยกับตำแหน่งของมันแล้วปิดเสียง ก่อนจะค่อย ๆ พยุงตัวขึ้นจากที่นอนอย่างเกียจคร้าน อาการเมื่อยขบจากการรับศึกหนักเมื่อคืนเริ่มแสดงออกมาให้เห็นจนหญิงสาวต้องนิ่วหน้า หันไปมองที่ว่างข้างตัวก็อดค้อนลมค้อนแล้งไปเรื่อยไม่ได้ แต่ถึงแม้จะหมั่นไส้พ่อคนแรงดีมากแค่ไหน ความห่วงใยที่เขาต้องนั่งทำงานทั้งคืนโดยไม่ได้หลับได้นอนก็มีมากกว่าหญิงสาวคว้าผ้าขนหนูเดินออกจากห้องนอน เห็นต่อตระการยังคงนั่งหน้าดำคร่ำเคร่งอยู่กับงานตรงหน้าบนโต๊ะกินข้าวจึงไม่กล้ารบกวนอะไรมากนัก เธอเดินเข้าไปเช็กดูระดับน้ำในกระติกน้ำร้อน เมื่อเห็นว่ามันลดระดับลงไปมากแล้วจึงเติมน้ำลงไปแล้วเสียบสายเพื่อต้มน้ำไว้ให้เขา“พี่ต่อหิวไหมคะ ได้ทานอะไรบ้างรึยัง” เธอถามพลางกวาดตามองโต๊ะตัวที่เขานั่งทำงานอยู่ เห็นแก้วกาแฟเปล่าวางไว้ข้างกันกับข้าวกล่องที่เธอซื้อเอาไว้เมื่อคืนก็เบาใจไปเปลาะหนึ่ง“กินไปตอนตีสามตีสี่นี่แหละมั้งจำไม่ค่อยได้แล้ว นี่เพิ่งจะหกโมงเช้าเองนะแก้ว นอนอีกสักครึ่งชั่วโมงก็ได้มั้ง จะตื่นมาทำไมแต่เ

ต่อตระการตื่นขึ้นมาตอนบ่ายสองโมงครึ่ง หลังจากที่แก้ไขแบบบ้านที่ทำมาผิดความต้องการของลูกค้าจนเสร็จเรียบร้อย กว่าเขาจะได้ล้มตัวลงนอนก็เป็นเวลาล่วงไปแปดโมงเช้าแล้วชายหนุ่มลุกจากเตียงเดินไปเปิดตู้เย็น หยิบขวดน้ำขึ้นมากรอกใส่ปากทั้งขวดโดยไม่ใช้แก้ว ซึ่งหากแก้วกานดาเห็น เธอต้องเอ็ดเขาแน่นอนที่ดื่มน้ำจากขวดโดยไม่ยอมรินใส่แก้วให้เรียบร้อย จากนั้นก็เดินเข้าไปจัดการธุระส่วนตัวในห้องน้ำครึ่งชั่วโมงต่อมา ต่อตระการก็เดินตัวเปล่าออกมาจากห้องน้ำโดยที่หยดน้ำยังคงเกาะพราวไปทั่วทั้งตัว เขาหยิบผ้าขนหนูที่แขวนไว้หน้าตู้เสื้อผ้ามาซับให้พอหมาดก่อนจะเปิดตู้หยิบเสื้อผ้ามาสวมใส่ เสร็จเรียบร้อยจึงเดินออกไปที่ห้องครัวอีกครั้งเพื่อรื้อหาอุปกรณ์ซ่อมแซมพื้นฐานต่าง ๆ อาทิ ไขควง คีม และเทปพันท่อพีวีซี เพราะตอนอาบน้ำ เขาสังเกตเห็นว่ามีน้ำรั่วซึมที่อ่างล้างหน้า จึงคิดว่าจะลงมือจัดการให้เรียบร้อย แต่เท่าที่เขาหาเจอ ดูเหมือนห้องนี้จะมีแค่ไขควงหัวเล็ก ๆ เท่านั้น“ฮัลโหล...แก้ว ห้องเราไม่มีเครื่องมือช่างเลยหรือ พวกไขควงอะไรพวกนี้น่ะ” ต่อตระการโทรศัพท์หาหญิงสาวทันที เมื

“แก้วเอาถุงนี้ไปละกัน เบาสุดแล้วจะได้ไม่หนัก...ก็พวกเครื่องมือช่างน่ะแหละ ซื้อมาเก็บเอาไว้เผื่อเวลามีอะไรเสียจะได้ซ่อมเลย หลอดไฟสำรองที่ห้องก็ไม่มี ถ้าหากฟิวส์ขาด หรือหลอดมันหมดอายุการใช้งานขึ้นมาเราจะได้เอาเปลี่ยนได้ทันที ส่วนถุงนี้...”ชายหนุ่มพูดพลางชูถุงของสดที่เขาขนซื้อมาให้หญิงสาวดู“เดี๋ยวเย็นนี้เราทำสปาเก็ตตี้เนื้อสับกัน ทำสูตรพี่รับรองว่าอร่อยแน่นอนคอนเฟิร์ม ถ้าแก้วไม่เติมอีกจานพี่ให้เตะเลย”ต่อตระการทำท่ากระหยิ่มยิ้มย่องด้วยมั่นใจในฝีมือทำอาหารของตนมาก ทำเอาหญิงสาวหัวเราะคิกคัก“งั้นแก้วยอมไม่เติมค่ะ ต่อให้อร่อยแค่ไหนก็เถอะ จะได้เตะพี่ต่อ”แก้วกานดาพูดไปหัวเราะไประหว่างที่เดินเข้าลิฟต์ หญิงสาวกดปุ่มชั้นของตนเองแล้วรอลิฟต์ปิด ชายหนุ่มจึงยื่นหน้าเข้าไปจู่โจมที่แก้มนวลนั้น“โธ่...ใจคอจะเตะพี่ได้ลงคอเชียวหรือแก้วจ๋า ไม่รักพี่แล้วหรือ”เขาดันหญิงสาวจนชิดกับผนังลิฟต์แล้วตรงเข้าขบเม้มที่ซอกคอหอมกรุ่นนั้นเบา ๆ จนแก้วกานดาหัวเราะร่วน มือผลักอกเขาเป็นพัลวัน“พอแล้วค่ะพี่ต่อล

สองหนุ่มสาวหยอกเย้าหัวเราะกันไปมาตั้งแต่ที่เข้าไปอาบน้ำด้วยกัน จนกระทั่งออกมาแต่งตัวอยู่หน้าโต๊ะเครื่องแป้ง ต่อตระการยืนซ้อนหลังหญิงสาวที่กำลังนั่งอยู่ เขาหยิบครีมบำรุงผิวของแก้วกานดามาเทใส่มือก่อนจะค่อย ๆ ละเลงลูบไล้ไปบนแผ่นหลังขาวนวลเนียนของเธอ จากนั้นก็ลามเลยไปยังหน้าท้อง ไต่ระดับขึ้นมาโลมไล้อ้อยอิ่งอยู่ที่อกอวบครัดเคร่ง เขาซุกใบหน้าอยู่ที่ซอกคอของหญิงสาวอย่างอดใจไม่อยู่ ทั้งที่เพิ่งผ่านกิจกรรมหวามหวิวกันมาหมาด ๆ“อื้อ...เอามือออกไปได้แล้วค่ะพี่ต่อ แก้วจะแต่งตัว”แก้วกานดาพูดกลั้วหัวเราะพลางห่อไหล่หนี เพราะรู้สึกจั๊กจี้ที่เขาจงใจเอาตอหนวดเคราถูไถไปมา มือก็พยายามปัดมือปลาหมึกที่ไต่ยุบยับเคล้นคลึงอยู่แถวทรวงสล้างไม่ว่างเว้น“แก้วปลุกพี่ตื่นอีกแล้วนะ” เสียงแผ่วพร่าพูดชิดใบหูก่อนจะขบเม้มเบา ๆ จนร่างอรชรสะดุ้งเฮือก“แก้วเปล่าสักหน่อย พี่ต่อทำตัวเองทั้งนั้นนะ”คนในอ้อมกอดประท้วงเสียงสั่น เมื่ออารมณ์หวามไหวถูกกระพือขึ้นมาอีกครั้งจากคนที่ยืนซ้อนอยู่ด้านหลัง แต่เธอแทบไม่มีแรงเหลือแล้วเพราะเขาเล่นไม่ปล่อยให้เธอได้พักแม้กระทั่งตอนอาบน้ำเมื่อครู่ชายหนุ่มได้แต่หัวเราะขลุกขลักในลำคอ จริงอย่างที