All Chapters of The Billionaire’s Scripted Wife: Chapter 1 - Chapter 10

Sa ilalim ng nakakasilaw na kislap ng mga camera sa grand entrance ng Metropoli Charity Gala, si Savannah Madrigal ang depinisyon ng perpeksyon. Nakasuot siya ng isang pasadyang ivory silk gown na tila yumayakap sa bawat kurba ng kanyang katawan. Ang kanyang ngiti ay matamis, inosente, at sapat na para mapatigil ang hininga ng sinumang makakakita sa kanya sa telebisyon."I love you all! Thank you so much for the support," malambing niyang bati sa mga fans habang kumakaway. Siya ang "Diamond Sweetheart" ng bansa, ang anak ng mga tinitingalang icons ng pelikula, at ang imahe ng kalinisan.Ngunit pagkapasok na pagkapasok niya sa loob ng ballroom, kung saan wala na ang mga lente ng media, ang matatamis na labi ay agad na uminit sa inis. Binawi niya ang kanyang kamay mula sa kanyang manager nang may pandidiri."Get me a drink. Now! And tell my assistant to find a way to keep those sweaty fans away from my dress. Someone almost touched my face, for God's sake!" asik niya. Ang boses na dati

Humarap si Savannah Madrigal sa salamin ng vanity area sa De Cartier Tower. Suot niya ang isang champagne-colored midi dress na simple pero halatang mahal. Ito ang kailangang imahe ngayon—ang "Diamond Sweetheart" na malinis ang pangalan. Pero sa totoo lang, gusto na lang niyang maglaho. "Kaya mo 'to, Savannah. Isang oras lang na pagpapanggap," bulong niya habang hawak ang counter.Bumukas ang pinto at pumasok si Sebastian de Cartier nang hindi kumatok. Agad na uminit ang ulo ni Savannah. Suot na ni Sebastian ang suit jacket nito at inaayos ang mamahaling relo. Tumingin ito sa kanya sa salamin nang walang emosyon. "Ready ka na?" tanong ni Sebastian. Casual lang ang boses nito, parang wala lang.Tinaasan siya ni Savannah ng kilay. "Ready na akong matapos 'to. At baka pwedeng sa susunod, kumatok ka naman? Hindi dahil titira ako sa bahay mo eh pwede ka na lang pumasok basta-basta." Hindi natinag si Sebastian. Lumapit ito at tiningnan ang ayos niya. "Masyado kang maraming sinasabi. Ang kai

Alas-otso ng umaga nang dumarating ang itim na Rolls-Royce sa tapat ng main entrance ng mansyon. Kasalukuyang tinatapos ni Savannah ang kanyang kape habang si Sebastian ay seryosong nakatingin sa labas ng bintana. Ramdam ang bigat ng presensya ng mga parating."Ayusin mo ang mukha mo," sabi ni Sebastian nang hindi lumingon. "Don Roman doesn’t like people who look nervous."Napatawa si Savannah at marahang ibinaba ang tasa. "Sebastian, ilang beses na akong humarap sa libu-libong tao. Sa tingin mo ba ay manginginig ang tuhod ko sa tatay mo? I’ve played a queen twice. I think I can handle one businessman."Hindi na nakasagot si Sebastian dahil bumukas na ang malaking pinto. Pumasok ang isang lalaking may edad na pero bakas ang lakas sa bawat hakbang. Kasunod nito ang isang babaeng may napaka-among mukha na tila isang anghel sa gitna ng seryosong kapaligiran.Agad na tumayo si Sebastian. "Dad. Mom."Tumango si Don Roman. Ang mga mata nito ay agad na dumapo kay Savannah. Hindi ito ang unan

Ang Charity Gala ay ginaganap sa grand ballroom ng isang sikat na hotel sa Makati. Labas pa lang, punung-puno na ng mga reporter at tagahanga na naghihintay sa pagdating ng "Power Couple" ng taon. Nang huminto ang itim na sasakyan nina Sebastian at Savannah, tumigil ang lahat ng ingay bago napalitan ng sunod-sunod na pagkislap ng mga camera.Pagbaba ni Savannah, agad siyang sinalubong ng nakakasilaw na flash. Sa isang kurap, ang iritang naramdaman niya kanina sa loob ng sasakyan ay naglaho. Pinalitan ito ng isang matamis at inosenteng ngiti—ang ngiting nagpanalo sa kanya ng maraming awards at naging dahilan kung bakit siya tinaguriang Diamond Sweetheart.Inabutan siya ni Sebastian ng kamay para alalayan sa pagbaba. "Ready, Sweetheart?" bulong nito. Kahit mukhang pormal, ramdam ni Savannah ang bahid ng pang-aasar sa tono ng lalaki."Just keep walking and look like you're obsessed with me, Sebastian," sagot ni Savannah habang hindi nawawala ang pagkaway sa fans. "This is my territory. D

Kinabukasan, habang abala ang lahat sa pag-aayos ng mansyon, nanatiling nakakulong si Savannah sa kanyang silid. Hawak niya ang kanyang phone, nag-aalinlangan kung dapat ba niyang i-check ang mga updates tungkol sa kanya. Ngunit isang notification ang nagpatigil sa paghinga niya.Isang mensahe mula sa numerong kabisado ng puso niya.Marco: "Can we talk? Kahit saglit lang, Van. Please."Nanlamig ang mga kamay ni Savannah. Ilang araw na niyang iniisip ang lalaki, at heto, ito na ang pagkakataong hinihintay niya. Pero natatakot siya.Savannah: "As much as I want to, Marco, we cannot be seen together now. You know what happened to me, right? I have so much to explain."Marco: "Come to our favorite coffee spot. Alam mong walang tao doon sa ganitong oras. I’ll wait for you, Van."Ang coffee spot na binabanggit ni Marco ay isang maliit at tago na cafe sa Rizal. Malayo sa ingay ng siyudad at madalas nilang puntahan pagkatapos ng kanilang mga taping noon. Hindi nakapagpigil si Savannah. Kailan