書庫
搜尋
首頁 / Romance / Parausan Ni Ninong (SPG) / KABANATA 20

分享

KABANATA 20

作者: Supremo
last update publish date: 2026-06-04 18:17:13

“Nica, look at me,” malumanay pero may diin na utos ni Ashi nang makalabas kami ng elevator at maglakad patungo sa parking lot ng gusali.

Huminto ako, pinipilit na huwag manginig ang aking mga tuhod habang nakatingala sa kaniya. Inabot niya ang aking kamay, his fingers were cold, but his grip was tight, a familiar anchor that, for the first time, seemed to weigh heavily on my chest instead of bringing me comfort.

Alam kong nakakahalata na siya kaya siya sa akin nagtatanong ngayon.

“Tell me, Nic
在 APP 繼續免費閱讀本書
掃碼下載 APP
上一章 下一章
已鎖定章節

最新章節

  • Parausan Ni Ninong (SPG)   KABANATA 23

    Narinig ko ang mahinang pagbuga niya ng hangin bago siya tuluyang umikot sa gilid ng aking mesa.“Hindi tungkol sa kagabi ang ipinunta ko rito,” seryoso niyang sagot habang mataman akong tinitingnan. “Tingnan mo muna ang sarili mo.”Napairap ako kahit umiikot na ang paningin ko. “Excuse me? Sabi ko naman sa 'yo, ang mga revisions ay nasa folder na. Kunin mo na 'yan at umalis ka na.”Hindi niya pinansin ang utos ko. Sa isang mabilis na galaw ay inilapag niya ang kaniyang palad sa noo ko. Kaagad akong napaatras, muntik nang mawalan ng balanse kung hindi ko lang nahawakan ang gilid ng mesa.“Alaric!” singhal ko sa kaniya habang sapo ang aking dibdib, pilit na pinapakalma ang sunod-sunod na ubo na muntik na namang kumawala sa lalamunan ko. “What the hell do you think you're doing?”Ngunit hindi siya natinag sa talas ng tingin ko. Sa halip, lalo lang nagsalubong ang kaniyang mga kilay habang nakatitig sa namumula kong mukha.“You have a fever. Inaapoy ka ng lagnat, Nica.”“Wow. Thank you,

  • Parausan Ni Ninong (SPG)   KABANATA 22

    I was so stressed last night. Hindi ako pinatulog ng mga sinabi ni Alaric. I tried and tried, pero parang sirang plakang paulit-ulit na bumabalik sa isipan ko ang huling niyang mga sinabi.Bukod doon, hindi ko rin makalimutan kung paano nagharap si Alaric at ng anak ko. Pakiramdam ko sa mga oras na 'yon kukunin niya sa akin si Nancy, pero... pero hindi 'yon ang nakita ko. It was the longing I saw in his eyes.Kung babalikan no'ng unang punta sa amin ni Alaric kasama si Ashi, ganun din ang nakita ko sa mga mata niya, pero mabilis din niya 'yon naikubli.At ngayon, napagtanto ko na baka talagang alam na niya na anak niya si Nancy no'ng una pa lang, pero hindi siya nagsalita. Maybe because he knew I was still mad at him.Sino ba naman ang matutuwa, 'di ba? Pagkatapos lahat ng pinagdaan ko, babalik siya? Pagkatapos niyang sabihin noon na ipa-ab0rt ang anak namin, ngayon, babalik siya? Para ano? Magpakatatay sa anak ko?Hindi ko siya kailangan. May kinikilala ng ama si Nancy at 'yon ay si

  • Parausan Ni Ninong (SPG)   KABANATA 21

    “Si Alaric,” bulong ko, mabilis na pinunasan ang aking mga luha sa pisngi at tumayo. “Nasa labas siya. Brea, bantayan mo si Nancy sa kwarto. Huwag mo siyang hahayaang lumabas kahit anong marinig mo rito sa sala. Pakiusap.”“Nica, you can't just meet him. You are vulnerable right—”“Gagawin ko ang dapat kong gawin para protektahan ang anak ko,” matigas kong putol sa kaniya bago ako naglakad patungo sa pinto.Binuksan ko ang pinto at lumabas ng bahay. Nakita kong bumaba si Alaric mula sa kanyang sasakyan. His corporate suit jacket was gone, he wore only his white shirt with the sleeves rolled up, yet his posture remained entirely commanding and full of confidence. Naglakad siya papasok sa aking bakuran na tila ba sa kaniya ang lugar na ito.“Anong ginagawa mo rito?” galit na salubong kong singhal nang makalapit siya sa akin sa tapat ng pinto. “Sabi ko sa ‘yo, lumayo ka sa buhay ko, Alaric! Huwag mo kaming guluhin! Nakuha mo na ang gusto mo, di ba? We're partners now! Ano pa ba ang gusto

  • Parausan Ni Ninong (SPG)   KABANATA 20

    “Nica, look at me,” malumanay pero may diin na utos ni Ashi nang makalabas kami ng elevator at maglakad patungo sa parking lot ng gusali.Huminto ako, pinipilit na huwag manginig ang aking mga tuhod habang nakatingala sa kaniya. Inabot niya ang aking kamay, his fingers were cold, but his grip was tight, a familiar anchor that, for the first time, seemed to weigh heavily on my chest instead of bringing me comfort.Alam kong nakakahalata na siya kaya siya sa akin nagtatanong ngayon.“Tell me, Nica, may problema ba? Hindi lang 'to tungkol sa mga disenyo ng bag at clothing line, hindi ba?” tanong niya, his eyes seemed to search my face, looking for any fracture in my expression. “Kagabi pa kita napapansin. Ngayong araw naman, parang kulang na lang ay lamunin ka ng buhay ni Alaric sa sarili mong opisina. Kung binabast0s ka niya o kung may ginagawa siyang hindi maganda, sabihin mo sa akin, love. Ako ang lalapit sa kaniya bilang boyfriend mo.”“Wala, Ashi. Walang anumang problema. Pagod lang

  • Parausan Ni Ninong (SPG)   KABANATA 19

    Marahas kong binawi ang pulsuhan ko mula sa pagkakahawak niya at hinarap siya nang may nanlilisik na mga mata.“Wala kang anak, Alaric,” mahina pero madiin kong sagot. “Ang tanging meron ka rito ay ang clothing line mo. Iyon lang. Huwag mong idamay ang anak ko sa mga laro mo.”“Anak natin siya, Nica! Hindi mo mababago ang katotohanang iyon kahit ilang taon mo pa akong talikuran!” Umalingawngaw sa loob ng conference room ang boses niya. “May bahagi ako sa anak natin. May karapatan ako.”“Karapatan?” Natawa ako nang mapait, iyong tawang puno ng hinanakit. “Nasaan ang karapatang sinasabi mo noong mga araw na mag-isa akong nagpapacheck-up dahil hindi ko alam kung paano ko bubuhayin ang dinadala ko? Nasaan ka noong halos mawalan ako ng trabaho dahil sa pagod at puyat sa pag-aalaga sa kaniya? You lost your right the moment you chose your pride and that woman over us!”Hindi ko na hinintay ang sagot niya. Mabilis ang bawat hakbang ko palabas ng conference room. Pumasok ako sa sarili kong opi

  • Parausan Ni Ninong (SPG)   KABANATA 18

    Nanlaban ako. Sa gulat, marahas kong itinulak ang dibdib ni Alaric nang buong lakas. Bahagya siyang napaatras. A playful smirk remained on his lips, as if he had done nothing wrong. Isang malutong na sampal ang lumapat sa kaliwang pisngi niya. Tumagilid ang mukha niya sa lakas niyon. Nabura ang ngisi niya at napalitan ng seryosong tingin, habang ako naman habol ang hininga, nand1diri at nanginginig ang katawan. “Wala kang karapatan! Wala kang karapatang gawin sa akin ‘to, Alaric!” bulyaw ko sa kanya. “Ang kapal ng mukha mo! Akala mo ba nakalimutan ko kung paano mo ako binalewala noon? Akala mo ba sa isang halik mo lang, titiklop na ako? You’re pathetic! You are nothing but a ghost of a mistake I wish I never made!” Nakita ko ang pagtalim ng mga mata niya at pag-igting ng panga nito. “Hindi kita kailangan, Alaric. Hinding-hindi kita kakailanganin. So please, leave me and my life alone!” Mabilis akong lumabas ng banyo, hindi na tiningnan kung sumunod ba siya. Dumiretso ako sa table

更多章節

你可能也喜歡

探索並免費閱讀 優質小說
GoodNovel APP 免費暢讀海量優秀小說，下載喜歡的書籍，隨時隨地閱讀。
在 APP 免費閱讀書籍
掃碼在 APP 閱讀
DMCA.com Protection Status