All Chapters of ล่ามเมีย : Chapter 31 - Chapter 40

เสียงน้ำไหลจากฝักบัวรดผ่านศีรษะชำระล้างคราบเลือดออกไปด้วย กลายเป็นว่าบนพื้นเจือจางไปด้วยน้ำสีแดง ดวงตาคมกริบไม่ได้สะทกสะท้านกับสิ่งนั้นแต่อย่างใด สาเหตุเพราะชินแล้ว ภาพการตายของศัตรูต่างหากที่ทำให้เขาสนใจ กระสุนนับสิบกระแทกร่าง และอีกหนึ่งนัดทะลุหัว ไม่พอทั้งตัวยังเหวอะหวะไปด้วยบาดแผลจากคมดาบของเขาอีก เรียกได้ว่ากึ่งกลางแสกหน้าราวกับล็อคเป้า ริมฝีปากของเขายกยิ้มในขณะกำลังคิด ก่อนจะดึงสติกลับมายังปัจจุบัน และเร่งอาบน้ำทันที ภารกิจผ่านไปด้วยดี และสำเร็จ สามารถบุกรังของมันได้ ด้วยสมุนร้อยต่อสิบ ฝั่งของเขาน้อยกว่า และที่สำคัญไม่มีใครได้รับบาดเจ็บร้ายแรงเลยสักคน มีแต่ฝั่งฝ่ายตรงกันข้ามเท่านั้นที่ตาย พร้อมกับหัวหน้าของมันคือเหยื่อของเขา ครืน... เสียงโทรศัพท์สั่นอยู่บนเคาน์เตอร์อ่างล้างหน้า จังหวะเจ้าของกำลังเช็ดผมเปียกหมาดที่เพิ่งจะผ่านการสระมาใหม่ๆ ทันทีที่เห็นเป็นรายชื่อของลูกน้องคนสนิทจึงกดรับสาย “เรียบร้อยดีไหม” (ครับนาย จัดการเรียบร้อยแล้วครับ) “พรุ่งนี้เตรียมตัวออกเดินทาง”

"อา.." เริ่มเรียกเสียงครางของคนใต้ร่างออกมาบ้างแล้ว เจ้าของหัวใจที่เต้นราวกับกลองศึก สมองขาวโพลนราวกับไม่มีอะไรอยู่ภายในนั้น กายสาวกระตุกตามสัมผัสอันหนักหน่วงของเขา ไม่ว่าจะโดนจุดไหน เป็นว่าจุดนั้นจะต้องร้อนรุ่มประหนึ่งถูกไฟแผดเผา เธอมัวเมาในรสสวาท ลืมไปแล้วเขานั้นจัดว่าเป็นคนเลว ที่ไม่สมควรได้เป็นคนแรกของเธอ ครั้งแรกที่เคยคิดว่าจะรักษาเอาไว้ให้กับเพื่อนสนิทซึ่งเคยหลงรัก หากแต่ปัจจุบันเขาได้แต่งงานไปแล้ว กับผู้หญิงคนหนึ่งที่เธอให้ชื่อว่าหล่อนนั้นเป็นคนที่แต้มบุญสูงสุดๆ สามารถพิชิตใจเขาได้ ผู้ชายที่ไม่รักใครไม่เป็น ต่อให้เป็นเธอที่พยายาม แต่ผู้หญิงที่ชื่อพะแพงคนนั้นกลับทำได้ และเธอก็ยินดีด้วย...จากใจจริง เสียงลมหายใจของคนทั้งคู่เริ่มกระชั้น เสียงครางหลุดลอดออกมาจากลำคอของเขา ร่างใหญ่ที่ทาบทับอยู่บนร่างขาวเนียน ที่กำลังนัวเนียและปรนเปรอความหวานให้แบบไม่คิดพัก ตอนนี้ไม่ใช่แค่เรียวลิ้นของเขายามตวัดเลียโดนส่วนไหนแล้วรู้สึกวาบหวาม แต่เป็นเพราะกลิ่นกายของเขาด้วย ที่ไม่ใช่สบู่ แต่เป็นกลิ่นประจำกายอย่างแท้จริง เธอหลับต

“พร้อมแล้วบอกนะครับ” เขาจุมพิตซับน้ำตาให้ ความอ่อนโยนที่ไม่น่าเชื่อว่าจะออกมาจากคนอย่างเขา มาเฟียขึ้นชื่อว่าป่าเถื่อน ฆ่าคนเหมือนผักเหมือนปลา และสิ่งนั้นก็เหมือนจะช่วยปลอบประโลมให้ความตึงเครียดก่อนหน้านี้ของเธอมลายหายไป ลำคอของเธอแห้งผากจังหวะกลืนก้อนเจ็บ มือที่กำฟูกไว้จนเจ็บเหมือนจะแพ้สิ่งที่อยู่ภายในช่องชุ่มชื้น แม้ยังไม่ได้ขยับแต่กลับรู้สึกถึงความคับแน่น มีบางช่วงที่ได้ยินเสียงกึกด้วย ซึ่งรู้เลยว่ามันฉีกขาด แน่นอนว่านั่นเป็นสัญญาณบอกว่าเธอได้สูญเสียความบริสุทธิ์ไปแล้ว “ขะ ขยับได้เลยค่ะ” น่าแปลกที่เธอไม่ได้เสียใจกับมัน แต่ก็ไม่ได้ยินดีไปเสียทีเดียว สะโพกของเธอขยับเบาๆบอกให้รู้ว่าพร้อมแล้ว เขาที่รอมานานอย่างไม่รีบร้อนถึงกับพ่นลมหายใจออกมาหนักๆ จากนั้นจึงค่อยๆเคลื่อนไหวอย่างเนิบนาบ ไม่เร่ง ไม่แรง ทว่าหนักหน่วง อัดแน่นซะจนเธอต้องสูดปาก “อา..” ส่งเสียงครางออกมาเป็นระยะๆ หลังความเจ็บปวดค่อยๆเลือนหายไป กลายเป็นอีกความรู้สึกที่สอดแทรกเข้ามา แน่นอนว่าเธอต้องตื่นเต้น เพราะมันทั้งเสียว วาบหวาม และ ร

หลังร่วมโต๊ะอาหารในมื้อเช้าด้วยกันแล้ว เขาก็สั่งให้เธอเก็บของ แต่มีของอะไรที่จะให้เธอเก็บล่ะ นอกจากเสื้อผ้าที่เขาให้คานโลไปหามาให้ แน่นอนว่าจับตัวไหนมาคู่กัน ก็เหมือนจะเป็นศัตรูกันมากกว่ามิตรไมตรี สุดท้ายได้ชุดเสื้อกล้ามสีขาว และกางเกงลินินสีน้ำตาลอ่อน คลุมด้วยเสื้อโค้ทแขนยาวสีน้ำเงินอีกที ไม่พอรองเท้าที่เธอใส่คือบู้ทสีชมพู “ทำหน้าแบบนี้มาตั้งแต่มาแล้วนะ มีอะไรจะบอกผมหรือเปล่า หรือว่าคุณท้อง” จะบ้าเหรอ! ลลิสาไม่ได้เอ่ย แต่มองเขาด้วยหางตา ร่างสูงที่เอาแต่ก้มหน้าก้มตาอ่านอะไรสักอย่างบนจอแท็บเล็ตระหว่างเดินทางอยู่ในรถ ไม่ได้มองหน้ากันด้วยซ้ำ “เพิ่งเมื่อคืนจะท้องได้ยังไง” เธอพึมพำ อีกอย่างเขาสวมเครื่องป้องกัน จะเอาอะไรมาท้อง เหมันต์ยกยิ้มหลังหันมามองกันแวบหนึ่ง “ถ้าอย่างนั้นเรื่องอะไร” “ไม่มีอะไรค่ะ แค่รู้สึกว่าตัวเองไม่สวยมาหลายวันแล้ว” “ตอนนี้คุณจะต้องสวยไปให้ใครดู” “ตัวเองก็ดูได้ค่ะ ไม่จำเป็นต้องใคร” ใบหน้าสะสวยบึ้งตึงกว่าเก่า คราวนี้เธอนั่งกอดอก

รถวิ่งต่อเนื่องมาจนถึงสนามบิน ลลิสาขมวดคิ้วจังหวะมองทะลุออกไปนอกหน้าต่าง แล้วเห็นว่าสนามบินแห่งนี้เป็นลานกว้างของเอกชน ที่ไม่มีเครื่องบินลำอื่นเลยสักลำ ถึงไม่ได้กว้างเทียบเท่ากับสนามบินนานาชาติ แต่สำหรับสนามบินส่วนตัวนี่ก็นับว่าเจ้าของที่ครอบครองไว้ได้นั้นจะต้องรวยเละ เธอหันขวับมามองสามีตัวเอง สายตาเต็มไปด้วยความทึ่ง แต่ก็ต้องเงียบกริบ เมื่อรายนั้นแย่งขรึมใส่กันซะก่อน สีหน้าของเขาไม่เหมือนเดิม และสัญชาตญาณหวังดีก็บอกกับเธอไม่ควรยุ่ง ให้เดินตามเขาไปก็เพียงพอดวงตาคู่สวยกวาดมองไปรอบบริเวณ เมื่อเห็นเหล่าชาตรีฉกรรจ์ที่อยู่ในชุดสูทสีดำและมีรูปร่างใกล้เคียงกัน ตัดผมทรงเดียวกัน ซึ่งดูดีอย่างน่าแปลกประหลาด ยืนตรงเป็นหน้ากระดานเรียงหนึ่ง และมือกุมต่ำนั้น บ่งบอกให้รู้พวกเขามายืนรอเจ้านายของพวกเขา ที่สำคัญคือทันทีที่ทั้งเธอและเขาเดินผ่าน พวกเขาจะก้มหน้าลงพร้อมกันทั้งหมด แน่นอนว่าเขาคนนี้ คือผู้ทรงอิทธิพลที่เพิ่งจะจดทะเบียนกับเธอไปหมาดๆ และเมื่อคืนเพิ่งจะเป็นสามีของเธออย่างถูกต้องตามกฎหมาย แย่แล้วสิ!ร่างบางส่ายหน้ารัวๆ เพื่อเรียกสติตัวเองกลับมา หลังเผลอไปนึกถึงภาพลามกเหล่านั้น แล้วพาหัวใจเต้