All Chapters of สัมพันธ์รักทายาทมาเฟียคนสุดท้าย: Chapter 71 - Chapter 80

"ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ คุณสุดหล่อ" เจ๊หวานปรายตาออกไปอย่างหว่านเสน่ห์ตามสไตล์ของตัวเอง หากแต่วิคเตอร์กลับอมยิ้ม เพราะดูก็รู้ว่าเธอแกล้งเล่น "ยินดีที่ได้รู้จักครับ" "มีแฟนรึยังคะ ?" คำถามของเจ๊หวาน ส่งผลให้คุณวิคเตอร์อายจนแก้มแดง เหมือนจะอยากตอบแต่ก็ดูจะไม่กล้า หากแต่เทียนสี่ก็พูดดักขึ้นมาก่อน "เจ๊ ! อย่าพูดเป็นเล่น นี่เจ้านายฉันนะ" "ข้ารู้แล้วน่า !" "ถ้าคุณมีเพื่อนแล้ว ผมกลับเลยแล้วกันนะครับ" เพราะตามมาส่งจนเห็นกับตาแล้วว่าเทียนสี่ไม่ได้มีใคร ทำให้วิคเตอร์รู้สึกโล่งใจไปเปราะหนึ่ง "ขอบคุณอีกครั้งนะคะ ท่านประธาน" เทียนสี่พยายามเน้นยำคำว่าท่านประธานให้เขารู้ว่าสถานะของเขาและเธอมีเส้นกั้นอยู่แค่ไหน เทียนสี่ไม่ใช่ผู้หญิงที่อ่อนต่อโลกจนมองไม่ออกว่าผู้ชายแต่ละคนเข้าหาเธอแบบไหน ไม่เว้นแม้แต่คุณวิคเตอร์เอง "ไว้เจอกันค่ะ" "ไว้เจอกันครับ" ว่าแล้วก็หมุนตัวแล้วเดินกลับออกไป "ทำไมมาด้วยกันได้ เขาจีบแกอยู่เหรอ" เจ๊หวานลากแขนเทียนสี่ให้เขามาในบ้านแล้วยิงเข้าถามพุ่งเข้าใส่เธอทันที "เปล่า" เทียนสี่ส่ายหน้า "อะไรกันวะ ส่งถึงบ้านสมัยนี้เขาชวนกันขึ้นไปดูเน็ตฟลิกซ์กันจนจบเรื่องแล้ว ทำไม

"ตกลงไปนะ เดี๋ยวฉันให้คนมารับ" เทียนสี่ถามย้ำ โดยที่ครั้งนี้เจ๊หวานเองก็ตอบรับอย่างเต็มใจไป "แล้วคืนนี้เอ็งค้างที่นี่แน่เหรอ" เจ๊หวานหมุนตัวกลับมาถามเทียนสี่อีกครั้ง เมื่อเดินออกมาจนถึงหน้าประตูรั้ว โดยมีเทียนสี่ที่ตามมาส่ง "ฉันไม่อยากให้คุณวิคเตอร์สงสัย ว่าทำไมฉันถึงรู้จักกับพี่คาลวิน" เธอตอบชัด ก่อนที่เจ๊หวานจะพยักหน้าด้วยความเข้าอกเข้าใจ "ถ้างั้นก็ปิดรั้วล็อกบ้านลงกลอนให้ดีด้วยนะ อยู่คนเดียวมันอันตราย" "เจ๊เองก็อยู่คนเดียว เห็นยังอยู่ได้เลย" "มันไม่เหมือนกันเว้ย แถวบ้านเช่าของข้าคนมันเยอะ ไม่เปลี่ยวเหมือนแถวนี้" "โอเคเจ๊ ฉันจะระวังตัวนะ ไว้เจอกัน" เทียนสี่โบกมือลาเจ๊หวานที่หันหลังให้ก่อนจะเดินลับตาไป เทียนสี่ลงกลอนประตูรั้วแล้วหมุนตัวหันกลับเข้ามาในบ้าน หากแต่ก็ต้องหยุดชะงัก เมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าของใครคนหนึ่งดังมาจากด้านหลัง กึก ! "..!" เทียนสี่ครุ่นคิดถึงสิ่งที่เจ๊หวานออกปากเตือน แล้วเหลือบไปมองหาอาวุธที่ใกล้ตัวที่สุด ซึ่งเห็นจะเป็นไม้กวาดทางมะพร้าวด้ามยาวที่วางชิดติดริมรั้ว ก่อนจะค่อย ๆ ก้าวขาต่ออย่างช้า ๆ ไม่ให้มันได้ทันรู้ตัว ทว่า เสียงฝีเท้านั้นยังก้าวตามหล

"ไม่ ! คุณมีสิทธิ์อะไรมาสั่งฉัน" "บอกแล้วไง ถ้าคุณต้องการเงินมากขนาดนั้น ก็ให้มาเอากับผม !" ลูเซิร์นกระชากข้อมือบางของเธอเข้ามาหาอย่างรุนแรง ส่งผลให้ร่างของเทียนสี่เซถลาเข้ามาปะทะกับแผงอกแกร่งของเขา โดยไม่ได้ตั้งใจ พลั่ก ! "โอ๊ย...เจ็บนะ ลูเซิร์น !" เทียนสี่เงยหน้าขึ้นสบตาอันคมกริบของเขาด้วยแววตาที่สั่นไหว ทำให้ลูเซิร์นที่มองมารู้สึกชะงักไปเล็กน้อย ก่อนที่เขาจะยอมปล่อยมือที่จับกุมเธอไว้ให้คลายออกอย่างหลวม ๆ "งั้นคุณก็เลิกดื้อหน่อยได้ไหม ?" พูดด้วยน้ำเสียงที่เย็นลง หากแต่อีกคนกลับไม่เชื่อฟัง "ไม่ ! ถ้าฉันดื้อแล้วคุณจะทำไม ?" ลูเซิร์นพยายามข่มอารมณ์ไว้เพื่อไม่ให้ตัวเองเผลอดึงเธอเข้ามาใกล้อีกครัังภายหลังจากปล่อยให้เธอเป็นอิสระ แต่ทว่าเทียนสี่ยังคงดื้อดึงไม่ฟังอะไร อีกทั้งยังยียวนกวนประสาทเขาต่อไปไม่เลิก จนเส้นความอดทนของเขาได้ขาดผึงลงไป ทำให้ท่อนแขนอันแข็งแกร่งจำต้องรั้งเธอเข้ามาไว้ใกล้ ๆ ตัว หมับ ! "นี่คุณยังไม่เข็ดอีกใช่ไหม ?" สายตาคมกริบจ้องมองเธออย่างในคืนนั้น คืนที่ร่างกายของเธอตกอยู่ภายใต้พันธนาการสุดวาบหวามของเขาอย่างที่ไม่อาจต้านทานเอาไว้ได้ ในขณะเทียนสี่ขมวดคิ้

"อื้อ ! หยุดนะ ฉันไม่ได้จะปิดบังใครสักหน่อย เพียงแต่แค่ไม่ได้ต้องการจะให้ใครมาถาม" เทียนสี่ถูกพันธนาการเอาไว้ด้วยฝ่ามืออันอุ่นจัดที่รวบข้อมือบางของเธอเหนือศีรษะเล็กกักขังตัวเธอเอาไว้ภายใต้อาณัติของเขา โดยที่ลูเซิร์นไม่สนใจเสียงหวาน ๆ ที่เอ่ยขึ้นมาเสมือนคำแก้ตัว ประโคมจูบหนัก ๆ เข้าไปทั่วลำคอขาวระหงด้วยริมฝีปากอันร้อนแรงดูดดึงจนผิวขาว ๆ ของเธอขึ้นสีเกิดรอยแดงจ้ำไปตามซอกคอลามมาถึงกกหู "อื้อออ..." เสียงหวานครางประท้วงเสมือนเป็นการยั่วยวนให้เขาเร่งเร้าจังหวะให้ดุดันมากขึ้นกว่าเดิมเมื่อร่างกายถูกปลุกเร้าอย่างวาบหวาม จนสัมผัสได้ถึงความเสียวซ่านที่แผ่กระจายไปทั่วตัว "อื้ม~" ปลายลิ้นร้อนลากไล้ปรนเปรอให้เธอรู้สึกเคลิ้บเคลิ้มไปกับสัมผัสสุดซาบซ่านที่กำลังแผดเผาร่างกายของเธอให้หลอมละลายลงไปอย่างช้า ๆ "อื้ออ...ลูเซิร์น ~" เธอผละร่างออกมาปรือตามองเขาด้วยสายตาที่หวานฉ่ำ พลางขบเม้มริมฝีปากของตัวเองเบา ๆ อย่างยั่วเย้า จนคนที่มองอยู่แทบจะคลั่ง โดยที่เธอเองนั้นไม่ได้ตั้งใจ พรึ่บ ! มือหนากระชากเสื้อคอสูงออกไปจากตัวเธอตามด้วยชั้นในสุดบางเบาที่ปกปิดเนินอกอวบอิ่มสุดเซ็กซี่ของเธอเอาไว้เพื่อไม่ให้บดบ

เทียนสี่สั่นโยกไปตามแรงส่งของคนเบื้องบน ก่อนที่เขาจะพลิกร่างนุ่มให้หันหลังแล้วฟุบหน้าลงไปกับเตียงนอน ขณะที่ถอนลำเอ็นออกมาจนเกือบสุดลำโคนแล้วเสียบเสยเข้ามาอีกครั้งด้วยความดุดัน ปึก ! "อื้อออ !" เทียนสี่น้ำตาคลอเบ้าอย่างไม่รู้ตัว เมื่อท่อนเอ็นลำใหญ่เบียดบดเข้ามาหาร่องรักอันชุ่มฉ่ำไปด้วยคราบน้ำรักจนเปียกเลอะเต็มสองขาอันเรียวขาวที่สั่นเกร็งเต็มไปด้วยความรุ่มร้อนพาให้ร่างกายเคลื่อนไหวด้วยจังหวะที่รุนแรงในแบบที่เขาไม่อาจควบคุมเอาไว้ได้ ตอกเสยลำเอ็นดุ้นใหญ่เข้าไปในร่องรักของเธอจนกลีบอันบอบบางปลิ้นอ้าด้วยสัมผัสที่รุนแรงครั้งแล้วครั้งเล่า พร้อมกับสองมือที่อ้อมเข้ามาบีบเคล้นสองเต้าอวบใหญ่ที่กำลังกระเพื่อมไหวไปตามแรงโยกคนละทิศละทาง โดยที่มองแล้วกลับเร้าอารมณ์ได้อย่างสุด ๆ "พ...พอแล้ว ลูเซิร์น~ ฉันไม่ไหวแล้ว อ๊ะอื้อ..." เสียงหวานฟุบร่างลงไปกับที่นอน ก่อนที่เขาจะรั้งเอวบางของเธอขึ้นมาจัดท่าทางของเด็กดื้อให้เกยร่างขึ้นมาทับบนเรือนกายกำยำของเขาอย่างมั่นคง ก่อนจะอัดกระแทกกระทุ้งเข้าหาร่องรักที่บวมอ้าของเธออีกครั้งอย่างหนัก ๆ เน้น ๆ จนเธอปลดปล่อยน้ำรักที่เก็บกัดเอาไว้นานอย่างสุดจะกลั้นพร้อมกับหมด