All Chapters of ทะลุมิติมาถูกสามีหย่าร้าง: Chapter 71 - Chapter 80

หลังจากที่จางอวี้ซินกลับมายังหุบเขายาทางด้านหลิวเสวียนก็มักส่งข่าวประจำ ตอนนี้หลิวเฉินได้นำสินสอดที่ฉีอันหย่งมอบให้ไปจ่ายค่าเหล็กและกว้านซื้อดินปืนเรียบร้อยแล้ว อีกสามเดือนของจะมาส่ง เขาตั้งใจจะทำให้สำเร็จในครั้งนี้ครั้งก่อนตอนที่ทดลองมีสามกระบอกที่ไม่แตก และเริ่มรู้วิธีหลอมเรียบร้อยแล้ว หากมิใช่ถูกกวาดล้างเสียก่อนเขาคงไม่ต้องมาหมดตัวเพียงนี้ จางเหวินกับบุตรชายเขาจดจำไว้แล้ว หากวันใดเขาได้นังบัลลังก์มังกรนั้นสองพ่อลูกนี้จะเป็นคนแรกที่ต้องตาย จ้าวเหวยเจิ้นไอ้ตัวดี เสแสร้งเก่งนัก ทำท่าทีว่าหย่านางเด็กเมื่อวานซืนจางอวี้ซินคนนั้น ที่แท้ทุกอย่างก็เล่นละครเพื่อปกป้องมันวันนี้เป็นวันแต่งงานของฉีอันหย่งกับหลิวเซียง งานไม่ได้ใหญ่โตเท่าไหร่ ฉีอันหย่งให้เหตุผลว่าเขาต้องรีบเดินทางมีการค้ารายใหญ่รออยู่ หากการค้านี้สำเร็จเขาจะมอบกำไรให้ท่านปู่ของภรรยาสิบส่วน เมื่อนึกถึงเงินที่จะมาเป็นท่อน้ำเลี้ยงให้กับกองทัพของเขาหลิวเฉินไม่สนใจเสียงร่ำไห้โวยวายของฮูหยินและสะใภ้ของตนที่งานแต่งราบเรียบเกินไป บุตรชายเป็นคนขี้ขลาดหากเขาเสียงดังย่อมไม่กล้าอยู่แล้ว เขาได้ข่าวมาว่าชินอ๋องตามหาโกดังที่เก็บซ่อนปืนไฟอยู่

สองปีต่อมาหุบเขายาผ่านไปสองปีแล้ว สกุลหลิวตามล่าเขาอย่างไม่คิดชีวิต ยามนี้สกุลหลิวไม่ต่างกับโจณ พวกเขาเลี้ยงโจรป่าเอาไว้ปล้นสะดมเพื่อนำเงินมาเติมท้องตนเอง ฉีอันหย่งจึงพาเมิ่งจื่อเวยมาพักเพราะเขาต้องเดินทางบ่อยๆ จางอวี้ซินไม่ได้ปิดบังเรื่องที่อยู่กับหลิวเสวียน หยางเส้าเทียนสืบเรื่องตระกูลหลิวมาให้ นางสงสารหลิวเสวียนไม่น้อย เรื่องเก่าที่เคยหมางใจกันก็มาจากการยุยงทั้งนั้น อีกอย่างเขาไม่มีทางหักหลังนางแน่นอนเพราะในใจบุรุษผู้นี้มีความแค้นหยั่งลึกกับสกุลหลิวไม่น้อย เดิมเขาควรมีน้องชายอีกคนแต่มารดากลับตายตอนคลอดคนเล็ก เนื่องจากบ้านใหญ่ไร้บุตรชายมารดาของเขาจากไปเพราะฮูหยินผู้เฒ่า จึงรับหลิวเสวียนมาเลี้ยง ส่วนเรื่องบิดาของเขาถูกโจรป่าฆ่าตายนั้นก็อยู่ในแผนการแต่แรกบุรุษผู้นี้สูญเสียพ่อแม่ที่แท้จริงไปเพราะความละโมบและความทะเยอทะยานของหลิวเฉินกับภรรยา หลิวเซียงหนีออกไปจากบ้านพักถูกคนพาไปทำย่ำยีจนตั้งครรภ์ข่าวล่าสุดนางแท้งบุตรและถูกล่ามโซ่ พักอยู่บ้านเก่าสกุลหลิวที่นอกเมือง เรื่องนี้จะโทษฉีอันหย่งไม่ได้เพราะเขาไม่เคยใช้วิธีต่ำช้าอย่างเดียวกับที่หลิวเซียงทำกับน้องสาวของเขา เป็นนางหาเรื่องเอง หาก

หมู่บ้านหยางชุนหมู่บ้านหยางชุนไกลจากตำหนักฤดูร้อนร้อยลี้ หานชิงหลานถูกบุตรชายกับสวามีให้มาพักที่นี่ ส่วนพวกเขามุ่งหน้ากลับเมืองหลวงเพื่อจัดการเสนาบดีหลิวกับพวก หานชิงหลานพักอยู่ในตำหนักจิ้งชุนโดยไม่รู้เลยว่าคู่แฝดหลานชายหลานสาวของนางอยู่ไม่ไกล แต่เนื่องด้วยที่แห่งนี้คือพระตำหนักสำหรับฮ่องเต้และเชื้อพระวงศ์กับขุนนางมาพักยามถึงฤดูล่าสัตว์ จึงห้ามมีหมู่บ้านใกล้ๆ เพื่อความปลอดภัยของฮ่องเต้หมู่บ้านหยางชุนไกลออกไปถึงหนึ่งร้อยลี้ จางอวี้ซินยามนี้เลี้ยงไก่ ปลูกผัก ทำสวนผลไม้ ไม่ค้าขายเช่นก่อนเพราะเป่าเป่าไม่อยู่แล้วในเมื่อไม่มีระบบ ของที่ใช้เงินสะสมซื้อเอาไว้จึงจะเอาออกมายามขาดแคลนเท่านั้น แม้จะมีข้าวสารหนึ่งหมื่นตันแต่จางอวี้ซินก็ต้องรอบคอบ นางใช้วิธีให้เป่าเป่าหาเมล็ดพันธุ์ชั้นดีกับปุ๋ยอบ่างดีมาให้ เพื่ออนาคตจะได้ปลุกที่นี่แล้วค่อยขยับขยายการตลาด หากขายที่มีอยู่ไปตอนนี้ อีกหน่อยขายหมดแล้วยังมีคนคิดจะซื้อแต่ไม่สามารถเอาของดีออกมาได้จะเป็นการสร้างเรื่องให้ตัวเองจางอวี้ซินมองไปยังบริเวณลานบ้าน นางมาอยู่ที่นี่ได้สองเดือนแล้ว พอชุนหลานออกเดือนนางก็ออกเดินทางจากหุบเขายาทันที หยางเส้าเทียนเป็นพ

ยังไม่ทันตั้งตัวหลิวฮวนก็เดินเข้ามาพร้อมกับหัวของบุตรชายและสะใภ้ของเขา หลิวเฉินตกใจ นี่มันอะไรกัน มิน่าเขาพลาดแล้วพลาดอีที่แท้ในจวนมีหนอนบ่อนไส้ หลิวเฉินเอ่ยด้วยความเคียดแค้นเพราะยามนี้เขาถูกปืนไฟจ่อศีรษะกดให้คุกเข่าลง"หลิวฮวนเจ้าทรยศข้าหรือ ไอ้คนเลี้ยงเสียข้าวสุก มิน่าแผนการของข้าถึงพลาดทุกครั้ง ที่แท้ก็เพราะเจ้า"หลิวฮวนเดินมาตรงหน้าฮ่องเต้ก่อนจะคุกเข่าลงเอ่ยกราบทูล"ฝ่าบาท กระหม่อมทำให้ท้องพระโรงแปดเปื้อนขอทรงลงพระอาญาด้วยพ่ะย่ะค่ะ""ตามสบายเถอะ ท่านทำดีแล้ว""ขอบพระทัยพ่ะย่ะค่ะ"หลิวฮวนหันกลับมาทางหลิวเฉินก่อนจะเอ่ยทักทายอย่างเป็นทางการ"ท่านลุง..ข้าทรยศท่านหรือเป็นท่านทรยศข้ากันแน่"หลิวเฉินให้ชะงัก ท่านลุงหรือ? หลิวฮวนพูดบ้าอะไรกัน ส่วนหลิวฮวนเงยหน้ากลืนความเจ็บช้ำก่อนจะเอ่ย"ข้าช่วยชีวิตท่าน แต่ท่านกลับแทงข้างหลังข้า หลิวฮวนคนของท่านละโมบไม่เลิก ข้าส่งเขาไปปรโลกนานแล้ว สิบแปดปีมานี้ข้าต้องทนดูท่านกดขี่รังแกบุตรชายข้าไม่น้อย"หลินเฉินจ้องตาหลิวฮวนไม่กะพริบ ไม่!! เป็นไปไม่ได้ ไม่หลิวจิ่วตายแล้ว หลิวฮวนจะเป็นหลิวจิ่วไปได้อย่างไรกันเขาไม่เชื่อ เรื่องนี้เป็นไปไม่ได้ก่อนจะเอ่ยกับหลิ

เสียงอ้อ..ดังมาจากกู้หมิง กู้หยวนและกู้ชิวหันไปหาเขา กู้หมิงเอ่ยขึ้นมาโดยไม่สนใจใคร"ท่านปู่ ท่านพ่อข้ามีภรรยาแล้ว เดิมทีคิดว่าหากพวกท่านยอมรับข้าจะพานางมาเคารพ แต่ดูเหมือนว่าแม้แต่ข้ากับท่านพ่อยังต้องดูสีหน้าผู้อื่นจะให้ข้าพาเมียกับลูกมานั้นข้าคงทำไม่ได้เสียแล้ว"เมื่อได้ยินคำว่ามีลูกมีเมียแล้วกู้เหยียนและกู้หย่งมองหน้ากันทันที คนชราเอ่ยถามหลานชาย"นางคือใคร บุตรสาวบ้านไหนกัน คุณหนูจวนใดกัน"กู้หมิงเอ่ยช้าๆกับคนทั้งหมด"นางคือสาวใช้ของพระชายาจวิ้นอ๋อง จางเสี่ยวเตี๋ย"ทั้งห้องเงียบไปทั้งหมดกระทั่งหญิงชราเอ่ยโวยวาย"สาวใช้รึ เป็นถึงคุณชายใหญ่สกุลกู้กลับไปคว้าเอาหญิงต่ำต้อยมาเป็นภรรยา จะให้สกุลกู้เอาหน้าไปไว้ที่ใด"กู้หมิงวางถ้วยชาลงอย่างแรง ปัง!! น้ำเสียงเย็นจนคนฟังขนลุกดังมาจากปากเขา"อนุสือ.....เดิมเจ้าก็แค่สินเดิมที่ท่านย่าข้าพามาด้วย หากจะพูดถึงใครต่ำต้อยเจ้าสูงส่งกว่านางตรงไหน"เมื่อกู้หมิงเอ่ยจบกู้ชิวและกู้หยวนลุกขึ้นชี้หน้าเขาทันที"กุ้หมิง วาจาที่เอ่ยนั้นสมควรหรือ นางคือท่านย่าเจ้านะ ท่านพ่อ พี่ใหญ่ท่านดูบุตรชาย หลานชายตัวดีของท่านสิ"กู้หมิงหันมาทางอารองของตนยิ้มมุมปากเอ่ยด้วย