All Chapters of secret love ความรักที่ต้องซ่อนไว้: Chapter 201 - Chapter 210

“เลิกพูดได้รึยังคะ รำคาญ”“นามิ”“พี่ออโต้คะ ฟังนะ หนูไม่เอาพี่แล้ว เรนนี่บอกว่าหนูเป็นแค่คนขั้นเวลาระหว่างที่พี่รอเธอกลับมา หนูไม่สนหรอกว่าพี่จะคิดแบบนั้นรึเปล่า เพราะหนูก็เคยบอกพี่แล้วว่าหนูก็ได้พี่เหมือนกัน แล้วไอ้นั่นมันก็ไม่ได้มีแค่ของพี่คนเดียว หนูหาใหม่ได้ ไม่ใช่เรื่องใหญ่ ถ้าพี่เห็นว่าหนูเป็นแค่คนขั้นเวลา ตามที่เรนนี่พูดจริงๆ พี่ก็เป็นเหมือนกัน พี่เป็นแค่ของที่หนูเอาไว้ทดลองใช้ แค่รอเวลาเจออันที่ใช่ ส่วนอันที่ทดลองใช้ก็ไม่ได้มีความหมายอะไร ใช้แล้วก็ทิ้งแค่นั้น”“ใครกันแน่ที่เป็นแค่ คนขั้นเวลาระหว่างรอเจอคนที่ใช่ พี่คิดเอาเอง” “หยุดพูดแบบนั้นนะนามิ”“หนูพูดความจริง พี่รับไม่ได้ตรงไหน” “เราจะไปเอากับใครไม่ได้ทั้งนั้น พี่ไม่เลิกพี่พูดชัดแล้วนะ”“ชัดเจนค่ะ แล้วยังไง พี่ยังไปเอากับคนอื่นได้เลย แล้วทำไมหนูต้องฟัง”“นามิพี่ไม่ได้ไปเอากับใครทั้งนั้น มีแค่เราคนเดียว ทำไมไม่เชื่อ เรนนี่มานี่ก็เพื่อจะมาทำให้เราเลิกกัน แล้วทำไมเราต้องไปเชื่อด้วย” “ก็ไม่ได้เชื่อทั้งหมดนะคะ แค่ระวังตัวเอง ไม่อยากติดโรคจากคนสำส่อน แล้วหนูผิดตรงไหน” “นี่เราด่าพี่ว่าสำส่อนเหรอ”“ใช่ค่ะ พี่อาจจะไม่ได้สวมถุ

“นามินี่หนูให้คุณออโต้ซื้อรถอะไรให้ลูก” คุณนานาหันไปมองลูกสาวด้วยท่าทางตกใจ เพราะเพิ่งบอกว่าขอจีบแต่ลูกสาวตัวเองให้ซื้อรถให้เนี่ยนะ มันยังไงกันแน่“Mercedes-AMG G63 ครับ รถเพิ่งมาถึงวันนี้ผมเพิ่งให้คนไปรับมาให้ รถจอดอยู่ที่หน้าฟิตเนสครับ”“นามิรถแพงมาก หนูให้คุณออโต้ซื้อให้ได้ยังลูก”“หนูบอกว่าไม่เอาแล้วไงคะ กับพี่ก็ไม่เอาแล้ว จะไปเอารถได้ยังไง” ฉันพูดด้วยความหงุดหงิด ที่เขากล้ามาพูดทุกอย่างต่อหน้าคุณแม่“นามิลูกพูดอะไรแบบนั้น พูดจาอะไรเราเป็นผู้หญิงนะ” คุณนานาหันไปเอ็ดเธอทันที “คุณแม่ครับ ผมกับนามิคบกันมาสักพักแล้ว ช่วงนี้เรามีเรื่องเข้าใจผิดกัน นามิก็เลยบอกเลิกผม แต่ผมไม่ได้อยากเลิกนะครับ ก็เลยเข้ามาบอกคุณแม่ให้เป็นเรื่องเป็นราวหน่อย ผมไม่ได้จะจีบลูกสาวคุณแม่เล่นๆ นะครับ ผมอยากให้คุณแม่ไว้ใจผม ถึงตอนนี้นามิจะยังคงงอนผมอยู่ก็ตาม ผมก็ยังจะตามง้อนะครับคุณแม่ แล้วก็อยากทานอาหารร้านคุณแม่เหมือนเดิมนะครับ”“ขอบคุณนะคะคุณออโต้ที่ให้เกียรติกัน เรื่องระหว่างคุณออโต้กับนามิ แม่จะแค่รับรู้ไว้นะคะ แม่ไม่ได้มีอคติอะไรกับคุณออโต้หรอกค่ะ แต่ยังไงก็จะปล่อยให้เป็นเรื่องของสองคนและเคารพการตัดสินใจขอ

“อยากหน่อยนะ เพราะพี่อยากเป็นผัว จะเย็xจนกว่าเราจะยอมเรียกพี่ว่าผัวก็แล้วกัน”ปึก! ปึก! ปึก! ปึก! เอาสอบยังกดกระแทกเข้าใส่ถี่รัว ตามสไตล์คนเอวดุแบบเขา แต่วันนี้ดุเดือดยิ่งกว่าทุกครั้ง จนนามิต้องร้องห้าม “พี่ออโต้แรงไปแล้วนะ”“เรียกว่าผัวก่อนจะเบาให้”“หนูจุก พี่เข้ามาลึกเกินไป”“เรียกสิ”“ไม่”“งั้นก็ทนไป”ปึก! ปึก!“อึก! ไม่ไหว เบาหน่อย”“พูดสิ ผัวขาเบาให้เมียหน่อย”“ไม่”“งั้นก็เลิกงอแง”นามิดันตัวขึ้นมาอ้าปากงับกัดเข้าที่แขนเขา จนจมเขี้ยวเลือดออกซิบๆ “โอ๊ย! อ๊าก เจ็บ” ออโต้เงยหน้าคำรามลั่น มองสบตาคนที่ยิ้มระรื่นเมื่อได้เอาคืนเขา “จะกัดจู๋ด้วยถ้ายังไม่หยุด”“พี่ต้องกลัวไหม เราเสียดายไม่กล้ากัดหรอก หายากนะใหญ่ยาว ซอยไม่ยั้งแบบพี่”“หนูหาใหม่ได้พี่ไม่ต้องเป็นห่วง”“กล้ามากนะพูดแบบนี้ทั้งที่KUYพี่คารูเราอยู่ พรุ่งนี้อยากเดินขาถ่างกลับบ้านใช่ไหม แล้วอย่ามาขอให้เบาอีกนะนามิ”นามิมองสบตาเขาแล้วแทบอยากจะกัดลิ้นตัวเอง ไม่น่าไปปากดีแบบนั้นกับเขาเลย สีหน้าเขาดูโกรธมาก ฉันตายแน่คืนนี้ คนตัวโตยกขาเรียวทั้งสองข้างขึ้นพาดบ่า แล้วตอกอัดลำกายเข้าใส่แบบไม่ยั้ง สลับกับควงบดเอวเข้าใส่แรงๆ ตามอารม

นามิไม่รอช้ากำแท่งร้อนรูดขึ้นลงเล่นให้เขา ตวัดลิ้นเลียตรงปลายหัวหยัก สลับกับเงยหน้าซี้ดปากครางเสียวไปด้วยเพราะเธอถูกลิ้นร้อนเล่นงานอย่างหนัก แบบไม่พักเลย เหมือนจะเสร็จอีกรอบซะแล้ว “สะ เสียวจัง”คนตัวเล็กอ้าปากครอบลงปลายหัวเห็ดสีแดงก่ำ ดูดดึงแท่งร้อนแรงๆ สลับกับลากลิ้นเลียท่อนลำที่ห้อมล้อมเต็มไปด้วยเส้นเอ็น ทำแบบนั้นซ้ำๆ จนทั้งลำเปียกชุ่มไปด้วยน้ำลาย “พี่ออโต้ พะ พอแล้ว” คนตัวเล็กขยับหนีเมื่อรู้สึกว่าตัวเองจะไม่ไหวแล้ว เหมือนจะแตกคาปากเขาอีกรอบ ก็เลยขยับมาคร่อมทับบนแท่งร้อน มือเล็กจับลำกายของเขากดจ่อไปที่ปากทางรักของตัวเอง แล้วค่อยๆ นั่งทับลงมาให้ร่องรักของตัวเองค่อยๆ กลืนกินตัวตน เขาจนมิดลำ “อ๊ากก แน่นเสียวKUY ขย่มเลยนามิพี่ไม่ไหว” ออโต้ออกคำสั่งทันทีเพราะร่องเธอรัดลำกายเขาแน่นเกินไปจนรู้สึกปวด นามิบดโยกเอวเบาๆ เพื่อให้ตัวเองคลายความจุกเสียด แล้วก็ค่อยๆ ร่อนเอวหวานบดสะโพกเร็วและแรงขึ้นเรื่อยๆออโต้มองคนสวยที่นั่งหันหลังโยกเอวพลิ้ว อย่างหลงใหล หยัดตัวขึ้นมาจูบแผ่นหลังนุ่ม “เด็กดื้อวันนี้ร้อนแรงจังเลยนะ” เขากระซิบที่ข้างหูเล็ก “ตอดKUYหน่อย ตอดแรงๆ”“อ๊ะ อ๊ะ สะ เสียวจัง”ตับ! ตับ!

“แกจะหยุดได้ยังเรนนี่ จะเลิกยุ่งกับคนของฉันได้รึยัง แก นึกว่าฉันไม่กล้าทำอะไรแกงั้นเหรอ จะบอกไว้ให้นะ ถ้าแกยังไม่หยุด ฉันจะเล่นงานแม่แกด้วย จะเอาเข้าคุกทั้งแม่ทั้งลูก”เรนนี่พยายามเอื้อมมือมาดึงผมของนามิ แต่โดนมือเล็กจับไว้ แล้วตบแรงๆ ไปที่หน้าสวยอีกหลายครั้งจนเลือดกบปาก “อีบ้านังบ้า นามิ แกเป็นบ้ารึไง ฉันเจ็บนะ”“เจ็บก็จำอย่ามาหาเรื่องคนอย่างฉันอีก พี่ออโต้นะของฉันถ้าไม่อยากเจ็บตัวก็อย่ามายุ่งกับผู้ชายของฉันอีกจำไว้”นามิลุกขึ้นแล้วถีบแรงๆ ไปที่สะโพกของเรนนี่อีกหนึ่งทีก่อนจะหยิบกระเป๋าแล้วเดินออกมาจากห้อง “อีหน้าด้าน ตบเจ็บมือชะมัด” บ่นกับตัวเองแล้วขับรถออกมาจากโรงแรมครืดดด ครืดดด เสียงสายเข้าโทรศัพท์เธอ นามิรีบกดรับสายเพราะขึ้นโชว์ชื่อเดลล่า“ฮัลโหลเดลล่า”“นามิคืนนี้วันเกิดพี่แม็กซ์เวลนะ พี่เขาฝากเชิญแกด้วย เขาจะเลี้ยงที่ร้านพี่ออโต้ แกมาได้อยู่แล้วเนอะร้านแฟน”“ไม่รู้สิ วันนี้อารมณ์ไม่ค่อยดี”“เป็นอะไร ใครขัดใจเพื่อนฉันบอกมาเลยจะไปจัดการให้”“ไม่ต้องถึงมือแกหรอกเดล ฉันเพิ่งไปตบนังบ้านั้นมาเมื่อกี้”“เฮ้ย! นามิทำไมเดือดขนาดนั้น ยัยเรนนี่อะไรนั่นเหรอ”“อืม! จะใครละโจทย์ฉันมีอยู่