All Chapters of After My Ex Fiancé Betrayed Me, I Married His Uncle: Chapter 31 - Chapter 40

Agad naman akong sumunod.Nang makapasok ako sa loob, napatigil ako at namamanghang pinagmasdan ang opisina niya.Mas malaki pa pala iyon kaysa sa inaakala ko.Napakalawak ng opisina ni Sebastian.Makintab ang dark wood flooring na perpektong bumabagay sa modernong disenyo ng buong silid. Ang isang buong bahagi ng opisina ay binubuo ng floor-to-ceiling glass windows na nagbibigay ng napakagandang tanawin ng buong lungsod.Mula rito ay tanaw ang matatayog na gusali, mga pangunahing kalsada, at maging ang malalayong bahagi ng siyudad.Sa taas na iyon, parang napakaliit ng lahat.Ang mga sasakyang dumadaan sa baba ay mistulang maliliit na laruan. Ang mga tao ay halos hindi na makita.Sa gitna ay naroon ang napakalaking executive desk na gawa sa dark walnut wood. Parehong disenyo ng mesa ko sa labas at ng nasa executive reception area.A clear reflection of the seamless design that ran throughout the entire executive floor.Clean.Organized.Isang high-end computer setup lamang.Ilang mah

Huminto kami sa harap ng malaking pinto.Dahan-dahang kinuha ni Sebastian ang kamay kong nakapatong sa kanyang braso. Pagkatapos ay hinawakan niya iyon nang mahigpit bago tumingin sa akin.“You ready?” mahinahon niyang tanong.Napalunok naman ako.Damn.Mas lalo yata akong kinabahan.Pero hindi na ako pwedeng umatras dahil narito na kami.Kaya tumango ako.“Yes.”Sandali niya akong tinitigan. Pagkatapos ay bahagya rin siyang tumango.“Good. Then let's go.”At kasunod noon… Dahan-dahang bumukas ang napakalaking pinto ng auditorium.Damn.Alam nilang nandito na kami? Biglang bumukas ang pinto 'e.Bumungad agad sa amin ang napakalawak na auditorium.Punong-puno ito. Halos lahat ng upuan ay okupado.At sa mismong sandaling pumasok kami… The entire place fell completely silent. All eyes were on us. Ramdam na ramdam ko ang mga tingin nila.May mga nagtataka, may mga nagulat, may namamangha, may mga mapang-usisa at higit sa lahat may ilang mapanghusga. Pero katulad ng ginawa ko kanina, t

“Bernadeth—” “Shut up, girl.”Natigilan naman ako at bahagyang nagulat. What? Kakasabi lang niya na miss na miss niya ako then now sasabihin niya shut up? What's gotten into her all of a sudden? Maging si Giovanna ay napakurap-kurap. Tila hindi din makapaniwala sa sinabi ng kaibigan namin.“Ako muna ang magsasalita, okay?” sambit niya sabay layo sa pagkakayakap sa akin. “Excuse me?” wala sa sarili kong sambit. Seriously?“Wala kang karapatang magsalita. Hmmmmp!”“Hoy, badeth baka nakakalimutan mong boss natin ‘yan?” saway naman ni Giovanna sa aming kaibigan.“Tsk, I know she's our boss now, but we're still her best friends, isang linggo siyang hindi nagparamdam sa atin, kailangan na niya magpaliwanag ngayon.”“Bernadeth!” saway ulit ni Giovanna habang nililibot ang tingin sa paligid. Pero dedma lang siya sa pananaway ni Giovanna at walang pakialam sa paligid.“Hindi ka nagrereply sa mga text and chats namin.” Sermon niya. Napailing-iling na lang ako. Mukhang nakalimutan niya n

Napatingin sa akin si Giovanna at muling nagsalita.“About sa nangyari sa auditorium…”Bahagyang nagbago ang ekspresyon ko.“Well... that was intense. right?”“Yeah, That was intense,” sabi niya. “I’ve worked here for years. I’ve seen Mr. Montemayor handle board meetings, investor meetings, and crisis briefings. Pero kanina…”Huminga siya nang malalim.“That was different.”“Different how?” tanong ko.“Personal,” sagot niya. “Hindi siya nagsalita bilang CEO kanina, kundi bilang asawa mo.”Natahimik naman ako. “True,” sang-ayon ni Bernadeth. “Grabe siya kanina. Ang lamig ng boses, pero ramdam mong kapag may nagsalita pa sa’yo ng kung ano-ano, goodbye career na agad.”“Hindi naman sa goodbye career agad, panakot lang niya s—” “Bianca, seriously? Narinig mo ba ang mga sinabi niya kanina?” putol niya sa sinasabi ko. “Your husband said that whenever you speak under his authority, people are expected to follow you. He said you’re his wife and our boss. He also made it clear that if anyon

Bianca's Point of View KINABUKASAN Alas-siyete pa lang ng umaga ay nasa Montemayor Group na kami ni Sebastian. Yes, maaga kami ni Sebastian dahil maraming trabaho ang naghihintay sa amin. Lalo na sa akin na nangangapa pa. Hindi ko akalain na ganito pala kabigat ang maging Executive Assistant ng isang Sebastian Montemayor. Sa bawat minutong lumilipas, tila unti-unting natitibag ang natitira kong kumpiyansa sa sarili. Akala ko handa na ako. Akala ko sapat na ang mga nakaraang karanasan ko sa pagiging assistant ni Adrian, ngunit katulad nga ng una kong sinabi, ibang-iba ang workload ng posisyong ito. Ang bigat ay doble, ang stress ay triple. Alas-nuebe pa lang ng umaga ngunit pakiramdam ko ay kalahating araw na ng lakas ko ang nawala. Sabay-sabay na nagpo-pop up sa monitor ng computer ko ang tatlong meeting schedules na kailangang ayusin, dalawang overseas clients na naghihintay ng agarang tugon, mga urgent board documents, contract revisions, executive correspondences, at intern