ไม่เชื่อต้องเชื่อ ! อาชีพเก่าเจ๊หวานคือรับจ้างซักอบรีด ก่อนจะเปลี่ยนมาขายลูกชิ้นปิ้ง เพราะได้ออกไปเจอคนข้างนอกมากกว่าทำงานอยู่กับที่แบบซักแล้วก็รีดผ้า วัน ๆ นับร้อย ๆ ตัว เมื่อยปวดขาเลยโบกมือบอกลาอาชีพนี้ไป แต่เธอก็ยังคงเก็บอุปกรณ์และเครื่องมือใช้สอยที่เคยทำมาหากินนี้ไว้อยู่ "เอาไป !" เพียงไม่กี่นาที เจ๊หวานก็มาพร้อมกับชุดสูทแล้วยื่นมันให้เขา ทำคาลวินถึงกับประหลาดใจอยู่ไม่น้อย เมื่อเห็นว่าชุดของเขาผ่านการทำความสะอาดมาแล้วอย่างดี ดีจนน่าสงสัยในฝีมือที่รีดชุดได้เรียบกริบ เนี้ยบ ! ไม่มีที่ติราวกับเสกได้ จนคาลวินพูดไม่ออก รู้สึกงุนงงกับสิ่งที่ได้เห็น ไม่รู้ว่าเธอทำมันได้ยังไง แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรไป เพราะไม่คิดจะสนใจเรื่องไร้สาระแบบนี้อยู่แล้ว "ไหนค่าแรง !" เจ๊หวานได้แต่ยืนกอดอกแล้วยื่นมือข้างหนึ่งขึ้นมาแบกับลมแล้วกระดิกนิ้วขึ้นฃงเพื่อเรียกเก็บเงินค่าเสื้อผ้า หากแต่อีกคนกลับไม่ได้สนใจ คว้าชุดเข้าไปใส่แล้วก้าวเข้ามาคว้าเอาโทรศัพท์มือถือของเธอที่วางอยู่บนโต๊ะข้างเตียงมาถือไว้ "เฮ้คุณ ! นั่นมันของฉันนะ" "ขอยืมหน่อย มือถือรหัสอะไร ?" "แล้วค่าแรงฉันอ่ะ" "เอาไว้ก่อน ...ขอรหัส ?"
อ่านเพิ่มเติม
เข้าสู่ระบบ
