All Chapters of ตัวแทนจำยอม: Chapter 1 - Chapter 10

พอตกเย็นดวงอาทิตย์ตกดินถึงเวลาเลิกงานของใครหลายคนแต่สำหรับเธอคือต้องเตรียมตัวเข้างาน ทุกคืนเธอต้องปรนเปรอเขาจนกว่าเขาจะพอใจในหนึ่งเดือนเธอจะได้พักแค่ห้าถึงเจ็ดวันคือช่วงที่เธอเป็นประจำเดือนแต่ก็ใช่ว่าไม่ต้องทำเลยเพราะเขาก็ต้องสรรหาวิธีให้เธอทำให้เขาปลดปล่อยจนได้ไม่ด้วยมือก็ด้วยปากของเธอ"กลับมาแล้วเหรอคะ น้ำค่ะ" หน้าที่ของคนรักแต่ห้ามรักเริ่มดำเนินขึ้นเมื่อเข้าเปิดประตูเข้ามา"ขอบใจ วันนี้ทำอะไรกินฉันหิว""วันนี้กุลทำสลัดทูน่าค่ะ" หน้าที่นี้ควรเป็นของภรรยาเขาใช่หรือเปล่าแต่เธอไม่ใช่ทั้งภรรยาและคนรักแต่เธอคือนางบำเรอตัวแทนที่คนรักของเขาส่งมา"ฉันจะไปอาบน้ำก่อน เหนียวตัว""เดี๋ยวกุลไปเตรียมชุดนอนให้นะคะ" ร่างบางรีบวิ่งเข้าห้องหยิบชุดนอนจัดเตรียมให้เขาพร้อมกับเตรียมผ้าขนหนูส่งให้เขา"กุลทำน้ำอุ่นไว้ให้แล้วนะคะ""อืม" ตอบรับสั้นๆ แล้วเดินเข้าห้องน้ำไป ร่างบางถอนหายใจสุดปอดภาวนาให้เขาอาบน้ำนานๆ จะได้เสียเวลากินข้าวเธอจะได้ยังไม่ต้องเริ่มงานตั้งแต่เวลาพลบค่ำแบบนี้"วันนี้วันเกิดเพื่อนเธอใช่ไหม" มอร์แกนถามเธอขึ้นขณะกำล

กาแฟดำไม่ใส่น้ำตาลของโปรดประจำตัวของเขาถูกจัดวางบนโต๊ะพร้อมกับขนมปังปิ้งทาเนย ร่างสูงเดินออกจากห้องด้วยชุดสูทพร้อมไปทำงานกุลธิดาเห็นดังนั้นจึงเดินเข้าไปผูกเนกไทให้เขาแบบที่ทำทุกวัน"อาหารเช้าพร้อมแล้วค่ะ" ยิ้มหวานให้เขาแต่ได้คำตอบกลับมาเป็นสีหน้านิ่งเฉย ร่างบางมองเขาเดินไปนั่งที่โต๊ะอาหารก่อนจะเดินเข้าห้องไปอาบน้ำแต่งตัวให้เรียบร้อย พอออกมาก็เจอเพียงแต่จานและแก้วว่างเปล่าไร้เงาของเขากุลธิดาที่ต้องอยู่ห้องทั้งวันไม่มีอะไรทำนอกจากลองทำอาหาร อ่านหนังสือ ดูโทรทัศน์ ทำความสะอาดทุกอย่างซ้ำวนไปเวียนมาตลอดสองปี การที่ต้องอยู่ในห้องสี่เหลี่ยมแบบนี้นานๆ เธอเองก็รู้สึกเบื่อแม้คอนโดของเขาจะครบครันสิ่งอำนวยความสะดวกพร้อมแต่เธอไม่มีอิสระที่จะไปไหนได้ โทรศัพท์มีแต่ก็ไม่ค่อยมีใครโทรหานอกจากเพื่อนสนิทเธออยากโทรไปหาพ่อแต่เธอก็ไม่กล้า เพราะคำพูดของท่านเมื่อสองปีที่แล้วพอตกเย็นดวงอาทิตย์ตกดินเป็นเวลาทำงานของเธออีกแล้ว กุลธิดาเข้าครัวทำอาหารเตรียมไว้ให้เขาสิ่งที่เธอร่ำเรียนมาไม่สูญเปล่าเพราะเขาเลย เธอได้ลองทำเมนูใหม่ๆ ให้เขาทานอยู่ตลอด มอร์แกนเป็นคนทานง่ายไม่ว่าเธอจะทำอะไรเข

ร่างบอบบางตื่นเช้าเพื่อมาทำอาหารให้กับเขาก่อนไปทำงาน แม่ครัวคนสวยสวมผ้ากันเปื้อนแล้วเริ่มลงมือทำอาหารที่เคยร่ำเรียนมาจากหลักสูตรการศึกษาและจากที่ค้นคว้าหาความรู้จากอินเทอร์เน็ตด้วยตัวเอง"วันนี้ทำโจ๊กทรงเครื่องดีกว่า" เปิดตู้เย็นดูของสดที่ซื้อไว้เมื่อวานก็ยิ้มออกมา ในช่วงที่เธออยู่ที่นี่เธออยากให้เขาได้กินของดีๆ อร่อยๆ ที่ไม่ใช่แค่สั่งจากร้านอาหารมาเทใส่จาน"ต้องไม่ใส่ขิง" ย้ำเตือนกับตัวเองว่าห้ามใส่อะไรที่เขาไม่ชอบ ตอนที่มาอยู่ใหม่ๆ เขาไม่พูดไม่จากับเธอเวลาทำอาหารให้เขาเธอจึงไม่รู้ว่าเขาชอบหรือไม่ชอบอะไรแต่พอเวลาผ่านไปเธอก็สังเกตเขาทุกอย่างไม่ว่าจะเรื่องอาหารการกิน หรือแม้แต่เรื่องส่วนตัว"คุณมอร์แกนไม่กินเครื่องในด้วยนี่นา" พูดกับตัวเองคนเดียวแล้วหยิบนู้นหยิบนี่ใส่ลงในชามที่วางไว้ทางด้านมอร์แกนเมื่อลุกจากที่นอนเข้าห้องน้ำที่มีน้ำอุ่นเตรียมพร้อมไว้แล้วทุกวันจนเป็นกิจวัตรประจำวันกุลธิดาไม่เคยบกพร่องต่อหน้าที่แม้แต่น้อย ร่างกายกำยำยืนอาบน้ำใต้สายน้ำที่ไหลลงมา พอออกมาจากห้องน้ำก็มีเสื้อผ้าชุดทำงานแขวนรอไว้อยู่แล้ว"วันนี้กุลทำโจ๊กค่ะ" เมื่

การประชุมแสนหนักหน่วงผ่านพ้นไป มอร์แกนเดินกลับเข้าห้องทำงานของตัวเองก็เห็นร่างบางนั่งหลับอยู่บนโซฟา ปากหนาเผลอยิ้มออกมาก่อนจะรีบหุบยิ้มวันนี้เขาเผลอยิ้มให้เธอสองครั้งแล้วและมันจะไม่มีครั้งที่สามเขาจะไม่ยิ้มให้ใครนอกจากอริสาคนเดียว"นี่เธอ ตื่นได้แล้ว" สะกิดไหล่เธอเบาๆ กุลธิดาลืมตามองพอเห็นเขาก็ยิ้มออกมา ทุกครั้งที่เธอเห็นหน้าเขาเธอมักจะส่งยิ้มให้เขาตลอด"ไปเตรียมอาหารให้ฉันได้แล้ว ฉันหิว""ค่ะๆ” ร่างบางรีบลุกขึ้นอย่างเร็วกลัวจะไม่ทันใจเขา แต่ก็ต้องยืนงงเพราะไม่รู้ต้องไปทางไหน"ทำไมยังไม่ไปอีก""คือ...กุลไม่ทราบค่ะว่าต้องไปเตรียมอาหารให้คุณที่ไหน""ข้างในห้องนี้" มอร์แกนชี้นิ้วไปที่ห้องครัวที่อยู่ในห้องทำงานของตนเอง ห้องทำงานของเขาเรียกว่าครบครันมากๆ มีทั้งห้องน้ำ ห้องครัว ห้องนอนสำรองเหมือนคอนโดขนาดย่อมๆ เลยก็ว่าได้"มาแล้วค่ะ" รอไม่นานอาหารก็ถูกยกออกมาจากห้องครัว"กุลเห็นว่ามีของสดในตู้นิดหน่อยเลยทำไข่เจียวกุ้งสับเพิ่มน่ะค่ะ" เธอกลัวว่าอาหารที่ทำให้เขาจะไม่พอสำหรับสองคนเลยทำเมนูง่ายๆ เพิ่ม"อืมก็ดี" มอ