All Chapters of ซิ่งรักวิศวะสายห้าว: Chapter 21 - Chapter 30

52 Chapters

ตอนที่ 21 คนวางแผน

ตอนที่ 21 คนวางแผนที่หน้าคณะวิศวะ ลม ดิว และโด้นั่งจับกลุ่มคุยกันอยู่ที่โต๊ะประจำเหมือนทุกวัน ส่วนกวิน แน่นอนเขายังไม่มา เพราะติดภารกิจสำคัญนั่นคือการส่งเมียขึ้นเรียนที่ตึกบัญชีแต่ระหว่างที่ทั้งสามคนกำลังคุยกัน โด้ที่หันหน้าไปทางถนนก็บังเอิญเห็นรถของไผ่เลี้ยวเข้ามาจอดหน้าตึกพอดี เขาเลยสะกิดดิวด้วยศอกแรง ๆ จนดิวสะดุ้ง“อะไรของมึงว่ะ เชี่ยโด้” ดิวหันไปว่าโด้ ที่ขัดจังหวะการคุยของเขา“มึงดูนั่นดิ ใครลงมาจากรถไผ่” โด้ไม่ตอบ แต่ชี้ให้ดิวดูอะไรบางอย่างแทน“หืม” ดิวหันไปมองแล้วเขาก็หัวเราะออกมา ก่อนจะตะโกนแซวทันที “เชี่ยกั้ง มีผู้ชายมาส่งอีกแล้วเหรอ”“โห เดี๋ยวนี้นั่งแต่รถหรูว่ะ สงสัยลืมวิธีขับมอไซค์แล้วมั้ง” โด้เองก็ร่วมแซวด้วยเหมือนกันกั้งเลยจ้องหน้าเพื่อนสองคนอย่างเอาเรื่อง ก่อนจะนั่งลงข้างลม แล้วสวนกลับทันที“เมื่อเช้ามึงสองตัวลืมกินอาหารหมามาเหรอ ถึงได้เห่าไปทั่วแบบนี้”“โอเค๊ วันนี้แม่งดุว่ะ” โด้กับดิวร้องพร้อมกัน ก่อนจะหัวเราะกันแต่ก็ยังแกล้งต่อ “ว่าแต่ ไผ่มันมารับมึงตอนเช้า หรือว่ามันอยู่กับมึงตั้งแต่วันเสาร์แล้ววะ” ดิวถามอย่างไม่ได้คิดอะไร ก่อนจะหันไปหัวเราะกับโด้ เพราะคิดว่าจะต
Read more

ตอนที่ 22 ไม่รู้

ตอนที่ 22 ไม่รู้ช่วงเย็นของวันศุกร์หลังจากเรียนเสร็จ กั้งและเพื่อน ๆ ยังไม่มีใครกลับ เธอและเพื่อนยังคงจับกลุ่มนั่งคุยกันอยู่ที่โต๊ะนั่งประจำที่หน้าคณะดิวเท้าคาง มองเพื่อนทั้งโต๊ะอย่างอารมณ์ดี ก่อนจะพูดขึ้น “วันนี้อยู่กันครบว่ะ ไปหาอะไรกินมั้ย ชาบู ปิ้งย่าง หมูกะทะ หรือร้านส้มตำหน้ามอก็ได้”โด้เองก็พยักหน้าเห็นด้วย ก่อนจะพูดรีบเสริมทันที “เออจริง ไม่ได้แดกข้าวกันครบแก๊งมานานแล้ว เพราะมันมีคนชอบหายหัวไปอ้อนเมีย”พอโด้พูดจบ ทั้งโต๊ะเลยหันไปมองกวินอย่างพร้อมเพรียง เพราะรู้ว่าดิวหมายถึงใครกวินเลยชี้หน้าโด้ “พูดมากเชี่ยโด้ ถ้าอิจฉากูมึงก็ไปหาเมียสิ แล้วก็เลิกพูดมาก เดี๋ยวกูเปลี่ยนใจไม่ไปด้วย แล้วกลับไปอ้อนเมียที่ห้องก็อย่ามาบ่นกูนะ”ณิชาที่นั่งข้าง ๆ เลยรีบดุเขาขึ้นมาทันที “พี่วิน อย่าแกล้งพี่โด้สิ” “ก็มันกวน” กวินหันไปเถียง แต่ณิชาไม่ได้พูดอะไร เธอแค่จ้องเขานิ่ง ๆ กวินก็เงียบทันทีทั้งโต๊ะเลยหัวเราะกันลั่น ก่อนดิวจะหันมาถามกั้ง“แล้วมึงอะกั้งเอาไง ไปด้วยปะหรือรีบกลับ”กั้งหยิบมือถือขึ้นมา “เดี๋ยวกูโทรถามไผ่ก่อน ว่ามันว่างมั้ย”กั้งกดโทรออกหาไผ่ทันที เธอคุยกับไผ่สักพัก ก็วางสาย “มันบอกว
Read more

ตอนที่ 23 คิดมาก

ตอนที่ 23 คิดมากหลังจากกินชาบูเสร็จทุกคนก็แยกย้ายกันกลับ กั้งนั่งเงียบ ๆ อยู่บนรถของไผ่ที่กำลังขับรถพาเธอกลับคอนโดของเธอ ระหว่างทางที่อยู่บนรถกั้งก็นึกถึงคำพูดของณิชาเมื่อช่วงเย็นเธอเลยหันไปมองหน้าไผ่ ก่อนจะตัดสินใจถามขึ้นเบา ๆ“ไผ่”“หืม” เขาหันมามองแวบหนึ่ง ก่อนหันไปมองถนนต่อ“นายไม่คิดจะกลับบ้านบ้างเหรอ นี่ก็เกือบอาทิตย์แล้วนะ ที่นายอยู่ห้องฉัน”ไผ่เลิกคิ้วก่อนถามเธอกลับ “ทำไม เบื่อฉันแล้วเหรอ”“เปล่า...” กั้งรีบตอบ เธอกำลังจะพูดต่อแต่ทันใดนั้น เสียงโทรศัพท์ของไผ่ก็ดังขึ้น หน้าจอรถโชว์ชื่อสายเรียกเข้า“ผักกาด” ไผ่พูกชื่อคนโทรเข้ามาเบา ๆ เขาถอนหายใจ ก่อนจะกดรับสาย “ว่าไง”แล้วเสียงของผักกาดดังผ่านลำโพงรถออกมา “พี่ไผ่ เมื่อไรพี่จะกลับบ้าน พี่แอบไปมีแฟนแล้วใช่มั้ย แล้วที่ไม่กลับเพราะไปอยู่กับแฟนใช่หรือเปล่า”ไผ่เหลือบตามองกั้ง ก่อนจะตอบปลายสายด้วยน้ำเสียงนิ่ง ๆ “ใช่ แล้วไง”“พี่ไผ่” ผักกาดร้องเสียงหลง “กลับบ้านเดี๋ยวนี้เลย พ่อกับแม่สั่ง ถ้าไม่กลับมีเรื่องแน่” ไผ่ถอนหายใจออกมา “เออ ๆ เดี๋ยวกลับ” แล้วสายก็ถูกตัดไป“ยุ่งจริง ๆ” เขาบ่นเบา ๆกั้งที่นั่งเงียบตั้งแต่ผักกาดโทรมา ก็รีบพูดอ
Read more

ตอนที่ 24 ระบาย

ตอนที่ 24 ระบายหลังคำถามแทงใจของเปอร์เซีย กั้งไม่ตอบแต่เธอหันไปเรียกบาร์เทนเดอร์แทน“ขอเหล้าแรง ๆ แก้วนึงค่ะ”บาร์เทนเดอร์ขมวดคิ้วมองเธอ “ไหนเมื่อกี้บอกว่าเอาแบบหลับสบายไง”กั้งถอนหายใจ ก่อนตอบ “ตอนนี้เปลี่ยนใจแล้วค่ะ… อยากเมา”เปอร์เซียหันขวับมองกั้งทันที ดวงตาเต็มไปด้วยความตกใจ ไม่ใช่เพราะกั้งสั่งเหล้าแรง แต่เพราะน้ำเสียงของกั้งต่างหาก เธอรีบขยับเก้าอี้เข้าไปใกล้ก่อนจะถามด้วยความตกใจ“เดี๋ยวนะ เลิกกันจริงเหรอ”แต่กั้งกลับเงียบไม่ตอบ เธอแค่ก้มมองแก้วเหล้าที่บาร์เทนเดอร์วางไว้ตรงหน้าเปอร์เซียเริ่มร้อนใจที่กั้งไม่ตอบ เธอเลยถามขึ้นอย่างร้อนใจ“สรุปยังไง เลิกกันจริงเหรอ แล้วทำไมถึงได้เลิกกันเร็วนัก ไหนผักกาดบอกว่าไผ่ไปอยู่กับแฟนตั้งอาทิตย์นึงแล้ว ฉันก็นึกว่าหมอนั่นไปอยู่กับเธอ”กั้งถอนหายใจเบา ๆ ก่อนจะตอบ “ก็อยู่ด้วยกันนั่นแหละ”“อ้าว” เปอร์เซียอุทานเบา ๆ แบบงง ๆ “ถ้าไม่ได้เลิกกัน แล้วมานั่งซึมอะไรเนี่ย หรือว่าทะเลาะกัน”“ไม่ได้ทะเลาะ” กั้งส่ายหน้าช้า ๆเปอร์เซียเริ่มคิ้วขมวดอย่างหงุดหงิด “ไม่ได้เลิก ไม่ได้ทะเลาะ แล้วเป็นอะไรของเธอเนี่ย” “ก็” กั้งลังเล ก่อนจะถอนหายใจ “ไม่รู้ดิ นอนไม่ห
Read more

ตอนที่ 25 ขอโทษนะ

ตอนที่ 25 ขอโทษนะวันต่อมา กั้งลืมตาตื่นขึ้นพร้อมกับอาการหนักหัวจากฤทธิ์เหล้าที่เธอดื่มอย่างเอาเป็นเอาตายเมื่อคืน ก่อนเธอจะครางออกมาเบา ๆ อย่างทรมานแล้วพึมพำกับตัวเอง“โอ๊ย…” เพราะความทรงจำเมื่อคืนขาด ๆ หาย ๆ ทำให้เธอขมวดคิ้ว ก่อนจะบ่นพึมพำกับตัวเอง “ฉันกลับมาห้องได้ยังไงวะ”แต่เธอยังไม่ทันได้คิดทบทวนความจำเมื่อคืนให้ดี เสียงนิ่ง ๆ ที่เธอคุ้นเคยก็ดังขึ้นจากข้างเตียง“ฉันเป็นคนไปรับเธอมาเอง”กั้งสะดุ้งจนเผลอหันไปมองทันที แล้วเธอก็เบิกตากว้าง เมื่อเห็นไผ่นั่งอยู่ตรงนั้น“นะ...นายมาได้ยังไง แล้วรู้ได้ยังไงว่าฉันไปร้านเหล้า”“เปอร์เซียโทรตามฉัน” เขาตอบเรียบ ๆ ก่อนจะยื่นแก้วเครื่องดื่มแก้แฮงค์ที่อยู่ในมือเขาให้เธอ “ดื่มซะ จะได้รู้สึกดีขึ้น”กั้งมองแก้วในมือเขาแล้วลุกขึ้นนั่งพิงหัวเตียง ก่อนจะรับแก้วเครื่องดื่มนั้นมาแล้วค่อย ๆ จิบ พอเธอดื่มหมด ไผ่ก็ลุกขึ้น“ไปล้างหน้าซะ ฉันทำข้าวต้มไว้ให้แล้ว กินอะไรร้อน ๆ หน่อยจะได้รู้สึกดีขึ้น” พูดจบ เขาก็เดินออกจากห้องไป ทิ้งให้กั้งนั่งอยู่บนเตียงพอไผ่เดินออกจากห้องไป กั้งก็ถอนหายใจออกมาแรง ๆ ไม่ต้องให้ใครบอกบอก เธอก็รู้ได้ด้วยตัวเองทันทีว่าไผ่โกรธเธอแน
Read more

ตอนที่ 26 พิสูจน์หรือลงโทษกันแน่

ตอนที่ 26 พิสูจน์หรือลงโทษกันแน่ไผ่อุ้มกั้งเข้ามาในห้องนอนแล้ววางเธอลงบนเตียงนุ่มอย่างช้า ๆ เขามองหน้าเธออยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะ โน้มตัวลงมา แล้วจูบหน้าผากเธอเบา ๆ ก่อนจะไล่สัมผัสลงมาตามแก้ม ริมฝีปาก และลำคออย่างไม่เร่งรีบกั้งหลับตาลงโดยไม่รู้ตัว เสียงหายใจของเธอสั่นไหวขึ้นเรื่อย ๆ เพราะทุกส่วนที่เขาสัมผัส มันไม่ได้แค่ทำให้ร่างกายเธอรู้สึก แต่มันทำให้หัวใจของเธอสั่นตามไปด้วย“ไผ่...” เสียงเรียกชื่อเขาหลุดออกมาจากบปากเธอเบาราวกระซิบ “หืม...ว่าไง”ไผ่ยิ้มบาง ๆ ก่อนจะกระซิบกลับ พร้อมกับมือของเขาที่สอดเข้าไปใต้เสื้อของเธออีกครั้ง ปลายนิ้วของไผ่ไล้ไปตามเอวเธออย่างเบามือ ก่อนจะเลื่อนขึ้นไปเรื่อย ๆ จนถึงส่วนนูนของอกเธอ สัมผัสนั้นทำให้เธอสะดุ้งนิด ๆ และเริ่มหายใจถี่ขึ้น“ว่าไง...อยากให้ฉันทำอะไรเหรอ” ไผ่ถามอีกครั้ง พร้อมกับออกแรงบีบเบา ๆ ที่หน้าอกเธอ“อื้อ...ละ...แล้วแต่นายสิ” กั้งตอบไผ่ถอดเสื้อของเธอออก แล้วตามด้วยเสื้อของตัวเอง ก่อนจะโน้มตัวลงมาประทับริมฝีปากลงบนเนินอกนุ่ม สัมผัสอุ่นร้อนและปลายลิ้นที่ลากช้า ๆ ของเขาทำให้เธอครางเสียงแผ่ว“อื้อ...ไผ่” กั้งส่งเสียงครางเบา ๆเสียงของเธอทำให้เข
Read more

ตอนที่ 27 ขอรักเธอในแบบของฉัน

ตอนที่ 27 ขอรักเธอในแบบของฉันบรรยากาศในห้องเงียบงัน มีเพียงเสียงหอบเบา ๆ กับลมหายใจที่ร้อนขึ้นทุกวินาที ร่างเปลือยของกั้งนอนอยู่ใต้ร่างของไผ่ สองแขนของเธอกอดเขาแน่นราวกับกลัวว่าเขาจะหายไป“พร้อมนะ” ไผ่กระซิบถามเสียงเบา ขณะสวมถุงยางกั้งพยักหน้าตอบ เธอไม่ได้เขินอายเหมือนครั้งแรก และแววตาที่มองเขานั้นเต็มไปด้วยความรู้สึกรุนแรงไม่แพ้กันไผ่ประทับจูบบนหน้าผากเธอเบา ๆ ก่อนที่มือของเขาจะจับขาเรียวของเธอให้แยกออก แล้วเขาก็เลื่อนตัวเข้ามาตรงกลาง แล้วใช้มือข้างหนึ่งจับตัวตนของเขาเอง ปลายส่วนนั้นแตะอยู่ที่ปากทางของเธอ พร้อมกับเสียงหอบแผ่วของกั้ง เขาค่อย ๆ ดันตัวตนของเขาเข้าไปอย่างช้า ๆ ร่างกายของกั้งตอดรัดแน่น จนไผ่ต้องเส่งเสียงออกมา“อืม…กั้ง…แน่นมากเลย…”“อื้อ…ไผ่” กั้งเองก็ส่งเสียงครางอออกมา ทันทีที่เขาเข้าไปจนสุดไผ่เริ่มขยับสะโพกช้า ๆ พร้อมกับจับสะโพกเธอไว้แน่น แล้วค่อย ๆ ขยับตัวตามจังหวะที่ทั้งสองเรียนรู้กันและกันมาแล้วหลายครั้ง แต่ทุกครั้ง ก็ยังทำให้หัวใจของพวกเขาสั่นได้เหมือนเดิมเสียงเนื้อกระทบกันดังสม่ำเสมอ เสียงหอบถี่ขึ้นเรื่อย ๆไผ่ก้มลงจูบเธออย่างดูดดื่ม ขณะขยับสะโพกเข้าออกในจังหวะ
Read more

ตอนที่ 28 งานเข้า

ตอนที่ 28 งานเข้าเสียงของไผ่ที่เรียกชื่อเธอ พร้อมกับคำพูดของเขา ทำเอากั้งรู้สึกกดดันแปลก ๆ อย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน เธอเลยขยับตัวลุกขึ้นนั่ง แล้วมองหน้าเขาอย่างจริงจังทันที“นายมีอะไร” เธอถาม ด้วยน้ำเสียงแฝงแววกังวลไผ่มองหน้าสบตากั้งตรง ๆ ก่อนจะพูดช้า ๆ“เมื่อวาน พอกลับถึงบ้าน ผักกาดก็ด่าทันทีเลย”กั้งชะงักไปทันที สีหน้าที่เคยผ่อนคลายเมื่อครู่หม่นลงทันตา ก่อนจะถามเขาด้วยน้ำเสียงแฝงแววกังวล“ที่บ้านนายไม่พอใจใช่มั้ยที่นายมาอยู่กับฉัน หรือว่าไม่โอเคที่นายมีแฟน”ไผ่พยักหน้าเบากับคำถามของเธอ การกระทำของเขามันทำให้หัวใจเธอวูบลงอย่างห้ามไม่อยู่ เธอก้มหน้าลงหลบสายตาเขาโดยไม่รู้ตัว แต่ยังไม่ทันที่เธอจะจมอยู่กับความรู้สึกแย่นานนัก ไผ่ก็พูดขึ้นด้วยเสียงขำ ๆ“อย่าทำหน้าเศร้าแบบนั้นสิ” ไผ่บอก ก่อนจะจับคางเธอให้เงยขึ้นมามองเขา “ไม่ใช่แบบที่เธอคิดหรอก ที่บ้านฉันไม่พอใจจริง ๆ แต่ที่ไม่พอใจนั่นเป็นเพราะ ฉันไม่เคยพาแฟนไปให้พวกเขาเจอต่างหาก”กั้งมองรอยยิ้มของไผ่ ด้วยดวงตาเต็มที่ไปด้วยความสับสน“นายหมายความว่าไง”“ก็หมายความว่า” ไผ่เว้นจังหวะเล็กน้อย “พรุ่งนี้เธอไปเจอพ่อแม่ฉันนะ ที่บ้านอยากเจอเธอ ผักก
Read more

ตอนที่  29 เตรียมตัว

ตอนที่ 29 เตรียมตัวเช้าวันต่อมา ห้องของกั้งแน่นขนัดไปด้วยผู้คนทั้งณิชา กวิน ลม และยังมีเปอร์เซียอีกคนกวินกับณิชานั่งอยู่บนโซฟายาวตรงกลาง ลมกับเปอร์เซียนั่งโซฟาเดี่ยว ส่วนกั้ง…เธอนั่งอยู่ที่พื้น กลางวงล้อมของทั้งสี่คน ราวกับตัวเองเป็นจำเลยในศาลบรรยากาศเงียบงันไม่มีใครพูดอะไร ทุกคนเอาแต่นั่งนิ่ง จนกวินเป็นฝ่ายทนไม่ไหว เปิดปากก่อนด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด“แค่จะไปเจอพ่อแม่ผัวแค่นี้ ทำไมต้องวุ่นวายขนาดนี้ด้วยวะ” เขาบ่นพลางเอนหลังพิงโซฟาอย่างไม่พอใจ เพราะกั้งดันมาขัดขวางเวลาส่วนตัวของเขากับณิชาอีกแล้ว “กูนึกว่ามึงมีผัวแล้วจะเลิกยุ่งวุ่นวายกูกับณิชาซะอีก”กั้งเงยหน้ามองเขา ก่อนจะเถียงกลับทันควัน สีหน้าไม่แพ้กัน“กูชวนแค่ณิชามา ไม่ได้ชวนมึง ถ้ามึงไม่อยากมากก็กลับไปสิกูไม่ได้บังคับ จะมานั่งทำหน้าบูดอยู่ในห้องกูทำไม”พอกั้งพูดจบ กวินก็รัดเอวของณิชาแน่นขึ้นทันที “เรื่องอะไร” เขาตอบเสียงเรียบ “ณิชาอยู่ไหน กูก็ต้องอยู่ที่นั่น”กั้งกลอกตาใส่เขาอย่างหมั่นไส้ “ไอ้คนติดเมีย”เธอว่ากวิน ก่อนจะหันไปมองลม “แล้วมึงล่ะ มาได้ยังไง กูจำได้ว่ากูไม่ได้ชวนมึงนะ”ลมยักคิ้วเล็กน้อยก่อนตอบตามตรง “กูคุยโทรศัพท์ก
Read more

ตอนที่ 30 แต่งตัว

ตอนที่ 30 แต่งตัวตอนนี้ทั้งหมดก็พากันมาอยู่ที่ห้องของเปอร์เซีย ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากห้องของกั้งเท่าไรนักตอนแรกพวกเธอคิดจะไปซื้อเสื้อผ้าชุดใหม่ แต่เพราะเวลาที่กระชั้นชิด พวกเธอเลยคิดว่าจะยืมเสื้อผ้าของณิชา แต่เพราะณิชาเพิ่งกลับมาอยู่เมืองไทยได้ไม่นาน เสื้อผ้าของเธอเลยมีไม่มาก แถมสไตล์การแต่งตัวก็แตกต่างจากกั้งเกินไปพอคิดไปคิดมา ทางเลือกที่ดูจะเป็นไปได้ที่สุด ก็เหลือแค่ห้องของเปอร์เซียเพราะอย่างน้อย เธอน่าจะมีเสื้อผ้าที่กั้งพอจะใส่ได้ทันทีที่พวกเธอเปิดประตูห้องของเปอร์เซียเข้าไป กวินกับลมก็ถึงกับชะงัก สายตาของทั้งสองกวาดมองไปรอบห้อง ก่อนที่กวินจะหลุดปากออกมา“นี่ห้องคน หรือดงแมววะ”เพราะไม่ว่าจะมองไปทางไหน เขาก็เจอแต่ของตกแต่งรูปแมว ตั้งแต่หมอน โคมไฟ รูปติดผนัง ไปจนถึงตุ๊กตาตัวเล็กตัวน้อยที่วางอยู่เต็มห้องลมหันไปมองเปอร์เซีย ก่อนจะพูดเสียงเรียบ “เธอกลัวคนเขาไม่รู้เหรอว่าชื่อเธอแปลว่าแมว”เปอร์เซียหันมามองทั้งสองคนทันที ด้วยสายตาหงุดหงิด“พวกนาย” เธอชี้ไปที่ลมกับกวิน ก่อนจะชี้ไปที่โซฟา “นั่งอยู่ที่โซฟาเฉย ๆ ห้ามหยิบ ห้ามจับ ห้ามแตะของอะไรในห้องของฉันเด็ดขาด เข้าใจมั้ย”เธอชี้นิ้วสั่งอย่
Read more
PREV
123456
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status