"ม...มันไม่ใช่อย่างงั้นนะ ฉันไม่ได้หมายความแบบนั้น" เทียนสี่กัดปากตัวเองอย่างนึกเขินอาย "หรือว่าคุณยังหิวบะหมี่ ?" "เอ่อฉัน..." ลูเซิร์นเอียงคอเล็กน้อย แล้วเหลือบมองไปรอบ ๆ บริเวณจุดจอดรถที่ล้อมรอบไปด้วยผู้คนที่สัญจรไปมาจนทำให้เกิดเป็นปัญหา แม้ว่ากระจกรถของเขาจะสามารถพลางสายตาจากคนนอกได้ก็ตาม แต่คงจะไม่เหมาะไม่ควรหากปล่อยให้เรื่องราวเลยเถิดเกิดขึ้นตรงนี้ "ที่นี่ได้ไหม ?" ลูเซิร์นใช้เวลาขับรถหรูพุ่งตรงไปที่บ้านเรือนไทยริมน้ำด้วยเวลาเพียงแค่ 3 นาทีเท่านั้นก็มาถึง เทียนสี่ก้มหน้าลงอย่างรู้สึกเขินอาย โดยไม่ได้ตอบอะไรไป ก่อนที่เขาจะเป็นฝ่ายอุ้มร่างของเธอขึ้นมาบนห้องแล้ววางร่างนุ่มลงไปบนเตียงนอนก่อนตามมาลงคร่อมร่างของเธอเอาไว้ "อ๊ะ !" ลูเซิร์นกักขังร่างเธอไว้ภายใต้เรือนกายกำยำ แล้วโน้มตัวเข้ามาใกล้จนสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่น ๆ ของกันและกัน "ผมขอโทษที่เกือบอดใจไม่ไหว" ตั้งแต่บนรถที่ทำซะเขาสติหลุดเพราะความต้องการที่เกือบควบคุมเอาไว้ไม่ได้ เมื่อร่างกายของเขากำลังร้อนระอุขึ้นเรื่อย ๆ "คืนนี้ร่างกายผมเป็นของคุณ อยากให้ผมทำอะไรให้บ้างบอกมาเลย" ลูเซิร์นค่อย ๆ ดึงรั้งยางรัดออกจากบนผมของเธอ
อ่านเพิ่มเติม