All Chapters of One Night Lie: Marriage Trap with the Merciless Billionaire: Chapter 91 - Chapter 100

Tapos na ang meeting. Ang mga director ay abala pa rin sa pag-aayos ng kanilang mga gamit, nagsasara ng laptops, nagtitipon ng mga folder, pilit nagpapaka-normal matapos ang matinding diskusyon. Sa loob ng silid na iyon, malinaw na naipakita ni Eloise ang kanyang awtoridad sa harap ng lahat. At ang tingin ni Locklan sa kanya kanina… parang tumatagos sa balat niya.Si Locklan naman, kalmado sa labas, kausap si Alejandro na parang walang nangyari. Pero sa likod ng mga mata niya, malinaw pa rin ang alaala ng larawang ipinadala ni Eloise. Mainit pa rin iyon sa isip niya.Tinapos ni Felix ang usapan sa isang maikling komento, nakipagkamay sa dalawang director, saka tumingin kay Eloise.“Halika, hija,” sabi niya, maayos pero may authority ang tono. “I’ll show you your office.”Tumango si Eloise. Ramdam niya ang mga tingin na sumusunod sa kanya habang lumalakad siya palabas kasama ang patriarch. Alam niyang simula ngayon, bawat galaw niya sa Ocean Abyss ay mapapansin, susuriin, at huhusga

Nagkrus ng braso si Eloise, parang naglalagay ng malinaw na hangganan sa pagitan nila.“After all…” sabi niya, kalmado pero may diin, “normal lang naman na magpadala ng ganung photo ang asawa sa asawa niya. Lingerie, nudes… normal things between couples.”Sandali siyang tumigil. Sapat para maramdaman ni Locklan ang bigat ng sinabi niya.“Parte lang ‘yon ng acting natin, Locklan,” dagdag niya, malamig ang tono pero may kakaibang kislap sa mata. “Exactly what you wanted.”Natapos niya ang salita nang mahinahon, parang inilapag niya ang sarili niyang puso sa mesa… pero hindi pinakitang nasasaktan siya.Tahimik lang si Locklan habang nakatingin.Pero ang katahimikan na iyon… may bigat. May init. May tensyon.Umigting ang panga ni Locklan at nagbago ang paghinga niya. May kung anong madilim na dumaan sa dark brown na mga mata niya.“’Yon lang?” tanong niya, mababa ang boses. “Wala nang iba?”“Wala,” sagot ni Eloise, diretso. “Tinitest ako ng lolo mo. So everything was strategic. ‘

Kumuha si Daphne ng isang piraso ng prutas, halatang good mood pa rin.“Lolo, mayamaya baka hindi na nga siya makaligo nang maayos,” sabi niya nang natural, may halong pilyang ngiti. “So better enjoy habang kaya pa.” Kumuha siya ng ubas sa mangkok, pinaikot-ikot muna sa daliri bago kinain. “At tungkol naman sa pagseselos ni Locklan…” dagdag niya, sabay tingin kay Eloise na parang may inside joke. “Ay, madaling solusyon ‘yan.”Isinandal niya ang baba sa kamay, halos hindi maitago ang konting malisya sa ngiti.“Mag-suot lang si Sister in law ng killer lingerie, tapos sayawan niya si Locklan.” Lalong lumapad ang ngiti niya, elegante pero mapang-asar. “Sure ako, kakalma agad ‘yung dragon.”Biglang nahiya si Eloise. Bahagyang namula ang pisngi niya. Bumaba ang kamay niya sa napkin, parang gusto niyang itago ang sarili sa kahit anong simpleng galaw. Yung dating maayos na ngiti, naging mahiyain at medyo alanganin. Ibinaba niya ang tingin sa plato, hindi alam kung saan titingin.Nanlaki

Tahimik si Felix hanggang sa sandaling iyon. Itinaas niya ang tingin mula sa kubyertos at pinagmasdan ang apo. Pagkatapos, dahan-dahan siyang tumingin kay Valleraine. Sa huli, ibinalik niya ang tingin kay Eloise.Si Daphne, halatang hindi na kayang pigilan ang sarili, bahagyang yumuko pasulong. Ang ilaw sa silid ay tumama sa mga mata niyang ngayon ay seryoso at matalim.“Bakit hindi kasama si Eloise sa trip mo?” diretsong tanong niya. “At bakit, exactly, ikaw Kuya at si Valleraine ang magkasama sa jet pabalik?”Dahan-dahang itinaas ni Locklan ang tingin at sinalubong ang mata ng kapatid. Sa loob ng isang segundo, isang mabilis na segundo, parang nawala ang lamig niya.“It's business, Princess,” sagot niya, may bahagyang ngiti. Iyong klase ng ngiti na si Daphne lang ang nakakakuha kahit sa pinakamasamang timing. “Nothing more.”“Business,” ulit ni Daphne, tuyo ang tono. “Of course. Laging very professional.”Hindi niya gustong makipag-away. Gusto lang niyang makita ni Locklan kung

Habang maingay at magulo ang hapag-kainan sa ibaba, ang silid sa itaas ay balot ng mabigat na katahimikan.Isinara ni Locklan ang pinto sa likod niya nang may diin. Ang tunog ng pag-click ng kandado ay parang hudyat na nasa lugar na siya kung saan pakiramdam niya ay siya ang may kontrol.Lumayo si Eloise ng ilang hakbang, parang kusa siyang umiwas. Huminto siya malapit sa bintana, nakayakap sa sarili, na parang iyon lang ang kaya niyang gawing panangga.Tumingin siya kay Locklan. Mabilis pa rin ang paghinga niya, pero matatag ang tingin.“Okay. Ayan. Private stage mo na ito. Now talk, husband.”Saglit na hinawakan ni Locklan ang doorknob, parang doon siya kumakapit para hindi tuluyang magpadala sa galit. Pagkatapos, lumayo siya at dahan-dahang lumapit kay Eloise. Masyadong kalmado ang mga hakbang niya, halatang pilit.“You’re overreacting,” panimula niya, maingat ang bawat salita. “Hindi ito ang tamang oras para sa—”“Don’t use that tone with me, Locklan,” agad siyang pinutol ni