Все главы ซิ่งรักวิศวะสายห้าว: Глава 1 - Глава 10

ตอนที่ 1 สนามแข่งณ.สนามแข่งรถที่เป็นศูนย์รวมของบรรดานักซิ่งทั้งหลาย ในโซนที่นั่งทางฝั่งอัฒจรรย์ มีคนกลุ่มหนึ่งที่โดดเด่นจนทุกคนต้องหันมามอง นั่งรวมตัวกันอยู่กลางกลุ่มนั้นคือ กวิน กับ ณิชา คู่รักสุดฮ็อต* ที่ถึงแม้จะแค่นั่งเฉย ๆ ใบหน้าหล่อสวยของทั้งสอง ก็เด่นสะดุดตาจนทุกคนในสนามต่างมอง ข้าง ๆ ณิชามี กั้ง สาวห้าวประจำกลุ่มสุดเท่ แต่ถึงเธอจะดูห้าวแค่ไหนก็มีหนุ่ม ๆ หลายคนในสนามแอบเหลียวมองเธอ แต่เธอกลับไม่สนใจใคร ส่วนฝั่งของกวินมี ลม หนุ่มหล่อหน้านิ่ง ที่นั่งทำหน้านิ่งอยู่ข้าง ๆ ถัดลงไปอีกหน่อยก็เป็น ดิว กับ โด้ สองคู่ซี้ที่เอาแต่กระซิบกระซาบ มองสาว ๆ ที่เดินผ่านไปมาด้วยสายตาเจ้าเล่ห์“กั้ง มึงจะไม่ลงไปดูไอ้ไผ่มันหน่อยเหรอวะ” โด้ที่เลิกสนใจสาว ๆ หันมาถามกั้งที่นั่งถัดขึ้นไปจากเขา“ทำไมกูต้องลงไปดูมันด้วย” กั้งถามเสียงห้วน“มึงนี่โคตรใจดำเลยว่ะ” ดิวเองก็หันมาร่วมวงต่อว่าเธอ “มึงใช้มันให้ลงแข่งให้ แต่ตัวเองกลับนั่งสบายอยู่ข้างบนเนี่ยนะ เป็นกูนี่ กูแกล้งแพ้ให้มึงเสียเงินแล้ว”“ไอ้เชี่ยดิว ปากมึงนี่มันน่าตบให้ฟันร่วงจริง ๆ นะ” กั้งหันไปด่าดิวอย่างเอาเรื่อง“เอ้า...ก็กูพูดความจริง มันอุตส่าห์

ตอนที่ 3 ไม่อยากมีแฟนหรือยังไม่เจอใครช่วงพักเที่ยงที่โรงอาหารวิศวะ กั้งถือจานข้าวในมือกำลังจะเดินไปที่โต๊ะนั่งประจำของพวกเธอ แต่เธอยังไม่ทันจะนั่งดี เสียงของเพื่อนร่วมรุ่นก็เรียกเธอเสียงดัง“กั้ง”เธอเลยหันไปมอง แล้วก็เห็นเพื่อนชายในคณะเดินถือโทรศัพท์มาหยุดตรงหน้า ก่อนจะยื่นให้เธอ“มีคนฝากมาขอเบอร์มึงอ่ะ จะให้มั้ย”“ไม่ให้” เธอตอบสั้น ๆ อย่างไม่ต้องเสียเวลาคิด ก่อนจะหันกลับไปสนใจจานข้าวของตัวเองต่อเพื่อนคนนั้นเลยหัวเราะ “มึงตอบไม่คิดเลยนะ ไม่อยากรู้หน่อยเหรอว่าใครเป็นคนขอ”“ไม่อยากรู้” กั้งตอบ พลางตักข้าวเข้าปากอย่างไม่สนใจ เธอไม่แม้แต่จะเงยหน้ามองเพื่อนคนนั้นที่ยืนรอ“เออ ๆ ไม่ให้ก็ไม่ให้ งั้นมึงกินข้าวไปเถอะ กูไปก่อน” พูดจบเพื่อนของเธอคนนั้นก็เดินจากไปแต่ไม่ถึงห้านาทีต่อมา ขณะที่เธอกำลังเคี้ยวข้าวอยู่ ก็มีผู้ชายอีกคนเดินตรงเข้ามา“เอ่อ…กั้งใช่มั้ย เราอยู่ปีสามเหมือนกัน ฉันอยากขอไลน์เธอหน่อยได้มั้ย”กั้งวางช้อนลง ก่อนจะหันไปมองเขานิ่ง ๆ แล้วตอบอย่างอารมณ์เสียที่ถูกขัดจังหวะกินข้าว“ไม่ได้”“อ้าว ทำไมอ่ะ แค่ไลน์เอง”“ก็ไม่อยากให้ไง” เธอตอบเรียบ ๆ ก่อนจะหันกลับไปกินข้าวต่อเหมือนไม่ม

ตอนที่ 5 ช่วยงานไผ่เลี้ยวรถเข้าไปจอดในวัดแห่งหนึ่ง ด้านในมีรถหลายคันจอดเรียงอยู่ และมีกลุ่มคนแต่งตัวคล้าย ๆ แพทย์กำลังช่วยกันยกกรงแมวและหมาอยู่เต็มไปหมด“มึงพากูมาวัดทำไมวะ จะให้กูมาทำบุญเหรอ” กั้งถามทันทีที่ไผ่จอดรถ ใกล้กับรถพวกนั้น“เปล่า” ไผ่ตอบเรียบ ๆ ก่อนดับเครื่องแล้วหันมามองเธอ “วันนี้กลุ่มฉันมาทำงานกลุ่ม ช่วยรุ่นพี่ทำหมันหมาแมวจรจัดที่วัดนี้”“หืม” กั้งทำหน้างง “ทำหมันหมาแมว”“อืม” ไผ่พยักหน้า “ที่นี่มีคนเอาหมาแมวมาปล่อยเยอะ ทางวัดเลยขอให้คลินิกอาสามาช่วยทำหมัน เพื่อลดการเพิ่มจำนวนประชากรของหมาแมวจรจัดนะ”กั้งพยักหน้าเข้าใจ แต่ก็ยังคงขมวดคิ้วอยู่ “แล้วมึงพากูมาด้วยทำไม กูเรียนวิศวะนะ ไม่ได้เรียนหมอหมาเหมือนมึง”ไผ่หันมามองเธอ เขายิ้มมุมปากบาง ๆ ก่อนตอบ “กลัวเธอเหงา เลยชวนมาด้วย”“เหงา” เธอถามกลับทันที “แล้วมึงคิดว่ากูจะทำอะไรได้บ้างวะ จะให้กูจับหมาเหรอ หรือว่ามากัดกับหมา”คำถามกวน ๆ ของกั้งเรียกเสียงหัวเราะจากเพื่อน ๆ ของไผ่ที่นั่งอยู่ข้างหลัง จนกั้งต้องหันไปมองอย่างเขิน ๆ เพราะเธอดันลืมตัวเถียงกับไผ่เหมือนอยู่กันตามลำพังแต่ไผ่กลับยิ้มอย่างนึกสนุก ที่เห็นเธอเขิน “ทำอะไรไม่เป

ตอนที่ 7 บุกห้องเสียงออดเลิกเรียนดังขึ้นแทบจะพร้อมกับเสียงเก็บของของใครบางคนที่ไวกว่าใครทั้งหมดในห้อง“มึงดูดิ ไอ้กั้งรีบกว่าไอ้วินอีก” ดิวพูดพลางหัวเราะ เมื่อเห็นเพื่อนสาวคนเดียวของกลุ่มกำลังยัดสมุดกับปากกาลงกระเป๋าอย่างเร่งรีบ“เชี่ยกั้ง มึงจะรีบไปไหนวะ” ดิวถามขึ้นพลางยิ้มกวน “หรือว่ากลัวไอ้ไผ่มันรอนาน”“มึงพูดเหี้ยอะไรของมึง กูแค่รีบกลับ” กั้งตอบพลางสะพายกระเป๋า “ไม่ได้กลัวมันรอ แล้วอีกอย่างกูก็ไม่ได้อยากเจอมันสักหน่อย”“อ๋อ...ไม่อยากเจอเพราะเขินใช่มั้ย” โด้พูดด้วยน้ำเสียงล้อเลียน“เขินบ้านมึงสิ” กั้งหันไปด่าพร้อมทำท่าจะโยนกระเป๋าใส่หัวโด้ “พูดมากนักเดี๋ยวมึงโดน”ดิวเลยหัวเราะ “เอ้า พวกกูแค่พูดความจริง เห็นมึงรีบ นึกว่ากลัวไอ้ไผ่รอนาน เหมือนที่ไอ้วินรีบกลับเพราะกลัวณิชารอนาน”“พวกมึงนี่มันปากดีทั้งคู่เลยว่ะ” กั้งบ่นก่อนจะหันหลังเดินออกจากห้องเรียนไปอย่างเร่งรีบ “กูไปละ บาย”“โอ้โห รีบจริง ๆ ว่ะ” ดิวพูดตามหลัง“ระวังไอ้ไผ่มันมาดักหน้าตึกนะเว้ย” โด้ตะโกนแซวเสริมกั้งรีบเดินเร็วจนแทบจะกลายเป็นวิ่งออกจากตึก มุ่งหน้าตรงไปที่หน้าตึก ก่อนจะโบกรถแท็กซี่ที่ผ่านมาพอดีหลังจากขึ้นรถเธอก็ถอนห

ตอนที่ 9 คนนี้ฉันจริงจังเช้าวันต่อมา รถของไผ่จอดรอกั้งอยู่ที่หน้าคอนโดจริง ๆ กั้งเองที่เพิ่งลงลิฟต์มาเห็นไผ่รออยู่ เธอก็ถึงกับถอนหายใจออกมาเบา ๆ“มึงมาแต่เช้าจัง” กั้งถามพร้อมกับเดินมาหาไผ่ เพื่อขึ้นรถเขา “มาเช้าขนาดนี้ ถ้ากูยังไม่ตื่นมึงจะทำยังไง”“ไม่ตื่นก็ดี ฉันจะได้ขึ้นไปปลุกไง” ไผ่ตอบอย่างเจ้าเล่ห์“มึงอยากถูกด่าตั้งแต่เช้าใช่มั้ย” กั้งหันไปพูดกับไผ่ อย่างเอาเรื่อง “เดี๋ยวนี้มึงชักจะเจ้าเล่ห์ใหญ่แล้วนะ”ไผ่เลยหัวเราะเบา ๆ กับคำด่าของกั้ง “ก็แค่กับเธอนั่นแหละ”“เลิกหยอด แล้วไปได้แล้ว” กั้งโวยเสียงดัง แต่หน้ากลับแดงจัดไปถึงหูทันทีที่รถจอดหน้าตึกวิศวะ กั้งก็รีบเปิดประตูลงแทบจะทันที แต่เสียงของไผ่ก็ดังตามมาจากข้างหลัง“เย็นนี้ฉันมารับนะ”“ไม่ต้อง” เธอตะโกนตอบโดยไม่หันกลับไปมอง แต่ไผ่ก็ไม่ได้พูดอะไร เขาเพียงแค่หัวเราะเบา ๆ แล้วขับรถออกไปเมื่อเดินมาถึงโต๊ะที่กลุ่มเพื่อนของเธอนั่งรออยู่ ดิวกับโด้ก็แซวขึ้นมาทันที“ใครมาส่งวะกั้ง” โด้ลากเสียงยาว พร้อมกับส่งแววตาล้อเรียน“พวกมึงจะถามทำไม ก็รู้อยู่แล้วไม่ใช่เหรอ” เธอตอบเสียงนิ่งพลางทิ้งตัวลงนั่ง ก่อนจะหันไปจ้องลมอย่างหงุดหงิด “ส่วนมึงไอ้