Todos los capítulos de The Billionaire’s Scripted Wife: Capítulo 31 - Capítulo 40

Eksaktong alas-diyes ng gabi nang pumarada ang sasakyan ni Sebastian sa tapat ng mansion. Pagod ang kaniyang mga mata mula sa sunod-sunod na meetings, lalo na’t kailangang ayusin ang partnership sa Valderama Corporation. Pagpasok niya sa malawak na sala, sinalubong siya ni Nay Elena."Nay, si Savannah? Nag-dinner na ba siya?" agad na tanong ni Sebastian habang tinatanggal ang kaniyang necktie.Umiling si Nay Elena na may halong pag-aalala. "Sir, magmula po nang umuwi siya galing sa trabaho niya, hindi na po siya bumaba ng kwarto. Tinangka ko po siyang dalhan ng pagkain doon pero tinanggihan niya ako. Mukhang masama po ang timpla ng bata."Kumunot ang noo ni Sebastian. "Dalhan niyo siya ng pagkain sa taas, Nay. Ako na ang magpapakain sa kaniya.""Sinubukan ko na po talaga, Sir, pero ayaw niya raw pong kumain. Wala na rin po akong nagawa," sagot ni Nay Elena. Bago pa makahakbang paakyat si Sebastian, humabol ang matanda. "Ay, Sir, may nagpadala nga pala ng bulaklak kanina para kay Ma’am

Pagpasok ko pa lang sa main door ng mansion, ang bigat agad ng atmospera na sumalubong sa akin. Parang hinihigop ang lahat ng oxygen sa paligid. Pagod ako sa maghapong shoot, sa sunod-sunod na poses kasama si Marco, at sa nakakapagod na contract signing, pero mas pagod ang isip ko dahil sa I* story na nakita ko kanina. 'Yung mukha ni Isabella na kampanteng-kampante sa teritoryo ng asawa ko—kahit pa sabihing scripted ang kasal na ito, hindi ko mapigilang maramdaman ang lason sa sistema ko.Eksaktong pag-akyat ko sa second floor, nakita ko si Sebastian na kalalabas lang din ng library. Bitbit niya ang kaniyang laptop at seryoso ang kaniyang mukha, tila ba may malalim na iniisip. Nagkatinginan kami sa gitna ng hallway. Isang segundong tila huminto ang mundo, isang segundong nagkatapat ang aming mga mata na puno ng mga salitang hindi namin masabi. Pero agad ko ring binawi ang tingin ko. Wala akong balak bumati. Wala akong balak maging "mabuting asawa" ngayong gabi.Nilagpasan ko siya na pa

Naglalaro ang isang mapait na ngisi sa aking mga labi habang nakatingin ako sa labas ng bintana ng sasakyan. Laguna-bound kami para sa taping, at habang mabilis na tumatakbo ang sasakyan, mas mabilis namang tumatakbo ang plano ko sa utak. Akala ba ng Isabella na 'yon, siya lang ang marunong mang-bwisit sa social media? Na siya lang ang pwedeng magpa-trending sa asawa ko? Haha, no way, bruha. Magaling akong aktres, pero mas magaling akong asawa—kahit peke pa 'to.Naalala ko 'yung eksena kanina sa kwarto ni Sebastian. Bago siya pumasok sa banyo pagkatapos nung agresibong halik niya, n*******d na ang pantaas niya. Masyado siyang busy sa sarili niyang pride kaya hindi niya napansin na pasimple ko siyang pinicturan. Hindi 'yung buong mukha, kundi half body lang. Saktong-sakto ang anggulo—braso at abs lang niya ang nakikita, matitigas na muscles na bakat na bakat, basang-basa pa ng kaunting pawis. Ugh, kahit arogante, aminin ko man o hindi, nakakatakam talaga ang katawan nito.Kinuha ko ang

Hinila ako ni Sebastian patungo sa sasakyan na gamit namin ni Marcus kanina paghatid sa akin sa set. Habang naglalakad kami, narinig ko pa ang utos niya na paalisin na ang sarili niyang sasakyan na ginamit niya papunta rito. Ramdam ko ang diin at higpit ng hawak niya sa pulso ko, at ang tunog ng kaniyang panga na nanggagalaiti na—tila ba anytime ay handa siyang bungguin ang kahit na sino na haharang sa kaniya.This is the De Cartier effect. Trailer pa lang ito kung gaano siya kadelikado kapag nandidilim ang paningin. Pero bakit ba siya galit na galit? At bakit rin ba ako kinakabahan sa kaniya nang ganito? Bakit ko nararamdaman ang pangangailangang magpaliwanag sa bagay na alam ko namang trabaho lang? Matuturing rin naman na trabaho itong pagiging mag-asawa namin, 'di ba? Bakit pareho kaming apektado?Naputol ang pakikipag-usap ko sa sarili ko nang magsalita siya sa loob ng sasakyan."Make it faster, Marcus. I want to get rest," malamig na sabi nito."Yes, Sir," agad na sagot ni Marcus

Pagod na pagod ako pagbaba ko ng sasakyan. Halos alas-diyes na ng gabi at ang tanging gusto ko lang ay magbabad sa bathtub at burahin ang lahat ng traces ng concealer—at ng pagod—sa katawan ko. Habang naglalakad ako papasok sa mansion, hindi ko mapigilang mapahawak sa scarf na suot ko pa rin. Pakiramdam ko, bawat staff na madaanan ko ay alam kung anong itinatago ko sa ilalim nito.Pero pagpasok ko pa lang sa main door, ang amoy ng pamilyar na mamahaling pabango at ang matapang na scent ng whiskey ang agad na sumalubong sa akin. Isang amoy na dati ay nakaka-relax, pero ngayon ay nagpapatayo ng balahibo ko sa kaba at inis.Nandoon si Sebastian, nakasandal sa mini-bar sa living room. Loose na ang kaniyang polo, nakabukas ang unang dalawang butones, at bitbit ang kaniyang baso habang nakatingin sa akin nang may tipid na ngisi. 'Yung tingin na tila ba hinihimay niya ang bawat saplot ko."Welcome home, wife. How was your 'honeymoon effect' on set?" asik niya, ang boses niya ay malalim, paos,