All Chapters of พิศวาสรักเด็กหมอ (NC20+) [ซีรีส์ พิศวาสรัก 2/4]: Chapter 131 - Chapter 140

"พี่วิณ อือ.." แก้มใสครางเรียกคนด้านบนเสียงหวาน แอ่นอกอวบอิ่มขึ้นสูงเข้าใส่ปากร้อนโดยที่ไม่ต้องอาศัยให้มือแกร่งด้านล่างช่วยดันอีกต่อไป เท้าเล็กจิกลงบนพื้นที่นอนนุ่มหยัดกายขึ้นเบียดเนื้อแข็งอันเต็มไปด้วยมัดกล้ามของคนตัวโต อุ้งมือเล็กเคลื่อนไปกุมขยุมผมดำสั้นระบายความเสียวซ่านที่พุ่งทะยานขึ้นเรื่อย ๆ จนเธอไม่สามารถที่จะเก็บไว้ให้อยู่ภายในได้อีกต่อไป ยิ่งเธอสนองตอบสัมผัส หมอชวิณยิ่งเพิ่มแรงรุกเร้ามากขึ้นโดยการเลื่อนมือใหญ่มานวดเคล้นเนื้ออกใหญ่ข้างที่ว่างมันมือจนเนื้อนิ้วปลิ้นออกไปตามง่ามนิ้ว ขณะที่ปากยังทำหน้าที่ดูดดุนยอดไตแข็งสร้างความเสียวสยิวให้หญิงสาวไม่หยุดหย่อน "หนูน่าเอาแบบนี้ รอบเดียวพี่คงไม่พอ" หมอชวิณผละปากออกจากยอดอกอวบก่อนจะเอ่ยเสียงแหบพร่าเพราะความกระสันในตัวต้องการปลดปล่อย เคลื่อนแผงอกแข็งขึ้นไปถูไถอยู่กับอกอวบอิ่ม กดทับบดเบียดจนก้อนเนื้อนุ่มปลิ้นออกไปข้าง ๆ ทั้งสองก้อน ขยับสะโพกให้ปลายนุ่มหัวเห็ดถูขึ้นลงอยู่ที่ร่องเนื้อสีแดงเหมือนเป็นการทักทาย "เดี๋ยวหนูลุกไม่ขึ้น" แก้มใสเอ่ยแย้งเสียงหวาน ดวงตาคู่สวยที่เยิ้มฉ่ำมองมายังใบหน้าหล่อบ่งบอกว่าเขาได้ทำการปลุกไฟราคะของเธอตื่นตั

"อ๊ะ! อ๊ะ! พะ..พี่วิณ!" แก้มใสอ้าปากครางเรียกเขาเสียงดัง ก้อนเนื้อในอกด้านซ้ายเต้นโครมครามแทบหลุดออกมาเมื่อร่างกายต้องรองรับความรุนแรงจากคนด้านบน ร่างกายเธอกระเด้งกระดอนนอนไม่ติดติดพื้นเมื่อหมอหนุ่มกระแทกกระทั้นเข้าใส่ร่องเนื้อไม่ผ่อนแรง หนักหน่วงที่ก้อนอกใหญ่ที่เด้งฟัดขึ้นลงตามจังหวะกระทุ้งของสะโพกแกร่ง เธอทั้งจุกทั้งเสียวซาบซ่านปนเปกันไปหมด ภายในสมองขาวโพลนไม่นึกถึงสิ่งใดทั้งสิ้นนอกเสียจากแรงกระแทกที่จุดบอบบางกลางตัว ใบหน้าเล็กเหยเกแหงนขึ้นมองเพดาน สายตาที่มองไปมีแต่ดาวระยิบจับจ้องสิ่งไม่ได้ มือเล็กสองข้างดึงทึ้งผ้าปูจนแทบจะขาดคามือในตอนที่เธอระบายความเสียวกระสันในตัว "เอาโคตรมัน แม่ง เสียวฉิบ!" หมอชวิณเผลอสบถออกมาเมื่ออารมณ์ดิบของตัวเองถูกกระตุ้นโดยร่างกายของคนตัวเล็ก แรงบีบรัดของร่องเนื้อแคบทำเขาแทบคลั่งจนอยากจะกระแทกให้พังให้รู้แล้วรู้รอดไป ความร้อนระอุในกายที่เกิดจากไฟราคะเกิดเป็นเม็ดเหงื่อผุดขึ้นมาทั่วกาย แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ไม่ผ่อนแรงตอกอัด หนำซ้ำยังเพิ่มแรงจนหยดเหงื่อกระเซ็นตกลงไปยังเนื้อตัวขาวโพลนหยดแล้วหยอดเล่า เสียงกรีดร้องครวญครางของคนใต้ร่างเหมือนดั่งเชื้อฟืนจนทำให้เขา

เมื่อแก้มใสออกมาจากห้องน้ำ ก็พบว่าหมอชวิณได้จัดเตรียมอาหารเย็นไว้ที่โต๊ะกลมขนาดเล็กที่ตั้งอยู่ใกล้ ๆ กับระเบียงห้องพักเรียบร้อยแล้ว ประตูกระจกสองบานถูกเลื่อนแยกออกไปด้านข้างจนสุด ทำให้ลมธรรมชาติที่มีกลิ่นอายของทะเลพัดระเรื่อยเข้ามาเป็นระยะ สร้างความผ่อนคลายให้เกิดขึ้นในอารมณ์ได้เป็นอย่างดี มองลงไปก็เห็นชายหาดยาวอยู่ไกล ๆ ด้านล่างมีนักท่องเที่ยวที่ต้องการดื่มด่ำกับบรรยากาศของธรรมชาติจับกลุ่มกินดื่มบริเวณหาดทรายสองสามกลุ่ม ซึ่งทางโรงแรมได้ติดไฟราวแสงสีส้มดวงเล็กซึ่งทำให้มองเห็นสลัว ๆ เป็นแนวไปตลอดแนวหาดเพื่อช่วยเพิ่มอารมณ์สุนทรีย์ให้แก่ลูกค้าของโรงแรมตนเองอีกด้วย หมอชวิณและแก้มใสนั่งรับประทานอาหารอยู่บนห้องพลางมองภาพด้านล่างและความมืดมิดในท้องทะเลไปพลางกระทั่งรับประทานอิ่ม ร่างบางเอนหลังพิงพนักพิงของเก้าอี้เอนขณะที่รออาหารในท้องย่อย ในตอนที่เพิ่งตื่นนอนใหม่ ๆ ท้องเธอยังไม่รู้สึก แต่เมื่อผ่านไปไม่กี่นาทีพยาธิในท้องก็พากันร้องหาอาหารจนทำให้เธอรับประทานที่หมอหนุ่มจัดสรรมาให้เสียเกือบจะแทบทุกจานจนรู้สึกจุกในกระเพาะอาหารจึงต้องมานั่งย่อยอยู่แบบนี้ "บอกไม่หิวแต่กินเยอะกว่าพี่อีก" หมอชวิ

แต่แล้วการเคลื่อนไหวของทั้งคู่ก็ต้องสะดุดเพราะแรงสั่นสะเทือนจากโทรศัพท์เครื่องหรูของหมอชวิณที่เขาวางไว้ยังโต๊ะเล็กข้าง ๆ หลังจากที่เขาได้ใช้งานเสร็จเมื่อชั่วโมงที่แล้ว ครืด ครืด "ใครมันโทรมาขัดจังหวะวะ?" หมอหนุ่มบ่นขึ้นมาอย่างหัวเสีย หยุดขยับสะโพกแล้วปรายตาไปมองชื่อผู้ขัดขวางความสุขสำราญ เอื้อมมือไปหยิบเมื่อมองเห็นชื่อผู้โทรเข้าชัดเจนแล้ว "มีอะไรวะ?" หมอชวิณกรอกเสียงหงุดหงิดลงไป เคลื่อนมือที่ว่างไปจับเอวคอดตรงหน้าให้หญิงสาวขยับสะโพกเล็กน้อยเพื่อไม่ให้กิจกรรมเสียวของเขาและเธอขาดตอน แต่เพียงแค่นั้นก็เรียกเสียงครางให้ออกมาจากปากน้อยของคนตัวเล็กได้อย่างดาย "อา.." แก้มใสเผลอส่งเสียงครางออกมา เธอรีบยกมือขึ้นปิดปากทันทีที่รู้ตัวว่ากำลังทำเสียงน่าอายให้หลุดรอดออกไป 'มึงไม่คิดจะลงมาข้างล่างจริง ๆ เหรอวะ?' เป็นเสียงของภูริชเจ้าของโรงแรมหรูแห่งนี้ดังตามสายมา "ไม่ล่ะ กูจะนั่งชมวิวอยู่บนห้อง" หมอหนุ่มตอบเพื่อน ริมฝีปากฉีกยิ้มเมื่อมองไปยังแผ่นหลังเล็กตรงหน้า ใช้นิ้วสะกิดชายเสื้อคลุมที่หลุดลุ่ยของหญิงสาวลง ทำให้เห็นผิวขาวเนียนบริเวณไหล่เล็กของเธอ 'กูก็นั่งอยู่ตรงสระว่ายน้ำเนี่ย ลงมาชมวิวข้า

"กลับไปเราไปจดทะเบียนกัน แล้วค่อยหาฤกษ์จัดพิธีแต่งงานทีหลัง" หมอชวิณพูดเสียงนุ่มจริงจัง สบสายตาคมกับดวงตาหวานของหญิงสาวนิ่ง ไม่มีความว่อกแว่กให้เธอต้องหวั่นใจว่าเขานั้นจะพูดเล่น "ทำไมกะทันหัน หนูตั้งตัวไม่ทัน" "พี่ว่า พี่ทำหนูท้องแล้วล่ะ หึหึ" "อย่าพูดแบบนั้นสิคะ หนูยิ่งกลัวอยู่" "ก็หนูรับน้ำพี่ไปกี่น้ำแล้ว แล้วยิ่งไม่ได้กินยาคุมแบบนี้ พี่ว่าหนูต้องท้องแล้วแน่ ๆ " "....." แก้มใสเม้มปากแน่น ดวงตาดวงสวยไหวระริก น้ำตาเริ่มเอ่อนองในเบ้าตา ความรู้สึกทั้งกังวลทั้งดีใจผสมปนเปกันไปหมด ไม่รู้ว่าความรู้สึกไหนจะเด่นกว่ากัน เธอยังไม่พร้อมที่จะเป็นแม่คนแต่ก็ดีใจที่หมอหนุ่มคิดจริงจังอยากสร้างครอบครัวกับเธอด้วยการขอแต่งงานแบบนี้ ถึงสภาพการขอแต่งงานของเขาจะอยู่ในสภาพลามกก็ตาม "พี่รักหนูนะ เราแต่งงานกันนะ" หมอชวิณใช้นิ้วยาวกรีดน้ำสีใสออกจากดวงตาคู่สวยให้หญิงสาวด้วยความรักใคร่ในตัวเธออย่างที่สุด "แต่ว่า.." แก้มใสกลอกดวงตามองดวงตาสีดำของคนด้านบนสลับกันทั้งสองข้างไปมา เธอลังเลนึกไปถึงหน้าที่การงานของหมอหนุ่ม เธอจะคู่ควรกับการเป็นภรรยาของทายาทเจ้าโรงพยาบาลอย่างเขาหรือไม่ "ถ้าไม่รับปาก พี่จะกระแทกห