Alle Kapitel von ตัวแทนจำยอม: Kapitel 41 – Kapitel 50

มิลินนั่งเตะขาไปมาอย่างกับเด็กน้อยวัยเจ็ดขวบอยู่บนเบาะข้างคนขับรถอย่างอารมณ์ดี โรมันหันมองก็เจอรอยยิ้มเธอส่งกลับมา"ยิ้มหน้าบานเชียว มีความสุขอะไรนักหนา" โรมันถามคนที่นั่งยิ้มไม่หยุด"ก็วันนี้มิลินเปิดเทอมวันแรกนี่คะก็ต้องตื่นเต้นเป็นธรรมดา" คนในตอนนี้ผิดกับคนที่นั่งหน้าเศร้าอยู่ในห้องเมื่อหลายนาทีก่อนอย่างผิดตา"เรียนมหาลัยไม่สนุกหรอกนะจะบอกให้" คนเคยมีประสบการณ์เอ่ยออกมาโรมันเรียนจบในเวลาอันรวดเร็วเพราะเขาอยากจะช่วยมอร์แกนทำงาน"อาโรมอย่าพูดให้มิลินกลัวสิคะ" คนตัวเล็กหยุดเตะขาก่อนจะหุบยิ้มทันที"ถ้าจะเรียนให้สนุกก็ย่อมได้แหละนะ" เมื่อรู้ว่ามิลินเป็นคนขี้กลัวและเชื่อคนง่ายเขาก็รับกลับคำทันที"แต่มิลินกลัวไม่มีเพื่อนมากกว่า""ไม่เห็นต้องเครียดเลยไม่มีก็ช่างมัน""ไม่ได้สิคะมิลินไม่อยากแก่ตายแบบไร้เพื่อนเหมือนอาโรมนะคะ" คนตัวเล็กเอ่ยจี้ปมของอีกคนจนโรมันถึงกับหน้าชา สมัยเรียนเขามัวแต่ตั้งใจเรียนเลยไม่สนใจเรื่องเพื่อนเลยสักนิดแต่ตอนนี้เขาเองก็มีเพื่อนสนิทนะไม่ใช่ไม่มีเลยเสียหน่อย"แต่อาโรมไม่เหงาหรอกค่ะเพรา

โรมันนั่งมองหญิงสาวที่ซื้อมาด้วยเงินกำลังใช้ปากออรัลให้กับแก่นกายใหญ่ของใครอีกคนที่อยู่ในห้องเดียวกับเขาตอนนี้"โรมแกจะต่อเลยไหม...อ๊าส์!" ชายหนุ่มที่กำลังยืนกดหัวหญิงสาวหันมาถามเขาพร้อมกับใบหน้าที่แทบทนไม่ไหว"สีหน้าแกดูไม่ได้เลยนะฮันเตอร์" โรมันลุกขึ้นเดินไปทางที่หญิงสาวกำลังใช้ปากทำให้ชายอีกคนอยู่ แก่นกายใหญ่อีกอันถูกจ่อมาอีกหน้าของเธอหญิงสาวแสนชำนาญใช้มือสาวชักลำกายใหญ่ก่อนจะหันไปอมให้แก่นกายใหญ่อีกอันของโรมัน"อุก...อ๊อก!"ทางนี้ด้วยคนสวย" ชายหนุ่มที่ชื่อฮันเตอร์เอ่ยพร้อมกับจับหัวของเธอให้หันมาอมของเขาต่อ หญิงสาวหันไปหันมาอมแก่นกายทั้งสองอันจนเพลิน ชายหนุ่มสองคนได้แต่ยืนครวญครางอย่างพอใจ"พร้อมกันเลยไหมล่ะดูท่าเจ้าหล่อนคงชอบสองรู" ฮันเตอร์เอ่ยขึ้นพลางแหวกรูก้นของเธอที่เคยผ่านการใช้งานมาอย่างโชกโชน"เข้ามาพร้อมกันเลยก็ได้ค่ะ...อ๊า" หญิงสาวพูดไม่ทันขาดคำแก่นกายลำใหญ่ที่มีเครื่องป้องกันสวมไว้ทั้งสองลำก็เสียบเข้ามาพร้อมกันทั้งสองทันทีทั้งรูด้านหน้าและรูด้านหลัง"หึ! แม่นี่ผ่านมาหนักน่าดู...ซี้ด" ฮันเตอร์ที่อยู่ด้านหลังบ

[ร้านซักรีดเอเรอร์]หญิงสาวหน้าตาสะสวยกำลังช่วยผู้เป็นแม่จัดการซักรีดเสื้อผ้าของลูกค้าที่นำมาฝากไว้"เจสซี่เอาผ้าไปส่งลูกค้าทีสิลูกวันนี้เด็กส่งผ้าลาหยุดน่ะ" เสียงผู้เป็นแม่ตะโกนเรียกลูกสาวที่กำลังรีดผ้าของลูกค้าอยู่ ร้านซักรีดของบ้านเธอเป็นแค่ร้านเล็กๆ ไม่ได้ใหญ่โตหรือร่ำรวยอะไรแค่พอมีพอใช้และไม่ลำบาก ปกติแม่ของเธอจะมีลูกจ้างคอยไปส่งผ้าแต่วันนี้ลูกจ้างลาหยุดทำให้เจสซี่ต้องเป็นคนไปส่งเอง"ได้จ้ะแม่" ลูกค้าส่วนใหญ่ของร้านเธอจะเป็นคนจากละแวกใกล้ๆ แถวนี้ ถึงบ้านเธอจะอยู่ติดกับคอนโดหรูหราห้าดาวแต่คนรวยๆ จากคอนโดนั่นไม่มาใช้บริการร้านซักรีดเล็กๆ ของบ้านเธอหรอก พวกคนรวยเหล่านั้นคงมีแม่บ้านส่วนตัวจนไม่ต้องทำอะไรด้วยตัวเองแล้ว"หา! ทำไมถึงมีผ้าของคอนโดหรูนั่นด้วยล่ะแม่" เจสซี่ถึงกับอุทานตาค้างจู่ๆ เสื้อผ้าที่ไม่คุ้นตาและสถานที่ที่เธอไม่เคยได้เข้าไปก็มาปรากฏอยู่ตรงหน้าเธอ"แม่ก็ไม่รู้วันก่อนมีคนมาฝากไว้เบอร์โทรก็ไม่ทิ้งไว้ให้ แถมยังวางเงินเกินมาด้วย เอาไปทอนเขาด้วยนะลูก" เมื่อได้ฟังผู้เป็นแม่แล้วเธอถึงกับไปไม่เป็น เธอจะเข้าไปสถานที่แบบนั้นได้ยังไง

มิลินเข้ามาในห้องเรียนด้วยใบหน้าแดงๆ เพราะยังรู้สึกอายกับเหตุการณ์บนรถของเธอกับเขา ร่างบางฟุบหน้าลงกับโต๊ะเตะขาไปมาจนหลายคนมองว่าน่าเอ็นดูแต่ใครจะรู้ว่าตอนนี้เธอกำลังอายหนักมาก"อรุณสวัสดิ์มิลิน" เจสซี่เข้ามาถึงก็ทักทายมิลินทันทีตามความเคยชินหลังจากที่หยุดไปสองวันทั้งคู่ก็ไม่ค่อยได้คุยกันเพราะมิลินไปเที่ยวส่วนเธอก็ช่วยแม่ทำงานจนไปเจอเหตุการณ์ไม่คาดฝันเข้า"อรุณสวัสดิ์เจสซี่ เราซื้อของฝากจากอควาเรียมมาให้ด้วย" มิลินยื่นพ่วงกุญแจรูปปลาโลมาให้เจสซี่ก่อนจะหยิบขนมเยลลี่รูปปลาไปแบ่งให้เพื่อนคนอื่นๆ ในห้อง"น่ารักจังขอบคุณนะ" เจสซี่รับมาก่อนจะจัดการห้อยไว้กับกระเป๋าทันที เธอเอ็นดูในความน่ารักของมิลินเพราะไม่เคยมีเพื่อนที่น่ารักและนิสัยดีแบบมิลินมาก่อน เพื่อนๆ โรงเรียนเก่าของเธอมีแต่ห้าวๆ ทั้งนั้นทำให้เจสซี่ติดบุคลิกห้าวๆ ตรงไปตรงมาจากเพื่อนเก่ามาบ้างแต่จริงๆ แล้วเธอเป็นอ่อนโยนชอบของน่ารักเหมือนมิลิน"ของเราสีฟ้าของเจสสีแดง เราห้อยคู่กันนะ" มิลินยกของตัวเองขึ้นมาอวดเพื่อนบ้าง เจสซี่ยิ้มให้ความน่ารักของมิลินใครๆ เจอความน่ารักของมิลินเข้าไปก็ต้องหลงกันเป็นธ

ร่างบางส่ายหน้าพัลวันเมื่อคนตัวโตก้าวขึ้นเตียงเขยิบมาใกล้เธอเรื่อยๆ "นิดเดียวเองคนสวย มามะ" มือหนารั้งใบหน้าสวยให้ก้มต่ำลงจนติดแก่นกายใหญ่ที่แข็งขืน "ไม่เอา...อื้อ" ปากเล็กเม้มปากแน่น "อ้าปากออก อย่าให้ฉันโมโห!" ฮันเตอร์จับเธอขึ้นจูบปิดปากอย่างร้อนแรง "อื้อ" ปากเล็กถูกปากใหญ่ขโมยจูบแรกไปอย่างไม่มีคำว่าอ่อนโยน คนตัวโตชำนาญจัดการเปิดปากเล็กอ้าออกก่อนจะสอดลิ้นหนาเข้าไปในโพรงปาก ลิ้นหนาควานจนทั่วก่อนจะพันเกี่ยวกับลิ้นเล็กของเธอ เจสซี่ดิ้นสุดชีวิตจนปากของเธอหลุดออกมาจากการดูดกลืนของเขาได้ในที่สุด "ดื้อจริงๆ แค่อมเข้าไปจะอะไรนักหนา" "คุณก็ทำเองสิ อย่ามายุ่งกับฉัน!" คนตัวเล็กตะคอกกลับเสียงดัง "บอกให้อ้าปากอมมัน!" มือใหญ่จับใบหน้าสวยขึ้นมาก่อนจะบีบที่แก้มของเธออย่างแรง เขาตั้งใจจะทำเบาๆ แต่เธอเล่นตัวจนเขารำคาญ เมื่อปากเล็กยอมอ้าออกเพราะความเจ็บฮันเตอร์ไม่รอช้ารีบยัดแก่นกายใหญ่เข้าไปในโพรงปากทันที "อุก...อื้อ!" คนตัวเล็กหลับตาน้ำตาไหลพราก ช่องปากของเธอคับแน่นไปด้วยแก่นกายให