All Chapters of ทะลุมิติมาถูกสามีหย่าร้าง: Chapter 81 - Chapter 90

กู้เหยียนถึงกับหน้าชา หลานชายจะแต่งภรรยากลับให้ฝ่ายบ้านเดิมสะใภ้ไปเป็นธุระให้ แบบนี้เขาจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน ก่อนจะเอ่ยกับคนของตนให้ลากสองพ่อลุกจอมก่อเรื่องกลับไป"เอาไอ้คนไร้ค่าสองคนนี้กลับไป ข้ามีเรื่องจะคุยกับคุณชายใหญ่และคุณชายน้อย"คนของสกุลกู้ลากสองพ่อลูกขึ้นรถม้ากลับจวน ส่วนหอนางโลมนั้นปิดทำการมาสิบวันแล้ว ยามนี้มีเพียงขายอาหารเท่านั้น ในเมื่อกบฏจัดการไปแล้วก็ไม่จำเป็นต้องเปิดอีก กู้หมิงนั่งลงพิงกับเสาด้วยความเมา จางเหวินเทียนเดินมาหาเขากับหยุนเหิง"ท่านพ่อข้าส่งข่าวมาก่อนหน้า เสี่ยวเตี๋ยกับชุนเถาเป็นคนที่จงรักภักดีกับหลานสาวข้ามาตลอด แม้อดอยากก็ไม่ทอดทิ้งซินเอ๋อร์ ข้าไร้บุตรีมีแต่บุตรชาย ข้ากับท่านพ่อจึงปรึกษากันจะรับนางสองคนพี่น้องเป็นบุตรบุญธรรมในนามของข้าจางเหวินเทียน ภรรยาของข้าไม่คัดค้าน ยามที่หลบซ่อนที่หุบเขาเร้นจันทร์ เสี่ยวเตี๋ยเองก็ดูแลนางเช่นกัน ได้นางมาเป็นบุตรสาวฮูหยินข้ายินดี"จ้าวเหวยเจิ้นที่ไม่แทรกแซงเรื่องสกุลกู้ก็ลุกขึ้นเอ่ยกับทั้งสองคน"พี่ใหญ่ น้องเล็กเรื่องชาติกำเนิดไม่อาจเปลี่ยนแปลงก็จริง แต่ยามนี้เด็กสองคนนั้นกลับมีวาสนาได้เป็นบุตรสาวแม่ทัพวังนับว่าสมฐานะแ

เจ็ดวันต่อมาขบวนล่าสัตว์ก็ออกเดินทางจากเมืองหลวงไปตำหนักฤดูร้อน ใช้เวลาประมาณครึ่งเดือนก็ถึง ขบวนใหญ่โตยิ่งนัก จ้าวเหวยจิ่นมิได้มารับเสด็จฮ่องเต้เขาอยู่กับไทเฮาและพระชายา ซึ่งสองวันก่อนแอบพานางไปเจอหลานชายและหลานสาวคู่แฝดมาแล้ว เขาเองยังตะลึงใบหน้านั้นเหมือนบุตรชายไม่ผิด ส่วนคนน้องมีส่วนคล้ายชายาของเขามากกว่าสะใภ้เสียอีก แต่หากใครไม่เคยเจอหานชิงหลานก็จะบอกว่าจ้าวหลิงเฟยคล้ายจางอวี้ซินเรื่องหลานๆ ทำเอาชายาของเขางอนจนถึงวันนี้ที่ถูกเขากับบุตรชายและมหาเสนาบดีจางปิดหูปิดตามาตลอด นางจะเข้าไปหาแต่ชินอ๋องห้ามเอาไว้ ให้เด็กๆได้เจอกับพ่อก่อน ถ้าพวกเขาเข้าไปตอนนี้จะไม่ดี หานชิงหลานกระวนกระวายกว่าบุตรชายตัวดีจะเดินทางมาถึงก็อีกตั้งครึ่งเดือนหมู่บ้านหยางชุนเสี่ยวเตี๋ยกำลังดูแปลงผัก นางจัดการตัดผักใส่ตะกร้าเพื่อรอคนมารับ กู้หมิงส่งจดหมายมาว่าอีกไม่นานเขาจะมาถึงตอนนี้อยู่ระหว่างทาง แฝดสามกำลังช่วยงานมารดา กู้หมิงหลงถอนหลัวโปวใส่ตะกร้า แม้จะสามขวบครึ่งแต่เพราะหยางเส้าเทียนสอนโคจรลมปราณแต่เด็กพวกเขาจึงสามารถทำอะไรได้เกินตัวส่วนแม่สาวน้อยช่วยตักน้ำมาให้มารดา และแฝดคนเล็กกำลังต้นไก่เข้าเล้า สี่คนแม

จ้าวเหวยเจิ้นก้มลงมองใบหน้าที่เหมือนเขาราวกับถอดออกมาก่อนจะเอ่ย"เทียนเอ๋อร์ พ่อคือท่านพ่อของลูก"จ้าวหลิงเฟยที่ถูกมารดาอุ้มอยู่ถึงกับดิ้นลงจากอกท่านแม่ ขาสั้นๆเดินมาก่อนจะเงยหน้าจ้องเขา"อืม..ท่านคือท่านพ่อจริงๆหรือ ท่านตะกายคุ้นดินขึ้นมาอย่างที่ท่านลุงจูกล่าวจริงๆหรือเจ้าคะ"จางอวี้ซินไม่ได้ตอบคำถาม หน็อยหายหัวไปสามปีมาถึงก็บ้าอำนาจ ไอ้คนไม่เอาไหน จ้างหลิงเฟยยังคงไม่ยอมแพ้เด็กน้อยยังคงอยากรู้"ท่านแม่เจ้าคะ...ท่านลุงคนนี้บอกว่าเขาคือบิดาของพวกเราใช่หรือไม่เจ้าคะ"บุตรสาวเอ่ยถามมารดาในขณะที่จ้าวเหวยเจิ้นยืนอย่างสง่าอยู่ตรงหน้า ขุนนางที่ตามเสด็จฮ่องเต้มาล่าสัตว์ก็รอฟังคำตอบจากปากอดีตพระชายาของจวิ้นอ๋อง จางอวี้ซินเห็นว่าไม่สามารถโกหกคู่แฝดอีกต่อไปได้จึงพยักหน้าเบาๆ จ้าวหมิงเทียนมองหน้ามารดาก่อนจะเอ่ยถาม"ท่านแม่.....มิใช่ท่านบอกว่าท่านพ่อพวกเราตายแล้วหรือขอรับ"จ้าวเหวยเจิ้นคิ้วกระตุก กล้าแช่งชักหักกระดูกเขากับลูกเชียวหรือนางนับวันยิ่งกล้ามากนัก จางอวี้ซินไม่สนใจว่าตรงนั้นจะมีฮ่องเต้และพ่อสามีอย่างชินอ๋อง หรือจะมีองค์หญิงองค์ชายขุนนางยศใหญ่ใดๆ ยืนอยู่ นางตอบกลับคำถามบุตรชายน้ำเสียงราบเ

เมื่อจางอวี้ซินมาถึงบ้านก็เห็นทุกคนอยู่กันพร้อมหน้า ดีที่หยางเส้าเทียนซื้อข้านหลังใหญ่ เรือนสี่ประสานนี้เดิมเป็นของคหบดีคนหนึ่ง เมื่อเขาร่ำรวยมากขึ้นและไปเปิดกิจการที่เมืองหลวงจึงได้ย้ายไป ต่อมาก็บอกขายบ้านหนังนี้ แม้จะใหญ่แต่ราคากับแพงถึงหนึ่งพันตำลึง เนื้อที่กว่าสามสิบหมู่ที่สำคัญต่อให้คนมีเงินก็ไม่มาซื้อเพราะอยู่ในหมู่บ้านชนบทมิใช่ในเมืองหรือตัวอำเภอแต่อย่างใด หากใช้รถม้าต้องใช้เวลาถึงเกือบครึ่งชั่วยาม หยางเส้าเทียนรู้ดีว่าพระชายาชอบทำนั่นทำนี่ไม่หยุดจึงเลือกหลังใหญ่และเนื้อที่เยอะ วันนี้ได้ใช้ประโยชน์แล้วเพราะทั้งฮ่องเต้และขุนนางทั้งหลายต่างค้างที่นี่คืนนี้จางอวี้ซินให้ชุนหลานพักผ่อน ลูกนางเพิ่งจะแปดเดือนเท่านั้น ส่วนอาหารการกินไม่ลำบากเพราะขบวนของฮ่องเต้มีเพียงสิบกว่าคน องครักษ์เงากับองครักษ์ลับเหล่านั้นแค่ทำวางไว้พวกเขาจะหากินเองจ้าวเหวยเจิ้นไม่อยากให้เมียเหนื่อยเลยใช้คนของตนไปเหมาอาหารมาจากในตลาดซึ่งจางอวี้ซินบอกว่าไม่จำเป็น จากนั้นนางก็ลงมือทำอาหารเอง คู่แฝดถูกท่านปู่พาไปเดินเล่นแล้ว เด็กน้อยให้ท่านพ่ออุ้มไม่ยอมวางโดยเฉพาะจ้าวหลิงเฟย เมื่อเข้ามาในหมู่บ้านก็ดิ้นลงจากอกบิดาก่

เรือนของเสี่ยวเตี๋ยแฝดสามวันนี้ไปนอนกับท่านปู่ กู้เหยียนพาสาวใช้ติดตามมาสามคนเพราะหลายชายบอกว่าเสี่ยวเตี๋ยคลอดแฝดสามให้กับเขา ชายชราจึงเตรียมพร้อมที่จะมาเจอกับหลานๆ คืนนี้เด็กๆนอนกับท่านปู่ กู้หมิงเย่วชอบท่านปู่มากแม่หนูน้อยนอนหนุนแขนเขาไม่ยอมนอนที่เตียง ท่านปู่ถามว่าอยากมีน้องหรือไม่ ถ้าอยากมีต้องไม่กวนท่านพ่อกับท่านแม่ ท่านพ่อกับท่านแม่จึงจะมีน้องเพิ่มให้พวกเขา เด็กๆตื่นเต้นกันใหญ่ เพราะท่านแม่ของต้าหนิวก็เพิ่งคลอดน้องตัวเล็กๆให้เขาเช่นกันบนเตียงกว้างกู้หมิงที่เพิ่งจะรักเมียไปถึงสามครั้งนอนกอดร่างเปลือยเปล่าของเสี่ยวเตี๋ยเอาไว้ มือหนาลูบไหลมนนางราวกับแพรไหมชั้นดี จมูกโด่งคลอเคลียกับซอกคอระหง เสี่ยวเตี๋ยรู้สึกว่าพฤติกรรมนี้ไม่ปกติ ตอนที่เขาจะไปชายแดนต้องห่างนางที่กำลังท้องเขาก็มีอาการเช่นนี้ ยามที่สามีอ่อนแอรู้สึกไม่ยาก เสี่ยวเตี๋ยลุกขึ้นนั่งคว้าเสื้อคลุมมาสวมก่อนจะเอ่ยปากถาม"ท่านพี่...มีเรื่องในใจหรือเจ้าคะ""เปล่าหรอก นอนเถอะพี่กวนเจ้ามาสองชั่วยามแล้ว หรือถ้าเจ้าไม่ง่วงเรามาต่อก็ได้"เสี่ยวเตี๋ยมองค้อนเขาก่อนจะเอ่ยจริงจัง"ท่านพี่ ข้าเป็นภรรยาท่านสามีตนเองมีเรื่องในใจหากยังสังเก