Hidden Desire 의 모든 챕터: 챕터 41 - 챕터 50

Author’s POV Nakaupo si Cindy sa puno ng mangga habang pinagmamasdan ang asawang Naka topless na nag aani ng mais. Sa tuwing titingin sa kaniya ang asawa ay iniiba niya ang direksyon nang kaniyang tingin para hindi nito malaman na pinagmamasdan niya ang magandang katawan nito. Nakita niyang papalapit sa kaniya ang asawa kaya itinaas niya ang tingin niya sa mga bungang mangga. "Grabe ang sasarap ng mga mangga." Sabi niya ng nasa tabi niya na ito. "Muhka ngang masasarap." Napalingon siya sa asawa na kunyari ay nabigla nang nasa tabi niya na ito. "N-nandyan ka na pala. Ginulat mo ko." Napansin niyang nakatingin ito sa kaniyang dibdib at hindi sa mga bunga ng mangga. Hinampas niya ito sa braso at tinakpan ang kaniyang dibdib. " Ang bastos mo! Bakit sa ano ko ka nakatingin. Akala ko sa mangga." Sabi ni Cindy na namumula ang pisngi. "Ikaw din naman ah. Akala mo hindi ko napapansin kanina mo pa ko binabastos." Nakangising sabi ni Niel. "Hoy! Hindi ah! Wag ka ngang feeling dy

Hidden Desire Cindy POV Nandito ako ngayon sa kusina at sila ni Niel ay nasa sala. Pinaghahanda ko ng makakain at mamemeryenda sila. Alam kong may problema ang mga ito dahil bakas sa mga muhka nila. "Son! We need to go to London as soon as possible." Narinig kong sabi ng Daddy ni Niel. " Si Lolo, he need us." Dugtong naman ng kaniyang Kuya. " Hindi ako pwedeng sumama. Alam niyo naman ang kalagayan ng asawa ko Dad." Narinig kong sabi ni Niel. Medyo natuwa ako sa sagot niya dahil ako pa din ang iniisip niya. " Son pwede mo namang iuwi ang mag iina mo sa mansion mo at maalagaan sila ng mga katulong mo." Sabi ng Dad ni Niel. Grabe kailangan din namin si Niel. " Bakit ano ba kasing meron at bakit kailangan pa nating pumunta ng London? Anong pakana na naman ni Lolo at pati ako napasama na naman." Lumabas na ko ng kusina at napatingin silang lahat sakin maliban kay baliw na akala mo naman may sakit ang bawat gamit namin dito sa bahay. Mas mukha pa nga siyang ipis sa mga ipis eh! Ngin

Hidden Desire Cindy POV Nakatingin ako sa pinto ng office na pagtatrabahuhan ko. Pinapasok na ko ang papalitan kong secretary dahil mukhang manganganak na ito next month. Pagpasok ko, agad kong napansin ang isang babaeng nakatanaw sa bintana. "Good morning po. I'm Cinderella Salcedo Mo—" Ay! Oo nga pala, single lang pala ako. Pagkaharap niya, parang hindi ko alam kung nakakita ba ako ng dyosa o diwata sa harapan ko. Grabe—para siyang anghel na bumaba sa lupa. "Good morning, Ms. Salcedo. Have a seat," nakangiti siya, mala-anghel ang tinig. Umupo ako sa harap niya at inabot ang resume ko. Binasa niya ito at tumingin sa akin. "Actually, Ms. Salcedo, qualified ka sa inaaplyan mo as my assistant. But I think… I can’t hire you. Because you’re a single mom," sabi niya. Kinadismaya ko iyon, pero tumango lang ako. "Okay po. Thank you po, Ma’am," sabi ko at tatayo na nang natawa siya. "Hindi mo lang ba ipagtatanggol ang sarili mo?" Kunot ang noo niya, pero nakangiti pa ri

Hidden Desire Cindy POV “Hi! Ms…” magsasalita sana siya, ngunit hindi ko alam—parang may sariling isip ang katawan ko. Kusang gumalaw ang mga kamay ko at mahigpit ko siyang niyakap, parang takot akong mawala siya ulit sa paningin ko. “Bakulaw! Bakit ang tagal mong dumating?! Palagi kaming naghihintay sayo! Sabi mo maghintay ako! Naghintay ako!” sigaw ko, halos mapunit ang lalamunan ko sa lakas ng boses ko. Hindi ko na napigilan ang luha—sunod-sunod na itong bumagsak, parang ulan na matagal nang kinimkim. Ilang taon… ilang taon akong kumapit sa pangakong iyon. Pero bigla akong nabigla nang mawalan ako ng balanse—bumagsak ako sa malamig na sahig matapos niya akong itulak palayo. “Ah—” napahinto ako, napahawak sa sahig habang nanginginig. “Nahihibang ka ba, Ms?! Anong bakulaw?! Anong hinihintay mo ko?!” tanong niya, may halong tawa—isang tawang hindi ko maintindihan kung biro ba o pag-aalipusta. Parang may matalim na bagay na tumarak sa dibdib ko. “Bwisit ka, bakulaw!

Hidden Desire Cindy POV Sobrang aga kong nagising kanina para abangan si Niel. Alam ko kasing mag dya- jogging yun eh. At hindi nga ko nagkamali! Ayan na siya paparating. "Good morning!" Nakita kong nagulat siya nang nakita ako. "Anong ginagawa mo dito?" Nakapamewang niyang sabi sakin at nakataas ang isang kilay. "Sasamahan kang mag jogging! Bonding kaya natin tong dalawa." Nakangiti kong sabi. Nagpatuloy siya sa pag jogging habang sinusundan ko siya. Nang magpupunas na siya ng kamay ay pinigilan ko. "Ako na! Ako ang gumagawa sayo niyan dati." Habang pinupunasan ko siya sinasadya kong ilapit ang mukha ko sa kaniya. At tinititigan ko siya sa kaniyang mga mata. Pero iniwas niya ito. "Okay na. Thank you." Sabi niya na hindi nakatingin sakin. "Upo muna tayo. Kanina pa ko nag dya jogging eh. Ngayon ka lang dumating. Buti pinayagan ka nung," Sabi niya sabay bulong. "Ano yung sabi mo? Sino yung pumayag sakin?" Kunot noo kong tanong. "Wala. Tara na." Sabay hila niya sakin paupo