Tous les chapitres de : Chapitre 271 - Chapitre 280

Hindi pinalampas ng mga usisero sa paligid ang pagkakataon. Mas lalo pa silang lumapit, at ang iba nga ay nagsimula nang mag-live stream sa kani-kanilang social media accounts.Pagkarating na pagkarating ni Kate sa mismong pinangyarihan, ganito na ang naabutan niya—parehong gumugulong sa sahig ang dalawang lalaki habang may mga tourists na nakatutok ang phones at nagbibigay pa ng live commentary.“Tumigil nga kayo! Sa tingin niyo ba magandang tingnan ang ginagawa niyo ngayon?” Sumingit si Kate pero hindi niya talaga sila mapaghiwalay. “People are recording you and uploading it to the internet! Wala na ba kayong natitirang kahihiyan sa katawan?!”Dahil si Frank ang nasa ibabaw ng posisyon ngayon at pilit na idinidiin si Vincent sa semento, galit itong sumigaw, “Ayaw ko! I don't care about my face or pride right now!”Habang nagsasalita si Frank, biglang nagpalit ang puwesto nila at si Vincent naman ang nakakuha ng kalamangan. Idiniin ni Vincent ang kanyang tuhod sa leeg ni Frank, dahila

Kitang-kita ang tapat at masayang ngiti sa mukha ni Mitch sa narinig niyang pananalita mula kay Vincent. Subalit nang iangat niya ang kanyang tingin para sulyapan ang mukha ng lalaki, na-realize niyang ang paningin nito ay nananatili pa ring nakatutok sa malayo. Ang pakikipag-usap nito sa kanya ay napakahalatang walang focus at walang sapat na atensyon.“Vincent, can we leave this place tomorrow morning, please?” tanong niya.Matagal na nanahimik si Vincent.“Vincent! Are you even listening to me?!”Dahan-dahang ibinalik ni Vincent ang kanyang paningin. “Ah, yes, I heard you.”Tuluyan nang nawala ang imahe ni Kate sa dulo ng kalsada kasama ang tatlo nitong kasama mula sa dance troupe. Sa buong biyahe pabalik ng hotel, nanatiling tahimik si Frank nang walang sinasabi kahit isang salita. Napakasikip ng daan sa Venice dahil sa dami ng tao, subalit ang hangin sa paligid ay nagpapakita ng isang napakabigat na pakiramdam.Nang makarating silang apat sa loob ng lobby ng hotel, ihinatid muna n

Kinaumagahan, maagang nagtungo si Kate sa rehabilitation room para mag-ensayo, at ang mga naging gulo kagabi ay hindi naman nag-iwan ng malaking lungkot sa kanyang puso ngayong araw. Magkasama namang dumating sina Frank at Cindy para tulungan siyang mag-ensayo.Ang salitang “magsimula muli” ay napakagandang pakinggan, subalit kapag sinimulan mo nang asikasuhin ang bawat detalye ng proseso, doon mo lang malalaman kung gaano ito kahirap.Halos sampung araw na siyang nagpapatuloy sa kanyang rehab dito sa Europe, at kahit sinisiguro niyang hindi siya lumiliban sa bawat araw, maliban sa kaunting lambot ng kanyang katawan, wala pa ring pormal na pagbabago ang nagaganap sa kanyang paa. Nananatili itong walang kahit anong reaksyon o lakas.At sa bawat pagkakataon na gagamitin niya ang nasugatang bahagi, isang napakatinding sakit ang sumasabog sa kanyang buong paa. Sa katunayan, napakarami naman niyang kinakain sa bawat hapunan sa biyaheng ito at hindi siya nagbabantay ng timbang, subalit ang

Naramdaman ni Kate ang isang matinding pagod habang nakatitig sa mukha ni Vincent. Sa sobrang sawa niya, halos hindi niya na maalala kung anong hitsura ng labing-anim na taong gulang na Vincent na minahal niya noon.“Vincent, umalis ka na,” pakiusap ni Kate sa pagod na boses.“Kate, sumama ka na sa akin pabalik,” sabi ni Vincent. “Kahit gaano ka pa kagalit, hindi mo dapat pinahihirapan ang sarili mong katawan. Alam kong gusto mong sumayaw, pero tanggapin mo na hindi mo na kaya...”Nanlamig at tumalim ang titig ng mga mata ni Kate sa mukha ng lalaki.“Kate, may mali ba sa sinabi ko?” patuloy ni Vincent. “Sinabi na iyan ng mga doktor noon. Pinapaniwala ka lang ng Frank na iyan sa mga pangarap na imposibleng mangyari para lang makuha ang tiwala mo! Tingnan mo nga ang sarili mo, sobrang payat mo na! Paano kung mabuwal ka na naman at masugatan? Huwag mo nang pilitin ang mga bagay na hindi mo naman kaya, Kate. Matagal ko nang sinabi sa'yo, kahit wala kang gawin, ikaw pa rin naman ang tatayon

Bahagyang napangiti si Kate. “Napakalaking panghihinayang naman.”“Anong panghihinayang ang pinagmamalaki mo?!” inis na tanong ni Mitch.“Napakalaking panghihinayang dahil sa nangyayari ngayon, ikaw pa ang kailangang lumapit para magmakaawa sa pilay na katulad ko ngayon, hindi ba?” nakangiting sagot ni Kate.“Magmakaawa sa'yo?! Huwag mo nga akong patawanin! Ako ang unang pag-ibig ni Vincent! Kahit nawala ako ng limang taon, nananatili pa rin ako sa pinakamahalagang pwesto ng puso niya. Maging ang password ng condo ninyo ay hango sa birthday ko, nakalimutan mo na ba?! Paano ako magmamakaawa sa isang katulad mo?!” galit na sigaw ni Mitch sa pasilyo.Nananatiling kalmado at nakangiti si Kate sa harap ng kanyang galit. “Ganoon ba? Kung ganoon, bakit kailangan mo pang mag-abala rito para pilitin akong makipag-annul sa kanya?”“Ako????” napatigil si Mitch sa narinig, bago nagpilit na sumagot pagkalipas ng ilang segundo, “Hindi ka naman mahal ni Vincent! Ang isang kasal na walang pag-ibig ay