All Chapters of หวนคืนครานี้ไม่เป็นแล้วสตรีที่ถูกหลอกใช้: Chapter 41 - Chapter 47

เวลาผ่านไปไม่กี่วัน โจวหยางเทียนก็ต้องแต่งซูเยี่ยนหลิงเข้าตำหนักด้วยความไม่เต็มใจ หากวันนั้นมิใช่เพราะนางวางยาปลุกกำหนัด จนทำให้เขาได้เสียกับนาง เขาจะต้องฝืนใจแต่งงานกับนางเช่นนี้หรือยิ่งคิดเรื่องนี้โจวหยางเทียนก็ยิ่งแค้นใจไม่หาย!และเนื่องจากการแต่งงานในครั้งนี้เป็นการแต่งงานที่เร่งรีบ โจวหยางเทียนจึงมิได้จัดงานแต่งให้ยิ่งใหญ่สมฐานะเชื้อพระวงศ์ อีกทั้งการแต่งงานกับซูเยี่ยนหลิง เขาก็ยังแต่งนางเข้ามาในฐานะชายารอง หาใช่ชายาเอกซูเยี่ยนหลิงรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจกับเรื่องนี้เป็นอย่างมาก แต่กระนั้นอีกใจหนึ่งของนางก็ยังมีความยินดีซ่อนอยู่ เพราะอย่างน้อย นางก็กลายเป็นชายาของรุ่ยอ๋องตามความปรารถนาแล้วทว่าซูเยี่ยนหลิงก็ฝันหวานอยู่ในตำหนักของรุ่ยอ๋องได้เพียงไม่นาน เพราะรุ่ยอ๋องแสดงออกอย่างชัดเจนว่าไม่โปรดปรานนาง นอกจากคืนเข้าหอ โจวหยางเทียนก็มิได้มาหานางอีกเลย นั่นจึงทำให้นางน้อยเนื้อต่ำใจมากกว่าเดิม แต่ยังดีที่เซวียกุ้ยเฟยดีต่อนางมาก ทุกๆ วัน เซวียกุ้ยเฟยจะเรียกนางไปพบที่ตำหนักในเพื่อสนทนาเล็กๆ น้อยๆ วันนี้เองก็เช่นกัน หลังจากที่ซูเยี่ยนหลิงตื่นนอนได้ไม่นาน คนจากตำหนักเซวียกุ้ยเฟยก็มาเรียกนาง

หลังจากนั้นสามวัน โจวหยางอวี้ก็ได้รับจดหมายตอบกลับจากชายแดน ยามที่อ่านจดหมายของน้องชาย ดวงตาของเขาก็แฝงไปด้วยความล้ำลึกที่ยากจะคาดเดา ในตอนนั้น ความทรงจำจากชาติก่อนก็ผุดขึ้นแม้ว่าโจวหยางเทียนจะยึดครองบัลลังก์มาได้ แต่เขาก็หาได้ขึ้นเป็นฮ่องเต้คนใหม่ของแคว้นโจวอย่างที่ต้องการ เพราะหนิงอ๋องหรือโจวหยางชิงนำทัพทหารนับแสนนายจากชายแดนบุกเข้าเมืองหลวงเพื่อทวงความยุติธรรมให้กับเขา ให้กับทุกคนที่ถูกโจวหยางเทียนสังหารก่อนหน้านั้นเพราะโจวหยางเทียนได้สังหารลู่ฟางหนิงกับคนสกุลลู่ไปหมดแล้ว ในมือของเขาจึงไม่มีทหารไว้เหลือให้ต่อกรกับหนิงอ๋อง ลำพังความสามารถของคนสกุลเซวียย่อมไม่อาจต้านทานกองทัพอันเกรียงไกรของหนิงอ๋องได้ใช้เวลาเพียงแค่สามวันหนิงอ๋องก็สามารถฆ่าล้างบางโจวหยางเทียนกับพวกสกุลเซวียจนราบเป็นหน้ากองในที่สุดสวรรค์ก็ยังมีตาที่ไม่ได้ให้คนชั่วช้าอย่างโจวหยางเทียนขึ้นครองบัลลังก์ปกครองแคว้นโจว เพราะฮ่องเต้พระองค์ใหม่คือโจวหยางชิงโจวหยางอวี้ได้เห็นเรื่องราวทั้งหมดนี้ตอนที่เขายังเป็นวิญญาณล่องลอย เขารู้สึกว่าสวรรค์มิได้ใจร้ายเกินไป อย่างน้อยคนชั่วช้าก็ได้รับผลกรรมที่ก่อไว้ทว่าขณะที่โจวหยางอวี้ค

โจวหยางอวี้เมื่อเห็นว่าบุคคลปริศนาตรงหน้าจ้องมองมาทางตนเหมือนกำลังครุ่นคิดอะไรอยู่ เขาก็กระชับดาบในมือแน่น เพราะเขาไม่รู้ว่าคนผู้นี้มาดีหรือมาร้าย และเป็นคนของใครกันแน่แม้เขากับไห่เฉิงจะจับนักฆ่าที่ซูป๋อเหวินจ้างวานมาสังหารเจ้ากรมหวังได้สำเร็จ แต่เขาก็ยังต้องการจดหมายลวงของซูป๋อเหวินเพื่อใช้เป็นหลักฐานเช่นกัน หลังจากให้ไห่เฉิงจับนักฆ่าไปมัดรวมกันไว้แล้ว เขาก็รีบตามซูป๋อเหวินมาทันที คาดไม่ถึงว่าจะมีคนอื่นต้องการจดหมายลวงเหมือนกับเขา อีกทั้งในยามนี้จดหมายฉบับนั้นก็ยังตกไปอยู่ในมือของคนผู้นั้นแล้ว“ข้าไม่รู้ว่าเจ้ามีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้อย่างไรบ้าง แต่เจ้าส่งจดหมายที่อยู่ในมือมาให้ข้าเสียเถิด มิเช่นนั้น อย่าหาว่าข้าไม่เตือน” โจวหยางอวี้เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบทว่าแฝงไปด้วยคำสั่ง จากนั้นจึงถือดาบเข้าไปใกล้กับบุคคลปริศนาตรงหน้าอย่างระมัดระวัง“แล้วเจ้าเล่ามีส่วนเกี่ยวข้องอย่างไรกับเรื่องนี้” ลู่ฟางหนิงถามกลับ นางไม่ยอมมอบจดหมายฉบับนี้ให้กับใครง่ายๆ แน่ส่วนโจวหยางอวี้ที่ได้ยินน้ำเสียงของคนตรงหน้า เขาก็ชะงักค้างไปครู่หนึ่ง เพราะคาดเดาได้ทันทีว่าน้ำเสียงเช่นนี้จะต้องเป็นสตรีอย่างแน