Lahat ng Kabanata ng After My Ex Fiancé Betrayed Me, I Married His Uncle: Kabanata 41 - Kabanata 50

Kinaumagahan, mas magaan na ang pakiramdam ko kumpara kahapon.Marahil dahil nakapagpahinga ako nang maayos, at higit sa lahat, dahil sa comfort na ibinigay sa akin ni Sebastian kagabi. Unti-unting natunaw ang bigat na nararamdaman ko buhat ng mga nangyari sa boardroom kahapon.Gaya kahapon, sabay kaming pumasok ni Sebastian sa kumpanya.Tahimik kami pareho pero propesyonal habang nasa biyahe.At parang walang nangyari kagabi na backhug.Pagdating namin sa Montemayor Corp, agad kong napansin ang kakaibang atmospera sa paligid.Habang naglalakad kami sa lobby, isa-isang yumuyuko ang mga empleyado bilang pagbati. Ngunit may kung anong naiiba sa paraan ng pagtingin nila ngayon.Parang may nangyari na naman na hindi namin alam. O, ako lang?Ilang beses kong nahuling mabilis silang sumusulyap sa akin bago agad umiwas ng tingin.Ang iba naman ay biglang nagkunwaring abala sa hawak nilang dokumento o sa kani-kanilang kausap.Napakunot ang noo ko.Anong meron?Tahimik akong nagpatuloy sa pa

Napakurap ako. Wife.Hanggang ngayon ay hindi pa rin talaga ako sanay na marinig ang salitang iyon mula sa kaniya. Lalo na kapag binibigkas niya iyon sa paraang mababa ang boses, kalmado, ngunit may kakaibang lambing. Hindi ko alam pero parang sinasanay na niya ang sarili, siguro isa ito ang way niya para sa marriage namin. “Okay na. Kakain na ako,” mahina kong sagot. Ilang segundo pa niya akong tinitigan, na para bang sinisigurado niyang gagalawin ko na nga ang pagkain. Nang makitang hinila ko na ang pagkain palapit sa akin, saka lamang siya bahagyang tumango. “Good. Now eat. Huwag kang magmadali.” Tahimik siyang umikot at naglakad patungo sa gray na leather sofa sa loob ng opisina ko..Napasunod lang ako ng tingin sa kaniya. Nagtaka ako dahil hindi siya pumasok sa kaniyang sariling opisina na katabi lang ng sa akin. Bakit dito siya pumuwesto?“May itatanong ka ba or kailangan?” nagtataka kong tanong habang sinisimulan ang pagkain. “Nothing. I'll wait until you finish ea

Huminga ako nang malalim, hinayaan ang sarili kong maging mas open sa kanya dahil sa comfort na dala ng yakap niya.“Sa araw-araw na pumapasok siya sa opisina, ako lagi ang gumigising sa kanya dahil hindi niya kayang bumangon nang maaga. Ultimo ang isusuot niya, ako ang pumipili mula sa walk-in closet niya. Ako rin ang nag-aasikaso ng pagkain niya araw-araw dahil napakapili niya sa ulam. In short, gigising na lang siya na ready na ang lahat para sa kanya.” Napabuntong-hininga ako bago nagpatuloy. “At… ako rin ang nag-aayos ng necktie niya tuwing umaga dahil hindi man lang niya matutunan kung paano magbuhol ng sarili niyang kurbata.”Isang marahang buntong-hininga ang pinakawalan ni Sebastian sa ibabaw ng ulo ko.Hindi siya nagsalita kaya ipinagpatuloy ko ang sinasabi ko, ramdam ko ang unti-unting paggaan ng dibdib ko habang inilalabas ang mga hinanakit na matagal ko nang kinimkim.“Kapag nasa trabaho naman kami, halos ako na ang umaako ng lahat ng trabaho niya. Siya ang pumipirma,

Nang tuluyan kong maisaayos ang schedule ni Sebastian para sa araw na ito, agad akong tumayo, hawak ang tablet ko, saka naglakad patungo sa pinto ng opisina niya. Huminga muna ako nang malalim bago marahang kumatok.“Come in,” sagot niya.Dahan-dahan kong binuksan ang pinto saka pumasok sa loob. Agad kong nakita si Sebastian na nakaupo sa kanyang swivel chair, nakasuot ng kanyang eyeglasses habang may binabasang dokumento. Naglakad ako palapit sa kaniyang mesa.“Here is your schedule for today,” panimula ko habang inilalapag ang tablet sa ibabaw ng mesa niya. “You have a general assessment with the operations team at ten, followed by a budget review meeting.”Dahan-dahang iniangat ni Sebastian ang tingin mula sa binabasa niyang dokumento saka kinuha ang tablet.“Then by one in the afternoon, we have a scheduled site visit at the new Montemayor Prime Estate project.” pagpapatuloy ko.Tahimik siyang tumango habang binabasa ang schedule niya.“Who else will be joining the site visit?”B

Bahagya siyang yumuko upang magpantay sila ng tingin. Ang madilim niyang mga mata ay walang bakas ng emosyon at iyon ang lalong nakakatakot.“Kaya makinig kang mabuti dahil isang beses ko na lang ito sasabihin.”Saglit siyang tumingin sa kamay ni Adrian na muntikan ng humawak sa akin bago muling itinuon ang tingin dito.“Touch her again...”Tumigil siya nang ilang segundo.“...and I swear, I will personally make sure that you walk out of this family with nothing.”Nakita kong tuluyang namutla si Adrian.“U-Uncle... are you threatening me now?”Bahagyang umangat ang sulok ng labi ni Sebastian.“Threatening you?” ulit niya, halos pabulong.Umiling siya.“No, Adrian.”Mas lumamig pa ang kaniyang boses.“A threat is something that may or may not happen.”Marahas niyang binitiwan ang pulso ni Adrian dahilan upang halos matumba ito.“What I'm giving you…”Bahagya siyang tumigil.“...is a guarantee.”Tahimik na napaatras si Adrian. “You know me, Adrian, When I give my word, I always follow