All Chapters of The Billionaire’s Scripted Wife: Chapter 61 - Chapter 68

SAVANNAHPakiramdam ko ay napakahaba na ng isang oras na tulog. Sa tindi ng bigat ng dibdib ko, kahit ang antok ay pilit na lumalayas sa sistema ko. At heto ako ngayon, alas-tres pa lang ng madaling araw ay gising na gising na, abala sa pag-aayos at pag-iimpake ng mga damit kong pinakuha ko kay Gina sa penthouse ko kagabi.Habang itinutupi ko ang isang silk blouse, naalala ko ang sinabi ni Gina kanina habang nagkakape kami. Sabi niya, gulu-gulo raw ang higaan ko roon nang datnan niya. Dahil nagtaka siya, chineck niya ang CCTV ng unit ko para tingnan kung may ibang pumasok. At doon niya nakita na doon pala natulog si Sebastian sa gilid ng kama ko, yakap ang unan ko, habang umiiyak mag-isa.Napatigil ako sa pag-iimpake at napatawa nang mapait. Tss. Magloloko tapos iiyak? Sa pagkakaalam ko, ako lang ang artista sa aming dalawa. Ako lang ang Best Actress. Pero kung maka-akto siya ngayon, tila ba siya ang biktima at siya ang iniwan nang walang dahilan. Hindi ko alam kung anong klaseng palab

SAVANNAH Mabigat pa rin ang pakiramdam ko pagkagising ko kinaumagahan. Akala ko ay mawawala ang pagkahilo ko kapag nakatulog ako nang ilang oras, pero pagkatayo ko pa lang mula sa kama, agad na namuo ang pawis sa noo ko at pinalibutan na naman ako ng matinding pagbaliktad ng sikmura. Nang pumasok si Gina sa silid para dalhan ako ng maiinom na tsaa, mabilis niya akong inalalayan papunta sa maliit na private clinic na malapit lang sa apartment namin sa Florence. Wala na kaming lakas na mag-argumento pa. Pareho naming alam na hindi na normal ang panghihina ng katawan ko. Tahimik ang waiting area ng clinic. Ang tanging naririnig ko lang ay ang mahinang tunog ng aircon at ang marahang paglipat ni Gina ng mga pahina ng magazine sa tabi ko. Maya-maya pa, tinawag na ng isang Italian nurse ang pangalan ko. Pagpasok namin sa consultation room, sinalubong kami ng isang may-edad nang doktora. Maayos ang pakikitungo niya at agad na nagtanong tungkol sa mga nararamdaman ko nitong mga nakaraa

SEBASTIAN "Any update, Marcus?" Nakatitig ako sa kawalan habang nakasandal ang ulo ko sa likod ng swivel chair. Ang pormal at maayos kong imahe bilang CEO ay tuluyan nang nasira—ang polo ko ay nakatupi lang nang walang kaayos-ayos, gulo-gulo ang buhok ko, at ang buong opisina ko ay nangangamoy na ng matapang na alak. "Sir Sebastian... as per searching for Mrs. De Cartier, she's currently working on an Italian movie project," mabilis na ulat ni Marcus mula sa p***o. "And as far as our research goes, nasa Tuscany, Italy siya ngayon—sa country ng grandparents niyo, kung saan kayo mismo ipinanganak." Bawat salitang lumabas sa bibig ni Marcus ay parang biglang gumising sa buo kong sistema. Agad akong napatayo mula sa kinauupuan ko, napahawak sa gilid ng mesa habang mabilis ang tibok ng dibdib ko. Tuscany, Italy. Napakalaking lugar noon. Malawak ang rehiyon na 'yon para sa isang taong gustong magtago, pero walang lugar sa mundong 'to ang sapat para itago ka sa akin, Savanna

SAVANNAH Ang amoy ng kumukulong sabaw at sariwang herbs ang dumagundong sa maliit na kusina ng aming apartment. Nakaupo ako sa tapat ng dining table habang pinagmamasdan si Tita Aurora na abalang nagluluto. Nagluto siya ng mainit na soup with salmon fish—isang simpleng resipe na puno ng nutrisyon para sa nagdadalang-tao. "Tita, huwag niyo na po akong pag-abalahan..." nahihiya kong subok na pagtanggi noong magsimula siyang maghiwa ng mga sangkap kanina. "Nahihiya po ako sa inyo. Hindi po ako sanay na pinagsisilbihan ng isang nanay." "Naku, Savannah, huwag ka nang mahihiya sa akin," pilit ngunit mapagmahal na giit ni Tita Aurora habang dahan-dahang hinahalo ang sabaw sa kaldero. "Nalaman ko kay Gina na puro pasta na lang daw ang kinakain mo nitong mga nakaraang araw dahil iyon ang iki-nki-crave mo. Hindi pwede 'yon, iha. Kailangan mo ng masustansyang sabaw para sa kalusugan mo at ng apo ko." Wala na akong nagawa kundi ang mapangiti nang tipid habang inaabot niya sa akin ang isang