บททั้งหมดของ ล่ามเมีย : บทที่ 111 - บทที่ 120

“เลือกเข้าข้างผม?” เธอเงียบไปอึดใจขณะจ้องหน้ากัน พลางก้มหน้าลง “อือ...” “คุณแคร์เพื่อนมากสินะ” “เพื่อนสนิทนะต้องแคร์อยู่แล้ว” เธอตอบไม่ทันคิด กว่าจะได้สติก็ตอนพูดออกไปแล้ว พอช้อนตาขึ้นมองเขาถึงได้รู้สึกร้อนๆหนาวๆ ส่วนคนฟังในตอนนี้นิ่งเงียบไร้ซึ่งการคาดเดา เขาคิดอะไรอยู่ “เรื่องของคุณสิ” “คะ?” หากใช้ข้อศอกเท้าเคาน์เตอร์อยู่มีหวังได้เลื่อนหลุดจนเซแน่ โชคดีที่วางเต็มแขน แถมเป็นแขนคู่ร่างกายเลยไม่สะทกสะท้าน จะมีก็แต่กลางอกที่ร้อนผ่าว เนื่องจากคำพูดของเขาค่อนข้างทำเธอน้อยใจ “คุณจะแคร์เขาก็เรื่องของคุณ แคร์ไปก็เท่านั้นยังไงก็ต้องอยู่กับผมอยู่ ทางที่ดีคุณหาทางกล่อมเพื่อนของคุณให้อยู่เฉยๆจะดีกว่า ผมไม่อยากทำเรื่องที่มันอึดอัด” ลลิสาหน้าชาวาบ เธอไม่คิดว่าเขาจะพูดตรงๆ และเป็นคำพูดที่มีอิทธิพลขนาดนี้ ถึงขนาดคำพูดมากมายในหัวที่คิดว่าไตร่ตรองดีแล้วยังต้องกลืนลงคอไป ไม่กล้าเผยแพร่ออกมา ร่างบางจ้องเขม็งเข้าไปในตาลึก ที่ครั้งแรกเคยรู้สึกยังไงตอนนี

“หะ เหมันต์ สา.. สาไม่อยากให้คุณใช้ของพวกนั้นกับสาเลย” ปากพูด แต่สายตาเหลือบไปยังชั้นอุปกรณ์ ร่างสูงมองตามก่อนผละออกแล้วเดินไปหยิบหางกระรอกติดมือมาอันนึง “ลองหน่อยนะที่รัก แค่อันนี้อันเดียวก็ได้ ผมว่าถ้าคุณใส่ต้องน่ารักมากแน่ๆ” เขาอยากใช้คำว่าขย้ำ แต่กลัวเธอจะตกใจจนเตลิด เพราะเพียงแค่นี้ก็เห็นแล้วว่าเธอกำลังยืนตัวสั่น แต่แทนที่เขาจะเห็นใจกลับมองว่าเธอกำลังยั่วยวน หญิงสาวไม่ตอบแต่กัดริมฝีปากจังหวะเขามองมา หลุบตาไปเห็นบางอย่างตรงเป้ากางเกงดุนขึ้น “เอ่อ...” ใหญ่โคตร!! “ผมพร้อมแล้ว คุณล่ะพร้อมหรือยัง” งื้ออออ อย่าทำหน้าอย่างนั้น มันเหมือนแมวน้อยที่กำลังร้องเหมียวตอนน้องเห็นอาหาร แต่สำหรับเขาตอนนี้เธอคือขนมแมวเลียมากกว่า แถมเป็นแมวเลียรสที่ชอบซะด้วย “ใส่ตรงไหนคะ แล้วมันจะเจ็บไหม” ริมฝีปากหยักคลี่ยิ้มอย่างพอใจทันที เพราะการที่เธอพูดอย่างนี้มันไม่ต่างจากการตอบรับ ว่าเธอยินดีที่จะใส่มัน “ไม่เจ็บครับ ถอดเสื้อผ้าออก แล้วหันหลังผมจะใส่ให้”

ลลิสาเกือบกรีดร้องตอนถูกเขากระชากผลักให้นอนราบลง ก่อนตัวเองจะขึ้นคร่อมแทน ถ่างขาเรียวของเธอกางออก ตั้งเข่าชันให้อยู่ในลักษณะรูปตัวเอ็ม จากนั้นก็โน้มหน้าเข้ามาใกล้ ใช้ปลายลิ้นแตะติ่งสีสวยของเธออย่างช่ำชอง “อ๊า” ทุกอย่างมันเกิดขึ้นเร็วมาก กะทันหันซะเธอตั้งตัวไม่ทัน คิดที่จะท้วงกันก็ตอนที่เขาละเลงปลายลิ้นนั้นลงมาแล้ว ความเสียวซ่านถูกหยิบยื่นแทบสำลัก สาวเจ้าสะกดกลั้นเสียงลามกด้วยการตะปบปากตัวเอง ในขณะความเสียวซ่านก็ยิ่งถาโถมอย่างไม่ลดละ เขารัวลิ้นขึ้นลงถี่ยิบ แตะผ่านร่องรักชุ่มฉ่ำจนเกิดเสียง ก่อนจะห่อลิ้นเป็นทรงแหลมแล้วแหย่เข้าไปในรู “อ๊าย” ปกติหากต้องการความหวานจากของเหลวที่ไหลย้อนจะต้องใช้นิ้ว เพียงแค่แหย่แล้วกวักของเหลวก็ไหลทะลัก แต่เขากลับใช้ปลายลิ้นหมุนควงแหย่เข้าแหย่ออกสลับกัน ก่อนจะดูดกลืนน้ำหวานเหล่านั้นจนเกิดเสียงจ๊วบ และผละออกมาจ้องมองผลงาน ที่ไม่หลงเหลือน้ำหวานติดอยู่แม้แต่หยด ลลิสาเห็นถึงกับเขินม้วนต้วน คิดจะหุบขาหนีไม่สนใจความวาบหวามบริเวณท้องน้อย คล้ายผีเสื้อนับร้อยบินวน กลับถูกยื้อเอาไว้ด้วย

เหมันต์เดินตามลลิสาเข้าไปในช็อปชุดว่ายน้ำแบรนด์หรู เขาปฏิเสธที่จะนั่งรอที่โซฟาด้านนอก แต่กลับเดินตามเข้าไปช่วยเลือกด้วยสายตาเป็นประกาย พลันจังหวะลากสายตาไปสบตากับคานโลถึงกับรีบดึงมาเป็นเย็นชาตามเดิม ก่อนจะแยกเขี้ยวใส่ ลูกน้องคนสนิทที่ยืนยิ้มแฉ่งจนเห็นฟันขาวหันไปทางอื่นไม่กล้าสบตาอีก เนื่องจากเดิมทีเจ้านายคนที่เขารู้จัก ไม่ใช่คนที่จะออกมาเดินห้าง เอาตัวออกมาปะปนเดินสวนกับผู้คนง่ายๆ ยิ่งเข้ามายังช็อปสตรีเช่นนี้อีก็ยิ่งไม่มีทางเข้าไปใหญ่ ท่ามกลางการมองอยู่ของลูกน้องอีกคน คานโลจึงหุบยิ้มและชี้นิ้วให้เขาหันไปอีกทาง ก่อนที่จะนายจะหัวร้อนขึ้นมาจริงๆ “ชุดนี้สวยไหมคะ เหมาะกับสาไหม” ลลิสาหยิบบิกินีสีสดใสขึ้นมา เป็นจังหวะเดียวกันกับเขาจะคว้าวันพีชสีดำที่ปิดมิดชิด มือบางจึงอาศัยจังหวะนั้นเอามาดันออก แล้วเอาตัวเองเข้ามาเสียบแทน “ผมว่า..” “สาชอบตัวนี้ค่ะ” “......” สุดท้ายมาเฟียจอมเย็นชาก็แพ้สายตาลูกอ้อน ริมฝีปากกำลังขยับพูดจำต้องเม้มเข้าหากันสนิท พลางถอนหายใจพรืด มองตามร่างบางที่เดินนำไปยืนรออยู่ที่เคาน์เตอร์แถมควั

“ได้อะไรมาครับ” เหมันต์กลั้นขำ ทันทีที่เห็นเธอกึ่งเดินกึ่งวิ่งราวกับเด็กเข้ามาหา มายิ้มแฉ่งตรงหน้าเขา ชูไข่ปิ้งที่อยู่ในถุงตรงหน้า “แทนแท๊น ไข่ปิ้งค่ะ” ร่างสูงพยักหน้าชี้ไปที่ถุงนั้น “นี่อะไร” “คุณไม่เคยกินเหรอคะ ไข่ทรงเครื่องไง”จากนั้นก็ส่ายหน้า พร้อมคำพูดที่ทำลลิสาหน้าหงอยไปด้วย“ผมไม่เคยมาทะเล”แต่แล้วกลับยิ้มแก้มปริภายหลัง เพราะไม่อยากให้เขาดึงเรื่องที่ไม่สบายใจออกมา“ถ้าอย่างนั้นลองชิมไหมคะ อร่อยนะ..สากินเป็นประจำตอนมาถ่ายแบบที่ทะเล”“มีแบบเดียวเหรอ”“มีแบบออรัลจินัลด้วยค่ะ แต่สาไม่อยากกินซีอิ๊วอ่ะ ถ้ากินเปล่าก็คือไข่ปิ้งดีๆนี่เอง แบบทรงเครื่องไม่ใช้ซีอิ๊วก็มีรสชาติ อะ..อ้าปาก”หญิงสาวอ้าปากเป็นตัวอย่างให้เขาดู พอเขาอ้าปากตามก็ยื่นไข่ที่ถูกปอกแล้วไปป้อนให้ โดยไม่ลืมที่จะใช้อีกมือประคองไปด้วย จากนั้นก็ยิ้มกว้างเมื่อมันอยู่ในปากของเขา และเห็นเขาเคี้ยว พร้อมกับทำหน้าสงสัย ตั้งใจลิ้มลองรสชาติ“อร่อยไหมคะ”“อร่อยครับ”“งั้นกินอีก กินเยอะๆเลย”ไม่รู้ทำไม จู่ๆดวงตาคมกริบก็น้ำตาคลอเบ้า โชคดีที่เขาสวมแว่นกันแดด สตรีต