Todos los capítulos de Sold By My Husband, Pampered By The Billionaire: Capítulo 91 - Capítulo 100

"I’ve finished drafting the petition for the annulment of your marriage with Rowan," panimula ni Anya habang inilalapag ang mga dokumento sa overbed table ko. "Everything is ready. I based the grounds on psychological incapacity, and with the evidence of his abandonment and infidelity, we have a very strong case. Ready na itong ipasa sa korte kung kailan mo gusto."Napahinga ako nang malalim habang tinititigan ang mga papeles. Ito na 'yun."While the case is ongoing, you have to be extremely careful with your actions. Especially with any public display of affection with Tyler. If your husband gets even a single photo or proof of you with another man, baka gamitin niya iyon para baligtarin ka. He can file a counter-case for adultery to mess up the annulment and your reputation.""I don't think Rowan will have the guts to do that," seryoso kong sabi kay Anya habang inaalala ang mukha ni Mariel. "Buntis ang kabit niya. Kung susubukan niyang baligtarin ako o gamitin si Tyler laban sa akin

"Tyler, iho!" tawag ni Manang Loring, ang boses niya ay bakas ng pagkabahala.Mabilis na lumingon si Tyler sa ibaba ng hagdan. Maging si Amesyl ay napatingin din sa akin, ang kanyang mga mata ay nananatiling matalim at puno ng hinanakit. Nang makita ni Tyler na naroon ako at narinig ang lahat, dali-dali niyang iniwan si Amesyl at mabilis na bumaba ng hagdan patungo sa kinaroroonan ko.Isang masamang tingin pa ang ibinato sa akin ni Amesyl bago siya paismid na pumasok sa kanyang kwarto at marahas na isinarado ang pinto.Agad akong nilapitan ni Tyler. Maingat niya akong hinawakan sa magkabilang balikat. "Hindi ba't sinabi ko sa'yo na hintayin mo ako roon? Halika na, kakain na tayo," malambing ngunit may halong sermon niyang sabi.Hindi ko pinansin ang pag-aalaga niya. Nanatiling nakapako ang isip ko sa narinig ko kanina. "Anong sinasabi mo na kaya ako nag-flatline ay dahil sinampal ako ni Amesyl?"Iniwas ni Tyler ang kanyang tingin, tila nagdadalawang-isip kung sasabihin ang katotohanan

Nag-inat ako ng aking katawan at marahang iginalaw-galaw ang aking ulo. Mukhang napasarap ang tulog ko.Akmang bababa na ako sa kama nang mahagip ng paningin ko ang isang pumpon ng nagtataasang pulang rosas na maayos na nakalagay sa isang plorera sa ibabaw ng aking bedside table. May isang maliit na card din na nakapatong sa tabi niyon. Mabilis ko itong kinuha bago inilapit ang aking mukha sa mga bulaklak para amuyin ang natatanging halimuyak nito. Malambot pa ang mga talutot at may kaunting hamog pa, halatang bagong pitas ang mga iyon ngayong umaga.Kinuha ko ang card at dahan-dahang binasa ang nakasulat doon gamit ang pamilyar at matalagang sulat-kamay ni Tyler.I went jogging earlier this morning and I saw an old lady harvesting her roses. I asked her for a few stems. Magpahinga ka lang. Uuwi ako nang maaga para samahan ka mag-dinner.—TylerHindi ko mapigilang kiligin matapos kong mabasa ang bawat salita. Ramdam ko ang mabilis na pag-init ng aking mga pisngi at ang tila pagwawala

"You’re such a hardheaded woman. Hindi ka dapat pumunta rito," kunwaring galit na sambit ni Tyler habang nakaupo ako sa kanyang kandungan sa loob ng kanyang opisina.Naka-lock ang kanyang mga braso sa aking bewang habang ang mga kamay ko naman ay nakapulupot sa kanyang leeg. Tinaasan ko siya ng kilay at nagkunwaring nagtatampo. "Ganoon ba? Sige, uuwi na lang ako."Akmang tatayo na ako at aalis sa kandungan niya, pero bago pa man ako makagalaw nang tuluyan ay agad niya akong hinila nang pabalik nang mas mahigpit. Napasinghap ako nang sumubsob ang mukha ko sa dibdib niya.Isang mahinang tawa ang pinakawalan ni Tyler, ang kanyang dibdib ay nagvibrate sa lapit naming dalawa. "Just admit that you missed me and couldn't handle your days without me by your side," panunukso niya.Pabirong umirap ako sa kanya at mahina ko siyang pinalo sa braso. "Ang yabang mo rin talaga, ano?"Pero nawala ang ngiti sa aking mga labi nang muling maalala ang eksena sa mansyon noong dumating kami galing sa ospit

Agad na lumapit sa akin si Manang Loring at marahang hinawakan ang aking balikat para saklolohan ako. Sa tindi ng hapdi sa aking pisngi at bigat sa aking dibdib, tuluyan na akong napahagulgol. Nawalan na ako ng lakas ng loob na ipagtanggol pa ang sarili ko. Humihikbi kong itinago ang aking mukha sa aking mga palad habang paulit-ulit na sumisigaw ang puso ko, nanalangin na sana ay dumating na si Tyler ngayon din, kahit alam kong mamayang gabi pa ang uwi niya."Manang Loring, umakyat ka sa itaas at ilabas mo sa kwarto ang lahat ng gamit ng babaeng 'yan," mariing utos ni Mrs. Santibañez, malamig at walang bahid ng awa ang boses. "Wala kang ititira na kahit ano."Mabilis na napabaling sa kanya si Manang Loring, bakas ang matinding gulat at pag-aalinlangan sa kanyang mukha. "M-Ma'am... Paano po si Sir Tyler? Tiyak na magagalit po iyon kapag nalaman niyang—"Sarkastikong umismid ang ginang at mabilis na pinalo ang kanyang sariling dibdib. "I know what's best for my son! At ang pinakamabutin