All Chapters of The Billionaire’s Scripted Wife: Chapter 11 - Chapter 20

Ang liwanag ng araw na tumatagos sa kurtina ang gumising kay Sebastian. Kasabay ng pagdilat ng kanyang mga mata ay ang matinding pintig sa kanyang sentido—isang paalala ng dami ng alak na inubos niya kagabi. Ngunit hindi ang sakit ng ulo ang nakakuha ng kanyang atensyon, kundi ang bigat ng braso ni Savannah na nakapatong sa kanyang dibdib.Doon lang bumalik ang lahat sa kanyang alaala. Ang galit, ang selos na naramdaman niya di dapat maramdaman, ang pag-aaway nila sa sala, hanggang sa mauwi sila sa kwartong ito. Nanatili siyang nakahiga nang ilang sandali, tinititigan ang mukha ni Savannah na mahimbing pa ring natutulog. Sa ilalim ng magulong kumot, pareho pa rin silang walang saplot.Sa kabila ng hang-over, tila nagising ang bawat himaymay ng kanyang sistema nang maalala ang init na pinagsaluhan nila. Ang bawat ungol ni Savannah at ang paraan ng pagkapit nito sa kanya ay tila nakaukit na sa kanyang isipan. Isang tipid na ngiti ang sumilay sa labi ni Sebastian—isang ekspresyong hindi

Nagising si Savannah na tila pasan ang buong daigdig. Ang bigat ng kanyang katawan ay hindi lamang dahil sa puyat, kundi dahil sa bawat alaala ng mga pangyayari kagabi na tila nakatatak pa rin sa kanyang balat. Marahan siyang bumangon, ramdam ang kirot sa kanyang mga hita at ang bahagyang pananakit ng kanyang likod. Napatingin siya sa kisame at napahinga nang malalim, puno ng inis sa sarili.Bakit ka ba laging bumibigay sa kanya, Savannah? tanong niya sa kanyang isip.Naiinis siya dahil sa tuwing maglalapit sila ni Sebastian, tila ba naglalaho ang lahat ng kanyang mga prinsipyo. Ano bang meron sa mga halik ng aroganteng lalaking iyon? Para itong hipnotismo na sumasabog sa kanyang sistema, nilalason ang kanyang katuwiran hanggang sa wala na siyang magawa kundi ang tumugon. Malayo ito sa karanasan niya kay Marco. Sa bawat kissing scene na meron sila sa harap ng camera, purong trabaho lang ang nararamdaman niya—walang kuryente, walang panginginig. Ngunit kay Sebastian, tila ba nauubos ang

Pagkatapos ang ilan araw naging busy ang bawat oras namin sa dami inaasikaso, simula nung insidente sinagot ni Sebastian ang aking mga magulang, dumating na nga ang araw na pinaghahandaan namin ang AMING PEKENG PRENUP.Maaga pa lang ay nabulabog na ang katahimikan ng mansyon. Pagkababa ni Savannah, sinalubong siya ng isang grupo ng mga tao na hindi niya inaasahan—mga sikat na stylists, makeup artists, at isang batikang photographer na kilala sa pagkuha ng mga "raw and intimate" portraits. Ito ang army na personal na pinili ni Sebastian para sa kanilang prenup shoot."Ma'am, dito po tayo," bati ng head stylist habang ginagabayan siya sa isang upuan.Nagulat si Savannah nang makita ang mga damit na nakasampay. Wala ang mga magarbo at kumukititap na gowns na karaniwang pinapasuot sa kanya ng kanyang ina. Sa halip, puro mga de-kalidad na seda, manipis na lino, at mga simpleng disenyo na sumusunod sa hubog ng kanyang katawan ang nandoon."Sir Sebastian’s orders, Ma'am," bulong ng makeup art

Maaga akong nagmulat ng mga mata. Sa kabila ng tensyong bitbit ng bawat nagdaang araw, tila may kakaibang gaan ang dala ng umagang ito. Marahil ay dahil sa mahimbing na tulog o dahil sa katahimikang bumabalot sa buong silid. Paglingon ko sa aking tabi, wala na ang bulto ng lalaking na nagpapadagdag ng pintig sa puso ko nitong nag daan araw. Isang bakanteng unan na lamang ang naroon, bakas ang kaunting lukot na nagpapatunay na hindi lang panaginip ang lahat.Agad kong kinapa ang aking cellphone sa bedside table para tingnan ang oras. Pag-unlock ko sa screen, bumungad ang isang mensahe mula sa kanya."I left early; I didn't wake you up. You were like a sleeping beauty that needs to be kissed to wake up. Btw, my grandfather and father called me for an important board meeting again this 8:00 AM, so take your breakfast."Napairap na lang ako habang binabasa ang text niya, pero hindi ko maitatago ang kaunting ngiti na sumilay sa aking mga labi. Ang aroganteng ’yun, nakuha pang magbiro sa tex

Nagtagis ang mga bagang ni Sebastian habang nakaharap kay Marco. Ang hangin sa paligid namin ay tila napuno ng kuryente, isang maling galaw lang ay baka sumabog ang lahat. Ramdam ko ang higpit ng hawak ni Sebastian sa akin, isang pag-angkin na hindi ko magawang ireklamo sa harap ng taong minsan ay naging mundo ko."Why are you so mad, Mr. Sebastian De Cartier?" Isang mapang-uyam na ngiti ang sumilay sa mga labi ni Marco, bagaman bakas ang kaba sa kanyang mga mata. "We both know you're just a fake partner in that fucking contract of yours. Bakit kailangang umasta na parang may totoong karapatan?"Hindi natinag si Sebastian. Sa halip, isang nakakalokong ngiti ang isinagot niya—isang ngiting mas nakakatakot kaysa sa anumang sigaw."You don't know if we're fake behind closed doors, Mr. Marco Solis," malamig at madiin na sagot ni Sebastian. "And you also know what I am capable of doing, even this very night. Huwag mo akong subukan kung ayaw mong magising bukas na wala ka nang career na baba