All Chapters of One Night Lie: Marriage Trap with the Merciless Billionaire: Chapter 81 - Chapter 90

Mahinang natawa si Eloise, medyo alanganin. Mabilis ang tibok ng puso niya. Ramdam niya ang init na umaakyat sa mukha, at ang kaba na unti-unting kumakalat sa katawan niya. Naging masyado siyang totoo sa sinabi niya, at sa isang sandali, natakot siyang baka mahalata ni Daphne na peke lang ang kasal nila.Napayuko siya sandali, saka inayos ang tono ng boses para maging normal.“Ganun siya… pero iba,” paliwanag niya, maingat pinipili ang salita. “Nag-away kasi kami, tapos akala niya madadala niya ako sa pagiging… well, you know, sweet na may halong kalokohan. naiintindihan mo?”Napatawa si Daphne, umiling.“Ah, okay,” sabi niya, natatawa. “Kinabahan ako ha. Akala ko kung ano na. Para kasing ang dating, hindi ka niya tinatrato nang maayos.” Sumandal siya kay Eloise at kumindat. “May mga flaws ang kuya ko, aminado ako. Pero mahal ka niya, that’s for sure. At kapag si Locklan ang nagmahal… grabe, ang hirap niya i-handle.” Ngumiti siya nang may halong biro. “Trust me.”Lumapit siya nang

I-scroll ni Eloise ang screen. Libo-libong likes at comments ang sunod-sunod na lumalabas sa post.Puro red hearts, emojis ng magkasintahan, at mga papuri.“Grabe, ang bagay ninyong dalawa!”“Perfect couple talaga kayo!”“Ang sweet ng picture, ramdam mo yung love!”“Finally, may lalaking marunong mag-alaga ng asawa!”“Relationship goals!”Pero sa gitna ng mga magagandang mensahe, may ilang comments na tumatak sa kanya. Parang bawat isa, tinutusok ang isang sugat na hindi pa naghihilom.“Locklan, ang gwapo mo lalo ngayon.”“Grabe, ang swerte ng babaeng ‘to.”“If you ever get tired, just message me.”“Ganito lang, okay na buhay ko.”“Pwede bang may mag-introduce sa akin sa lalaking ‘to?”Naramdaman ni Eloise na kumulo ang sikmura niya. Huminga siya nang malalim, mahigpit ang panga.“Game na,” mahina niyang sabi. “Gusto mo ng drama, Locklan? Sige, let’s give them a show.”Binuksan niya ang comment section at nag-type.“There’s nothing I’d rather do than be in your arms, ba

Bahagyang ngumiti si Felix. Iyong ngiti na hindi kailanman nagsasabi ng lahat, sapat lang para mag-iwan ng tanong sa isip ng kausap.“Mas nawawala ang saya ng sorpresa kapag inunahan,” sagot niya, magalang pero misteryoso. “Just be ready.”At wala nang dagdag na salita, tumalikod siya at lumabas ng kwarto, iniwan ang bahagyang amoy ng mamahaling pabango at katahimikang puno ng tanong.Nanatiling nakatayo si Eloise ng ilang segundo, mabilis ang tibok ng puso. May paparating, sigurado siya.“Great…” bulong niya sa sarili habang dahan-dahang tumatayo. “Another move na naman ng powerful na si Felix Herrera.”Pero kahit hindi niya maintindihan, may kakaibang kilabot na dumaan sa balat niya.Eksaktong alas-dos ng hapon nang tumigil ang itim na sasakyan sa labas ng gate ng mansyon ng mga Herrera. Tahimik na nakatingin si Eloise sa bintana habang mabilis na dumadaan ang mga gusali, puno, at anino. Parang ang mundo gumagalaw, pero siya, parang naiwan sa sarili niyang isip. Paulit-ulit niy

Ang meeting room ng Ocean Abyss ay nananatiling elegante at seryoso: may glass walls na may tanawing buong lungsod, mahabang mesa na gawa sa dark wood, at mga upuang leather na maayos ang pagkakaayos. Malamig ang hangin mula sa aircon, eksakto sa gusto ni Locklan.Sa kanan niya, abala si Alejandro sa pagta-type sa laptop. Sa harap, isang director ang masiglang nagpapaliwanag ng quarterly projection sa screen. Tahimik na nakikinig ang iba, nagsusulat ng notes, sanay sa ganitong klaseng routine.Normal ang lahat.Hanggang sa muling nag-vibrate ang cellphone ni Locklan.Inabot niya iyon nang hindi inaalis ang tingin sa projector. Pinindot niya ang gilid, at umilaw ang screen.Sunod-sunod ang notifications:“Vïber • 800 messages…”“Empresa A.L - sending photos…”“Valleraine - Moreno, what’s going on…”“Baby's Mom - Photo”Biglang tumigil ang tibok ng puso niya.Sa isang iglap, parang hindi siya makahinga.Na-unlock niya ang phone nang automatic, pero parang wala ang isip niya.

Mabigat ang katahimikan sa pagitan nilang dalawa, parang may bigat na nakadagan sa hangin. Kahit ang tuloy-tuloy na ugong ng aircon, hindi nakatulong para mabawasan ang tensyon. Ramdam iyon ni Locklan habang nakatitig siya sa kanyang lolo.Nakatayo lang si Felix, hindi gumagalaw, pero parang napupuno niya ang buong kwarto. Diretso ang tindig, nakapulupot ang mga kamay sa likod, at matalim ang tingin ng isang taong sanay magpatakbo ng malalaking negosyo at hindi kailanman umatras sa kahit anong laban.Nanatiling kalmado ang itsura ni Locklan. Matigas. Kontrolado. Pero sa loob niya, may kung anong kumirot nang marinig niya ang sinabi ng lolo niya. Tumama iyon sa bagay na matagal na niyang iniiwasan, kahit sa sarili niya. Hindi niya pinakita. Hindi puwede.“Which one is it, Locklan?” ulit ni Felix, kalmado ang boses pero may diin. “Ano ang totoo?”Napatingin si Locklan sa gilid at naglakad papunta sa mesa, parang kailangan niya ng masasandalan para manatiling kalmado. Ipinatong niya a