All Chapters of พ่ายเงาเสน่หา: Chapter 81 - Chapter 90

แต่จนแล้วจนรอด หลังจากที่มื้อเที่ยงผ่านไป ทั้งคู่ก็ยังไม่ได้ข้อสรุปเรื่องของชำร่วย สุดท้ายจึงจัดสินใจไปร้านที่รับผลิตของชำร่วยโดยเฉพาะแล้วไปเลือกแบบสำเร็จรูปที่เขามีให้ ซึ่งนับว่าเป็นการประหยัดเวลาไปได้มาก เพราะทางร้านแค่จัดการพิมพ์สติ๊กเกอร์ชื่อของเจ้าบ่าวเจ้าสาวมาติดเท่านั้นก็เป็นอันเสร็จเรียบร้อยของชำร่วยที่แก้วกานดารู้สึกชอบมากเป็นพิเศษคือตุ๊กตาหมีขนาดสองนิ้วในชุดหมอกับพยาบาล โดยทั้งคู่ถูกจับใส่อยู่ในแก้วใบใสด้วยกันแล้วห่อทับด้วยถุงแก้วอีกชั้นหนึ่ง“อันนี้น่ารักจัง ทำแบบนี้ก็ได้นะคะ” หญิงสาวพูดพลางหยิบตุ๊กตาหมีคู่นั้นขึ้นมาพิจารณาดูใกล้ ๆ“ก็ได้จ้ะ พี่ตามใจแก้วเลย ถ้าอย่างนั้นเดี๋ยวแก้วเดินดูไปก่อนก็แล้วกันนะ พี่จะเข้าไปคุยรายละเอียดกับพนักงานหน่อย”หมอวรัถหันมาบอกหญิงสาว แก้วกานดาพยักหน้าให้แล้วเดินดูของชำร่วยที่ทางร้านใส่ไว้ในตู้โชว์อย่างเพลิดเพลินรอไม่นานนัก ชายหนุ่มก็ออกมาจากห้องที่เป็นออฟฟิศของร้าน แล้วเอ่ยกับเธอว่า“คืนนี้พี่ต้องบินไปสงขลาเพราะมีสัมมนาแต่เช้า พี่เลยต้องรีบกลับไปเตรียมข้อมูลสำหรับงานพ

แก้วกานดานั่งเคียงคู่กับต่อตระการที่แท่นรดน้ำสังข์ หญิงสาวปรายตามองเจ้าบ่าวของตนเองแล้วก็อดนึกเคืองขึ้นมาไม่ได้ แต่จะต่อว่าอะไรกันตอนนี้คงไม่เหมาะ ทำได้เพียงส่งค้อนวงใหญ่ให้คนหน้าเป็นที่นั่งอยู่ข้าง ๆ เท่านั้น“อย่ามองพี่อย่างนั้นสิแก้วจ๋า ยิ้มกว้าง ๆ หน่อยสิจ๊ะ เดี๋ยวถ่ายรูปออกมาไม่สวยพี่ไม่รู้นะ”ต่อตระการยื่นหน้าเข้าไปพูดใกล้เจ้าสาว แก้วกานดาตวัดสายตามองเขาอีกครั้ง เห็นรอยยิ้มกว้างหน้าบานเป็นจานเชิงของชายหนุ่มแล้วก็ยิ่งรู้สึกหมั่นไส้ กำลังจะอ้าปากโต้เขากลับไป ก็พอดีกับที่อดีตผู้บังคับบัญชาของบิดาท่านให้เกียรติเดินเข้ามารดน้ำสังข์ให้คู่บ่าวสาวเป็นคนแรกเสียก่อน เธอจึงได้แต่กลืนถ้อยคำเหล่านั้นลงคอไปแล้วก้มหน้ารับพรจากนั้นก็เป็นบิดามารดาฝ่ายเจ้าสาว ท่านนายพลเดินมารดน้ำให้บุตรสาวด้วยท่าทีสงบนิ่ง แต่แววตาของท่านที่มองมานั้น แก้วกานดารู้ดีว่าท่านปลาบปลื้มใจไม่น้อย“สิ่งสำคัญสำหรับการใช้ชีวิตคู่ก็คือการให้เกียรติคู่ชีวิต ครอบครัวจะประคับประคองไปได้ตลอดรอดฝั่งถ้ารู้จักปรับตัวเข้าหากัน มีอะไรให้พูดจากัน อย่าเอาแต่เก็บไว้คิดเองคนเดียว เพราะจากน

“ไม่เอาค่ะ แก้วอยากนอนแช่คนเดียว พี่ต่อออกไปรออาบทีหลังแก้วก็แล้วกันนะคะ”หญิงสาวหยิบเอาผ้าขนหนูที่อยู่บนชั้นวางตรงเคาน์เตอร์หินอ่อนยื่นส่งให้เขา ชายหนุ่มรับมันมาถือไว้ในมือ แต่กลับเอาไปวางบนเคาน์เตอร์ตรงหน้าแทน จากนั้นสานต่อสิ่งที่ทำค้างไว้เมื่อครู่จนกระทั่งกางเกงในสีเนื้อไปกองอยู่ที่ปลายเท้า“พี่ต่อ!” แก้วกานดาร้องเรียกเขาอย่างขัดใจพลางหันหลังให้ทันที แต่คนตัวเปล่าเปลือยกลับไม่นำพากับท่าทางของเธอแต่อย่างใด เขาตรงเข้าสวมกอดเธอจากทางด้านหลัง กระซิบชิดริมหูอย่างออดอ้อน“พี่อยากอาบน้ำกับแก้วนี่นา เราไม่ได้อาบด้วยกันนานมากแล้วนะ แก้วไม่คิดถึงพี่บ้างหรือ พี่คิดถึงแก้วใจจะขาดอยู่แล้วรู้รึเปล่า หายโกรธพี่เถอะนะแก้ว”จมูกโด่งเฝ้าวนเวียนซุกไซ้อยู่ตามหลังใบหูและซอกคอ ซึ่งมีแต่เขาเท่านั้นที่รู้ว่าตรงนี้คือจุดอ่อนของเธอ มือไม้ก็ปัดป่ายเปะปะไปทั่วเนินอกอิ่มก่อนจะวกกลับมายังซิปที่ซ่อนอยู่ในชุดเจ้าสาวแล้วจัดการรูดมันลงอย่างทุลักทุเล เพราะคนในอ้อมกอดดิ้นขลุกขลักอยู่ตลอดเวลา จนกระทั่งชุดของหญิงสาวไปกองอยู่ที่พื้นเช่นเดียวกันเมื

โกหกทั้งทางบ้านของตัวเอง และพ่อแม่ของแก้วว่าเขามีแฟนที่คบหากันมานานอยู่แล้ว เลยอยากถอนหมั้นกับแก้วน่ะ พี่กับคุณหมอเข้าไปคุยกับท่านพร้อมกันเพื่อจะบอกว่าเขาไม่อยากทำให้แฟนเขาเสียใจ และก็ช่วยพูดว่าพี่กับแก้วรักกันจริง ๆ สุดท้ายท่านก็เลยยอม หลังจากนั้นคุณหมอเขาก็จะพาแก้วออกไปเที่ยวข้างนอก เพื่อให้พี่พาพี่ต้นกับคุณพ่อคุณแม่ของพี่เข้ามาพูดจาทาบทามสู่ขอให้” “ยายต้องก็ปิดปากเงียบเลย น่าโมโหจริง ๆ” หญิงสาวบ่นไปถึงเพื่อนรัก ต่อตระการจึงอดยิ้มขันไม่ได้“กว่าพี่จะอ้อนวอนเจ้าต้องให้ช่วยจัดการเรื่องการ์ด และเพื่อนฝูงของแก้วได้นะใช้เวลาตั้งหลายวัน แถมพี่ต้องซื้อนาฬิกาโรเล็กซ์สองกษัตริย์หน้าปัดเพชรไปเซ่นมันด้วยนะจะบอกให้ มีการบอกด้วยนะว่าถ้าไม่เห็นแก่สารรูปที่เหมือนซอมบี้เดินได้ของพี่ มันก็ไม่คิดช่วยหรอก” ชายหนุ่มเล่าไปขำไป ตอนที่นึกถึงน้องสาวคนสุดท้องจอมแสบ“ทุกคนเลยรู้เรื่องนี้กันหมด มีแก้วคนเดียวที่ไม่รู้เรื่องอะไรเลย”คิดแล้วก็รู้สึกโกรธไม่หาย ถึงว่าสิ ว่าทำไมต้องตาถึงพูดกับเธอแปลก ๆ แล้วไหนจะการกระทำแปลก ๆ ของคุณหมอวรั

ต่อตระการเหมือนจะเห็นรอยยิ้มเพียงน้อยนิดที่มุมปากของท่านนายพล ผิดกับแววตาที่ฉายประกายความยินดีออกมาให้เห็น“เป็นอย่างงั้นก็ดีสิลูก แก้วจะได้อยู่ที่นี่ไม่ต้องอยู่ไกลถึงกรุงเทพฯ พ่อกับแม่ก็จะได้ไม่เหงา”กัลยายิ้มหน้าบานเมื่อรู้ว่าลูกเขยตัดสินใจจะตั้งรกรากอยู่เชียงใหม่แทนที่จะกลับไปทำงานที่กรุงเทพฯ ตามเดิม ยิ่งตอนนี้แก้วกานดากำลังตั้งท้องอ่อน ๆ ก็ยิ่งไม่อยากให้ไปอยู่ไกลหูไกลตา เพราะแค่นึกภาพว่าในบ้านมีเด็กตัวเล็ก ๆ คลานต้วมเตี้ยมไปมาก็มีความสุขแล้วหลังจากรับประทานมื้อเช้ากันเสร็จเรียบร้อย ต่อตระการก็เตรียมตัวขับรถไปส่งแก้วกานดาไปทำงานที่โรงพยาบาลตามปกติเช่นทุกวัน แล้วค่อยเลยไปไซต์งานก่อสร้างเมื่อขึ้นมานั่งบนรถ แก้วกานดาวางมือบนหน้าขาของเขาพร้อมกับบีบนวดเบา ๆ“ขอบคุณนะคะพี่ต่อ”ต่อตระการหันมองหน้าภรรยา มือวางทาบกับมือเธอแล้วยกขึ้นแตะริมฝีปากก่อนจะสอดนิ้วมือประสานกันไว้“พ่อแม่แก้วก็เหมือนพ่อแม่พี่ พี่รู้ว่าแก้วก็ห่วงพวกท่านไม่อยากทิ้งให้ท่านอยู่ที่บ้านกันลำพังสองคนตายาย พี่ก็เลยย้ายตัวเองมาอยู่ที่นี่แทน เพร