All Chapters of สัมพันธ์รักทายาทมาเฟียคนสุดท้าย: Chapter 81 - Chapter 90

172 Chapters

บทที่ 81

ร่างเปลือยเปล่ากำลังยืนมองตัวเองอยู่หน้ากระจกบานใหญ่ ที่ขึ้นฝ้าสีขาวจาง ๆ จากไอน้ำ ภายหลังจากชำระล้างร่างกายที่เต็มไปด้วยร่องรอยแห่งรักสีกุหลาบ ซึ่งถูกฝากฝังเอาไว้ทั่วทั้งลำคอขาวระหง ตามด้วยหัวไหล่อันนวลเนียน ไม่เว้นแม้แต่เนินอกอวบอิ่มทั้งสองข้าง ซึ่งบัดนี้ยังคงปรากฏเป็นสีจาง ๆ จากรอยนิ้วที่ถูกสัมผัสอย่างไม่เบามือราวกับต้องการตีตราจองเธอเอาไว้ไม่ให้ชายใดได้เป็นเจ้าของ หรือ ครอบครองตัวเธออีก หากแต่สัมผัสนั้นไม่ได้สร้างความบอบช้ำ แต่กลับเต็มไปด้วยความรู้สึกที่โหยหา นึกถึงใบหน้าของเขาอยู่ตลอดเวลา แม้กระทั่งตอนนี้ เธออยากมีเขาอยู่ใกล้ ๆ และ โอบกอดเธอเอาไว้ภายใต้อ้อมแขนอันอบอุ่นซ้ำแล้วซ้ำอีก เสมือนว่ามีบางอย่างที่ถูกเติมเต็มเข้ามาในร่างกายหลอมรวมกันเป็นหนึ่งเดียวคล้ายกับว่าสิ่ง ๆ นั้นกำลังเคลื่อนไหวอยู่ภายในร่างกาย หล่อเลี้ยงเลือดและเนื้อของเธอเอาไว้ ซึ่งมันกำลังร้องเรียกเป็นชื่อเขา.... ลูเซิร์น ! นี่ไม่ใช่ครั้งแรก... แต่เป็นอีกครั้งที่สัมผัสสุดวาบหวาม และ แสนซาบซ่านจากเขา ทำเธอลืมไม่ลง ก๊อก ก๊อก ก๊อก ! เทียนสี่ก้าวออกจากห้องน้ำมาเปิดประตูบานใหญ่ ให้กับร่างสูงที่ยืนเคาะเบา ๆ อยู่ส
Read more

บทที่ 82

เวลาต่อมา ก๊อก ก๊อก ก๊อก ๆ ประตูถูกเคาะเบา ๆ จากด้านนอก ก่อนที่ร่างสูงของฟอร์ลันจะก้าวเข้ามาภายในห้องนอนหรูหรา ซึ่งตกแต่งไว้ด้วยโทนสีดำทั้งหมดตามสไตล์ของมาเฟียหนุ่มสุดเคร่งขรึมอย่างคาลวิน "เรียบร้อยแล้วครับ อีกไม่เกินครึ่งชั่วโมงจะมาถึง" "อืม" คาลวินพยักหน้ารับคำ ขณะพ่นควันบุหรี่สีขาวพวยพุ่งออกจากเรียวฝีปากหนา ก่อนที่เขาจะบี้ก้นบุหรี่มวนนั้นทิ้งไว้ที่โต๊ะรับแขก แล้วเดินเข้าไปภายในห้องน้ำโออ่าพร้อมกับปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตแล้วถอดทิ้งลงไปที่ตะกร้าผ้าก้าวเข้าไปชำระล้างร่างกายทิ้งให้สายน้ำเย็นฉ่ำไหลชโลมลงมาตามเรือนกายกำยำที่มีมัดกล้ามเรียงตัวสวยไม่ต่างไปจากนายแบบ อีกทั้งรูปร่างยังสูงสง่าแบบมาเฟียผู้ดีตามสไตล์ของหนุ่มลูกครึ่งอินเตอร์ ผู้มีใบหน้าหล่อเหลาและคมเข้ม โดยที่ผ่านมาหากว่าเขาไม่ได้ถูกตามล่า จนต้องอยู่อย่างหลบ ๆ ซ่อน ๆ ป่านนี้คงเป็นที่หมายปองของสาว ๆ หลายต่อหลายคนไปแล้ว เพราะนับตั้งแต่เทียนสี่ก้าวเข้ามาอยู่ร่วมภายใต้ชายคาหรูหราของคฤหาสน์ซาร์เดญญ่า เซสส์น็อก คาลวินก็ห่างหายจาก เรื่องอย่างว่ามาพอสมควร กลัวว่าน้องสาวที่เพิ่งได้กลับมาเจอกันอีกครั้งจะล่วงรู้ถึงสัญชาตญาณและธรรมชาติข
Read more

บทที่ 83

เทียนสี่กดโทรศัพท์มือถือต่อสายหาเจ๊หวาน หลังจากที่วางสายจากกันได้ไม่นาน ทว่าไม่รู้ทำไมตอนนี้กลับถึงติดต่อไม่ได้ "ฟอร์ลัน" เทียนสี่ก้าวออกจากห้องส่วนตัว เห็นคนสนิทของพี่ชายกำลังเดินขึ้นบันไดมาพอดีจึงได้เอ่ยเรียกไว้ "ครับ คุณเทียน ?" ฟอร์ลันหันกลับมาหาผู้เป็นนายหญิงของเขาพร้อมก้าวเข้ามาใกล้ โดยรักษามาตรฐานของระยะห่างเอาไว้เช่นเคย "ไปไหนมา ?" เพราะเห็นว่าอีกคนเพิ่งเดินขึ้นบันไดมาเลยทำให้เธอเอ่ยถาม เผื่อว่าจะเห็นใครมาถามหาเธอแล้วบ้าง "ผมไปทำธุระให้คุณคาลวินมาครับ" ได้ยินคำถาม ฟอร์ลันก็ชะงักไปเล็กน้อย กลัวว่าจะเผลอหลุดพูดถึงธุระนั้นออกไป ธุระที่ว่าเขาจัดหาผู้หญิงมาให้นายใหญ่ปลดปล่อยอารมณ์เหงาตามประสาชายโสด "ที่หน้าตึก มีใครมาถามหาฉันบ้างไหม ?" "คุณเทียนนัดใครไว้เหรอครับ" "เจ๊หวาน... ตอนนายสืบเรื่องของฉัน นายน่าจะรู้จักเธออยู่ใช่ไหม" "อ๋อครับ... ผมจำได้ เธอเป็นแม่ค้าขายลูกชิ้นอยู่ในตลาด" "ใช่ คนนั้นแหละ" "เธอจะมาวันนี้เหรอครับ" "อือหือ" เทียนสี่พยักหน้าแทนการตอบคำถาม "ถ้ามาถึงแล้ว เดี๋ยวผมให้คนพาเธอไปรออยู่หน้าห้องโถงใหญ่ แล้วเดี๋ยวผมจะเป็นคนขึ้นไปตามคุณเทียนมารับเธอแ
Read more

บทที่ 84

ขณะที่เทียนสี่พยายามต่อสายหาเจ๊หวาน อยู่ ๆ ก็มีเสียงเรียกเข้าของใครคนหนึ่งดังขึ้นมาในจังหวะนั้นพอดิบพอดี "คุณวิคเตอร์ !" เทียนสี่ชะงักไปเล็กน้อย เมื่อเห็นว่าเป็นชื่อของเจ้านายที่โทรเข้ามาหา ก่อนที่เธอจะตัดสินใจกดรับสาย "สวัสดีค่ะ ท่านประธาน" (ผมรอคุณอยู่ที่หน้าบ้าน มองเข้าไปข้างในไม่เห็นใครอยู่เลย) "เอ๊ะ ! คุณมาหาฉันเหรอคะ" (ครับ ช่วยออกมาเจอผมหน่อยได้ไหม) "ต...ตอนนี้เลยเหรอคะ ?" (ครับ ไม่สะดวกเหรอ หรือว่าคุณ...ไม่ได้อยู่ที่นี่ ?) "ย...อยู่สิคะ แต่เผอิญว่าฉันออกมาเยี่ยมคุณยายที่โรงพยาบาลค่ะ กำลังจะกลับพอดี ท่านประธานจะอยู่รอฉันก่อนไหมคะ" (เดี๋ยวผมขับรถไปรับคุณที่หน้าโรงพยาบาลดีกว่า คุณรอผมอยู่ที่นั่นก็แล้วกัน) "เอ๋...จะมารับฉันเหรอ ?" เทียนสี่ตอบไปไม่ทันได้คิด กลัวว่าถ้าเขาตามมาถึงโรงพยาบาลของคุณยายกลิ่นเกษรจริง ๆ แล้วจะไม่เจอกัน ทำให้เทียนสี่รีบบอกออกไป เพื่อไม่ให้เขาตามมา "อย่าดีกว่าค่ะ พอดีฉันออกมาจากโรงพยาบาลแล้ว ท่านประธานรอฉันอยู่ที่หน้าบ้านก่อนนะคะ แล้วเจอกันค่ะ" ไม่รอให้อีกฝ่ายพูดตอบ หรือ เอ่ยคำปฏิเสธอะไรออกมา เทียนสี่ก็ชิงจังหวะกดวางสายไปแล้วโทรออกหาฟอร์ลัน
Read more

บทที่ 85

"ฉันไม่สะดวกจริง ๆ ต้องขอโทษด้วยนะคะ" เทียนสี่พูดออกไป หากแต่ดูเหมือนวิคเตอร์ยังคงจะรบเร้าให้เธอรับนัดของเขา ทว่า ในตอนนั้นเองกลับมีเสียงของใครบางคนดังขึ้นมาขัดจังหวะเสียก่อน "คุณดูไม่ออกเลยรึไง ว่าอาเทียนอีไม่ได้อยากไป ?" นั่นเป็นเสียงของใครคนหนึ่งที่ดังขึ้นมาขัดจังหวะการสนทนาของคนทั้งคู่ ที่เปรียบเสมือนระฆังที่ดังขึ้นมาราวกับช่วยชีวิตเทียนสี่เอาไว้ "หยางฟาน ?" เทียนสี่เบนสายตามองไปยังผู้ซึ่งมาใหม่ สายลมโชยพัดในบรรยากาศตะวันยามเย็นยิ่ง ทำให้เธอรู้สึกเย็นวาบเสียวสันหลังอย่างบอกไม่ถูก เพราะไม่คิดว่าสองคนนี้จะกลับมาเจอกันอีกครั้งในสถานการณ์ที่ทำให้เธอรู้สึกอึดอัดเช่นนี้ "สวัสดีครับ คุณวิคเตอร์" ร่างสูงของหยางฟานก้าวเข้ามาหยุดอยู่ที่หน้าประตูรั้วสีขาว เช่นเดียวกับทั้งสองคนที่ยืนอยู่ก่อนแล้ว "...หยางฟาน" วิคเตอร์มองหน้าของหยางฟานด้วยแววตาที่เรียบเฉย โดยไม่ได้พูดอะไรออกไป หากแต่เป็นเทียนสี่เองที่เป็นคนตั้งคำถามถึงการมาของเขา "นายมาทำอะไรที่นี่ ?" "เตี่ยอั๊วอยากฝากของไปเยี่ยมยายลื้อที่โรงพยาบาล แต่มาทีไรไม่เคยเจอลื้อสักที อั๊วก็เลยลองแวะมาดู เผื่อลื้อจะอยู่บ้าน ว่าแต่ลื้อหายไ
Read more

บทที่ 86

"ดูเหมือนว่าหยางฟาน เขาจะชอบคุณมากเลยนะ" วิคเตอร์พูดขึ้นมา หลังจากที่ตรงนั้นเหลือเพียงเขาและเธออยู่กันแค่สองคนเท่านั้น "ค่ะ" เทียนสี่ตอบเพียงสั้น ๆ ด้วยความรู้สึกที่ค่อยไม่สบายใจ ไม่รู้ว่าตอนนี้ทำไมชีวิตของเธอถึงได้ยุ่งวุ่นวายขนาดนี้ ทั้งที่การมีคนรู้สึกดีอยู่รอบ ๆ ตัวย่อมดีกว่าการที่มีคนเกลียดชัง แต่ทว่าทำไมเธอกลับไม่รู้สึกถึงความสุขนั้นเลย "พรุ่งนี้คุณเข้าออฟฟิศไหวไหม" วิคเตอร์ที่เห็นสีหน้าและแววตาแบบนั้นของเทียนสี่ก็เลือกที่จะเบี่ยงประเด็นการพูดคุยออกไป เพื่อไม่ให้เธอรู้สึกอึกอัดใจมากเกินไปกว่านี้ และ เพียงแค่เขาทำแบบนั้น วิคเตอร์ก็ได้เห็นรอยยิ้มสดใสปรากฎขึ้นบนใบหน้าของเธอแล้ว "แต่ถ้าไม่ไหว...จะหยุดต่ออีกสักวันก็ได้นะครับ ผมกำลังคิดว่าจะให้พนักงานหยุดงานในวันเกิดได้อยู่พอดี" "เอ่อไม่เปฺ็นไรค่ะ ฉันไหว... พรุ่งนี้ฉันจะกลับไปทำงานต่อแล้ว" "ถ้างั้นพรุ่งนี้เช้าเจอกันที่ออฟฟิศนะครับ เทียน" วิคเตอร์ระบายยิ้มออกมา ก่อนจะเดินผ่านหน้าของเธอไปเฉย ๆ ทำให้เทียนสี่รู้สึกแปลกประหลาดใจอยู่ไม่น้อยกับท่าทีที่เปลี่ยนไปของเขา ที่ดูเหมือนบทจะง่าย ก็ง่ายเกินไป ..ไม่รู้ด้วยซ้ำว่า ตกลงแล้วผู้บร
Read more

บทที่ 87

เวลาต่อมา ทันทีที่มาถึงแล้วก้าวเข้าสู่บันไดทางขึ้นคฤหาสน์หรูหราของซาร์เดญญา เซสส์น็อก ร่างสูงของคาลวินก็ก้าวออกมาต้อนรับน้องสาวพร้อมด้วยผู้ติดตามอีกสองคน "มากันแล้วเหรอ ?" "ค่ะ นี่เจ๊หวาน เพื่อนของฉันค่ะ แล้วนี่ก็คุณคาลวิน เป็นเจ้าของที่นี่" เทียนสี่บอกกับคนพี่ ก่อนจะหันไปหาคนที่เพิ่มก้าวตามมาถึง แต่ในจังหวะนั้นเอง เทียนสี่ก็ได้พูดแนะนำใครบางคนให้เจ๊หวานได้รู้จัก ซึ่งนั่นก็ทำให้เธอถึงกับอึ้งไป "อ๊ะ !" คาลวิน !!? เจ๊หวานตกใจกับเสียอาการ ไม่คิดไม่ฝันว่าผู้ชายคนนี้จะคือคนเดียวกับผู้ชายที่เธอมีความสัมพันธ์ด้วย ที่แท้ก็คือ พี่ชายแท้ ๆ ของเทียนสี่... คาลวิน ซาร์เดญญ่า เซสส์น็อก สินะ "สวัสดีค่ะ คุณ...." เจ๊หวานไม่หันได้กล่าวคำทักทาย ร่างสูงของมาเฟียหนุ่มก็เบนความสนใจไปหาบอดี้การ์ดข้างกายเขาที่เพิ่งก้างเข้ามาถึง "ฟอร์ลัน เดี๋ยวเข้าไปคุยกับฉันหน่อย" "ได้ครับ" คาลวินไม่ได้พูดอะไรออกไปหลังจากนั้น แต่หมุนตัวแล้วก้าวเดินกลับเข้าไปในคฤหาสน์ทันที "หมอนี่...เอ่อ นั่นพี่ชายเอ็งจริง ๆ เหรอนังเทียน" เจ๊หวานหันกลับมาสบตาของเทียนสี่ด้วยความรู้สึกที่ยังคงตกใจอยู่ไม่หาย "ใช่... คน
Read more

บทที่ 88

คาลวินจงใจหยุดคำพูดทิ้งไว้เพียงแค่นั้น ราวกับต้องการแกล้งให้เธอใจสั่นหวั่นไหว ซึ่งมันก็ได้ผล เมื่อคาลวินยื่นใบหน้าอันหล่อเหลาเข้าไปใกล้เธอมากขึ้น จนทำให้อีกฝ่ายรู้สึกใบหน้าร้อนผ่าวใจเต้นโครมครามขึ้นมาทันใด "...เธอเองไม่ใช่เหรอ ที่พร่ำบอกว่าฉันมันเร้าใจที่สุด เธอชอบฉันมากที่สุด แล้วก็อยากให้ฉันช่วย...ช่วย" พูดพลางเลื่อนฝ่ามือหนาไปที่เอวบบางคอดกิ่วแล้วค่อย ๆ ขยับเคลื่อนลงมาช้า ๆ จนถึงสะโพกอันกลมกลึงพร้อมกับเบียดแผงอกแกร่งเข้าไปประชิดแนบกับเนินอกของเธอแล้วคลอเคลียไปที่ข้างใบหูเล็กอย่างแนบชิดติดกัน ทำให้เจ๊หวานรู้สึกใจสั่นหวิวคล้ายกับจะเป็นลมเอาให้ได้ จนเธอต้องกลั้นใจผลักไปที่แผงอกแกร่งของเขาแล้วมุดร่างให้หลุดออกมาจากภายใต้วงแขนแกร่งด้วยท่าทางที่ดูละล่ำละลัก เรียกรอยยิ้มมุมปากจากคาลวินขึ้นมาเล็กน้อย "หยุดพูดถึงเรื่องที่มันผ่านไปแล้วจะได้ไหม !" "ทำไม...ฉันพูดผิดตรงไหน ?" "ไม่ผิด ! แต่มันไม่ใช่เรื่องที่คุณจะรื้อฟื้นขึ้นมาอีก มันจบไปแล้ว ต่างคนต่างแยกย้าย เข้าใจไหม ?" "ถ้างั้น...เธอยังจะมาเสนอหน้าอยู่ตรงนี้ทำไม" "เอ๊ะ !" "ออกไปซะสิ !" ได้ยินคำพูดขับไล่ไสส่งของคาลวิน เจ๊หวานก็ก
Read more

บทที่ 89

เทียนสี่ถึงกับตาค้างขึ้นมาทันที เมื่อเห็นว่าใครคนหนึ่งเดินเลยผ่านเธอไปแล้วหยุดอยู่ตรงเบื้องหน้าของคุณนาร์เซีย ผู้ซึ่งเป็นน้องสาวของคุณวิคเตอร์แล้วสบตากับเธอ "สวัสดีค่ะ คุณลูเซิร์น" นาร์เซียกล่าวคำทักทายด้วยรอยยิ้มปนหว่านเสน่ห์ ก่อนที่ลูเซิร์นจะยกยิ้มให้เธอแล้วมองไปยังวิคเตอร์ที่ยืนกอดอกอยู่เบื้องหลังน้องสาวของเขา "สวัสดีครับ คุณนาร์เซีย" "นี่เฮียวิคเตอร์ เป็นพี่ชายของนาร์เซียเองค่ะ" "หึ ! โลกกลมจังเลยแฮะ" คำพูดจากปากของวิคเตอร์ ทำให้นาร์เซีย หันไปมองหน้าของคนพี่พร้อมทั้งตั้งคำถามด้วยความประหลาดใจ "นี่รู้จักกันรึเปล่าคะเนี่ย ?" "เฮียกำลังจะมีโปรเจ็กต์กับคุณคาลวิน" พอได้ยินชื่อของคาลวิน นาร์เซียก็รับรู้เป็นอย่างดีอยู่แล้วว่าเขา คือนายทุนใหญ่ที่ทำธุรกิจหลายอย่างรวมถึงกำลังจะลงนามมีโปรเจ็กต์สำคัญเกี่ยวกับวิจัยบางอย่างกับพี่ชายของเธอด้วย "อ๋อ... แบบนี้เอง ถ้างั้นคงไม่ต้องแนะนำอะไรกันแล้วสินะคะ" "แนะนำหน่อยก็ดี เฮียเองก็อยากรู้ความสัมพันธ์ของทั้งสองคน ว่าตกลงเป็นมายังไง" วิคเตอร์บอกกับคนน้อง พลางสางสายตาชำเลืองมองไปทางผู้ช่วยสาวคนสนิทของเขา "เอ่อ...เชิญนั่งก่อนดีกว่าไหมคะ ย
Read more

บทที่ 90

"อ้าวเทียน นี่ยังไม่ได้ลงไปข้างล่างอีกเหรอจ๊ะ ?" มิเชลเดินเข้ามาตรวจดูความเรียบร้อย ขณะที่มือของเธอกระชับกระเป๋าสะพายเอาไว้บนไหล่เหมือนกำลังจะไปไหนสักแห่ง "ยังเลยค่ะ มีอะไรรึเปล่าคะ พี่มิเชล ?" "มีคนกราดยิงรถของท่านประธาน" "อะไรนะคะ ?!" เทียนสี่รู้สึกตกใจ จนมือไม้สั่นรีบวางถาดกาแฟลงที่โต๊ะรับแขกเกรงว่ามันจะหล่นแตก แล้วหันมาหามิเชลเพื่อฟังสิ่งที่เธอพูดอีกครั้ง "มีคนยิงถล่มรถของคุณวิคเตอร์ ตอนนี้ทุกคนลงไปข้างล่างกันหมดแล้ว" "ยิงถล่ม ?!!" "น่าจะเป็นพวกมือปืนรับจ้างที่ต้องการมายิงข่มขู่มากกว่า ตอนนี้คุณวิคเตอร์ให้ทุกคนออกจากบริษัทหมดแล้ว" "เอ่อแล้ว ? คุณนาร์เซียกับแขกของเธอล่ะค่ะ" "คุณนาร์เซียเธอตกใจมาก เพราะเมื่อเช้าเธอนั่งรถคันนั้นมา ดูท่าทางเหมือนเธอจะเป็นลมด้วย คุณลูเซิร์นก็เลยพาเธอกลับไปส่งที่บ้านแล้ว" "อย่างงั้นเหรอคะ ?" ได้ยินแบบนั้น หัวใจของเทียนสี่ก็รู้สึกเจ็บปวดขึ้นมาอีกครั้ง ซ้ำแล้วซ้ำอีก "ใช่จ้ะ พอข้างล่างโทรขึ้นมาแจ้งว่ามีคนกราดยิงรถของท่านประธาน พี่ก็ลมแทบจับอยู่เหมือนกัน แต่ดีที่ยังตั้งสติเอาไว้ได้เลยรีบเข้าไปรายงานท่านประธาน แล้วท่านก็ให้พี่แจ้งกับพนักง
Read more
PREV
1
...
7891011
...
18
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status