All Chapters of พ่ายรักคุณพ่อจอมเย็นชา: Chapter 41 - Chapter 50

“คุณต้องวางเมล็ดลงไปตรง ๆ แบบนี้ ไม่ใช่เอียงเหมือนเมื่อกี้ น้ำเพชรดูนะลูก เราต้องวางเมล็ดลงไปแบบนี้ครับ น้องผักถึงจะงอกเร็ว”“ปะป๊าเก่งจังค่า หนูลองทำมั่ง”เด็กน้อยอาจไร้เดียงสา ไม่เข้าใจการกระทำที่มีนัยแฝงของผู้ใหญ่ แต่ศิศิรารู้ รู้ว่ากำลังถูกแกล้ง ถูกเอารัดเอาเปรียบอย่างถือวิสาสะทว่า...สัมผัสของมือหนาที่จับกุมมือเธอ กลับทำให้ก้อนเนื้อใต้โพรงอกสั่นระรัว ลมหายใจอุ่นของเขาปะทะอยู่ข้างแก้ม“สอนลูก หรืออยากแกล้งฉันกันแน่”เธอกระซิบประชด พร้อมกับแอบหยิกท่อนแขนแข็งแรง ๆ ก่อนจะพยายามข่มอารมณ์หวั่นไหวด้วยการเชิดหน้าขึ้น ทำเป็นสนใจเฉพาะน้ำเพชรและถาดเพาะตรงหน้าเธอพยายามข่มอารมณ์หวั่นไหวและทำเป็นสนใจเฉพาะถาดเพาะกล้าตรงหน้า“ผมเหมือนคนขี้แกล้งขนาดนั้นเลย?”ปรารุษก์กระซิบข้างหูด้วยเสียงทุ้มต่ำ คุกคามด้วยการจับมือบางอีกครั้ง แกล้งพาไปวางเมล็ดอีกครั้ง“เอ๋...คุณอาวางเอียงอีกแล้วเหรอคะ” น้ำเพชรเอียงคอมองอย่างแปลกใจเมื่อเห็นพ่อจับมืออาน้ำค้างของเธออีกแล้ว“อาน้ำค้างของหนูยังไม่เก่ง”“ถ้างั้น ปะป๊าต้องสอนคุณอาให้เก่ง ๆ นะคะ”“แน่นอนครับ อาน้ำค้างของหนูต้องเก่งขึ้นมากแน่ ๆ ป๊ารับรอง”ศิศิรายิ้มเจื่อน

“ก็คงต้องอนุญาตนั่นแหละ” นิชกานต์ตอบแทน เธอเองก็ทำงานในบริษัทของชวิศเหมือนกัน“ไม่ต้องห่วงหรอก ฉันอยู่ได้น่า กลัวแต่ว่าท่านประธานจะไล่ฉันออกนี่สิ”“เฮ้ย ใครจะไปไล่เราออกได้ลงคอ ในเมื่อเราเสียสละทำเพื่อบริษัทขนาดนี้” ชวิศบอกยิ้ม ๆ ยื่นมือมาลูบผมนุ่มอย่างที่เคยทำ “พี่มีอีกเรื่องที่อยากบอกเราด้วย ไม่อยากคุยทางโทรศัพท์”“เรื่องอะไรเหรอถึงคุยทางโทรศัพท์ไม่ได้”ชวิศกับนิชกานต์มองหน้ากัน ก่อนที่สายตาห่วงใยของทั้งสองคนจะพุ่งตรงมาที่ศิศิราเขาหยิบซองเอกสารขึ้นมาส่งให้ บอกเล่าเสียงเบา“นี่เป็นผลการตรวจสอบเอกสารสัญญาการซื้อขายหุ้นระหว่างลุงจักรกับป้าลัดดาวัลย์ ได้รับการยืนยันแล้วว่า ไม่ใช่ลายเซ็นลุงจักรแม้มันจะเหมือนกันมากจนแยกด้วยตาเปล่าไม่ออก” ชวิศส่งเอกสารทั้งชุดนี้ไปตรวจสอบกับเพื่อนที่มีความเชี่ยวชาญถึงกล้ายืนยัน“ป้าลัดดาจะทำแบบนั้นกับพ่อจริงเหรอพี่ พ่อเป็นน้องชายแท้ ๆ ของเขาเลยนะ”ลัดดาวัลย์และครอบครัวในความทรงจำของศิศิรานั้น คือพี่สาวที่ดีของพ่อ คอยช่วยเหลือเกื้อกูลกันมาตลอด และเป็นคุณป้าที่รักและเอ็นดูหลานสาวอย่างเธอมาก เพราะป้ามีลูกชายสองคนแต่ไม่มีลูกสาว“แก เงินน่ะมันคมกว่ามีด จะเป็นพ

“ลูกสาวของคุณปรารุษก์น่ะ เราออกไปข้างนอกกันเถอะ ป่านนี้พี่กุลคงคุยเสร็จแล้ว” ศิศิรารีบกลบเกลื่อนด้วยการจูงมือเด็กน้อยออกไปก่อน ไม่รู้ว่าเมื่อครู่เพื่อนได้ยินที่น้ำเพชรเรียกเธอหรือเปล่านั่นทำให้เธอไม่ได้เห็นแววตาแปลกใจของเพื่อนรักออกมานอกเรือนกล้วยไม้ พบว่าปรารุษก์กำลังยืนคุยอยู่กับชวิศและเตชิต สีหน้าของทั้งสามดูจริงจังดังว่ากำลังคุยเรื่องสำคัญ แต่พอเห็นพวกเธอสีหน้าก็เปลี่ยนไป“มากันแล้วเหรอสาว ๆ ไปครับไปชมสวนด้วยกัน”ชวิศทักน้ำเสียงร่าเริงสดใสตามปกติ“ปะป๊า หนูไปด้วยนะคะ” น้ำเพชรรีบอ้อนพ่อทันที เธออยากไปเที่ยวกับคุณอาน้ำค้าง แม้ว่าจะเป็นการเข้าสวนที่เธอเห็นมาไม่รู้กี่รอบก็ตาม“ได้ครับ” ปรารุษก์ลูบหัวลูกสาวเบา ๆ พลางยิ้มอ่อนโยน“หนูนั่งกับคุณอา”เด็กน้อยจับมือของศิศิรามั่นทันที ทำราวกับว่ากลัวใครจะมาแย่งอาน้ำค้างของเธอไป“ไปเถอะ”ชายหนุ่มพยักหน้าให้พากันขึ้นรถกอล์ฟ โดยที่เขาเลือกนั่งแถวแรกกับชวิศ ลูกสาวและศิศิรากับนิชกานต์นั่งสองแถว โดยมีเตชิตเป็นคนขับเด็กหญิงตัวน้อยนั่งชิดเอนตัวพิงอกศิศิรา โอบแขนเล็กกอดรอบตัวเธออย่างสนิทสนมขณะชวนดูทัศนียภาพสองข้างทาง“น้องน้ำเพชรสนิทกับแกจังเลยนะ”

“อาตัดสินใจไม่ได้หรอกค่ะ เรื่องนี้อยู่ที่ปะป๊าของหนูน้ำเพชรนะ”เธอคิดว่าคนอย่างเขาคงไม่อยากข้องเกี่ยวอะไรกับเธออยู่แล้ว และปรารุษก์ไม่มีทางยอมให้ลูกของเขาเรียกเธอว่าแม่แน่ ๆ“ปะป๊า” เด็กน้อยหันไปเรียกพ่อเสียงอ้อน“ถ้าหนูต้องการ ป๊าก็ไม่ว่าอะไรอยู่แล้ว”“เย้ ปะป๊ายอมแล้วค่ะคุณอา คุณอาเป็นหม่าม้าของหนูนะคะ นะ นะ”น้ำเพชรยิ้มกว้างอย่างดีอกดีใจที่พ่อยอมแล้ว เลยทั้งออดทั้งอ้อนทำเอาใจคนที่เอ็นดูอยู่แล้วอ่อนเหลว ที่สุดก็ต้องพยักหน้า“เย้ หม่าม้าขา...”เด็กตัวน้อยโผเข้าสู่อ้อมกอดนุ่มอุ่นอย่างดีใจสุดขีด เธอจะได้เรียกอีกฝ่ายว่าหม่าม้าเวลาอยู่ต่อหน้าพ่อและใครต่อใครได้แล้ว“งั้นเรานอนดูดาวกันต่อดีกว่าค่ะหม่าม้า”สาวน้อยจัดแจงล้มตัวลงนอนและดึงหม่าม้าป้ายแดงให้นอนลงข้าง ๆ จากนั้นก็ขยับเข้าไปซุกกอด เท่านั้นไม่พอหันไปเรียกพ่อด้วย“ปะป๊ามานอนด้วยกันค่ะ”“ครับลูก”ปรารุษก์เอนตัวลงนอน ขยับเข้าไปชิดลูกสาว หอมหัวแผ่วเบา“กอดหนูด้วย”น้ำเพชรดึงมือใหญ่มาโอบกอด ไม่ใช่ตัวเอง แต่มือใหญ่วางลงบนเอวของศิศิรา“เหมือนพ่อแม่ลูกกันเลยค่ะ อิอิ”คำพูดของเด็กหญิงตัวน้อยกระทบใจผู้ใหญ่ จนเผลอเงยหน้ามองกัน ครั้นได้สบตา ศิศ

เธอจับมือใหญ่ที่กุมสองเต้า แหงนหน้าเริ่ดส่งเสียงครางเร้าอารมณ์ ก่อนร่างกายจะเกร็งกระตุกเมื่อถึงจุดสุดยอดทางอารมณ์อีกครั้งความอุ่นซ่านและความคับแน่นที่บีบรัดทำให้ปรารุษก์ต้องพ่นลมหายใจแรง แขนแกร่งรวบร่างเล็กลงไปประกบปาก ความปรารถนาอัดแน่นเต็มปลายกระบอกจนต้องกระแทกเอวขึ้นเร็วรัว เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังสนั่นห้องโถงกะทัดรัดขนาดสามคูณสามเมตร“บะ เบาหน่อย...”ศิศิราขยุ้มเล็บจิกท้ายทอยหนาอย่างระบายความรุ่มร้อนที่กำลังแผดเผาร่างกายเพราะการขับเคลื่อนที่ดุดันของปรารุษก์“พี่ลัน...”เสียงแว่วหวานปนครางครวญกระตุ้นให้กายแกร่งโหมกระหน่ำหนักหน่วง เขาเจียนคลั่ง อดกลั้นไม่ไหวเพราะร่างนุ่มให้ความรู้สึกดีเกินไปปรารุษก์กดหลังศีรษะเล็กมาประกบจูบดูดดื่มปิดกั้นเสียงครางดังให้เหลือเพียงเสียงอู้อี้ขณะเขาเคลื่อนกายล้ำลึกเร่งรัวเข้าขั้นดิบเถื่อนในจังหวะสุดท้าย ร่างนุ่มกระตุกสะท้านทะลักน้ำหวานออกมาอาบชโลมแกนร่างที่ยังขยับเข้าออกอีกไม่กี่ครั้ง เขากระชากตัวเองออก ปลดปล่อยเชื้อพันธุ์บนหน้าท้องแบนเรียบพร้อมเสียงคำรามต่ำ...ศิศิราทิ้งร่างอ่อนระทวยของเธอลงบนกายแกร่ง หายใจหอบระรัว หัวใจเต้นครึกโครม ไม่ต่างจากเจ้าของก