All Chapters of ทะลุมิติมาถูกสามีหย่าร้าง: Chapter 61 - Chapter 70

หมอตำแยทำความสะอาดเด็กทั้งสองเรียบร้อยก็วางในห่อผ้า ทุกคนออกไปแล้ว จางอวี้ซินนอนรอให้มีแรงเพื่อจะย้ายไปห้องอยู่เดือนด้านใน ชุนเถาซับเหงื่อเบาๆตามใบหน้าเอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ"คนดีของบ่าวคลอดปลอดภัยแล้วนะเจ้าคะ ต่อไปบ่าวจะเลี้ยงดูซื่อจื่อน้อยกับท่านหญิงให้ดี""ขอบใจนะชุนเถา เสี่ยวเตี๋ยเล่าเจ้ามาอยู่ทางนี้นางจะลำบากเอาได้ แฝดสามย่อมไม่ง่าย ดึกแล้วไปนอนเถอะ ทางนี้มีชุนหลานอยู่ไม่ต้องกังวล""โธ่..คุณหนูท่านยังห่วงใยบ่าวอีก""ไปเถอะพี่ชุนเถา ข้าดูแลคุณหนูของท่านเอง ท่านต้องไปดูพี่เสี่ยวเตี๋ยกับหลานๆอีก"ชุนเถาพยักหน้าก่อนจะกลับไปยังเรือนของเสี่ยวเตี๋ย กู้หมิงรู้ว่าน้องเมียกำลังจะกลับจึงซ่อนตัว รอจนชุนเถาหลับเขาจึงสกัดจุดนางเพื่อจะได้นอนกอดเสี่ยวเตี๋ยเมียรัก"นางจะไม่อันตรายใช่หรือไม่""แค่จุดหลับน่ะ สามชั่วยามก็คลายเองนอนเถอะคนดี"ส่งนจางอวี้ซินนางได้กลิ่นไม้จันท์มาสักพักแล้ว นางรู้ดีว่าเขามาถึงแล้วแต่ชุนตหลานยังบไม่นอน กำลังเปลี่ยนผ้าอ้อมเจ้าคู่แฝดอยู่ จางอวี้ซินจึงเอ่ยกับสาวใช้ตัวน้อย"ชุนหลานเปลี่ยนผ้าเสร็จก็นอนเถอะ เจ้าเหนื่อยมากแล้ว เดี๋ยวดึกๆคู่แฝดงอแงจะไม่มีแรงตื่นมาดู""เจ้าค่ะค

จางอวี้ซินอยู่เดnอนครบสองเดือนเรียบร้อยแล้ว ยามนี้ท่านตาของนางกำลังเตรียมย้ายที่อยู่รวมถึงนางด้วย นางยังจำได้ดีเขาบอกว่าหลังจากออกเดือนนางต้องย้ายไปอยู่อีกที่ จางอวี้ซินเรียกหาคนของตนให้มาพบ"ชุนหลานมานี่หน่อย""เจ้าค่ะ จริงสิคุณหนูเจ้าคะข้าเห็นชาวบ้านพวกเขาเหมือนจะกำลังอพยพกันเจ้าค่ะ ข้าเห็นไปหลายครอบครัวแล้ว""อ้อ...ที่นี่เป็นที่ลุ่มพื้นที่เป็นแอ่งกระทะ ถ้าหน้าฝนน้ำจะท่วม นานวันเข้าที่จะทรุดลงเรื่อยๆ เจ้าไปตามพี่เสี่ยวเตี๋ยมาหน่อยนางออกเดือนได้เดือนกว่าแล้ว ให้ชุนเถาเลี้ยงเจ้าสามคนไปก่อน เจ้าก็อยู่ช่วยนางด้วย"ชุนหลานรับคำสั่งก่อนจะไปยังเรียนของเสี่ยวเตี๋ย ภายในห้องเสี่ยวเตี๋ยเพิ่งให้นมแฝดคนเล็กเรียบร้อย ชุนหลานเดินไปอุ้มคนโตมาเล่นก่อนจะเอ่ยถึงเรื่องที่มาหานาง"พี่เสี่ยวเตี๋ย คุณหนูให้มาตามท่านเจ้าค่ะ ให้ข้าช่วยชุนเถาเลี้ยงแฝดสามไปก่อน""อ้อ...เช่นนั้นเดี๋ยวข้ามานะ พวกเจ้าสองคนก็ดูเด็กๆ ไปก่อน"เสี่ยวเตี๋ยรีบไปหาเจ้านายของตน ไม่นานนางก็มาถึงก่อนจะเคาะประตูห้อง ก๊อก ก๊อก ก๊อก"คุณหนู บ่าวเองเสี่ยวเตี๋ยเจ้าค่ะ""เข้ามาเถอะ"เสี่ยวเตี๋ยเปิดประตูเข้าไป จางอวี้ซินกำลังคำนวณบัญชี เมื่อเสี

ป่าไผ่เมืองหลัวซานกระท่อมในหุบเขาลึกเป็นที่นัดหมายของเสนาบดีจางและชินอ๋อง แผนที่ที่ลูกสะใภ้ให้มาอยู่ที่เมืองเติ้งหลุนห่างออกไปจากเมืองหลัวซานสามร้อยลี้ ที่นั่นลึกลับและถูกชาวบ้านทิ้งร้าง มีจำนวนประชากรไม่ถึงสองแสนคน เนื่องจากชัยภูมิไม่เอื้ออำนวยแก่การใช้ชีวิต มีเพียงคนเก่าคนแก่ที่เคยอยู่มานานจึงสามารถอยู่ได้ เมืองเติ้งหุนมีชายแดนติดกับแคว้นซ่ง มีแม่น้ำที่กระแสน้ำแม้แต่เรือใหญ่ยังแล่นลำบากไหลกั้นกลางทำให้ไม่มีศัตรูของแคว้นบุกมาทางนี้จางเหวินใช้เวลาเกือบเดือนในที่สุดก็มาถึงที่หมาย เขายืนรอให้คนของจ้าวเหวยจิ่นมารับ ท่านอ๋องมีคนเก่งเรื่องค่ายกล นี่ทำให้ที่นัดพบหรือหน่อยข่าวกรองของพระองค์ไม่เคยถูกค้นพบ และที่หลานสาวหนีรอดมาได้ก็เพราะจวิ้นอ๋องบุตรชายของพระองค์เรียนรู้การสร้างค่ายกลมาจากบิดาทุกที่ที่พวกเขาเข้าพักจึงไม่มีใครสังเกตเห็นและรับรู้ หากคนผู้นั้นไม่ชำนาญค่ายกล ซึ่งในแคว้นจ้าวนั้นมีคนเก่งเรื่องนี้น้อยมาก จางเอ่อเกินคนสนิทชินอ๋องออกมารับจางเหวินเข้าไปยังที่พักด้วยตนเอง ไม่นานทุกคนก็ได้พบกัน จางเหวินทำความเคารพคนอ่นวัยแต่มีตำแหน่งสูงกว่า"กระหม่อมจางเหวินถวายพระพรชินอ๋อง ถวายพระพรพร

ชายแดนฮัดชิ้ว..อัดชิ้ว..ฮัดชิ้ว..จ้าวเหวยเจิ้นจามออกมาอย่างหนัก ยามนี้ชายแดนอากาศร้อนอบอ้าวไม่มีฝนหรืออากาศเย็นเขาจะเป็นหวัดได้อย่างไร จ้าวเหวยเจิ้นที่กำลังดูแผนที่ชนเผ่าอยู่ประตูกระโจมก็เปิดออก กู้หมิงเดินเข้ามาพร้อมกับสารลับ"ท่านอ๋อง..มีสารมาจากชินอ๋องบิดาพระองค์พ่ะย่ะค่ะ""เสด็จพ่อมีเรื่องอันใดหรือ รีบเอามาสิ"จ้าวเหวยเจิ้นรับสารมาจากกู้หมิงมาจากนั้นก็ไล่สายตาอ่านทุกตัวอักษร ที่แท้หลิวเสวียนไม่ใช่บุตรสาวตรงของพวกเขาแต่เป็นบุตรบ้านรอง มิน่าเรื่องต่ำช้ายกให้เขาทำทั้งหมด ดูเหมือนบุรุษคนนี้จะมีสายเลือดที่ดีจึงไม่ถลำลึก แต่กับหลิวเซียงนั้นแตกต่าง นางน่าจะได้สายเลือดบ้านใหญ่มาเต็มๆ ความคิดการกระทำชั่วร้ายนัก จ้าวเหวยเจิ้นเอ่ยถามกู้หมิงถึงข่าวที่เมืองหลวง"ทางนั้นเป็นเช่นไรบ้าง หลิวเซียงได้เข้าตำหนักบูรพาหรือยัง""หามิได้พ่ะย่ะค่ะ เรื่องที่คุณหนูหลิววางยาพระองค์แล้วใส่ร้ายพระชายา รวมถึงสังหารบุตรในครรภ์อนุเมิ่งให้แท้งถึงสองครั้ง อย่าว่าแต่เข้าตำหนักบูรพาเลยพ่ะย่ะค่ะ แม่แต่คนเชือดหมูหรือขอทางก็ยังไม่อยากได้นาง เสนาบดีหลิวพยายามจับหลานสาวล้างน้ำที่ทะเลสาบแต่ทำอย่างไรก็ไม่สะอาด นางชอบอวดอำ

ฉีอันหย่งกำลังรายงานกำไรที่ไปค้าขายต่างแคว้นให้กับจางอวี้ซินฟัง เดือนนี้กำไรกว่าสองแสนตำลึง หักส่วนที่เขาจะได้แล้วห้าหมื่นตำลึงหักค่าคนงานและต้นทุนไปอีกแปดหมื่นตำลึง เหลือสองแสนตำลึงนับว่ากำไรยิ่งนัก จางอวี้ซินขายธัญพืชอย่างดีให้กับแคว้นหรงเพราะพวกเขาเพาะปลูกลำบาก แคว้นที่มีปัญหากับแคว้นจ้าวไม่มีการค้าขาย จางอวี้ซินต้องการดึงราคาให้สูง หากพวกเขาต้องการเสบียงจำต้องยุติสงคราม มิเช่นนั้นก็อดตาย"นายท่าน พวกเขาอาจดักปล้นไหมขอรับ หากเราไปค้าขายครั้งหน้า""เถ้าแก่ฉีอย่าได้กังวล พวกเขาไม่มีทางมาปล้นหรอก คงกำลังวุ่นวายกับการก่อกบฏ ภายในมากกว่า ท่านอย่าดูถูกความอดอยากเชียว เมื่อคนที่ปกครองไม่สามารถทำให้พวกเขามีอยู่มีกินย่อมต้องลุกฮือ""พวกเขาจะก่อกบฏ เพื่ออาหารเช่นนั้นหรือขอรับ"หยางเส้าเทียนที่เพิ่งจะยกกระสอบพริกไทยมาก็วางลงก่อนจะเอ่ยกับฉีอันหย่ง"เถ้าแก่ฉี ศัตรูภายนอกมิน่ากลัวเท่าศัตรูภายใน หากพวกเขาอดอยากมากๆแล้วลุกฮือขึ้นมา เผ่าทุ่งหญ้าเหล่านั้นย่อมระส่ำระสาย พวกเขามิได้มีฮ่องเต้หรือเจ้าเมืองควบคุม เป็นแค่ชนเผ่าที่ปกครองกันเองตามกำลังว่าใครมีกำลังเหนือกว่าย่อมไม่เป็นปึกแผ่น"ฉีอันหย่งที่ได