All Chapters of ทรายสีกุหลาบ: Chapter 101 - Chapter 110

ไม่นานจากนั้น ราล์ฟก็กลับมาปรากฏตัวอีกครั้งในสนามเบื้องล่าง แวดล้อมด้วยเหล่าบอดีการ์ด และนายทหารหลายสิบนาย เวลานั้นทั้งพลุควัน แสงไฟ เปเปอร์ชูต และเสียงปรบมือต้อนรับเขาดังสนั่น ชายหนุ่มโบกมือให้ทุกคนน้อยๆ พร้อมกับรอยยิ้ม...การแต่งกายของราล์ฟเปลี่ยนไป เขามาในมาดใหม่ของผู้อำนวยการทีมนักแข่งเอฟวัน หล่อเหลาน่าจับตาในกางเกงสแล็คเทาดำ สวมเสื้อเชิ้ตขาวผูกเนคไทสีเดียวกับกางเกง และสวมทับอีกชั้นด้วยเสื้อแจ็คเก็ตทีมอัซนาร์โคล์ดเวล โทนสีน้ำเงิน ดำและแดง มีสัญลักษ์สิงโตเป็นมาสคอตประจำทีม ติดตามมาด้วยทีมช่างเทคนิคในสังกัด ทั้งหมดก้าวออกมาสมทบกับผู้อำนวยการจากทีมอื่นๆ รวมถึงองค์รัชทายาทแห่งคูฮาร์ ที่ตั้งแถวรอต้อนรับเขาอยู่ก่อนแล้วที่หน้าแกรนด์สแตนด์เครื่องบินฟอลคอนไฟท์ติ้งบนฟ้ายังคงแสดงการบินผาดแผลงเรียกเสียงเชียร์ และโห่ร้องของผู้ชมเพื่อต้อนรับคณะนักแข่งอยู่บนฟากฟ้าไม่หยุด กระทั่งโฆษกสนามประกาศแนะนำรายชื่อผู้เข้าแข่งขัน บรรยากาศแห่งความระทึกใจที่กำลังจะเริ่มขึ้นก็ทำให้ทุกคนต่างเฝ้าจับตาคอยอย่างใจจดจ่อ“ถือเป็นการวอร์มอัพก่อนแข่งเวิล์ดกรังด์ปรีซ์ที่ร้อนแรง และยอดเยี่ยมมากพี่ชาย คราวก่อนเราใช้เส้นทา

ทว่าราล์ฟเองก็รอแก้เกมในจังหวะนี้อยู่ก่อนแล้วเช่นกัน จะเรียกว่าเขารอมานานตั้งแต่การแข่งขันคราวก่อนจบลงก็ว่าได้ ชายหนุ่มรอจังหวะในระยะก่อนที่รถสองคันจะเข้าเส้นชัย เมื่อต่างฝ่ายต่างบดเบียดชิงกันขึ้นตำแหน่งผู้นำ ผ่านทางตรงในระยะห้าร้อยเมตรสุดท้าย เขาก็สั่งการณ์เสียงดังลั่น“Bang! รุกฆาต”จบคำให้สัญญาณนั้น นักแข่งก็ตบปุ่มสีแดงที่หน้าปัดพวงมาลัยด้วยความรวดเร็วทันที ส่งผลให้ขุมพลังจากนวัตกรรมใหม่ล่าสุดของทีม พารถพุ่งทะยานฉีกห่างคู่แข่งนำเข้าเส้นชัยไปก่อนชนิดไม่เห็นฝุ่นจนท้ายที่สุดก็พาทีมคว้าชัยชนะมาได้อย่างสวยงาม แถมยังเป็นสถิติใหม่ที่ทำให้โลกต้องตะลึง...ซึ่งเหนือไปกว่านั้น เทคโนโลยีนี้จะกลายเป็นที่กล่าวขวัญไปอีกกว่าครึ่งทศวรรษ เป็นวิทยาการล้ำสมัยยุคใหม่ในแวดวงความเร็วที่ค่ายรถไหนก็ก้าวตามไม่ทัน...ถือเป็นการเปิดตัวราฟาเอลพาเลซ อย่างยิ่งใหญ่ในทุกๆ ด้าน สมกับที่ราล์ฟรอคอยสุลต่านอัลอัชรี ลุกขึ้นยืนปรบมือให้เกียรติแก่ผู้ชนะ ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความภูมิใจ สีพระพักตร์ของพระองค์แช่มชื่นไม่ต่างอะไรกับมหาเศรษฐีเมอร์เรย์แม้แต่น้อย ทว่ากลับตรงกันข้ามกับอีกคนที่นั่งอยู่ไม่ไกล“บัดซบที่สุด” ชีคอาร

“ฉันยินดีกับชัยชนะของคุณด้วยนะคะ” เจ้าของเสียงหวานพยายามควบคุมตัวเองอย่างเต็มที่ที่จะไม่แสดงความอ่อนแอออกมาให้เขาเห็น ซึ่งราล์ฟก็เพียงแต่พยักหน้ารับ และตอบแทนเธอด้วยสายตาว่างเปล่า “ขอบใจอันนา แต่เธอคงเสียใจสินะ ที่องค์รัชทายาทแพ้การแข่งขันครั้งนี้ ถ้าเป็นอย่างนั้นฉันก็คงต้องขออภัย” เสียงทุ้มเข้มที่เอ่ยออกมาประโยคนั้น มีเพียงสุภาพสตรีแสนสวยสองคนที่ยืนอยู่เคียงข้างเขาเท่านั้นที่ได้ยิน และด้วยความฉลาดเต็มไปด้วยเล่ห์เหลี่ยมของ คาลิฟาห์ ทำให้เธอคาดเดาได้ทันทีว่าคนทั้งคู่กำลังมีปัญหากัน ซึ่งสาเหตุคงไม่พ้นเกิดจากองค์รัชทายาทฮัฟดีนนั่นเอง รู้เช่นนั้น คาลิฟาห์ก็แอบยิ้มเยาะ ‘นังโง่ อย่าบอกนะว่าหล่อนคิดจะเปลี่ยนเป้าหมาย สิ้นคิดจริงๆ ต่อให้อีกสิบฮัฟดีน ยังสู้ราล์ฟไม่ได้ แต่ก็เอาเถอะ เพราะสุดท้าย มันก็ได้กลายเป็นโอกาสดีๆ ของฉัน’ แต่สำหรับอันนา หญิงสาวกลับฟังคำประชดประชันของ ราล์ฟอย่างไม่เข้าใจ แต่ก็ยังฝืนยิ้มตอบเขากลับไปด้วยประโยคแสนเรียบง่าย “ถ้าฉันเอาใจช่วยเขา ฉันคงไม่เดินมาแสดงความยินดีกับคุณ...ฉันรบกวนเวลาคุณเท่านี้นะคะ ขอให้คุณมีความสุขกับชั

แต่ในขณะเดียวกัน คาลิฟาห์กลับไม่คิดว่าความรักจะทำให้เธอมองโลกในแง่ดีได้ขนาดนั้น หญิงสาวกำมือแน่น ขณะพยายามข่มกลั้นความเจ็บปวด และโกรธเกลียดอันนาอัดแน่นไว้ในใจ“ก็ได้ราล์ฟ ในเมื่อคุณยอมรับว่ารักมัน ฉันก็จะทำทุกวิถีทางให้คุณได้สำนึกว่ามัน นังเด็กกำพร้าคนนั้น ไม่มีอะไรคู่ควรกับคุณเลยแม้แต่นิดเดียว และไม่มีทางที่ประชาชนของคุณ บรรพกษัตริย์ของคุณจะยอมรับในความต่ำต้อยของมันด้วย ฉันสัญญา ฉันจะขยี้มันให้จมดินเลยทีเดียว” หญิงสาวหายใจลึกยาวอย่างข่มกลั้นความโกรธ อำนาจแห่งความริษยา รวมไปถึงศักดิ์ศรีของเธอที่ถูกราล์ฟมองข้าม อีกทั้งการพ่ายแพ้อย่างไม่น่าจะเป็นไปได้ให้กับผู้หญิงธรรมดาๆ อย่างอันนา ทำให้เธอทำใจยอมรับความจริงไม่ลง......... หลังการแข่งขันฟอร์มูล่าวันนัดพิเศษจบลง ตกบ่ายแขกของเจ้าชายทุกคนจากแวดวงต่างๆ ก็ถูกเชิญมาร่วมงานสังสรรค์กลางแจ้งที่ริมสระน้ำของสโมสรทิศใต้ แขกสาวสวยมากมายเฉิดฉายอยู่ในชุดว่ายน้ำดีไซน์โฉบเฉี่ยวหรูหรา บ้างก็นอนอาบแดด หรือไม่ก็กระโจนลงสระสีเทอคอยส์ขนาดใหญ่ ตรงกลางจัดเป็นสวนน้ำพุสีทองตระการตา ส่วนพวกหนุ่มๆ หลายคนจับกลุ่มจิบเบียร์ไปพร้อมกับพูดคุยเรื่องธุรกิจ บางร

เวสต์ที่แม้จะไม่ได้รู้เรื่องราวอะไร แต่ความฉลาดก็พอจะทำให้เขา สามารถเข้าใจอะไรได้รางๆ จึงพยายามบอกให้อีกฝ่ายใจเย็นๆ “วันนั้นเธอรู้สึกไม่สบาย เลยขอติดรถผมเข้าเมือง แต่เพราะกลัวมาดามอามาเรียจะเป็นห่วงที่เธอกลับก่อนคนอื่น เลยให้ผมแวะส่งที่ตลาดดาอัลอามาร์ซู้ค ส่วนตัวผมมีนัดกับผู้อำนวยการพิพิธภัณฑ์คูฮาร์ เราจึงแยกกันที่นั่น และพอผมเสร็จธุระจึงกลับมารับเธอ จากนั้นผมก็พาเธอไปเบธเล็มเพื่อรับชุดราตรีที่ช็อปของเมลานีต่อ จนได้พบกับเจ้าชายฮัฟดีนโดยบังเอิญ และเธอไม่ประทับใจเลยกับการได้พบกันอย่างไม่คาดฝันนั้น...นี่คือข้อมูลทั้งหมดที่ผมมี” และเมื่อฟังอีกฝ่ายพูดจบ ราล์ฟก็มีสีหน้าครุ่นคิด ก่อนหรี่ตามองเวสต์อีกครั้งอย่างไม่ไว้ใจ“อย่างนั้นฮัฟดีนก็ไม่ใช่คนที่เธอเข้าไปพบเป็นนานสองนานภายในร้านขายเครื่องประดับน่ะสิ” ราล์ฟพึมพำคล้ายพูดกับตัวเอง และอดสงสัยไม่ได้ว่าทำไมคนของเขาจึงตามสืบหาตัวการของเรื่องนี้ไม่เจอ แม้แต่ราอูลยังพูดว่าทุกอย่างล้วนมืดมนไปหมด หากไม่ใช่ฮัฟดีนแล้ว คนคนนั้นเป็นใครกัน แต่สิ่งหนึ่งที่ราล์ฟมั่นใจก็คือ หมอนั่นต้องไม่ใช่คนธรรมดาๆ แน่นอน เพราะสามารถเล็ดลอดสายตาคนของเขาไปได้ โดยไม่ทิ้งร่อง