All Chapters of วิธีถอนหมั้นคู่หมายเฮงซวยอย่างละมุนละม่อม!!: Chapter 161 - Chapter 170

นางถอนหายใจมองเขา “ข้าไม่เคยต้องการให้ผู้ใดเข้าใจข้า เมื่อก่อนไม่ ตอนนี้ไม่ อนาคตก็จะไม่ ข้าขอเพียงคนที่พร้อมจะเปิดใจรับสิ่งที่ข้าเป็น แม้ไม่เห็นด้วยแต่ก็ไม่ต่อต้าน ไม่ห้าม ไม่บีบบังคับในสิ่งที่ข้าเป็นไม่ได้”มู่ชิงอวิ๋นหันไปมองด้านหลัง เยียนหลันเฟิงกำลังเดินใกล้เข้ามา“เขาให้เจ้าได้หรือ ทั้งหมดที่เจ้ากล่าวมา”นางเองก็หันไปมองเยียนหลันเฟิง “เขาไม่เคยให้อะไรข้า แต่ก็ไม่เคยตั้งคำถามในสิ่งที่ข้าเป็น”มู่ชิงอวิ๋นก้มหน้าลงด้วยรอยยิ้ม “เอาละข้าเข้าใจแล้ว มันไม่ใช่ข้าตั้งแต่ต้นสินะ”“คนทุกคนมีทางเลือกเป็นของตัวเองมู่ชิงอวิ๋น มันอาจไม่ใช่เจ้าตั้งแต่แรกที่เจ้าเลือกจากมาเพื่อการแก้แค้น เพราะตั้งแต่วันนั้นที่เจ้าจากมาข้าก็ไม่ใช่เซี่ยฉิงคนเดิมแล้ว บางทีหากเจ้าไม่ได้เลือกมาแก้แค้น ข้าอาจจะยังเป็นเซี่ยฉิงคนเดิมที่เห็นแก่ตัวรักแต่ตัวเอง ถึงตอนนั้นเจ้าอาจไม่ได้อยากเริ่มต้นใหม่หรือทำความรู้จักกับตัวตนของข้า”หากเขาไม่ได้เลือกที่จะจากมา คนที่ช่วยท่านยายกับเสียนจิงอาจไม่ใช่นาง หรือบางทีเซี่ยฉิงอาจไม่ตาย นางก็ไม่ได้เข้ามาอยู่ในร่างนี้ เรื่องทั้งหมดนี้อาจจะไม่เกิดขึ้น ทั้งหมดนั้นใครเล่าสามารถบอกได้...“ข้

“ที่นั่นมีท่าเรือ มีเรือสินค้า มีเมืองที่มีผู้คนพลุกพล่าน หากเราเบื่อเดินทางแล้วที่นั่นน่าจะเหมาะที่จะปักหลัก ข้าสอนหนังสือเจ้าเก็บเงิน”นางหัวเราะ “ได้ยินสินะ”เขายิ้ม “อย่างไรก็ต้องให้เจ้าเป็นคนหาเลี้ยงอยู่ดี ข้าขอแค่กินอิ่มนอนหลับ ที่เหลือให้เจ้าทั้งหมด”“ไม่ต้องกลัวข้าหาเลี้ยงท่านได้อยู่แล้ว ข้าหาเงินเก่งนะ ต่อรองเก่งด้วย ท่านทำกับข้าวก็พอ ที่เหลือปล่อยเป็นหน้าที่ข้าเอง”เขาพิงศีรษะลงบนไหล่ของนาง ถอนหายใจออกมาเสียงหนึ่งมองไปยังเส้นทางที่ยาวไกลเบื้องหน้า “เซี่ยฉิง”“หืม”“เจ้าว่าหากข้าไม่ได้พบเจ้า ชีวิตข้าจะเป็นอย่างไร”“ก็คง...นั่งหน้านิ่วคิ้วขมวดอยู่ที่สำนักศึกษาหลวงกระมัง”เขาเลิกคิ้วมองนาง “หน้านิ่วคิ้วขมวด?”“ไม่เช่นนั้นก็...นั่งเงียบๆ เพียงลำพังในห้องหนังสือ ไม่มีใครกล้าเดินเข้าไปรบกวน ไม่มีใครกล้าส่งเสียงดัง ไม่มีใครกล้าเข้าใกล้”เขามองนางจากนั้นสายตาอ่อนโยนลง “ก็คงใช่ แล้วเหตุใดเจ้ากล้าข้าใกล้”“ข้า? ข้าทำเช่นนั้นที่ไหน ท่านต่างหากที่เข้ามาหาข้า แถมยังยั่วยวนข้าด้วย”เขาหัวเราะ “ข้าเคยทำเช่นนั้น? จำไม่เห็นได้”“ไม่ใช่แล้วจะเป็นอย่างอื่นไปได้อย่างไร ข้าถูกวางยายังล่วงเกินเอา

คำโปรยหลันเฟิงเกอ คุณหนูจวนแม่ทัพที่กำลังตกต่ำล่มสลายนางแต่งเข้าจวนแม่ทัพอวี้ กลายเป็นฮูหยินน้อยที่มารดาสามีไม่รักบรรดาบ่าวไพร่เพิกเฉยไม่ใส่ใจ เพราะลักลอบคบชู้หลักฐานแน่นหนา ทำให้ถูกโบยจนปางตายร่างร่อแร่ลมหายใจรวยรินถูกไปยังหมู่บ้านติงชุนที่ยากจนไกลจากเมืองหลวงหลังลมหายใจขาดห้วงอยู่ๆ นางก็ลืมตาตื่นขึ้นกลายเป็นหญิงสาวที่เข้มแข็ง ดุดัน เด็ดขาดหลังสามเดือนหนังสือหย่าก็ถูกส่งมาจากสามีที่เป็นแม่ทัพตัดขาด ไม่ติดค้าง ไม่หลงเหลือเยื่อใยหลันเฟิงเกอพับจดหมายหย่าเก็บเอาไว้อย่างดีตั้งหน้าตั้งตาใช้ชีวิตเรียบง่าย กระทั่ง...อยู่ๆ ชายชู้ของนางก็ปรากฏตัวเขากล่าวว่าเป็นคนของแม่ทัพน้อย ทั้งถูกใช้เป็นเครื่องมือเพื่อกำจัดนาง!!!เดิมทีนี่ก็ไม่ใช่เรื่องของนางทว่าความแค้นในใจที่คุกรุ่นนี้...นางไม่ทวงความยุติธรรมไม่ได้!!!อดีตสามีก็ต้องทวงแค้น...บุรุษที่เข้ามาพัวพันก็ล้วนหล่อเหลาล้ำเลิศ...เป็นเพียงสตรีที่ถูกหย่าขาด...ทว่าเหตุใดตัวนางจึงถูกห้อมล้อมราวกับตอนนี้นางมี...ชะตาดอกท้อไปได้!!!บทที่ 1.1 บทนำไฟไหม้!!! ช่วยกันดับไฟเร็วเข้า!!! มีคนติดอยู่ในนั้นมั้ย เร็วรีบโทรแจ้งดับเพลิง... เสียงตะโกนและค

“หีบนี้มีโฉนดที่ดิน หีบนี้เครื่องประดับ หีบนี้...เงินตำลึงทอง อีกหีบเป็นตั๋วแลกเงิน หีบนี้แลกเป็นตำลึงเงินแล้ว หีบนี้เป็น...หยก หีบอีกสามหีบเป็นแพรพรรณที่ยังไม่ตัดเย็บ เสื้อผ้าของนางบางส่วน ยังมีใบชา ยา สมุนไพร”เสียงของเซิงซือซือกำชับสาวใช้ดังแว่วมา ไม่นานใบหน้าของอีกฝ่ายก็ชะโงกเข้ามามอง“คุณหนูหลันข้าช่วยเจ้าได้เพียงเท่านั้น ถือเป็นการตอบแทนท่านแม่ทัพหลันและพี่ชายเจ้า หลังจากนี้...ก็ให้แล้วแต่โชคชะตาเถิด เอาละออกเดินทางได้แล้ว”...อา ที่แท้หญิงสาวก็เข้ามาอยู่ในร่างของหลันเฟิงเกอนี่เอง สตรีที่แต่งเข้าจวนแม่ทัพทว่ากลับลักลอบคบชู้ตอนสามีไปออกรบ ฟังจากบทสนทนาเหล่านั้นนางพอจะเข้าใจว่าเรื่องนี้มีเบื้องหลังร่างกายอ่อนแอทั้งยังต้องออกเดินทางกะทันหัน ตลอดการเดินทางแม้ได้รับการดูแลเป็นอย่างดี ถึงอย่างนั้นลมหายใจก็รวยรินร่อแร่‘ในเมื่อมีโอกาสที่สองที่จะมีชีวิต เช่นนั้น...หลันเฟิงเกอ นับจากนี้ข้าจะอยู่ต่อในฐานะของเจ้า หากเจ้าสิ้นลมไปแล้วก็ขอให้จากไปอย่างสงบ อย่าได้เคียดแค้นที่ข้ายืมร่างของเจ้าคืนวิญญาณเลย...’หมู่บ้านติงชุนทางเหนือของแคว้นต้าเฟิง หมู่บ้านชาวนาซึ่งโฉนดทั้งหมดนั้นเดิมทีเป็นที่ดิ

“ฮูหยินเชิญกล่าว”“ข้าอยากให้พวกท่านแบ่งคนออกเป็นสี่ส่วน ส่วนหนึ่งอยู่ที่นี่ตามปกติ อีกสามส่วนแบ่งกันออกไปสำรวจหมู่บ้านทั้งสาม เกิดอะไรขึ้นบ้าง คนดูแลเป็นอย่างไร ผลผลิตที่นั่นเป็นอย่างไร ชาวบ้านที่นั่นมีความเป็นอยู่อย่างไร”“ท่านสงสัยว่าคนดูแลจะคิดไม่ซื่อ?” แม่นมเซิงเลิกคิ้ว“บัญชีเหล่านี้มีปัญหาเจ้าค่ะ เมื่อก่อนข้าอาจไม่เคยตรวจอย่างละเอียด แต่เพราะหลายเดือนมานี้ข้าอยู่ที่นี่ไม่มีอะไรทำ ดังนั้นจึงนั่งดูอย่างละเอียดทุกๆ หน้า คำนวณดูจึงพบว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง”แม่นมเซิงขมวดคิ้ว “เรื่องนี้โทษหนักมากเลยนะเจ้าคะ”“ใช่...ดังนั้นคนที่กล้าทำคงคิดว่าข้าเป็นเพียงสตรีจึงกล้าหาญกระทำการ” นางหันไปมองคนคุ้มกันของตระกูลเซิง “หากเรื่องนี้จัดการได้ดี หนึ่งส่วนของส่วนแบ่งแต่ละหมู่บ้านข้าจะยกให้พวกท่านไปแบ่งกัน”“ขอบคุณหลันฮูหยิน!”แต่ละหมู่บ้านมีที่ดินไม่น้อย ผลผลิตในแต่ละปีหรือก็มากมาย หากคิดเป็นเงินก็คงได้เท่าๆ กับเงินค่าตัวของพวกเขาแต่ละคน สัญญาขายตัวก็มีโอกาสได้ไถ่คืนแล้ว ดังนั้นมีหรือที่พวกเขาจะไม่ตั้งใจทำงาน!ระหว่างรอข่าวจากคนคุ้มกันหญิงสาวก็ตรวจทานทรัพย์สินที่นางมีอยู่ นางไม่สบายใจที่หีบเงินว