Masukคำโปรย... “คุณมีเรื่องอะไรจะคุยกับดิฉันก็พูดมาสิคะ มัวแต่ทำรุ่มร่ามอยู่นั่น แล้วเมื่อไหร่จะคุยกันรู้เรื่อง...” พูดแล้วจึงดันร่างเล็กกว่าถอยห่างออกจากอ้อมแขน หากแต่คนตัวใหญ่กลับรั้งมากอดไว้แนบแน่นกว่าเก่า “ผัวอยากจะชื่นใจเมีย มันรุ่มร่ามตรงไหนหึ...” “คุณเหม!...” ร่างน้อยผละห่างพร้อมช้อนสายตาจ้องมองเจ้าของตักอย่างฉงนในคำพูดของเขา ร้อยวันพันปีเขาไม่เคยเรียกแทนตัวเองว่าผัวแล้วเรียกแทนเธอว่าเมีย ขนาดตอนร่วมรักกันเขายังไม่เคยหลุดปากพูดให้ได้ยินด้วยซ้ำ จะไม่ให้เธอตกใจได้ยังไง “ทำไม...หรือฉันพูดอะไรผิด ทำไมต้องทำหน้าเหมือนอย่างกับเห็นผีด้วยเล่า” “ก็คุณไม่เคยเรียกแทนตัวเองแบบนี้ แล้วอีกอย่างมันก็ไม่สมควร คุณเองก็รู้ว่าเพราะอะไร”
Lihat lebih banyakใคร่รัก...
“อ๊ะ...อ๊าห์...ซี้ด...เยี่ยม เยี่ยมมาก อู๊ยยยย...เสียว ทั้งมันทั้งเสียวหัวอะไรอย่างนี้นะรดาจ๋า รดาคนงามของฉัน...” เสียงงึมงำของคนที่นั่งเชิดหน้าไปทางด้านหลังหลุดออกมาไม่เป็นคำดีนัก
โดยบนตักแกร่งแสนแข็งแรงนั้นกำลังโอบอุ้มร่างนวลลออเอาไว้ เรือนกายเธอเบาหวิวสำหรับเขา แต่น่าแปลกใจเหลือเกินไม่ว่าเขาจะจับต้องตรงส่วนไหน กลับล้วนทำให้เขารู้สึกเต็มไม้เต็มมืออย่างเหลือเชื่อ
ตับ ตับ ตับ ตับ
สาวน้อยยังคงขย่มบั้นท้ายงอนงามเข้าใส่เอ็นใหญ่จนหัวสั่นหัวคลอน ทำเอาเก้าอี้ไม้โยกเสียดสีกับพื้นเสียงดัง เอี๊ยด อ๊าด ตามแรงอารมณ์ร่านร้อน เผ็ดดุ
“อ๊ะ อ๊ะ อืมมมม ซี้ดดดด ...ซูดดดด สุดยอดเหลือเกินพ่อเลี้ยงขา”
เสียงครวญครางหวานหูดังกระหึ่มลั่นกระต๊อบท้ายไร่ ซึ่งเกิดจากความเสียวซ่านถึงใจในจังหวะรักแสนเร่าร้อน เท่ากับเป็นตัวกระตุ้นความอยากเสพสังวาสให้สาวน้อยวัยเพิ่งแตะเลขสองผ่านพ้นมาได้ไม่กี่วัน โหมกระพือบั้นท้ายเนื้อแน่นขึ้นสูง แล้วสะบัดเม็ดกระสันเข้าใส่เสียดสีลงกับแท่งสากอันมโหฬาร
ตับ ตับ ตับ ตับ
พ่อเลี้ยงแห่งไร่องุ่นเสียวซ่านจนใบหน้าหล่อคมคายบิดเบี้ยว เลือดในกายหนุ่มใหญ่แล่นพล่านระอุร้อน ก่อนบีบขยำก้อนเนื้อนุ่มนิ่มอย่างเมามันในอารมณ์ ส่งเสียงร้องครางสุขสม อิ่มเอมหัวใจ
“อ๊ะ...อ๊ะ...อ๊าห์...พ่อเลี้ยงขา รดาเองก็เสียวเหลือเกินค่ะ มันคับแน่นร่องจนรดาหายใจไม่ออก”
สาวน้อยดึงร่างงามถอยห่างจากตอสากจนหลุดเสียงดัง
บล็อก!
“อ๊าห์...ซี้ดดดด”
ก่อนจดจ่อกลีบผกาสองแคมงดงามซึ่งตอนนี้มันชุ่มฉ่ำด้วยน้ำรักจากการถูกสอดใส่มาก่อนหน้าเข้าหาตอสากที่ทั้งแข็งและยาวราวท่อนซุงของพ่อเลี้ยง ก่อนค้างเติ่งไว้อย่างนั้นโดยยังไม่คิดกดโพรงสวรรค์ครอบดุ้นร้ายอย่างที่เจ้าของตักต้องการเสียทีเดียว
คนเสียดเสียวถึงอารมณ์ต้องหรี่ตาคมกริบลงมอง คอยลุ่นเอาว่าเมื่อไหร่แม่สาวน้อยร้อนสวาทของเขาจะครอบโพรงเนื้อหวานลงมาหาเขาเสียที
เขารอรับความรัญจวนจนแทบทนไม่ไหวอยู่แล้ว สร้างความขัดใจให้กับพ่อเลี้ยงแห่งไร่องุ่นเหลือเกิน ปากจึงเร่งเร้าร้องเตือนในสิ่งที่ใจปรารถนา
“เสียบลงมาเลยสิรดา ฉันกำลังรอความสุขจากเธออยู่นะ”
พ่อเลี้ยงคนหล่อเร่งเร้าเสียงกระเส่ารัญจวน ยิ่งเมื่อถูกใบหน้าเล็กลดลำตัวลงต่ำเพื่อดูดดื่มหัวนมสีน้ำตาลเข้มจนเสียวทั่วสรรพางค์กาย เหมราชแทบบ้าคลั่งในบัดดล กายหนาถึงกับเกร็งสั่นห่อริมฝีปากในรูปเป็นตัวโอ
“อู้ววว...โอ้วววว”
เขาไม่อยากรอคอยอะไรอีกแล้ว ความสุขกำลังกระโจนเข้าใส่ เมื่อเขารู้ดี ร่องรักของสาวน้อยนางนี้ นั้นสร้างความสุขให้เขามากมายขนาดไหน
เพียงแต่รุ่งรดาไม่คิดทำตาม เจ้าหล่อนยกยิ้มเจ้าเล่ห์พร้อมยืดตัวขึ้นแล้วแตะริมฝีปากอิ่มเข้ากับกลีบปากหยักหนาของคนออกคำสั่งแทนหัวนมสีเข้มของเขา เพื่อเป็นการยั่วยวนส่งท้าย เธออยากให้เขาขาดใจตายไปเสียเลยยิ่งดี
อยากทำตัวเป็นสุภาพบุรุษดีหนัก ทั้งที่เขาน่าจะเกรงใจเธอบ้างสักเล็กน้อยก็ยังดี
“รดาอย่าแกล้ง เสียบร่องเธอลงมาเสียดีๆ” คนรู้ทันสั่งเสียงเข้มใบหน้าบูดเบี้ยว
“พ่อเลี้ยงจะให้รดาเสียบตรงไหนดีล่ะคะ ถึงจะถูกใจพ่อเลี้ยง” สาวน้อยช่างยั่วสบดวงตาเปิดปรือของคนรูปหล่อ รูปร่างของเขานั้นไม่ต่างจากชายหนุ่มรุ่นลูก แม้นตอนนี้พ่อเลี้ยงเหมราชอายุจะล่วงเลยเข้าสู่หลักสี่ตอนต้นแล้วก็ตาม
แต่เขาทั้งหนุ่มแน่น ทนทาน อึดและแรงดีอีกต่างหาก
“อืม...แม่มดน้อย...ก็เสียบเจ้าโลกของฉันสิ หรือเธออยากจะเสียบอย่างอื่นแทนเพิ่มอีกรูล่ะหึ...”
พ่อเลี้ยงที่ถูกกระตุ้นอารมณ์จนถึงขีดสุดบิดปากถามเย้า คลึงปลายนิ้วเข้าใส่หัวนมแข็งเป็นไตแล้วจับบี้ รุ่งรดาเชิดใบหน้าขึ้นพร้อมส่งเสียงหัวเราะร่วน โดยไม่ลืมแอ่นทรวงงามอีกข้างให้เขาลงทัณฑ์เพื่อความเสมอภาค
ตั้งแต่ตกเป็นของเขา พ่อเลี้ยงเหมมักคลั่งไคล้เธอแบบนี้เสมอมา แต่ก็นั่นแหละถ้าเขาอยู่ในช่วงอารมณ์ปกติ เธอมันก็เป็นได้เพียงเด็กสาวที่เขารับมาอุปการะไว้ในบ้านคนหนึ่งเท่านั้น ไม่ได้มีฐานะสำคัญอะไรสำหรับเขา
หญิงสาวจึงรู้ตัวเองดีว่าช่วงเวลาไหนเธอจะอยู่เหนือเขาได้ และช่วงเวลาไหนเธอต้องอยู่แบบเจียมตัวในฐานะแค่ผู้อาศัย
“ถ้าพ่อเลี้ยงยอม รดาจะไปว่าอะไรพ่อเลี้ยงได้ล่ะค่ะ รดาไม่เคยห้ามพ่อเลี้ยงได้สักครั้ง พ่อเลี้ยงก็รู้...” พูดพร้อมมองค้อนใบหน้าคว่ำ หากเมื่อเขาเกิดอารมณ์ต้องการขึ้นมาเมื่อไหร่ ไม่ว่าจะเป็นสถานแห่งหนไหน เธอไม่เคยห้ามปรามเขาได้สักครั้งเดียว ในหรือนอกสถานที่ เธอพร้อมอ้าขาตอบรับเขาเสมอ
เพราะนั่นเธอถือว่าเป็นการตอบแทนบุญคุณอันท่วมหัวที่เขาอุตส่าห์ชุบเลี้ยงเธอจนมีชีวิตที่ดีขึ้น เขาคือผู้ให้ชีวิตใหม่แก่เธอ ถ้าไม่มีเขา เธอก็ไม่รู้ตอนนี้ชีวิตเธอจะเป็นเช่นไร
“โธ่!!!รดาจ๋า ใครมันจะไปยอมทำอย่างนั้นได้ อย่าแกล้งฉันอีกเลยนะ นะ ฉันอยากเข้าไปในตัวของรดาจนจะลงแดงตายอยู่แล้ว ไม่เห็นหรือไง หัวหอกมันร้อนฉ่าจนน้ำแทบพุ่งทะลัก” เหมราชจุ๊บริมฝีปากรูปกระจับ พร้อมส่งสายตาออดอ้อนอย่างแรงกล้า
“เห็นค่ะ...แต่ว่า...” เธอตอบเขาแล้วอมยิ้ม เพราะท่อนสากที่แข็งโป๊กนั้นตรงส่วนหัวเริ่มมีน้ำหวานของโปรดของเธอไหลปริ่มออกมาสีขาวขุ่น กลิ่นคาวของมันเรียกน้ำลายเธอให้สอทีเดียว
หญิงสาวเพียงรอเวลาให้เขาคลั่งจนทนไม่ไหวมากกว่านี้เสียก่อน ยังไม่อยากกดความเป็นหญิงลงลึกในทันที แม้นว่าตัวเองนั้นจะมีความต้องการไม่ต่างจากเขาเลยสักนิด เธอยังอยากประวิงเวลา รอให้ร่างหนาเกิดความทรมานหนักๆไปเลยยิ่งดี
ฮันนีมูนสุดหวาน (ตอนพิเศษ)“ซี้ดดดดด...ขยับแรงอีกนิดสิเมียจ๋า” พ่อม้าหนุ่มใหญ่ออกปากสั่งการเสียงกระเส่า ปลายเท้าเกร็งรับแรงส่งจากด้านบน ส่วนฝ่ามือใหญ่เอื้อมจับเอวคอดกิ่วไร้ไขมันไว้มั่น สายตาละห้อยน้ำลายหกยามมองเต้านมอวบใหญ่กระเพื่อมไหวตามการขยับตัวของแม่ม้าสาวสุดร้อนแรงโอ้ว! เมียเขาดูเซ็กซี่เป็นบ้า จะขยับทำอะไรล้วนทำให้เขาอารมณ์กระเจิงเสียทุกที คนถูกควบขี่แอบนึกชื่นชมภรรยาสุดสวยอยู่ในใจ มันคือความโชคดีของเขาที่ใครต่างนึกอิจฉา เขามีเมียอายุเด็กกว่าหลายรอบ แถมยังสวยราวนางฟ้าอย่างหาตัวจับยากอีกต่างหาก...ใครบ้างจะไม่นึกอิจฉาพ่อเลี้ยงแห่งไร่องุ่นอย่างเขา“ซี้ดดดด...อ๊ะ...อ๊ะ...กระแทกลงมาหนักๆเลยคุณเมีย” ถึงรุ่งรดาจะเป็นผู้ควบคุมในการควบขี่ม้าเช่นเขาในครั้งนี้ ทว่าจังหวะกระแทกน้ำหนักเข้าหาเพื่อสอดประสาน ส่วนหนึ่งนั้นเกิดจากแรงช่วยจากผู้เป็นสามีอีกต่อหนึ่ง เนื่องจากพ่อม้าหนุ่มกลัวว่าแม่ภรรยาตัวน้อยจะเกิดอาการเหนื่อยเกินไปนั่นเอง...“อูยยยย...เมียจ๋า
เด็กสาวผู้มากับแสงจันทร์ (ตอนพิเศษ)ข่าวการเสียชีวิตด้วยอุบัติเหตุทางรถยนต์สร้างความตกใจให้แก่เจ้าของไร่องุ่นชื่อดังเป็นอย่างมาก เขาไม่คิดเลยว่าวิโรจน์กับวิกานดาจะด่วนจากไปรวดเร็วถึงเพียงนี้ในเมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมาทั้งสองคนผัวเมียเพิ่งมาขอความช่วยเหลือจากเขาในเรื่องการเงิน เขาตอบตกลงโดยไม่ต้องเสียเวลาคิดอะไรมาก ความเป็นเพื่อนตายมาตั้งแต่จำความได้ ไม่สามารถหาสิ่งใดมาเทียบค่าได้เท่ากับความจริงใจอยู่แล้ว...หลังจากได้รับข่าวร้าย และเริ่มตั้งสติได้ เขาจึงรีบลงไปกรุงเทพฯเป็นการด่วน เพื่อจัดการเรื่องงานศพให้ทั้งสองคนอย่างสมเกียรติ รวมถึงปัญหาต่างๆ ก่อนจะเดินทางกลับไร่องุ่นของตนเอง เมื่อทุกอย่างเสร็จสิ้นเรียบร้อยดี ไม่มีสิ่งใดต้องคิดค้าง จนอาจทำให้เสียชื่อเสียงถึงคนที่ตายจาก โดยเฉพาะเรื่องหนี้สินที่เป็นปัญหาหนักสำหรับครอบครัวของวิโรจน์ เขาจัดการใช้หนี้ให้จนครบหมดทุกรายก่อนจะกลับขึ้นมาเชียงใหม่เหมราชยกแก้วเหล้ากระดกเข้าปาก ก่อนจะถอนหายใจเสียงดัง ด้วยรู้สึกหนักใจกับปัญหาที่คิดไม่ต
(ต่อ)“คุณพ่อขา...อุ้มอุ่นหน่อยขา” สาวน้อยของบ้านวัยสองขวบเศษเดินยิ้มอวดฟันหน้าเข้ามายังห้องครัว โดยมีคุณแม่วัยสาวเดินตามมาไม่ห่าง วันนี้คุณพ่อเกิดใจดีขอลงมือทำอาหารมื้อเย็นให้คุณแม่กับคุณลูกทานด้วยตัวเอง“ค่ะ...คุณลูกสาว”พ่อเลี้ยงเหมราชย่อตัวนั่งลงกับพื้น พร้อมอ้าวงแขนออกกว้างเพื่อรอรับร่างจำหม่ำของแม่หนูน้อย นามว่า รุ่งนภา หรือชื่อเล่นว่า เด็กหญิงอิ่มอุ่น สาวน้อยที่เป็นทั้งแก้วตาดวงใจให้กับทั้งพ่อและแม่“พอตื่นขึ้นมาแกก็เรียกหาแต่คุณพ่อเลยละค่ะ รดาจับอาบน้ำแต่งตัวให้ใหม่ แล้วก็วิ่งลงมาหาคุณพ่อทันที...” รุ่งรดาเดินมาย่อตัวลงนั่งเคียงข้างสามี พร้อมกับกดปลายจมูกหอมแก้มสาก เป็นสิ่งที่เหมราชชื่นชอบมากเป็นพิเศษ กับการแสดงความรักของผู้เป็นภรรยาสาว“อาหารใกล้เสร็จพอดี คุณแม่ล่ะครับ อาบน้ำลงมาพร้อมทานข้าวเลยหรือยังเอ่ย”แววตาแพรวพราวนั้นส่อเจตนาอะไรบางอย่าง หญิงสาวที่ใช้ชีวิตร่วมกับเขามาเนิ่นนานย่อมตีความหมายในแววตานั้นได้ไม่ยาก พวงแก้มเธอจึงกลายเป็นสีแดงระเรื่อ เลยส่งมอบค้อนวงโตแทนคำตอบให้ผู้เป็นสามี เหมราชหัวเราะหึ เอื้อมมือบีบปลายจมูกเล็กของภรรยาอย่างนึกมันเขี้ยว“แล้วคุณพ่อจะทานอาหาร
(ต่อ)หญิงสาวเผลอตัวส่งสายตาสำรวจชายหนุ่มหล่อเหลาตรงหน้าตั้งแต่หัวจรดเท้า เขาเอามือล้วงกระเป๋ากางเกงด้วยท่าทางสง่า ดวงตาถูกบดบังด้วยแว่นกันแดดสีชา เธอเลยไม่อาจเห็นมันอย่างชัดเจน ถ้าเห็นเธอจะจำเขาได้ แต่เธอได้ยินพี่หริเรียกชื่อผู้ชายคนนี้ว่า อสุเรศ บวกกับเครื่องแต่งกายแบรนด์เนมทั้งตัว บ่งชัดชายหนุ่มคนนี้ต้องมีฐานะไม่ธรรมดา หรือแม้กระทั่งบุคลิกท่าทางที่ดูน่าเกรงขามสมชื่อเขาเหลือเกิน เมื่อรวมลักษณะทั้งหมดนี้ก็ไม่น่าจะใช่นายสมหมาย คนขับรถส่วนตัวของเธอแล้ว...คนเราอาจมีหน้าตาละม้ายคล้ายคลึงกันได้ ใช่...เขาจะเป็นนายสมหมายไปได้ยังไง ในเมื่อหมอนั้นเทียบชั้นกับผู้ชายตรงหน้าเธอไม่ได้เลยสักอย่างเดียวสิริสรรีบเรียกสติของตัวเองอย่างรวดเร็ว ก่อนเธอกลับไปทำหน้าเรียบเฉย ขจัดสิ่งรบกวนจิตใจออกไป ไหนเคยสัญญากับตัวเองว่าจะลืมผู้ชายใจโลเลคนนั้น เธอต้องทำให้ได้สิ จะมัวมายืนคิดถึงคนที่ทิ้งเธอไปอยู่อีกทำไม หญิงสาวสูดลมหายใจเข้าปอดเพื่อเรียกกำลังใจ พอดีกับหริลักษณ์เอ่ยปากแนะนำเธอให้รู้จักกับลูกค้ารายใหม่ที่กำลังจะขึ้นไปเซ็นสัญญา “น้ำผึ้ง...นี่คุณอสุเรศ ลูกค้าที่เราจะมาพบและเซ็นสัญญาด้วยกันวันนี้ครับ”“เอ่





