บททั้งหมดของ วิธีถอนหมั้นคู่หมายเฮงซวยอย่างละมุนละม่อม!!: บทที่ 51 - บทที่ 55

ถึงตรงนี้เฉินซวี่เสียนอ้าปากค้าง “ไม่จริง เป็นไปไม่ได้!”เซียวเหยี่ยนหยางลุกขึ้นยืน “นางรู้จักเจ้าดี แต่เจ้าไม่เคยรู้จักน้องสาวของตัวเองเลย เจ้ามองว่านางเป็นหมากที่ผู้อื่นหลอกใช้ แต่ตลอดมานางรู้เท่าทันแผนการของเจ้าทั้งหมด ทว่าถึงท้ายที่สุดเมื่อเจ้าตกอยู่ในอันตราย นางกลับขอร้องให้องค์ชายสี่ช่วยชีวิตเจ้า ทั้งที่นางตระหนักว่าเจ้ามีใจคิดกำจัดนางเพื่ออำนาจ เฉินซวี่เสียน...เจ้าโหดเหี้ยมลงมือกับน้องสาว กับมารดาของนาง แม้กระทั่งบิดาผู้ให้กำเนิดเจ้าก็คิดจะสังหาร ทว่านางไม่เหมือนเจ้า นางไม่เพียงไม่เคยเป็นหมากในกระดานของผู้ใด สำหรับข้านางต่างหากที่เป็นคนเดินหมากกระดานนี้ เจ้าถือดีว่าตัวเองฉลาด แต่น่าเสียดายบนโลกใบนี้มีคนที่ฉลาดกว่าเจ้า จิตใจดีกว่าเจ้า มองทุกอย่างทะลุปรุโปร่งมากกว่าเจ้า”ชายหนุ่มกล่าวจบก็เดินออกมาเปิดประตู ที่เขาคาดไม่ถึงก็คือ...ผู้ที่ยืนอยู่หน้าประตูและได้ยินทุกอย่างก็คือ ...เฉินโหวบิดาที่ได้ยินว่าบุตรชายวางแผนสังหารตน วางแผนเพื่ออำนาจ วางแผนเพื่อทำร้ายน้องสาวของตัวเอง ในชั่วขณะที่เฉินโหวมองบุตรชาย เขาดูเหมือนแก่ชราลงไปอีกสิบปี ไม่พูดจา ไม่ส่งเสียง หมุนตัวเดินออกมาอย่างเงียบงัน

นางมองค้อนเขา “นึกว่าจะใจกว้างให้อีกสักชิ้น” นางสอดมือดึงบางอย่างออกมาจากแขนเสื้อ กล่องที่มีปิ่นหยกปล้องไผ่ที่เขามอบให้ก่อนหน้านี้ถูกยื่นออกไปเซียวเหยี่ยนหยางรับมาจากนั้นหยิบปิ่นยกสูงขึ้นบนเรือนผมหญิงสาว ปักปิ่นที่เขาเคยมอบให้นางเคียงข้างปิ่นที่มารดาของนางรวบมวยปักให้ “งดงามยิ่ง เหมาะกับเจ้า ตัวเจ้าก็เหมือนกับไผ่...สัญลักษณ์มงคลสื่อถึงความแข็งแกร่ง ความยืดหยุ่น ความสง่างาม นอกจากนั้นยังเป็นการอวยพรให้อายุยืน เป็นสัญลักษณ์ของความมีคุณธรรม ต้นไผ่ลำต้นตั้งตรง โอนอ่อนตามลมแต่ไม่หักโค่น นี่คือตัวตนของเจ้า”นางยิ้มเงยหน้าขึ้นมองเขา ยอบกายให้เขา “ขอบพระทัยท่านอ๋องเพคะ”“ต้องกลับออกไปแล้ว หากมีคนรู้ข่าวลือแพร่ออกไปคงไม่ดี สิ่งที่ข้าคาดหวังคือเจ้านับจากนี้จะต้องเต็มไปด้วยสิ่งดีงาม ไร้มลทิน ไร้สิ่งแปดเปื้อน”นางมองแผ่นหลังของเขาที่หมุนตัวเดินกลับออกไปด้านนอก แผ่นหลังของเซียวเหยี่ยนหยางก็ยังคงให้ความรู้สึกอบอุ่นปลอดภัย แม้ว่าเขากำลังเดินจากไป แต่นางกลับไม่ได้รู้สึกไม่มั่นคง ไม่ได้รู้สึกว่าถูกทอดทิ้ง ด้วยนางตระหนักดีตั้งแต่แรก เขาคือคนเดียวที่จะอยู่เคียงข้างนาง ไม่ว่าในสถานการณ์เช่นไรสองปีถัดมา

แดนตะวันตกนี้ยิ่งได้สัมผัสนางก็ยิ่งชื่นชมอ๋องเฉิงซีคนก่อน บิดาของเซียวเหยี่ยนหยาง นี่คือสิ่งที่ผู้นำหลายคนทำไม่ได้ การปลูกฝังผู้ใต้บังคับบัญชาให้มีคุณธรรม ให้รู้จักเคารพผู้อื่น ให้รู้จักการเสียสละ รู้จักลำดับความสำคัญ ไม่กดข่ม ไม่เอาตัวเองเป็นสำคัญนางนับถือและจะเอาเป็นเยี่ยงอย่าง ทายาทรุ่นต่อๆ ไปนางจะสั่งสอน ปลูกฝัง และสืบทอดสิ่งเหล่านี้ต่อไปให้คงอยู่ด้านนอกสามีของนางกำลังสอนเฉินตงเฉิงเรื่องภูมิศาสตร์ตะวันตก การวางรากฐานกองทัพ การซื้อใจคนด้วยใจนางไม่เสียใจ... โอกาสที่สอง ชีวิตที่สองที่นางมีโอกาสได้เลือกอีกครั้ง ความรักที่นางมอบให้เซียวเหยี่ยนหยาง ไม่ว่าชาตินี้หรือชาติหน้า นางไม่ร้องขออะไรอีกแล้วเซียวเหยี่ยนหยางคล้ายรับรู้ถึงสายตาของนาง เขาหันกลับมามองนาง ส่งยิ้มอ่อนโยนมาให้ เป็นรอยยิ้มที่มีให้นางแต่เพียงผู้เดียว ไม่มีคนอื่นได้ไปครอบครองเฉิงซีมีชายาหนึ่งเดียว... ไม่มีอนุ ไม่มีชายารอง ไม่รับสตรีใดเข้าจวน เบื้องหน้าคือแดนตะวันตกที่ต้องแบกรับ คำสั่งของเขาคือคำขาด เบื้องหลังมีชายาเป็นผู้ที่สามารถครองใจ อำนาจในตำหนักเฉิงซีล้วนมีเฉินหมิงเหยาคอยดูแล สองคนร่วมแรงร่วมใจปกป้อง ดูแล คุ้มครอง