All Chapters of พ่ายเงาเสน่หา: Chapter 1 - Chapter 10

เรือนร่างกำยำสมส่วนที่กำลังเคลื่อนไหวอย่างเร่าร้อนบนร่างเปลือยเปล่าของเธอช่างดูน่าหลงใหล ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าทุกสัมผัสจากเขา สร้างความกระสันรัญจวนใจ และก่อเกิดเปลวไฟปรารถนาลูกใหญ่ที่ถาโถมเข้าหาครั้งแล้วครั้งเล่า เขาช่างมีความสามารถอย่างล้นเหลือในการปลุกเร้าความต้องการ และกระหายในเพศรสที่ซุกซ่อนอย่างล้ำลึกในตัวเธอ ให้ออกมาระเบิดจนเกินควบคุมตามที่เขาต้องการได้อย่างไม่น่าเชื่อ ริมฝีปากร้อนผ่าวอันแสนร้ายกาจ และรสรักจากเขา ทำให้เธอไม่สามารถหลีกหนีไปไหนได้แม้ว่าใจจะอยากไปให้ห่างจากเขาแค่ไหนก็ตาม เสียงกรีดร้องครวญครางที่เล็ดลอดออกมาจากปากของเธอช่างฟังดูหวานแหลม และแผ่วพร่าในบางคราว จนแทบไม่น่าเชื่อว่านี่คือเสียงของเธอเอง มันทั้งทรมานทั้งสุขสมปะปนกันไปจนแยกแยะไม่ออกว่าอย่างไหนมากกว่ากัน รู้เพียงแต่ว่าในช่วงเวลานั้น เธออยากเข้าใกล้ บดเบียดเรือนกายให้ชิดกับเขาให้มากที่สุดเท่าที่จะมากได้ ไม่อยากให้เขาผละจากไปไหนเร็วเกินไป จนกว่าเขาจะส่งเธอไปแตะจุดสูงสุดของเส้นขอบฟ้าที่เขาพาเธอไปเยือนครั้งแล้วครั้งเล่า แรงถาโถมจากเขาเริ่มกระหน่ำรัวเร็วมากยิ่งขึ้น และยิ่งรุนแรงมากกว่าเดิมเมื่

“ไม่เป็นไรค่ะ น้าเนียมไปเถอะ เดี๋ยวก็อดดูละครเย็นหรอก ป่านนี้จบไปแล้วมั้ง” ต้องตาจี้ตรงจุดเพราะรู้ดีว่าแม่บ้านของตนติดละครยิ่งกว่าอะไรดี ซึ่งก็ได้ผล พอได้ยินอย่างนั้นร่างอุ้ยอ้ายของแม่บ้านวัยกลางคนก็รีบเดินเร็ว ๆ ไปทางหลังบ้านซึ่งเป็นห้องพักของตนทันทีสองสาวจัดการอุ่นอาหารกันอย่างง่าย ๆ แล้วลงมือกินกันที่ห้องครัว ระหว่างกินก็พูดคุยสัพเพเหระกันไปเรื่อย ทั้งเรื่องงาน และเรื่องส่วนตัว“ฉันดีใจนะเนี่ยที่แกได้มาทำงานที่โรงพยาบาลใหญ่ ๆ อย่างนั้นน่ะ อีกหน่อยเราก็จะได้เจอกันบ่อยขึ้นแล้ว”ต้องตาพูดไปยิ้มไป เธอยอมรับว่าไม่ค่อยมีเพื่อนผู้หญิงมากนักเนื่องจากตอนเรียนมหาวิทยาลัยก็เลือกเรียนคณะที่ส่วนใหญ่มีแต่ผู้ชายเรียน เพื่อนที่เห็นอยู่ทุกวันนี้จึงมักมีแต่หนุ่มฉกรรจ์หน้าโหด และโดยส่วนตัวของเธอก็ไม่ค่อยชอบคบเพื่อนผู้หญิงสักเท่าไร เนื่องจากว่าเกือบร้อยละเก้าสิบห้า มักจะหาทางตีสนิทกับเธอเพราะต้องการใช้เธอเป็นสะพานไต่ไปหาเพื่อนชายหน้าตาดีในคณะเดียวกัน หรือไม่ก็ต้องการใช้เธอเป็นสะพานในการทำความรู้จักกับพี่ชายทั้งสามคนของเธอ โดยเฉพาะพี่ชายคนสุดท้องที่เป็นนักร้องซูเปอร์สตาร์มีแต่แก้วกานดาที่เธอคบหาแล้วร

ความรู้สึกปั่นป่วนมวนท้องที่กำลังตีตื้นขึ้นมารบกวนเวลาหลับนอนอันแสนมีค่า ทำให้ใบหน้าคมเข้มที่ซุกอยู่กับหมอนต้องขมวดคิ้วนิ่วหน้า นอนขดตัวอยู่ในผ้านวมผืนหนาจนหัวเข่าแทบชิดกับแผงอก เสียงครางทุ้มต่ำดังเล็ดลอดออกจากปาก เมื่ออาการปวดศีรษะเริ่มตีรวนขึ้นมาราวกับว่ากำลังถูกอะไรบางอย่างบีบอย่างแรงที่ขมับ ในที่สุดก็เริ่มทนไม่ไหว ร่างสูงโปร่งรีบลุกพรวดพราดขึ้นจากเตียงในสภาพเปลือยเปล่า ตรงดิ่งไปยังห้องน้ำที่อยู่มุมสุดของห้อง เขาทรุดนั่งลงกับพื้นหินอ่อนหน้าโถส้วม มือเกาะขอบโถไว้แน่นพร้อมกับโก่งคออาเจียนอย่างหมดสภาพผ่านไปสักพัก หลังจากที่เอาของเก่าออกจากท้องจนแทบหมดไส้หมดพุง ต่อตระการก็ลุกขึ้นยืนหน้าเคาน์เตอร์ เปิดก๊อกเอามือรองน้ำเพื่อล้างปากล้างคอพอให้หายกลิ่นที่ชวนคลื่นเหียน ชายหนุ่มสะบัดหน้าแรง ๆ หลายทีเพื่อขับไล่อาการเมาค้าง ก่อนจะเพิ่งรู้สึกได้ว่าตนเองกำลังอยู่ในสภาพใดต่อตระการขมวดคิ้วมุ่นเมื่อเห็นร่างตนเองเปลือยเปล่า หากนั่นก็ยังไม่น่าตกใจเท่ากับร่องรอยของอะไรบางอย่างที่ติดเป็นคราบอยู่บริเวณกึ่งกลางกาย“เฮ้ย!” ชายหนุ่มใช้มือสำรวจอาวุธประจำกาย เขาเองก็เป็นผู้ชายวัยเจริญพันธุ์ ฉะนั้นเรื่องมีเซ

“เอ๊า...ไม่ได้เจอกันตั้งนานก็ต้องฟื้นความจำกันหน่อย เดี๋ยวจะห่างเหินกันเกินไป...จริงไหมแก้ว แล้วนี่ไปอยู่เชียงใหม่ตั้งหลายปีได้ฝึกฝีปากมาบ้างรึเปล่าเนี่ย”ต่อตระการยืนพิงสะโพกไว้กับโต๊ะ หันไปมองหน้าที่เริ่มมีสีระเรื่อของแก้วกานดา พอเห็นเธอได้แต่อมยิ้มแล้วเสมองไปทางอื่นไม่พูดไม่จาก็อดเย้าแหย่ต่อไปไม่ได้“ว้า...ดูเหมือนจะไม่พัฒนาเลยนะเนี่ย ถามจริง ๆ เหอะแก้ว เป็นเพื่อนกับยายต้องมันได้ยังไงคนละสปีชีส์กันชัด ๆ เลย แต่ก็เอาเถอะ ถ้าจู่ ๆ แก้วพูดมากเหมือนยายต้องขึ้นมา พี่คงคิดว่าแก้วเป็นตัวปลอมแหง ๆ แก้วของแท้ต้องยิ้มอย่างเดียว”“พี่ต่อ! เงียบไปเลยนะ เดี๋ยวเหอะ”ต้องตาหันมาพร้อมกับวางตะกร้าผลไม้ลงตรงหน้าดังโครม ก่อนจะยกมือขึ้นสะบัดน้ำใส่พี่ชายจนต่อตระการต้องเบี่ยงหน้าหลบเป็นพัลวัน“ว่าแต่มีอะไรแซ่บ ๆ ให้พี่ซดเล่นหน่อยไหมจ๊ะน้องสาว พี่โคตรแฮงก์เลยว่ะ” ต่อตระการรู้สึกว่าอาการตีรวนในช่องท้องเริ่มสำแดงฤทธิ์เดชขึ้นมาอีกครั้ง เมื่อต่อมน้ำลายทำงานได้ดีเกินไปเพราะผลิตมันออกมาไม่หยุดจนเขาต้องกลืนน้ำลายบ่อย ๆ เพื่อบรร

“พี่อยากคุยกับแก้ว...เรื่องของเรา” แก้วกานดายืนตัวแข็งเมื่อได้ยินน้ำเสียงเน้นหนักที่สามคำสุดท้ายของชายหนุ่ม แต่เธอยังทำใจดีสู้เสือเดินไปนั่งบนโซฟาฝั่งตรงข้าม โดยไม่สนว่าเขาจะมองเธอด้วยสายตาแบบไหนบ้างที่เธอบังอาจขัดคำสั่งของเขา“พี่ต่อจะคุยเรื่องอะไรกับแก้วคะ” หญิงสาวพยายามไม่สนใจมือของต่อตระการที่ยังคงวางอยู่บนเบาะข้างตัว และมองเธอด้วยสายตาที่อ่านไม่ออกเช่นเคยต่อตระการนั่งยืดตัวมาด้านหน้าเอาศอกเท้าไว้กับหัวเข่า ประสานมือทั้งสองข้างเข้าด้วยกันพร้อมกับจ้องหน้าเธอนิ่ง เขาทำทีเป็นกระแอมเสียงดังอยู่สามสี่ทีราวกับต้องการข่มขวัญ และเรียกร้องความสนใจจากหญิงสาว ถ้าไม่เพราะเธอบังเอิญเหลือบตาขึ้นมอง แล้วสบเข้ากับสายตาแพรวพราวระยิบระยับอย่างคนขี้เล่นของเขาเข้าเสียก่อน เธอก็คงนึกกลัวเขาอยู่ไม่น้อย“เดี๋ยวแก้วไปเอาน้ำมาให้นะคะ”แก้วกานดาลุกพรวด ไม่อยากนั่งอยู่ตรงนี้นานนัก เพราะเริ่มรู้ว่าเขาจะพูดกับเธอด้วยเรื่องอะไรหญิงสาวเดินเข้าไปยังส่วนที่เป็นครัว เปิดตู้เย็นหยิบขวดน้ำดื่มออกมาวางบนเคาน์เตอร์โดยมีสายตาของต่อตระการมองตามหลังไปตลอดเวลาชายหนุ่มกวาดตามองร่างอรชรที่ยืนหันหลังให้อย่างพึงพอใจ แม้แก