All Chapters of The Fake Wife's Perfect Revenge: Chapter 251 - Chapter 260

CHAPTER 7: ASSESSING THE TARGET(Julian’s POV)—Nakatayo ako sa madilim na sulok ng executive hallway sa 50th floor ng Villareal-Zamora Tower. Mula sa kinaroroonan ko, kitang-kita ko ang loob ng napakalaking glass conference room sa pamamagitan ng one-way tint. Nakalagay ang dalawa kong kamay sa aking likuran habang nakatitig ako sa babaeng nasa gitna ng mahabang lamesa.Si Yvaine Zamora-Villareal. Ito ang unang buong araw ng aking pagbabantay sa kanya bilang Head of Tactical Security. Bago ako pumasok sa kumpanyang ito, marami na akong binuong haka-haka sa aking isip tungkol sa kanya. Inasahan ko na ang isang tulad niya na isang pinalaki sa karangyaan, protektado ng pamilya, at ibinigay ang lahat ng kagustuhan ay walang ibang alam kundi ang maging maarte, spoiled, at pabigat sa negosyo. Akala ko ay isa lang siyang magandang palamuti sa board room na umaasa sa pangalan ng kanyang ama.Subalit habang pinapanood ko siya ngayon, dahan-dahang nagbabago ang aking mga kalkulasyon."The Q3

CHAPTER 9: UNCOVERING THE SECRET(Julian’s POV)—Madilim ang buong command center ng aking pribadong apartment sa Taguig.Ang tanging liwanag lamang na lumalabas sa silid ay mula sa apat na malalaking monitors na nakakabit sa aking desk. Nakasandal ako sa aking leather chair habang mabilis na gumagalaw ang aking mga daliri sa keyboard. May hawak akong isang tasa ng maitim at mainit na kape.Dala-dalawang araw na ang nakalilipas simula nang pumasok ako bilang Head of Tactical Security ni Yvaine Zamora-Villareal. Sa loob ng dalawang araw na iyon, nakita ko kung paano niya pilit na ipinaglalaban ang kanyang kalayaan. Nagalit siya sa akin. Sinubukan niya akong i-fire. Sinubukan niya ring takasan ang security detail na inilagay ko sa paligid niya. Pero hindi iyon sapat para makawala siya sa akin."Let us see what you are hiding, President Yvaine,” bulong ko sa aking sarili habang pinalalabas ko ang encrypted GPS logs ng kanyang mga nakaraang biyahe.Bilang bahagi ng aking ginawang securit

CHAPTER 11: HIGH-SPEED CATCH(Yvaine’s POV)—Malinis ang tatlong linyang kalsada ng North Luzon Expressway sa gitna ng kadiliman. Humaginit ang aking Crayon Gray Porsche 911 GT3 RS sa kahabaan ng San Fernando stretch. Ang speedometer sa aking dashboard ay pumapalo na sa lagpas dalawang daang kilometro kada oras. Ang mga ilaw ng poste sa gilid ng highway ay nagiging tuluy-tuloy na kulay dilaw na guhit na lang sa aking paningin.Nakatutok ang aking mga mata sa kalsada. Pakiramdam ko ay malaya na ako. Nararamdaman ko na ang lamig ng hangin ng Pampanga at ang pananabik na makarating sa circuit.Subalit habang pinalalakas ko pa ang apak sa pedal, may isang bagay na tumawag sa aking pansin. Isang pares ng malalaking LED headlights ang biglang lumitaw sa aking side mirror mula sa malayo. Mabilis ang paglapit ng dalawang ilaw na iyon. Hindi ito simpleng sasakyan ng isang biyahero sa gabi. Ang bilis at anggulo ng pagtakbo nito ay agresibo at direktang nakatutok sa akin."What the hell?" pabul

CHAPTER 13: THE FIRST NIGHT AT THE TRACK(Yvaine’s POV)—Biyernes ng gabi. Alas-onse na ng gabi nang lumabas kami ng lungsod.Nakatitig ako sa malaking bintana ng aking Crayon Gray Porsche 911 GT3 RS. Pero sa pagkakataong ito, hindi ako ang nakahawak sa manibela habang binabagtas ang South Luzon Expressway. Nakaupo ako sa passenger seat habang ang aking bagong Head of Security ang pormal na nagmamaneho ng aking paboritong sasakyan.Tumingin ako sa gilid ko. Naka-black tactical shirt lang si Julian, may nakasaksak na earpiece sa kanyang kaliwang tainga, at hawak ang manibela gamit ang dalawa niyang malalaking kamay. Walang kahit anong kaba sa kanyang mukha habang ipinapatakbo ang kotse sa bilis na isang daan at dalawampung kilometro kada oras. Sa likod namin, nakabuntot ang dalawang kulay itim na SUV ng kanyang tactical team."How does it feel driving my car, Vance?" mahina kong tanong habang nakasandal ang aking ulo."It has responsive handling, President Yvaine," malamig at pormal n

CHAPTER 15: DINNER AT THE ESTATE(Julian’s POV)—Malamig ang simoy ng hangin na gumagapang sa malawak na beranda ng Villareal Estate sa Tagaytay. Nakatanaw ako sa malaking lawn habang nakatayo sa isang sulok ng pormal na kainan. Nakasuot ako ng aking pormal na dark suit, nakatupi ang dalawa kong kamay sa aking likuran, at nakakabit ang aking earpiece. Ang mga tauhan ko sa tactical team ay nakapuwesto sa bawat sulok ng perimeter ng mansyon para sa gabi-gabing security detail.Para sa akin, isa na namang karaniwang pagbabantay lang ito. Isang trabaho kung saan kailangan kong manatiling malamig, alerto, at malayo ang loob."Julian, son. Come, sit with us."Napatigil ako nang marinig ko ang malalim at pormal na boses na iyon.Lumingon ako. Nakatayo sa dulo ng mahabang wooden dining table si Chairman Adrian Villareal. Nakasuot ito ng simpleng navy blue sweater, malayo sa kanyang nakatatakot na tindig sa board room ng kumpanya. Sa tabi niya ay nakaupo si Yumi Zamora-Villareal, na nakating