All Chapters of secret love ความรักที่ต้องซ่อนไว้: Chapter 211 - Chapter 220

ออโต้แช่ค้างไว้ ดึงเกาะอกขอเธอลงไปกองที่เอวบาง ส่งมือหนาบีบคลึงเต้าอวบอย่างเมามัน เริ่มขยับแก่นกายใหญ่เข้าออกเนิบนาบ และเร่งจังหวะเร็วขึ้นแบบฉบับของเขา พับ! พับ! พับ! พับ!“พี่หนูเสียว”เขาตอกอัดลำกาย เข้าใส่อย่างดุเดือด จูบไซซ์แผ่นหลังนุ่มไปด้วยอย่างคนคลั่งรัก “ซี้ด! แน่นเสียวหัว นามิตอดหน่อย”คนตัวเล็กทำตามที่เขาสั่งทันที เพราะเธอก็เริ่มเสียวมากเหมือนกัน“อ๊ากก! เสียวเย็xโคตรมันเลยนามิ พี่ติดเรามากเลยนะรู้ตัวรึเปล่า มานี่เถอะมาเย็xตรงนี้ดีกว่าตื่นเต้นดี”ออโต้จับร่างเล็กให้ลุกขึ้นจากโต๊ะ แล้วจูงมือเล็กไปยืนตรงกระจก ที่มองเห็นด้านล่างภายในร้าน นามิส่งมือเล็กเกาะกระจกไว้ “พี่ออโต้จะมีใครเห็นรึเปล่าคะ”“ไม่มีใครเห็นหรอก กระจกสั่งทำพิเศษ เย็xต่อเลยนะ อยากให้พี่แตกตรงไหน”“แตกใส่ปากหนูเลยค่ะ อยากกินน้ำพี่”“ได้สิ แอ่นก้นรับKUYหน่อย”ปึก! ปึก! ปึก! ปึก!“อ๊ะ! อ๊ะ! เสียวจังเลยค่ะ พี่ออโต้หนูเสียว” “เสียวมามากเลยเหรอคะ ฮึ”“ค่ะ เสียวมากเลยพี่ทำเก่งจัง”“ให้แตกเลยไหมครับ หนูใกล้รึยัง”“ใกล้แล้วค่ะ พี่เร่งให้หน่อย”ปึก! ปึก! ปึก! ปึก!ๆๆๆ“อร้ายย!” นามิร้องเสียงหลงร่างบางกระตุก จิกเล็บขูดก

“โอ๊ะ! โอ! ไหนถอดแว่นหน่อยสิ ให้คุณแม่ฉันดูชัดๆ หน่อยสิ ถ้าจะมาขอ ความยุติธรรม” นามิลุกขึ้นจากเก้าอี้เดินมาเผชิญหน้ากับเรนนี่เรนนี่ถอดแว่นด้วยท่าทีที่โมโห และจ้องหน้านามิ ตาเขม็ง “คุณนานาควรจะจัดการลูกสาวตัวเองหน่อยนะคะ เที่ยวปล่อยให้ใช้ความรุนแรงกับคนอื่นแบบนี้ได้ยังไง”“ก็หนูไปแจ้งความแล้วไม่ใช่เหรอ ความยุติธรรมอยู่ที่ตำรวจรึเปล่าจ้ะ ถ้านามิทำจริงหนูก็เอาหลักฐานไปให้ตำรวจสิ ถ้าไม่มีเขาเรียกปรักปรำนะจ๊ะ” คุณนานาตอบโต้ไปแบบนั้น และก็หันมามองนามิอย่างคาดโทษ “ก็เพราะความยิ่งใหญ่ของออโต้ไงคะ เรื่องถึงได้เป็นแบบนี้ คนผิดถึงได้ลอยนวล” เรนนี่พูดมองมาที่ออโต้ด้วยสายตาโกรธเคือง“อย่ามัวแต่โทษคนนั้นคนนี้เลยเรนนี่ ทุกอย่างต้นเหตุมันอยู่ที่เธอ เธอเป็นคนเริ่มเรื่องนี้เอง อย่าพูดเหมือนตัวเองเป็นคนดีแล้วสร้างเรื่องให้คนอื่นดูเป็นคนเลว ถ้าเธอยังกล้ามาถึงที่นี่แสดงว่าคงไม่อยากจบสินะ เตรียมตัวเตรียมใจไว้แล้วกัน เรื่องที่เธอทำไว้ ถ้าเวรกรรมมันมาช้านัก ฉันจะช่วยให้เธอได้เจอเร็วขึ้น“ ออโต้พูดสีหน้าเรียบนิ่งแววตาเยือกเย็นชวนขนลุกของเขา ทำให้เรนนี่รีบขอตัวกลับทันที และเดินออกจากร้านไป “นามิหนูไปทำอะไรเ

“เร็วดีนะคะ แบบนี้ทางเรนนี่ได้หมายเรียกแล้วใช่ไหมคะ”“อืมได้แล้ว”“ตอนนี้ไม่เนื้อเต้นแล้วเหรอ ขอบคุณพี่นะคะที่จัดการให้”“ไม่เป็นไร แต่คุณพ่อต้องไปด้วยนะ จะได้ยืนยันว่าท่านป่วยอยู่จริงๆ ถึงทางนั้นจะอ้างว่าพินัยกรรมทำก่อนท่านจะป่วยก็ตาม”“ค่ะ หนูจะพาคุณพ่อไปเองค่ะ”ออโต้พยักหน้า “ไว้ค่อยคุยกันอีกทีเรื่องนี้ พี่ไปร้านก่อนนะ แล้วชุดนอนเราน่ะมีที่เรียบร้อยบ้างไหม”“ถ้าเรียบร้อยสุดก็เสื้อพี่ไงคะ เพราะหนูชอบใส่ชุดนอนเซ็กซี่ ทำไมคะ พี่ไม่ชอบเหรอ” “ชอบสิ แต่กลับมาดึกๆ บางทีก็อดใจไม่ไหวไงเห็นเมียนอนใส่ชุดนอนไม่ได้นอนแบบนั้น แต่จะปลุกมาฟัดก็เกรงใจ เมียต้องไปเรียนอีก” นามิหัวเราะ “ปัญหาของพี่นี่น่าเห็นใจจริงๆ เลยนะคะ”“ใช่ไหมล่ะ อยากจะจับกดทั้งหลับๆ แบบนั้นก็ทำไม่ได้”“งั้นหนูจะใส่เสื้อยืดของพี่นอน โอเคไหมคะ”“ก็ลองดูไม่รู้ว่าจะได้ผลไหม”คนตัวเล็กมองค้อนเขา ออโต้ยิ้มจูบปากอิ่มแล้วเดินออกไป “คุณออโต้ครับ เจียวโจวติดต่อมาทางผม อยากขอพบคุณออโต้ครับ” หมอกรายงานเขาทันทีตอนขับรถพาเขาไปที่คลับ “บอกรึเปล่าว่าเรื่องอะไร”“ไม่ครับ บอกแค่ขอเจอคุณออโต้ครับ”“งั้นนายบอกมันว่ามาเจอพรุ่งนี้ที่คลับก็ได้”“

“ข่าวเร็วดีนะครับ แต่ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรหรอกครับผมเอาอยู่ เคลียร์เรียบร้อยแล้วครับ” “ผมมาก็แค่เป็นห่วง กังวลว่าถ้ามีปัญหาเกี่ยวกับลูกน้องบ่อยๆ เผื่อคุณออโต้จะเบื่อและไม่อยากบริหารแล้ว ก็เลยอยากมาเสนอตัวไว้ก่อน ขอให้คิดถึงผมเป็นคนแรกถ้าคุณออโต้อยากเปลี่ยนมือน่ะครับ”“ขอบคุณครับ แต่เรื่องที่จะทำอะไรแบบนั้นผมตัดสินใจคนเดียวไม่ได้แน่ๆ ครับเพราะอย่างที่คุณรู้ว่าเป็นธุรกิจของครอบครัว ต่อไปก็ต้องเป็นอาร์เดลที่จะเข้ามารับช่วงต่อ คุณเจียวโจวคงน่าจะพอคุ้นๆ หน้าอาร์เดลอยู่บ้างนะใช่ไหมครับ”“ยังเด็กมากไม่ใช่เหรอครับน้องชายคุณ”“ไม่หรอกครับอาร์เดลตามผมไปไหนมาไหนด้วยตลอดเรียนรู้ไปเรื่อยๆ เรียนจบก็พร้อมที่จะทำงานได้เลย ถ้าคุณเจียวโจวต้องการขยายกิจการ เรามาเกี่ยวดองกันไม่ดีไปกว่าหรอกเหรอครับ” ออโต้ดูท่าทีเขาแล้วรีบยื่นข้อเสนอทันทีให้น้องชาย เจียวโจวได้ยินแบบนั้นเขามีสีหน้าที่เรียบขรึมขึ้นเล็กน้อย “คุณมีลูกสาวคนเดียว ส่วนคุณลุงของผมก็มีลูกชายคนเดียวคืออาร์เดล สองตระกูลถ้าได้เกี่ยวดองกัน รวมกันเป็นหนึ่งยิ่งยากจะหาใครมาต้านทานได้นะครับต่อไปในอนาคต” ออโต้พูดให้เจียวโจวได้คิด “ผมเข้าใจสิ่งที่คุณออโต้

เช้าวันต่อมา นามิ คุณพ่อคุณแม่ของเธอ ได้ยื่นคำร้องต่อศาลผ่านทนายและศาลได้เรียกไต่สวน คุณหมอมายืนยันต่อหน้าศาลให้คุณพ่อถึงอาการป่วยของท่าน เรนนี่กับคุณแม่ของเธอยังยืนยันว่าคุณพ่อได้ยกทุกอย่างตามพินัยกรรมให้พวกเธอทั้งคู่ตอนที่ท่านยังมีสติสัมปชัญญะครบถ้วนดี “คุณเออิกิ คุณพอจะจำได้บ้างไหมว่าคุณได้ทำพินัยกรรมไว้รึเปล่า” ศาลถามคุณพ่อของนามิ“ผม ไม่แน่ใจครับ”“คุณลองพยายามคิดดูหน่อย ว่าคุณได้ทำไว้ไหม ก่อนที่คุณจะป่วย”คุณเออิกิ พยายามคิดอย่างหนักจนเกิดอาการ ปวดหัวจี๊ดขึ้นมา ท่านเซนิดหนึ่งแล้วกุมขมับ “ปวดหัว”เรนนี่กับมินตรามองมาที่เออิกิ แล้วลอบยิ้มให้กัน คุณหมอรีบเข้าไปดูอาการของคุณพ่อของนามิทันที “คุณเออิกิรู้สึกเป็นยังไงบ้างครับ” “ผม ผมปวดหัว”นามิกับคุณแม่ เดินไปหาคุณพ่อของเธอทันทีด้วยความเป็นห่วง“คุณพ่อคะ ไม่ต้องพยายามคิดแล้วนะคะ ไม่เป็นไรค่ะคุณพ่อ ไม่เป็นไรแล้วนะคะ ใจเย็นๆ” นามิลูบหลังท่านอย่างปลอบโยน คุณนานาจับมือสามีแน่นอย่างต้องการให้กำลังใจ คุณพ่อมองสบตา นามิ แล้วภาพในหัวฉายความคิดออกมาเป็นฉากๆ มันย้อนกลับไปว่าก่อนหน้านี้เขาทำอะไรบ้าง คุณเออิกิมีท่าทีตื่นเต้น มีสีหน้าดีใจอ