บททั้งหมดของ Sold By My Husband, Pampered By The Billionaire: บทที่ 111 - บทที่ 120

"Huwag mo na masyadong isipin 'yun. Ayaw kong naa-stress ka, baka makasama pa 'yan sa anak natin. I will ask my private investigator about Glory's background, hmm?" paglalambing sa akin ni Tyler habang magkatabi na kaming nakahiga sa loob ng kanyang silid.Dahan-dahan niyang hinahaplos ang aking balikat bago idinampi ang isang marahang halik doon. Napabuntong-hininga ako nang malalim at mabilis na bumaling para harapin siya nang husto. Sa totoo lang, naiinis ako sa kanya ngayon. Gustong-gusto kong pumunta kami sa subdivision management ngayon ding gabi para ireklamo at itanong kung paano nagawang makapasok ni Glory sa loob ng isang eksklusibo at mahigpit na komunidad. Subalit pinigilan at hinila na ako ni Tyler pabalik sa loob ng mansyon dahil bukas na bukas daw, pagkaumagang-pagkaumaga, ay siya na mismo ang aalam at mag-aasikaso niyon.Para kay Tyler, mukhang hindi niya maramdaman na isang malaking banta o threat sa buhay namin si Glory. Marahil ay iniisip niyang isa lang itong baliw

TYLER"Good morning, Mr. Santibañez," pormal na bati ni Joss, ang pinagkakatiwalaang private investigator ng The Santibañez Group, pagkapasok na pagkapasok niya sa aking opisina.Sumenyas ako gamit ang aking kamay upang paupuin siya sa bakanteng upuan sa tapat ng aking desk. "Nagawa mo ba ang inuutos ko sa'yo kagabi?" seryoso kong tanong nang hindi nagpapaligoy-ligoy pa.Inangat ni Joss ang hawak niyang makapal na itim na folder bago iyon maingat na inilapag sa ibabaw ng aking table. "Everything about Glory Ramos is in there, sir. From the day she was born up to her present life."Kinuha ko ang folder at dahan-dahang binuksan iyon. Habang tinititigan ko ang litrato ni Glory sa unang pahina, bigla kong naalala ang hitsura ni Sophia kagabi. Nakita ko kung gaano siya kagalit nang maabutan ko siya sa labas ng gate, ngunit higit sa galit, mas nakita ko ang tindi ng takot at pagkabahala sa kanyang mga mata. At ngayong magkakaanak na kami, hinding-hindi ko na pwedeng baliwalain lang ang anum

"May petsa na ba kung kailan niyo balak magpakasal? I can handle all the things you both need. Venue, wedding designers, guests, just tell me," biglang tanong ni Mrs. Santibañez habang nasa gitna kaming lahat ng hapag-kainan at masayang naghahapunan.Napahinto ako sa pagsubo ng aking pagkain dahil sa biglaang tanong na iyon. Awtomatiko kaming nagkatinginan ni Tyler, parehong nabigla sa pagiging diretsahan ng kanyang ina. Kumuha si Tyler ng table napkin at dahan-dahang nagpunas ng kanyang bibig bago mahinahong sumagot para sa aming dalawa."Wala pa kaming napag-uusapan tungkol diyan, Mom. Sophia just got back. Inaayos pa niya ang tungkol sa annulment niya," paliwanag ni Tyler upang dahan-dahang ibaba ang tensyon.Tumango-tango si Mrs. Santibañez, sandaling bumaling sa akin nang may pag-unawa bago muling ibinalik ang kanyang mariing tingin kay Tyler. "Do you want me to call your Dad or Lolo? Para mas mapadali natin ang annulment na 'yan sa korte?"Isang pilit at awkward na ngiti ang sum

Kinaumagahan, binalot ako ng matinding kaba habang nakaupo sa loob ng kotse patungo sa korte. Gustong-gusto talaga ni Tyler na sumama sa akin, kahit man lang daw mag-abang sa labas ng courtroom, pero mariin siyang pinagsabihan ni Anya na huwag na. Mas mabuting iwasan ang anumang iskandalo o anggulo na pwedeng gamitin ng kampo ni Rowan laban sa amin.Nakarating kami sa itinalagang courtroom para sa initial hearing nang mas maaga. Mauupo pa lang kami ni Anya sa unahan nang bumukas ang pinto at iniluwa niyon si Rowan. Mag-isa lang siya, walang abogadong kasama. Inaasahan kong kasama niya si Clinton ngayon, pero wala ang kaibigan niya.Ano na naman kayang kahibangan ito para hindi siya nagsama ng abogado niya kahit alam naman niyang kailangan iyon?Napaismid ako sa aking isip. Sigurado ako na tuwang-tuwa na ngayon si Mariel doon sa bahay habang nag-aantay sa pag-uwi ni Rowan, dahil sa wakas ay pormal nang umuusad ang annulment case na matagal na niyang inaasam para masolo si Rowan.Sakton

Binuklat ko ang menu ng isang tanyag na restaurant sa lungsod. Narito kami ngayon ni Tyler para sa pormal na pag-turnover at pag-abot ng tseke para sa bagong bahay na napili naming lipatan.Sariwa pa sa aking isip ang nangyari noong isang linggo, saktong matapos ang aking initial hearing. Dinala ako agad ni Tyler sa isang eksklusibong subdivision. Bagaman medyo malayo ito sa dati naming mansyon at inaabot ng halos apatnapu't limang minutong biyahe, mas pabor na rin iyon sa akin para sa katahimikan ng isip ko. Sa unang tingin ko pa lang sa bahay na ipinakita niya ay nahulog na agad ang loob ko. Disenyo itong minimalist, malinis ang mga linya, at hindi ganoong kagarbo o kasakit sa mata kung titingnan. Mayroon na rin itong nakalatag na magandang landscaped garden sa unahan na pwedeng-pwede kong alagaan.Kaya naman narito kami ngayon para tuluyan nang bayaran at pirmahan ang mga dokumento. Bukas na bukas din ay nakaplano na kaming magsimulang mamili ng mga kulang na kasangkapan at dekoras