Todos los capítulos de พ่อเลี้ยงเหมราช: Capítulo 71 - Capítulo 80

(ต่อ)ร่างหญิงชราที่กำลังผลุบลุกขึ้นนั่งบ้างเดินบ้างเรียกสายตาคุณหนูของบ้านที่กำลังกลับจากมหาลัย หรี่ตามองด้วยความสงสัย หญิงสาวจอดรถลงกลางถนนก่อนถึงคฤหาสน์หลังงาม แล้วเดินตรงลิ่วมาหาหญิงชราที่เธอคุ้นเคยเป็นอย่างดี“ยายศรีมายืนทำอะไรอยู่ตรงนี้คะ...” คนถูกเรียกหันขวับมามอง รู้สึกตงิดใจตรงที่วันนี้คุณหนูของบ้านพูดจามีหางเสียงกับตัวนางเองปกติคุณหนูน้ำผึ้งเคยพูดจาดีกับใครเสียที่ไหน ขนาดตัวนางเองอายุปาเข้าเลขแปด คุณน้ำผึ้งยังไม่เคยเห็นแก่หัวหงอกบนหัวนางเลย ด่าได้เป็นด่า จิกใช้ได้เป็นไม่รั้งรอ“เอ่อ...อิฉันมารอเจ้าหมายมันน่ะค่ะ มันหายหัวไปไหนก็ไม่รู้ จนป่านนี้ยังไม่กลับเข้าบ้านตั้งหลายวันแล้วล่ะค่ะ” คนทุกข์ใจฉายแววตาติดกังวล ปากบ่นแต่ใจนั้นเป็นห่วงเหลือเกินเพราะนี่เป็นครั้งแรกที่หลายชายหายตัวไปโดยไม่บอกกล่าวกับนางก่อน ปกติสมหมายจะไปไหนต้องเข้ามาบอกกับนางก่อนเสมอ“ยังไม่กลับมาอีกหรือคะ...” และเพราะชื่อของคนคนนี้ เป็นต้นเหตุทำให้เธอเรียนไม่รู้เรื่องไม่มีกระจิตกระใจอยากจะฟังอาจารย์สอน เขาหายหน้าไม่ได้มาทำหน้าที่ขับรถรับส่งเธอเข้าวันที่สอง ถามหากับใครก็ไม่มีใครรู้ เขาหายตัวไปไหน จนเธองอนด้วยค

(ต่อ)“เธอคิดอย่างนั้นจริงๆเหรอรดา...” คนแก่ที่มีปมเรื่องอายุถามย้ำ“จริงสิคะ ดิฉันเคยโกหกคุณเหมเสียเมื่อไหร่กัน”“ไม่เอา...กลับไปเรียกแทนตัวเองว่า รดา เหมือนเก่าเถอะ ฉันไม่ชอบให้เธอแทนตัวเองว่าดิฉัน มันฟังดูห่างเหินพิกล”“ไหนว่ามีเรื่องอยากจะคุยกับรดาไงคะ ใกล้จะเย็นแล้ว เดี๋ยวรดาต้องรีบกลับไปช่วยงานพวกป้าๆในโรงครัว หายมานานกลัวพวกท่านจะเป็นห่วงเอาน่ะค่ะ” เหมราชถึงกับฉีกยิ้มกว้างให้กับสรรพนามแทนตัวเองของคุณแม่ท้องอ่อน ที่เจ้าตัวยอมกลับไปใช้เรียกขานแทนตัวเองเหมือนเดิม...“วันนี้ไม่ต้องเข้าไปช่วยหรอก อยู่กับฉันที่นี่ดีกว่า ไม่รู้หรือไงว่าคิดถึงมาก” เสียงออดอ้อนนี้เธอไม่ได้ยินมาตั้งหลายเดือน มันเลยทำให้เลือดในกายสาวสูบฉีดแรงอย่างบอกไม่ถูกและเธอก็คิดถึงเขามากไม่ต่างกัน จึงเบียดกายนุ่มเข้าหากายแกร่งเพื่อเป็นการฝากเนื้อฝากตัว แม้จะเป็นเพียงระยะสั้นๆเท่านั้นก็ตาม...“กลับมาอยู่ในไร่ ฉันก็แทบไม่เห็นหน้าเธอเลย เอะอะก็ทำแต่งาน ไม่รู้จะขยันไปถึงไหน ฉันไม่อยากให้เธอลำบาก แต่ก็เห็นว่าเธอมีความสุข เลยไม่อยากขัดขวางให้ต้องมาทะเลาะกันอีก”เพราะหลังจากหญิงสาวกลับเข้ามาอยู่ภายในไร่องุ่น เจ้าหล่อนขออา

(ต่อ)“ช่างเถอะฉันหายโกรธเพื่อนรดาแล้วละ ไม่ต้องไปพูดถึงมันอีกหรอก อะไรผ่านแล้วก็ให้มันผ่านเลยไป ตอนนี้ฉันก็สบายดี ความจำก็เริ่มกลับมาเป็นปกติ ที่สำคัญเลยนะ ฉันไม่อยากทำให้เธอไม่สบายใจ แม่น้ำผึ้งอะไรนั่นเขาก็เป็นเพื่อนในกลุ่มเดียวกับเธอนี่นา”“ขอบคุณค่ะ ที่คุณเหมเข้าใจ”“ไหนล่ะ รางวัล...” สาวน้อยไม่อิดออดเธอยืดกายขึ้นแล้วหอมแก้มสากเป็นการให้รางวัลเหมราชที่คอยตั้งท่าตรึงใบหน้าเล็กไว้ด้วยสองมือ พร้อมกับประกบเรียวปากชื้นมอบจูบหวานหยดให้สาวน้อย จนเมื่อพอใจเขาจึงผละใบหน้าออกห่าง พวงแก้มเปล่งปลั่งกลายเป็นสีตำลึง เหมราชจำต้องกดปลายจมูกเข้าหาอย่างมันเขี้ยว แม้นจะรู้สึกเสียดายแต่เพราะตนเองนั้นอยากเคียร์เรื่องของกมลเนตร เลยยับยั้งเอาไว้ก่อน“ชื่นใจ...” เขายักคิ้วพร้อมยิ้มกว้าง ก่อนจะทำสีหน้าจริงจัง พลางรวบเอาร่างเล็กหันมาสบตา อยากให้เธอเห็นถึงความจริงใจในสิ่งที่เขาพูด“ส่วนเรื่องฉันกับเนตร ฉันบอกได้คำเดียวเลยว่า ฉันไม่ได้รักเขา และไม่เคยคิดจะรักด้วย แต่ที่สำคัญที่ฉันอยากจะบอกเธอตั้งนานแล้ว ฉันกับเขาก็ไม่เคยมีอะไรลึกซึ้งต่อกันสักครั้ง ไม่ว่าจะตอนไหนหรือเมื่อไหร่ ยิ่งไอ้เรื่องวันนั้นที่เธอเห็น ท

(ต่อ)“อยู่เพื่อทำเรื่องเลวระยำอีกอย่างนั้นนะเหรอ ฉันจะให้แกไปอยู่กับป้ามะลิที่ฝรั่งเศส จะได้เลิกคิดทำชั่วกับคนอื่นเขาเสียที”“คุณพ่อ!” กมลเนตรร้องเสียงหลง เมื่อคิดว่าต้องห่างกับเหมราชและเธอต้องไปใช้ชีวิตแสนน่าเบื่อหน่ายอยู่กับแม่ชี ซึ่งเป็นป้าแท้ๆของเธอ ท่านไปบวชชีอยู่ในวัดที่ฝรั่งเศส“ฉันไม่ได้ขอร้องให้แกไป แต่นี่คือคำสั่ง ถ้าแกยังอยากมีฉันเป็นพ่อ ก็ทำตามที่สั่ง อย่าได้ทำตัวมีปัญหาอีกเด็ดขาด”“แต่หนูรักเหมเขานะคะ พ่อจะมาแยกหนูออกจากคนที่หนูรักไม่ได้”กมลเนตรขึ้นเสียงดัง เธอลุกพรวดขึ้นยืนประจันหน้ากับบิดา ให้เธอตายเสียยังดีกว่าต้องอยู่ห่างจากชายที่ตนเองหลงรักมาเนิ่นนาน และจะไม่มีวันยอมปล่อยให้อีเด็กนั่นได้เขาไปครอบครองอย่างสบายใจเฉิบ “แต่เขาไม่ได้รักแกเข้าใจไหมยัยเนตร เขามีลูกมีเมียเป็นตัวเป็นตน แล้วเขาจะมาสนใจผู้หญิงร้ายกาจที่คอยเฝ้าแต่จะทำลายชีวิตครอบครัวเขาอย่างแกอีกทำไม ไปเก็บเสื้อผ้าแล้วไปอยู่ฝรั่งเศส นี่คือทางออกที่ดีที่สุดสำหรับแก”ร่างสมส่วนถึงกับทรุดฮวบลงกับพื้น กมลเนตรปล่อยเสียงร้องไห้โฮ ความจริงข้อหนึ่งที่เธอรู้ดี นั่นคือ เหมราชไม่เคยรักเธอเลยแต่ทว่าเธอยังสร้างความหวังให

ยามเมื่ออาทิตย์ส่องแสงอีกสามปีต่อมา...“ข้อมูลที่พี่บอกให้เตรียมเพิ่มอีกสองหัวข้อ เตรียมพร้อมแล้วนะครับน้ำผึ้ง”เสียงทุ้มนุ่มเอ่ยถามในขณะที่ขานั้นเร่งก้าวให้ทันเวลานัดหมาย ใบหน้าหล่อเหลาซึมด้วยเม็ดเหงื่อผุดกระจายเต็มหน้าผาก แต่ทว่าเนื่องจากเวลาเร่งเร้าเต็มที เขาจึงยังไม่เวลาดูแลตนเอง เพราะเหลือเวลาอีกเพียงไม่เกินยี่สิบนาที จะถึงเวลานัดหมายเพื่อเซ็นสัญญาซื้อขายกับลูกค้ารายสำคัญในรอบปีเขากับสิริสรเดินทางมาถึงกรุงเทพฯตั้งแต่เมื่อเย็นวาน หญิงสาวขอแยกตัวเข้าพักยังบ้านเพื่อนสนิทอย่างรุ่งรดา ผู้ที่ได้ขึ้นชื่อว่ามีสามีตามใจหนักหนา อยากได้อะไรแทบจะหาประเคนกันให้เต็มที่ ขัดใจนิดขัดใจหน่อยเป็นไม่มี ถึงขั้นลงทุนซื้อบ้านหลังโตไว้ให้คุณแม่ลูกหนึ่ง เพื่อไว้ใช้สำหรับพาครอบครัวสุขสันต์มาเที่ยวพักผ่อนโดยเฉพาะ ส่วนตัวเขานั้นเข้าพักยังโรงแรมประจำ ซึ่งเคยมาพักเสมอยามเมื่อต้องมาติดต่อธุรกิจในกรุงเทพฯแต่เมื่อเช้าเขาดันเกิดอุบัติเหตุขึ้นเล็กน้อยบนท้องถนนก่อนจะเลี้ยวมาถึงตัวโรงแรมที่ใช้นัดหมาย จนเกือบทำให้เขาพลาดการเจรจาซื้อขายสำคัญกับลูกค้